Welke ziekte wordt behandeld met Emapalumab?

Answer: Emapalumab is een humane monoklonale antilichaam gericht tegen interferon-γ (IFN-γ) dat is goedgekeurd door de Food and Drug Administration voor primaire hemofagocytaire lymfohistiocytose (HLH).

Alle patiënten die de complementremmer eculizumab kregen naast de interferon gamma-remmer emapalumab hadden een volledige genezing van hun TMA en overleefden.

Emapalumab bij kinderen met primaire hemofagocytaire lymfohistiocytose.

CONCLUSIES: Emapalumab was een doeltreffende gerichte therapie voor patiënten met primaire hemofagocytaire lymfohistiocytose.

Emapalumab voor de behandeling van hemofagocytaire lymfohistiocytose.

Emapalumab is goedgekeurd voor de behandeling van primaire HLH die refractair, recidiverend, progressief is of intolerant voor de huidige HLH-behandelingen bij zowel volwassen als pediatrische patiënten. De FDA-goedkeuring was gebaseerd op de resultaten van een fase II/III klinische studie waarin de veiligheid en werkzaamheid van emapalumab werd geëvalueerd bij 34 pediatrische patiënten met primaire HLH, waarvan 27 refractair waren voor de huidige therapieën.

Beschikbare gegevens ondersteunen het gebruik van emapalumab voor de behandeling van pHLH-patiënten met refractaire, recidiverende of progressieve ziekte, of intolerantie voor conventionele therapie, wat recentelijk heeft geleid tot FDA-goedkeuring van het geneesmiddel voor deze indicaties.

RT MENING: Emapalumab is een effectieve behandeling voor HLH met een goed veiligheidsprofiel. Zijn

Emapalumab voor de behandeling van terugkerende/refractaire hemofagocytaire lymfohistiocytose.

Recentelijk is het therapeutisch potentieel van IFN-γ-remming gedocumenteerd; emapalumab, een anti-IFN-γ monoklonale antilichaam, is in de Verenigde Staten goedgekeurd voor de behandeling van primaire HLH die refractair, recidiverend of progressief is, of bij patiënten met intolerantie voor conventionele therapie.

Emapalumab, een volledig menselijke anti-IFNγ monoklonale antilichaam, is in de VS goedgekeurd als tweedelijnsbehandeling voor patiënten met primaire hemofagocytaire lymfohistiocytose (HLH) en heeft veelbelovende resultaten getoond bij patiënten met graftfalen (GF) die een tweede allogene hematopoëtische stamceltransplantatie (HSCT) nodig hebben. De

Emapalumab is een volledig menselijke immunoglobuline G1 monoklonale antilichaam gericht tegen interferon-γ (IFN-γ), die in november 2018 de eerste wereldwijde goedkeuring kreeg voor de behandeling van pediatrische en volwassen patiënten met primaire hemofagocytaire lymfohistiocytose (HLH) met refractaire, recidiverende of progressieve ziekte of intolerantie voor HLH-therapie. Dit

Emapalumab-Igsz (Gamifant) is een humane monoklonale antilichaam gericht tegen interferon-γ (IFN-γ), en de eerste door de Food and Drug Administration (FDA) goedgekeurde therapie voor primaire hemofagocytaire lymfohistiocytose (HLH). HLH

, het therapeutisch potentieel van IFN-γ-remming is gedocumenteerd; emapalumab, een anti-IFN-γ monoklonale antilichaam, is in de Verenigde Staten goedgekeurd voor de behandeling van primaire HLH die refractair, recidiverend of progressief is, of bij patiënten met intolerantie voor conventionele therapie. Bovendien, r

een aandoening gekenmerkt door hypercytokinemie in de context van ongecontroleerde immuunactivatie, en emapalumab vertegenwoordigt de eerste therapie ontwikkeld om de onderliggende pathofysiologie van HLH aan te pakken. Emapal

Emapalumab voor volwassen en pediatrische patiënten met hemofagocytaire lymfohistiocytose

In november 2018 kreeg emapalumab zijn eerste wereldwijde goedkeuring in de VS, voor de behandeling van pediatrische (pasgeborenen en oudere) en volwassen patiënten met primaire HLH, die refractair, recidiverend of progressief zijn of intolerantie voor conventionele HLH-therapie hebben. Emapalumab

gebruik van emapalumab voor de behandeling van pHLH-patiënten met refractaire, recidiverende of progressieve ziekte, of intolerantie voor conventionele therapie, wat recentelijk heeft geleid tot FDA-goedkeuring van het geneesmiddel voor deze indicaties. Aanvullende gegevens zijn nodig om

De nieuwe stof, emapalumab (een anti-IFN-γ monoklonale antilichaam) kan worden gebruikt om EBV-HLH-gevallen te behandelen om het risico op secundaire maligniteit door etoposide te vermijden.

hogenische rol. Emapalumab, een monoklonale antilichaam gericht tegen IFN-γ, is de eerste gerichte therapie die is goedgekeurd voor primaire HLH met refractaire, recidiverende of progressieve ziekte of intolerantie voor conventionele therapie. GEBIEDEN BESPROKEN: We hebben de farmacologische kenmerken, veiligheid, werkzaamheid en

Emapalumab wordt ontwikkeld door Novimmune en Swedish Orphan Biovitrum voor de behandeling van hemofagocytaire lymfohistiocytose (HLH).

In november 2018 kreeg emapalumab zijn eerste wereldwijde goedkeuring in de VS, voor de behandeling van pediatrische (pasgeborenen en oudere) en volwassen patiënten met primaire HLH, die refractair, recidiverend of progressief zijn of intolerantie voor conventionele HLH-therapie.


Vinden we bacteriofagen in de darm?

Answer: Ja, bacteriële virussen (bacteriofagen, fagen) van de darm zijn steeds meer een focus geworden in microbiomestudies, met het besef dat ze waarschijnlijk sleutelspelers zijn in gezondheid en ziekte.

een veelheid aan symbiotische bacteriën en bacteriofagen is in hoeveelheid afgenomen bij patiënten met COVID-19

Bacteriële virussen (bacteriofagen, fagen) van de darm zijn steeds meer een focus geworden in microbiomestudies, met het besef dat ze waarschijnlijk sleutelspelers zijn in gezondheid en ziekte.

Al zonder exogene interventie vinden er talrijke fagen-bacteriële interacties plaats in de menselijke darm, waarvan sommige mogelijk een directe rol spelen in de ziekteprogressie

We worden omringd door microben, voornamelijk bacteriën en hun virussen of fagen, zowel aan de binnen- als buitenkant van ons lichaam.

crAssfagen zijn een brede groep diverse bacteriofagen in de orde Caudovirales die in hoge aantallen zijn gevonden in het menselijke maag-darmkanaal. Ondanks hun hoge prevalentie hebben we een onvolledig begrip van hoe crAssfagen ecologische en evolutionaire dynamieken in de darm vormen en erop reageren.


Wat is de functie van het eiwit gecodeerd door PUMILIO1?

Answer: Pumilio1 (Pum1) is aangetoond een sleutelrol te spelen in de translationele regulatie van doel-mRNA's in vele systemen van diverse organismen.

Menselijk Pumilio (hPUM) is een structureel goed geanalyseerd RNA-bindend eiwit dat recentelijk is gebruikt voor kunstmatige RNA-binding.

Een familie van RNA-bindende eiwitten (RBP's), bekend als de Pumilio-FBF (PUF) familie, is sterk geconserveerd tussen verschillende soorten en wordt geassocieerd met de ongedifferentieerde en gedifferentieerde toestanden van verschillende cellijnen.

De RNA-bindende domeinen van Pumilio/fem-3 mRNA-bindende factoren (PUF-domeinen) zijn programmeerbare RNA-bindingssteigers die worden gebruikt om kunstmatige eiwitten te ontwerpen die specifiek RNA's moduleren.

Pumilio is een lid van de sterk geconserveerde PUF-familie van RNA-bindende eiwitten die functioneren als een ontwikkelingsregelaar in diverse diersoorten.

Pumilio1 (Pum1) is aangetoond een sleutelrol te spelen in de translationele regulatie van doel-mRNA's in vele systemen van diverse organismen.

Menselijke PUMILIO1 (PUM1) en PUMILIO2 (PUM2) zijn leden van de PUMILIO/FBF (PUF) familie die specifieke doel-mRNA's posttranscriptioneel reguleren.

We hebben eerder aangetoond dat Pumilio1 (Pum1) specifiek betrokken is bij de translationele controle van cycline B1 mRNA tijdens de rijping van Xenopus-oöcyten, in samenwerking met het cytoplasmatische polyadenyleringselement-bindend eiwit (CPEB).

In een poging te begrijpen hoe post-translationele modificatie van ATAXIN1-niveaus de ziekte beïnvloedt, ontdekten we dat het RNA-bindende eiwit PUMILIO1 (PUM1) niet alleen direct ATAXIN1 reguleert, maar ook een onverwacht belangrijke rol speelt in neuronale functies.

Pumilio-1 (PUM1) is een RNA-bindend eiwit waarvan de regulerende rol bestaat uit het binden aan de consensussequentie 5'UGUANAUA3' op de 3'UTR van de mRNA-doelen en het posttranscriptioneel onderdrukken van hun expressie.

Het sterk geconserveerde RNA-bindende eiwit Pumilio-1 (PUM1) reguleert de groei en celproliferatie bij muizen, wat ons ertoe bracht zijn rol in kanker te onderzoeken.

Pumilio is een sequentiespecifiek RNA-bindend eiwit dat de translatie van het relevante mRNA reguleert.

Om te begrijpen hoe post-translationele modificatie van ATAXIN1-niveaus de ziekte beïnvloedt, ontdekten we dat het RNA-bindende eiwit PUMILIO1 (PUM1) niet alleen direct ATAXIN1 reguleert, maar ook een onverwacht belangrijke rol speelt in neuronale functies. Verlies van P

Posttranscriptionele repressor Pumilio-1 werd geïdentificeerd als een krachtige remmer van PrPC-expressie door degradatie van PRNP mRNA. Vanwege zijn h

Muizen PUMILIO1 (PUM1) en PUMILIO2 (PUM2) behoren tot de PUF (Pumilio/FBF) familie, een sterk geconserveerde familie van RNA-bindende eiwitten waarvan de homologen cruciale rollen spelen in embryonale ontwikkeling en het onderhoud van kiemlijn-stamcellen bij ongewervelden.

Hoewel het pumilio-eiwit de ontwikkeling van voortplantingsorganen in veel soorten reguleert, is de rol ervan in Schistosoma japonicum onbekend.

Twee Pumilio-genen, Pum1 en Pum2, zijn geïdentificeerd bij zoogdieren en blijken betrokken te zijn bij spermaontwikkeling, neuronale ontwikkeling en menselijke ziekten zoals neurodegeneratie.

Deze gegevens tonen aan dat Pumilio1 kan worden gebruikt als een steiger om RNA-bindende eiwitten met ontworpen sequentiespecificiteit te ontwerpen.

Om de rol van deze eiwitten in menselijke embryonale stamcellen (hESC's) te begrijpen, hebben we eerst de invloed van het uitschakelen van PUM1 en PUM2 op pluripotentiegenen beoordeeld en vastgesteld dat de knockdown van Pumilio-genen de mRNA-niveaus van OCT4 en NANOG significant verlaagde en de hoeveelheid nucleair OCT4 verminderde, wat suggereert dat Pumilio-eiwitten een rol spelen in het behoud van pluripotentie in hESC's.


Wat is CPX-351

Answer: CPX-351 (Verenigde Staten: Vyxeos®; Europa: Vyxeos® Liposomal), een liposomale encapsulatie van twee geneesmiddelen, daunorubicine en cytarabine, in een synergetische molverhouding van 1:5, is goedgekeurd door de Amerikaanse FDA en de EMA voor de behandeling van volwassenen met nieuw gediagnosticeerde therapiegerelateerde acute myeloïde leukemie of acute myeloïde leukemie met myelodysplasie-gerelateerde veranderingen.

CPX-351 (Verenigde Staten: Vyxeos®; Europa: Vyxeos® Liposomal), een liposomale encapsulatie van twee geneesmiddelen, daunorubicine en cytarabine, in een synergetische molverhouding van 1:5, is goedgekeurd door de Amerikaanse FDA en de EMA voor de behandeling van volwassenen met nieuw gediagnosticeerde therapiegerelateerde acute myeloïde leukemie of acute myeloïde leukemie met myelodysplasie-gerelateerde veranderingen.


Wat is de prevalentie van de inactiverende AKT-variant p.Pro50Thr in de Finse bevolking?

Answer: 1,1% frequentie

Om nieuwe coderende associatiesignalen te identificeren en de karakterisering van mechanismen die glycemische eigenschappen en het risico op type 2 diabetes beïnvloeden te vergemakkelijken, analyseerden we 109.215 varianten afkomstig van exoomarray-genotypering samen met nog eens 390.225 varianten uit exoomsequencing bij maximaal 39.339 normoglycemische individuen uit vijf ancestrale groepen. We identificeerden een nieuwe associatie tussen de coderende variant (p.Pro50Thr) in AKT2 en nuchtere plasma-insuline (FI), een gen waarin zeldzame volledig penetrante mutaties de oorzaak zijn van monogene glycemische aandoeningen. Het allel met lage frequentie is geassocieerd met een toename van 12% in FI-niveaus. Deze variant komt voor met een frequentie van 1,1% bij Finnen, maar is vrijwel afwezig bij individuen van andere ancestrale groepen. Dragers van het FI-verhogende allel hadden verhoogde 2-uurs insulinewaarden, verminderde insulinegevoeligheid en een verhoogd risico op type 2 diabetes (odds ratio 1,05). In cellulaire studies vertoonde het AKT2-Thr50-eiwit een gedeeltelijk functieverlies. We breiden het allelische spectrum uit voor coderende varianten in AKT2 die geassocieerd zijn met stoornissen in de glucosehomeostase en tonen bidirectionele effecten aan van varianten binnen het pleckstrine homologie domein van AKT2.


Welke mutaties worden geremd door Ripretinib?

Answer: Ripretinib is een nieuwe switch-control kinase remmer die is ontworpen om een breed scala aan KIT- en PDGFRA-mutaties te remmen.

De KIT/PDGFRA-remmer Ripretinib toont tekenen van activiteit bij GIST.

Zowel avapritinib als ripretinib zijn krachtiger en specifieker tegen verschillende KIT- en PDGFRA-mutaties.

Ripretinib (DCC-2618) is een switch control kinase remmer van een breed spectrum van oncogene en medicijnresistente KIT- en PDGFRA-varianten.

Ripretinib (DCC-2618) is ontworpen om het volledige spectrum van gemuteerde KIT- en PDGFRA-kinasen te remmen die voorkomen bij kanker en myeloproliferatieve neoplasmata, met name bij gastro-intestinale stromale tumoren (GIST's), waarbij de heterogeniteit van medicijnresistente KIT-mutaties een grote uitdaging vormt.

Ripretinib remt alle geteste KIT- en PDGFRA-mutanten en is opmerkelijk een type II kinase remmer die breed activatielusmutaties in KIT en PDGFRA remt, wat eerder alleen mogelijk werd geacht met type I remmers.

Ripretinib (DCC-2618) is een nieuwe, type II tyrosine switch control remmer die is ontworpen om activerende en medicijnresistente mutaties in KIT en PDGFRA breed te remmen. Ripretinib is naar voren gekomen als een veelbelovend onderzoeksmedicijn.

Ripretinib remt KIT- en PDGFRA-kinasen, inclusief wild-type, primaire en secundaire mutaties, evenals andere kinasen zoals PDGFRB, TIE2, VEGFR2 en BRAF.

Ripretinib (QINLOCK™) is een nieuwe type II tyrosine switch control remmer die wordt ontwikkeld door Deciphera Pharmaceuticals voor de behandeling van door KIT proto-oncogen receptor tyrosine kinase (KIT) en/of platelet derived growth factor receptor A (PDGFRA) aangedreven kankers, inclusief gastro-intestinale stromale tumoren (GIST).

.0001; exon 9, P = 0.0023; exon 13, P < 0.0001; exon 17, P < 0.0001). Bij patiënten met wild-type KIT/PDGFRA in tumormateriaal varieerde de progressievrije overleving (PFS) van 2 tot 23 maanden voor ripretinib versus 0,9 tot 10,1 maanden voor placebo. CONCLUSIES: Ripretinib leverde klinisch betekenisvolle activiteit over mutatiesubgroepen bij patiënten met gevorderde GIST, wat aantoont dat ripretinib een breed scala aan KIT/PDGFRA-mutaties remt.

Ripretinib is een nieuwe switch-pocket remmer met brede activiteit tegen KIT- en PDGFRA-oncoproteïnen en heeft recent antitumorale activiteit aangetoond in klinische onderzoeken van fase I tot fase III.

Ripretinib is een nieuwe switch-control kinase remmer die is ontworpen om een breed scala aan KIT- en PDGFRA-mutaties te remmen. PATIËNTEN EN METHODEN: Dit eerste-in-mens onderzoek, voor zover wij weten,

DOEL: Ripretinib is een switch-control tyrosine kinase remmer die breed KIT en platelet-derived growth factor receptor α kinase signalering remt.

We vergeleken de werkzaamheid en veiligheid van ripretinib, een switch-control tyrosine kinase remmer die actief is tegen een breed spectrum van KIT- en PDGFRA-mutaties, met placebo bij patiënten met eerder behandeld, gevorderd gastro-intestinaal stromale tumor.

mogelijk. Ripretinib - een nieuwe switch-control TKI - remt veel van de meest voorkomende primaire en secundaire activerende KIT- en PDGFRA-mutanten die betrokken zijn bij de progressie van GIST via een dubbel mechanisme.

y, Verenigde Staten Federal and Drug Administration (FDA) keurde twee nieuwe tyrosine kinase remmers goed voor de behandeling van zwaar voorbehandelde gevorderde/onverwijderbare GIST, waaronder avapritinib (een selectieve remmer voor PDGFRA exon 18 mutatie inclusief D842V mutaties) en ripretinib (een breed-spectrum kinase remmer van c-Kit en PDGFRA). In dit artikel

Ripretinib remt krachtig een breed spectrum van primaire en medicijnresistente KIT/PDGFRA-mutanten en is goedgekeurd door de FDA voor de behandeling van volwassen patiënten met gevorderde GIST die eerder behandeling hebben gehad met 3 of meer kinase remmers, inclusief imatinib.

Ripretinib - een nieuwe switch-control TKI - remt veel van de meest voorkomende primaire en secundaire activerende KIT- en PDGFRA-mutanten die betrokken zijn bij de progressie van GIST via een dubbel werkingsmechanisme.

n 13, P < 0.0001; exon 17, P < 0.0001). Bij patiënten met wild-type KIT/PDGFRA in tumormateriaal varieerde de progressievrije overleving (PFS) van 2 tot 23 maanden voor ripretinib versus 0,9 tot 10,1 maanden voor placebo. CONCLUSIES: Ripretinib leverde klinisch betekenisvolle activiteit over mutatiesubgroepen bij patiënten met gevorderde GIST, wat aantoont dat ripretinib een breed scala aan KIT/PDGFRA-mutaties remt bij patiënten met gevorderde GIST.

al tumoren. We vergeleken de werkzaamheid en veiligheid van ripretinib, een switch-control tyrosine kinase remmer die actief is tegen een breed spectrum van KIT- en PDGFRA-mutaties, met placebo bij patiënten met eerder behandeld, gevorderd gastro-intestinaal stromale tumoren. METHODEN: In deze dubbelblinde, gerandomiseerde, placebogecontroleerde fase 3 studie schreven we volwassen patiënten in in 29 gespecialiseerde ziekenhuizen.

roteïnen. Ripretinib is een nieuwe switch-control kinase remmer die is ontworpen om een breed scala aan KIT- en PDGFRA-mutaties te remmen. PATIËNTEN EN METHODEN: Deze eerste-in-mens, voor zover wij weten, fase I studie van ripretinib (ClinicalTrials.gov identificatie: NCT02571036) omvatte een dosis-escalatiefase en een daaropvolgende uitbreidingsfase bij de re


Wat is bekend over de PYHIN-eiwitten?

Answer: De menselijke PYHIN-eiwitten, AIM2, IFI16, IFIX en MNDA, zijn cruciale regulatoren van de immuunrespons, transcriptie, apoptose en de celcyclus.

Absent in melanoma 2 (AIM2) is een lid van de PYHIN (pyrine en HIN-domein-bevattende eiwit) familie met belangrijke rollen in het waarnemen van dubbelstrengs DNA (dsDNA) en het assembleren van het AIM2-inflammasoom, dat brede, pro-inflammatoire en pro-pyroptotische eigenschappen heeft.

Leden van de familie van pyrine- en HIN-domein-bevattende (PYHIN) eiwitten spelen een opkomende rol in de aangeboren immuniteit.

Onze gegevens tonen aan dat IFI16, PYHIN1 en MNDA HIV-1 en andere virale pathogenen beperken door in te grijpen in Sp1-afhankelijke genexpressie en ondersteunen een belangrijke rol van nucleaire PYHIN-eiwitten in de aangeboren antivirale immuniteit.

Patroonherkenningsreceptoren zoals nucleotide-bindende oligomerisatie domein (NOD)-bevattende eiwitreceptoren (NLR's) en de pyrine en hematopoëtische interferon-induceerbare nucleaire eiwit (HIN) domein (PYHIN) receptoren initiëren de ontstekingsreactie na celstress of pathogene uitdaging.

Leden van de IFN-induceerbare PYHIN-eiwitfamilie, zoals absent in melanoma-2 en IFN-γ-induceerbaar eiwit (IFI)16, binden dsDNA en vormen caspase-1-activerende inflammasomen die belangrijk zijn in de immuniteit tegen cytosolische bacteriën, DNA-virussen of HIV.

De menselijke PYHIN-eiwitten, AIM2, IFI16, IFIX en MNDA, zijn cruciale regulatoren van de immuunrespons, transcriptie, apoptose en de celcyclus.


Met welke klasse geneesmiddelen wordt drug-induced interstitial lung disease (DIILD) vaak geassocieerd?

Answer: ['Talrijke middelen, waaronder cytotoxische en niet-cytotoxische geneesmiddelen, hebben het potentieel om pulmonale toxiciteit te veroorzaken.']

Het probleem van door geneesmiddelen veroorzaakte pulmonale toxiciteit (cytotoxische en niet-cytotoxische geneesmiddelen) wordt besproken.

Pulmonale geneesmiddelentoxiciteit wordt steeds vaker gediagnosticeerd als oorzaak van acute en chronische longaandoeningen. Talrijke middelen, waaronder cytotoxische en niet-cytotoxische geneesmiddelen, kunnen pulmonale toxiciteit veroorzaken.

Cytotoxische middelen kunnen interstitiële of eosinofiele pneumonitis, alveolaire proteïnose, pulmonale veneuze occlusieve ziekte, longfibrose, pneumothorax of longoedeem veroorzaken.

De cytotoxische geneesmiddelen die het vaakst worden genoemd als veroorzakers hiervan zijn bleomycine, methotrexaat, cyclofosfamide en busulfan.

Cytotoxische geneesmiddelen zijn de meest voorkomende oorzaak van toxische longaandoeningen.

Andere geneesmiddelen, gevolgd door reumatologische geneesmiddelen, amiodaron en antibiotica, waren de meest voorkomende oorzaken van DIILD.

Drug-induced interstitial lung disease (DIILD) is een ernstige bijwerking van chemotherapie bij kankerpatiënten met een extreem hoge sterftecijfer.

Bovendien observeerden we in een subgroepanalyse van epidermale groeifactorreceptor (EGFR)-tyrosinekinaseremmer (TKI)-geïnduceerde interstitiële longziekte (ILD) zeven kandidaat-SNV's die mogelijk geassocieerd zijn met ILD (P < 0,00001).

Drug-induced interstitial lung disease (DI-ILD) is een zeldzame, maar levensbedreigende complicatie geassocieerd met tyrosinekinaseremmer (TKI)-therapie.

Drug-induced interstitial lung disease geassocieerd met dasatinib samen met actieve tuberculose.

Het is bekend dat door geneesmiddelen geïnduceerde ILD en vatbaarheid voor infecties geassocieerd met dasatinib dosisafhankelijk zijn.

INLEIDING: Het doel van de studie was het bepalen van de incidentie en kenmerken van door geneesmiddelen geïnduceerde interstitiële longziekte (ILD) geassocieerd met een oraal beschikbaar klein molecuul tyrosinekinaseremmer, crizotinib, in een klinische praktijkomgeving.

INLEIDING: Hoewel gefitinib, gebruikt voor de behandeling van niet-kleincellige longkanker, een bekende oorzaak is van interstitiële longziekte (ILD), zijn er weinig casusrapporten over erlotinib-geïnduceerde ILD.

Drug-induced interstitial lung disease (DILD) kan worden veroorzaakt door chemotherapeutische middelen, antibiotica, antiaritmica en immunosuppressiva.

INLEIDING: Een zeldzame maar ernstige complicatie van epidermale groeifactorreceptor (EGFR) tyrosinekinaseremmer (TKI)-therapie is een longletselsyndroom dat vaak wordt aangeduid als door geneesmiddelen geïnduceerde interstitiële longziekte.

ACHTERGROND: De behandeling van reumatoïde artritis (RA)-gerelateerde interstitiële longziekte (ILD) is uitdagend, en veel conventionele en biologische ziekte-modificerende antireumatische geneesmiddelen (DMARDs) zijn geassocieerd met het ontstaan of verergeren van ILD.

DOEL: Het beoordelen van gepubliceerde gevallen van geïnduceerde of verergerde interstitiële longziekte (ILD) bij reumatoïde artritis (RA) geassocieerd met niet-biologische ziekte-modificerende antireumatische geneesmiddelen (nbDMARDs) en biologische middelen, en het bespreken van klinische implicaties in de dagelijkse praktijk. METHODEN: We voerden een systematische literatuurstudie uit van 1975 tot juli 2013 met gebruik van Medline, Embase, Cochrane en abstracts van de ACR 2010-2012 en EULAR 2010-2013 jaarvergaderingen. Casusrapporten en series die een oorzakelijke rol suggereren van nbDMARDs (methotrexaat [MTX], leflunomide [LEF], goud, azathioprine [AZA], sulfasalazine [SSZ] en hydroxychloroquine [HCQ]) en biologische middelen (TNF-remmers [TNFi], rituximab [RTX], tocilizumab [TCZ], abatacept [ABA] en anakinra) in het veroorzaken of verergeren van een bestaande ILD bij RA-patiënten.

Geneesmiddelen die vaker geassocieerd worden met longtoxiciteit zijn onder andere nitrofurantoïne, amiodaron en chemotherapeutische middelen zoals bleomycine en methotrexaat.

Drug-induced interstitial lung disease (D-ILD) kan worden veroorzaakt door diverse geneesmiddelen, waaronder antibiotica, amiodaron, antitumor-, reumatologische en niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen.


Welk pathologisch fenotype zou mogelijk veroorzaakt kunnen worden door gelijktijdig gebruik van granaatappelsap en rosuvastatine?

Answer: Gelijktijdig gebruik van rosuvastatine en granaatappelsap is in een casusrapport verondersteld geassocieerd te zijn met de ontwikkeling van rhabdomyolyse.

Concluderend, omdat zowel grapefruit- als granaatappelsap bekend staan om de intestinale cytochroom P450 3A4 te remmen, suggereert dit rapport dat granaatappelsap het risico op rhabdomyolyse tijdens rosuvastatinebehandeling kan verhogen, ondanks het feit dat rosuvastatine niet bekend staat gemetaboliseerd te worden door hepatische P450 3A4.


Welk hulpmiddel is ontwikkeld om VNTR-geassocieerde deleties te ontdekken?

Answer: Trfermikit is een softwaretool ontworpen om deleties groter dan 50 bp te detecteren die voorkomen in Variable Number Tandem Repeats (VNTR's) met behulp van Illumina DNA-sequencing reads. In dergelijke regio's bereikt het een betere balans tussen sensitiviteit en foutpositieven dan een geavanceerde structurele variatie (SV) detector, Manta, en vult het deze aan door een aanzienlijk aantal deleties te herstellen die Manta heeft gemist. Trfermikit is gebaseerd op de fermikit-pijplijn, die read-assemblage uitvoert, de assemblage op het referentiegenoom afstemt en varianten oproept uit de uitlijning.

trfermikit: een hulpmiddel om VNTR-geassocieerde deleties te ontdekken.

We presenteren trfermikit, een softwaretool ontworpen om deleties groter dan 50 bp te detecteren die voorkomen in Variable Number Tandem Repeats (VNTR's) met behulp van Illumina DNA-sequencing reads. In dergelijke regio's bereikt het een betere balans tussen sensitiviteit en foutpositieven dan een geavanceerde structurele variatie (SV) detector, Manta, en vult het deze aan door een aanzienlijk aantal deleties te herstellen die Manta heeft gemist. Trfermikit is gebaseerd op de fermikit-pijplijn, die read-assemblage uitvoert, de assemblage op het referentiegenoom afstemt en varianten oproept uit de uitlijning.

RESULTATEN: We presenteren trfermikit, een softwaretool ontworpen om deleties groter dan 50 bp te detecteren die voorkomen in Variable Number Tandem Repeats (VNTR's) met behulp van Illumina DNA-sequencing reads.

Trfermikit is gebaseerd op de fermikit-pijplijn, die read-assemblage uitvoert, de assemblage op het referentiegenoom afstemt en varianten oproept uit de uitlijning.AV


Is tirabrutinib effectief voor lymfoom?

Answer: Ja, tirabrutinib lijkt effectief te zijn voor lymfoom. Het werd goedgekeurd in Japan voor de behandeling van terugkerend of refractair primair centraal zenuwstelsellymfoom.

In maart 2020 werd orale tirabrutinib goedgekeurd in Japan voor de behandeling van terugkerend of refractair primair centraal zenuwstelsellymfoom. Tirabrutinib is ook in Japan in beoordeling voor de behandeling van Waldenström macroglobulinemie en lymfoplasmacytair lymfoom. Klinische ontwikkeling is gaande in de VS, Europa en Japan voor auto-immuunziekten, chronische lymfatische leukemie, B-cellymfoom, Sjögren-syndroom, pemphigus en reumatoïde artritis. Dit artikel vat de mijlpalen samen in de ontwikkeling van tirabrutinib die leidden tot de eerste goedkeuring van tirabrutinib voor de behandeling van terugkerend of refractair primair centraal zenuwstelsellymfoom in Japan.

CONCLUSIE: Deze gegevens wijzen op een gunstige werkzaamheid van tirabrutinib bij patiënten met teruggevallen/refractair PCNSL.

Tirabrutinib werd goed verdragen en toonde veelbelovende werkzaamheid voor B-cel NHL/CLL.

Tirabrutinib werd goedgekeurd in Japan voor de behandeling van terugkerend of refractair primair centraal zenuwstelsellymfoom. Tirabrutinib is ook

Hier bieden we een uitgebreide review van de preklinische en klinische activiteit van tirabrutinib, een medicijn dat in Japan is goedgekeurd voor teruggevallen of refractair primair centraal zenuwstelsellymfoom en alle lijnen van Waldenström macroglobulinemie/lymfoplasmacytair lymfoom.

Tirabrutinib (ONO/GS-4059; Ono Pharmaceutical) is een nieuw ontwikkeld medicijn dat selectief en onomkeerbaar Bruton's tyrosine kinase (BTK) remt en is goedgekeurd in Japan voor de behandeling van teruggevallen/refractair primair centraal zenuwstelsellymfoom (PCNSL).

Een 64-jarige patiënt met terugkerend PCNSL werd opgenomen in de fase I/II klinische studie van tirabrutinib, een BTK-remmer van de tweede generatie ontworpen voor de behandeling van teruggevallen/refractair PCNSL.

In 2020 werd orale tirabrutinib goedgekeurd in Japan voor de behandeling van terugkerend of refractair primair centraal zenuwstelsellymfoom. Tirabru

De tyrosinekinaseremmer tirabrutinib (voor teruggevallen en refractair PCNSL) en hoge dosis chemotherapie met autologe stamceltransplantatie ondersteuning met thiotepa en busulfan (BuTT) werden in maart 2020 goedgekeurd door het Japanse Ministerie van Volksgezondheid en Welzijn en zijn recent beschikbaar gekomen voor klinische praktijk. Terwijl deze nieuwe

ACHTERGROND: De veiligheid, verdraagbaarheid, werkzaamheid en farmacokinetiek van tirabrutinib, een orale, zeer selectieve BTK-remmer van de tweede generatie, werden geëvalueerd voor teruggevallen/refractair primair centraal zenuwstelsellymfoom (PCNSL).METHODEN: Patiënten met teruggevallen/refractair PCNSL, Karnofsky performance status ≥70, en normale orgaanfunctie kregen tirabrutinib 320 en 480

Histologische verificatie van het behandelresultaat van tirabrutinib voor teruggevallen/refractair primair centraal zenuwstelsellymfoom.


Wordt door COVID-19 veroorzaakte anosmie veroorzaakt door verstoring van de nucleaire architectuur?

Answer: Ja. Verstoring van de nucleaire architectuur is een oorzaak van door COVID-19 veroorzaakte anosmie.

Verstoring van de nucleaire architectuur als oorzaak van door COVID-19 veroorzaakte anosmie.

Hier, met behulp van moleculaire evaluatie van het menselijke reukepitheel (OE) van personen die aan COVID-19 zijn overleden en een hamster-model van SARS-CoV-2-infectie, ontdekten we een wijdverspreide downregulatie van reukreceptoren (OR's) evenals belangrijke componenten van hun signaalweg. De downregulatie van OR's vertegenwoordigt waarschijnlijk een niet-cel-autonoom effect, aangezien detectie van SARS-CoV-2 in OSN's uiterst zeldzaam is in zowel menselijk als hamster OE. Een waarschijnlijke verklaring voor de vermindering van OR-transcriptie is de opvallende reorganisatie van de nucleaire architectuur die wordt waargenomen in de OSN-lijn, welke multi-chromosomale compartimenten die OR-expressie reguleren bij mensen en hamsters verstoort. Onze experimenten onthullen een nieuw moleculair mechanisme waarmee een virus met een zeer selectieve tropisme persistente transcriptieveranderingen kan veroorzaken in cellen die het ontlopen, wat bijdraagt aan de ernst van COVID-19.


Wat is het werkingsmechanisme van Toripalimab?

Answer: Toripalimab is een IgG4 monoklonaal antilichaam dat zich richt op PD-1, dat is goedgekeurd voor de behandeling van patiënten met gemetastaseerd melanoom na eerdere systemische therapie.

METHODEN: Patiënten met gevorderde niet-kleincellige longkanker die tussen oktober 2018 en augustus 2019 waren opgenomen in het Affiliated Cancer Hospital van de Nanjing Medical University, werden geselecteerd om anti-PD-1 (pembrolizumab, sintilimab of toripalimab) monotherapie of combinatieregimes te ontvangen.

Hier presenteren we een geval van refractaire ACC met longmetastasen die verminderde na combinatietherapie met de immuuncheckpointremmer (ICI) toripalimab en de anti-angiogenese agent anlotinib.

Toripalimab is een type anti-PD-1 monoklonaal antilichaam geproduceerd door Junshi Biosciences in China.

Casus samenvatting: Hier beschrijven we voor het eerst een casusrapport van SBSR geïnduceerd door anti-PD-1 therapie bij een patiënt met baarmoederhalskanker. Daarnaast hebben we bestaande literatuur over anti-PD-1 geïnduceerde cutane reacties herzien. We rapporteerden een patiënt met baarmoederhalskanker die werd behandeld met vier opeenvolgende cycli van Sintilimab en Toripalimab injecties en systemische uitslag, blaren en epidermale desquamatie ontwikkelde, die verslechterde en leidde tot infectie, uiteindelijk resulterend in overlijden na niet te hebben gereageerd op agressieve behandelingen.

Succesvolle behandeling van gevorderd pulmonair sarcomatoïd carcinoom met de PD-1 remmer toripalimab: een casusrapport.

Toripalimab (JS001) is een IgG4 monoklonaal antilichaam dat zich richt op PD-1, dat is goedgekeurd voor de behandeling van patiënten met gemetastaseerd melanoom na eerdere systemische therapie.

Verschillende studies hebben bevestigd dat PD-1 remmers, waaronder toripalimab, minder effectief zijn bij mucosale en acrale melanomen dan bij niet-acrale cutane subtypes.

Onze analyse toont aan dat toripalimab voornamelijk bindt aan de FG-lus van PD-1 met een ongewoon lange complementariteitsbepalende regio 3-lus van de zware keten, wat verschilt van de bekende bindingsplaatsen van anti-PD-1 monoklonale antilichamen met structureel bewijs.

Hier rapporteren we de complexe structuur van PD-1 met toripalimab, een monoklonaal antilichaam dat is goedgekeurd door de Chinese National Medical Products Administration als tweedelijnsbehandeling voor melanoom en dat in meerdere fase 1- tot fase 3-klinische onderzoeken is in zowel China als de VS.

In deze studie van blokkade van geprogrammeerde celdood-1 (PD-1) met toripalimab bij eerder behandelde Chinese patiënten met melanoom, kunnen unieke histologische en moleculaire kenmerken verklaren waarom de objectieve responsratio lager is dan die gedefinieerd in westerse populaties.

Glycosyleringsonafhankelijke binding van het monoklonale antilichaam toripalimab aan de FG-lus van PD-1 voor tumor immuuncheckpointtherapie.

Toripalimab, een recombinant, gehumaniseerd PD-1 monoklonaal antilichaam dat bindt aan PD-1 en de binding van PD-1 met geprogrammeerde doodliganden 1 (PD-L1) en 2 (PD-L2) voorkomt, wordt ontwikkeld door Shanghai Junshi Bioscience Co., Ltd in China.

Toripalimab is een monoklonaal antilichaam gericht tegen geprogrammeerd celdood eiwit 1 (PD-1).

Toripalimab, een recombinant, gehumaniseerd PD-1 monoklonaal antilichaam dat bindt aan PD-1 en de binding van PD-1 met geprogrammeerde doodliganden 1 (PD-L1) en 2 (PD-L2) voorkomt, wordt ontwikkeld door Shanghai Junshi Bioscience Co., Ltd in China voor de behandeling van diverse kankers.

Toripalimab is een anti-PD-1 monoklonaal antilichaam dat wordt gebruikt voor de behandeling van sommige vormen van kanker.

met ICIs. Toripalimab is een type anti-PD-1 monoklonaal antilichaam geproduceerd door Junshi Bioscienc

Deze bevindingen verbeteren ons begrip van de bindingsmechanismen van toripalimab aan PD-1 en bieden inzicht voor toekomstige ontwikkeling van biologische middelen gericht op PD-1.

a (NPC). Deze studie had tot doel de antitumorale activiteit, veiligheid en biomarkers van toripalimab, een nieuwe PD-1 remmer, te evalueren bij recidiverend of gemetastaseerd NPC (RM-NPC) dat refractair is voor standaard chemotherapie.

eerste dosis toripalimab.CONCLUSIES: Toripalimab is een veelbelovend anti-PD-1 antilichaam, dat goed werd verdragen en antitumorale activiteit toonde bij therapie-refractaire

door immunohistochemie. De patiënt werd behandeld met toripalimab (een PD-1 remmer) gelijktijdig met radiotherapie voor botmetastasen. UITKOMSTEN: De

Toripalimab, een gehumaniseerd IgG4 monoklonaal antilichaam (mAb) tegen geprogrammeerde celdood receptor-1, wordt uitgebreid bestudeerd voor de behandeling van diverse maligniteiten.

CONCLUSIES: Toripalimab is een veelbelovend anti-PD-1 antilichaam, dat goed werd verdragen en antitumorale activiteit toonde bij therapie-refractaire gevorderde solitair maligne tumoren. Verdere

JS001 (toripalimab) is een gehumaniseerd IgG monoklonaal antilichaam dat sterk geprogrammeerd celdood eiwit 1 (PD1) remt.

opeenvolgend. Toripalimab, een gehumaniseerd IgG4 monoklonaal antilichaam tegen geprogrammeerd celdood eiwit-1 (PD-1), werd in 2018 goedgekeurd door de National Medical Product Administration in China als tweedelijnsbehandeling voor gemetastaseerd melanoom. DEKKINGSGEBIEDEN: Dit is een uitgebreide review van literatuur en studies over toripalimab bij melanoom, inclusief klinische onderzoeken en translationeel onderzoek. EXPERTMENING: Toripalimab is niet inferieur aan pembrolizumab als een

Veiligheid en klinische werkzaamheid van toripalimab, een PD-1 mAb, bij patiënten met gevorderde of recidiverende maligniteiten in een fase I studie.

DOEL: Dit is een fase I studie bij mensen die de veiligheid en werkzaamheid onderzoekt van toripalimab, een gehumaniseerd monoklonaal antilichaam tegen de PD-1 receptor, bij Chinese patiënten met gevorderde of recidiverende kwaadaardige tumoren die refractair zijn voor standaardbehandeling. PATIËNTEN EN METHODEN: Tijdens dosisverhoging kregen patiënten een eenmalige intraveneuze infusie van toripalimab gedurende 56 dagen gevolgd door meerdere

Een fase I studie van toripalimab, een anti-PD-1 antilichaam, bij patiënten met refractaire kwaadaardige solide tumoren.

unotherapie. Deze studie had tot doel de veiligheid en werkzaamheid van toripalimab, een gehumaniseerd PD-1 antilichaam, te onderzoeken bij gevorderde maagkanker (AGC), en het voorspellende overlevingsvoordeel van TMB en PD-L1. PATIËNTEN EN METHODEN: We rapporteerden over de AGC-cohort van een fase Ib/II studie die de veiligheid en activiteit van toripalimab evalueerde bij patiënten met AGC, slokdarm plaveiselcelcarcinoom, nasofaryngeaal carcinoom en hoofd-

Axitinib in combinatie met Toripalimab, een gehumaniseerd immunoglobuline G4 monoklonaal antilichaam tegen geprogrammeerde celdood-1, bij patiënten met gemetastaseerd mucosaal melanoom: een open-label fase IB studie.


Is taxiline een kankermarker?

Answer: Ja, α-Taxiline, een bindingspartner van de syntaxinefamilie, is een kandidaat tumor marker.

Αlpha-Taxiline (α-Taxiline) is gevonden als een van de nieuwe, significant verhoogde eiwitten bij RA

Expressie van α-taxiline wordt in verband gebracht met de ontwikkeling van menselijke glioblastoom, hepatocellulair carcinoom en niercelcarcinoom.

α-Taxiline, een bindingspartner van de syntaxinefamilie, is een kandidaat tumor marker.

Expressie van α-taxiline in hepatocellulair carcinoom correleert met groeiactiviteit en kwaadaardige potentie van de tumor.


Wat zijn de symptomen van een incidentele durotomie (ID).

Answer: Incidentele durotomie kan houdingsafhankelijke hoofdpijn, misselijkheid, braken, duizeligheid, fotofobie, tinnitus en vertigo veroorzaken. Meningitis is een zeldzame complicatie die met een frequentie van 0,18% wordt gemeld.

Ondanks de frequentie van durale scheuren bij wervelkolomchirurgie, is meningitis een zeldzame complicatie die met een frequentie van 0,18% wordt gemeld.

ATA: Incidentele durotomie kan houdingsafhankelijke hoofdpijn, misselijkheid, braken, duizeligheid, fotofobie, tinnitus en vertigo veroorzaken. Men denkt dat deze symptomen...


Is PCAT6 een microRNA?

Answer: Nee, PCAT6 is een lang niet-coderend RNA.

In dit werk onderzochten we de rol en het regelmechanisme van lncRNA prostaatkanker-geassocieerd transcript 6 (PCAT6) in de progressie van borstkanker.


Is HDAC1 vereist voor GATA-1 transcriptieactiviteit?

Answer: Ja. HDAC1 is vereist voor GATA-1 transcriptieactiviteit, globale chromatinebezetting en hematopoëse.

HDAC1 is vereist voor GATA-1 transcriptieactiviteit, globale chromatinebezetting en hematopoëse.

GATA-12RA knock-in (KI) muizen vertonen milde anemie en trombocytopenie met ophoping van onrijpe erytrocyten en megakaryocyten in het beenmerg en de milt. Single cell RNA-seq analyse van Lin- cKit+ (LK) cellen toont verder een ingrijpende verandering in cel subpopulaties en signatuur genexpressiepatronen in HSC, myeloïde voorlopercellen en erytroïde/megakaryocyt clusters in KI muizen. Zo moduleert GATA-1 deacetylatie en de interactie met HDAC1 de GATA-1 chromatinebinding en transcriptieactiviteit die de erytroïde/megakaryocyt toewijzing en differentiatie reguleert.


Welke enzym wordt geremd door Aramchol?

Answer: Arachidyl amido cholaanzuur (Aramchol) is een krachtige downregulator van de hepatische stearoyl-CoA desaturase 1 (SCD1) eiwitexpressie.

Aramchol vermindert NASH in muismodellen en verlaagt steatose door de vetzuursynthetiserende enzym stearoyl CoA desaturase 1 (SCD1) in hepatocyten te downreguleren.

Aramchol, een gedeeltelijke remmer van hepatische stearoyl-CoA desaturase (SCD1), verbeterde steatohepatitis en fibrose bij knaagdieren en verminderde steatose in een vroege klinische studie.

Hoewel het primaire eindpunt van een vermindering van levervet niet de vooraf bepaalde significantiedrempel bereikte met Aramchol 600 mg, bieden de waargenomen veiligheid en veranderingen in leverhistologie en enzymen een rationale voor SCD1-modulatie als een veelbelovende therapie voor NASH en fibrose en worden geëvalueerd in een lopend fase 3-programma.

Een aantal fase 3 klinische onderzoeken zijn momenteel gaande, waaronder Elafibranor, een dubbele PPAR α/δ agonist, Cenicriviroc, een CCR2/CCR5 chemokine antagonist, de nucleaire galzuurreceptor FXR agonist obeticholzuur, Aramchol, een vetzuur-galzuur conjugaat dat SCD-1 moduleert, en Resmetrion, een lever-specifieke THR-β agonist.

ACHTERGROND: Arachidyl amido cholaanzuur (Aramchol) is een krachtige downregulator van hepatische stearoyl-CoA desaturase 1 (SCD1) eiwitexpressie die levertriglyceriden en fibrose vermindert in diermodellen van steatohepatitis.

Aramchol downreguleerde stearoyl-CoA desaturase 1 (SCD1), een sleutelenzym betrokken bij triglyceride biosynthese waarvan het verlies de vetzuur β-oxidatie versterkt.

Conclusies: Aramchol behandeling verbeterde steatohepatitis en fibrose door 1) het verlagen van SCD1, en 2) het verhogen van de flux door de transsulfuratie-route die de cellulaire redox-homeostase behoudt.

atherogenese. Het doel van de huidige studie was te onderzoeken of remming van SCD door Aramchol, een vetzuur-galzuur conjugaat met bekende hypocholesterolemische effecten, atherogenese zal beïnvloeden.

Aramchol downreguleert stearoyl CoA-desaturase 1 in hepatische stellaatcellen om cellulaire fibrogenese te verminderen.

stearoyl-CoA desaturase 1 (SCD1), een sleutelenzym betrokken bij triglyceride biosynthese waarvan het verlies de vetzuur β-oxidatie versterkt. Aramchol verhoogde de

hepatitis (NASH). Aramchol vermindert NASH in muismodellen en verlaagt steatose door de vetzuursynthetiserende enzym stearoyl CoA desaturase 1 (SCD1) te downreguleren.

vermindering van COL1A1 en ACTA2 mRNAs en COL1A1 secretie. Deze gegevens suggereren een direct remmend effect van Aramchol in HSCs via SCD1 remming, als onderdeel van een bredere impact op zowel fibrogene genen als

hepatocellulair carcinoom. Aramchol, een gedeeltelijke remmer van hepatische stearoyl-CoA desaturase (SCD1), verbeterde steatohepatitis en fibrose bij knaagdieren en

atitis en fibrose in 0,1MCD-gevoede muizen. Aramchol downreguleerde stearoyl-CoA desaturase 1 (SCD1), een sleutelenzym betrokken bij triglyceride biosynthese dat

sis. Het doel van de huidige studie was te onderzoeken of remming van SCD door Aramchol, een vetzuur-galzuur conjugaat met bekende hypocholesterolemische

Aramchol, een orale stearoyl-coenzyme-A-desaturase-1 remmer, is aangetoond dat het het hepatische vetgehalte vermindert bij patiënten met primaire niet-alcoholische leververvetting (NAFLD); het effect bij patiënten met humaan immunodeficiëntievirus (HIV)-geassocieerde NAFLD is echter onbekend.

vermindering van COL1A1 en ACTA2 mRNAs en COL1A1 secretie. Deze gegevens suggereren een direct remmend effect van Aramchol in HSCs via SCD1 remming, als onderdeel van een bredere impact op zowel fibrogene genen.

die cholesterol synthese katalyseert. In hepatocyten verminderde Aramchol ook SCD1 en verhoogde PPARG mRNA expressie. Conclusies: Aramchol downreguleert SCD1 en verhoogt PPARG in HSCs, wat leidt tot |


Wat is de oorzaak van de Diamond Blackfan Anemie?

Answer: Diamond Blackfan Anemie (DBA) is een congenitaal beenmergfaillissementsyndroom dat geassocieerd wordt met mutaties in ribosomale genen die leiden tot ribosomale insufficiëntie.

Diamond Blackfan Anemie (DBA) is een congenitaal beenmergfaillissementsyndroom dat geassocieerd wordt met mutaties in ribosomale genen die leiden tot ribosomale insufficiëntie.

Diamond-Blackfan anemie is een autosomaal dominant syndroom, gekenmerkt door anemie en een aanleg voor maligniteiten. Ribosomale eiwitten zijn verantwoordelijk voor dit syndroom, en de incidentie van colorectale kanker bij patiënten met dit syndroom is hoger dan in de algemene bevolking.


Wat zijn de functies van DNA- en RNA G-quadruplexen?

Answer: G-Quadruplex, een unieke secundaire structuur in nucleïnezuren die door het hele menselijk genoom voorkomt, wekte brede interesse op in het veld van therapeutisch onderzoek. Omdat ze aanwezig zijn in belangrijke regulatorische regio's van oncogenen, RNA's en telomeren, reguleert de G-Quadruplex-structuur transcriptie, translatie, splicing, enz.

G-quadruplexen (G4's) werden aangetoond. G4's zijn alternatieve nucleïnezuurstructuren die veel cellulaire routes beïnvloeden op transcriptioneel en post-transcriptioneel niveau.

Guanine-quadruplexen (G4's) zijn niet-canonieke nucleïnezuurstructuren die vaak voorkomen in regulatorische genomische regio's.

DNA G-quadruplex (G4)-gevouwen regio's in cellen werden gerapporteerd geassocieerd te zijn met zowel verhoogde als verlaagde transcriptieactiviteit.

G-Quadruplex, een unieke secundaire structuur in nucleïnezuren die door het hele menselijk genoom voorkomt, wekte brede interesse op in het veld van therapeutisch onderzoek. Omdat ze aanwezig zijn in belangrijke regulatorische regio's van oncogenen, RNA's en telomeren, reguleert de G-Quadruplex-structuur transcriptie, translatie, splicing, enz.

G-quadruplexen (G4's) zijn hogere-orde structuren gevormd door guanine-rijke sequenties van nucleïnezuren, zoals de telomerische 5'-TTAGGG-3'/5'-UUAGGG-3' herhalingen en die in genregulerende regio's. G4's reguleren diverse biologische gebeurtenissen, waaronder replicatie, transcriptie en translatie. Onevenwichtige G4-dynamiek wordt geassocieerd met ziekten zoals kanker en neurodegeneratieve aandoeningen.

Verder worden de plausibele functies van RNA G-quadruplexen zoals translatieonderdrukking, splicing enz. besproken.

G-quadruplexen hebben verschillende biologische functies, waaronder remming van telomerase en de regulatie van gen-transcriptie en translatie, en zijn een actief doelwit geworden voor medicijnontwikkeling, met name voor nieuwe kankertherapieën.

Hier bespreken we kort verschillende aspecten van reporter-assays gevolgd door een overzicht van beschikbare studies die reporter-assays gebruiken om de rol en functies van DNA- en RNA-quadruplexen in genexpressie te begrijpen.

In deze review vatten we recent bewijs samen voor de in vivo aanwezigheid en functie van DNA- en RNA G-quadruplexen in diverse cellulaire routes, waaronder DNA-replicatie, genexpressie en telomeeronderhoud. We benadrukken ook

Het doel was hun interactie met DNA- en RNA G-quadruplexen te onderzoeken, hun opname in kwaadaardige en goedaardige cellen, en hun vermogen om genexpressie te moduleren en celgroei te remmen. Flow

In het bijzonder bezetten G-quadruplexen strategische locaties in genomisch DNA en zowel coderende als niet-coderende RNA-moleculen, en zijn betrokken bij vele essentiële cellulaire en organismale functies. In

Steeds meer bewijs wijst erop dat RNA G-quadruplexen belangrijke rollen spelen in diverse processen zoals transcriptie, translatie, regulatie van telomeerlengte en vorming van telomerisch heterochromatine.

RNA G-quadruplexen op deze specifieke locaties spelen belangrijke rollen in sleutelcellulaire functies, waaronder telomeerhomeostase en genexpressie.

De plausibele functies van RNA G-quadruplexen zoals translatieonderdrukking, splicing enz. worden kort besproken, wat ruimte suggereert voor een uitgebreide

Opeenlopend bewijs geeft aan dat G-quadruplexen belangrijke regulerende rollen vervullen in fundamentele biologische processen zoals DNA-replicatie, transcriptie en translatie, terwijl abnormale G-quadruplexvorming wordt gekoppeld aan genoominstabiliteit en kanker.

Inderdaad lijken RNA G-quadruplexen belangrijke regulatoren te zijn van pre-mRNA-verwerking (splicing en polyadenylering), RNA-afbraak, mRNA-targeting en translatie.

We tonen aan dat G-quadruplexen gevormd door zowel (G(4)C(2))(4) RNA als DNA niet alleen sterk complexeren met heem, maar ook de intrinsieke peroxidase- en oxidase-eigenschappen ervan versterken.

De vorming van de DNA-RNA G-quadruplex veroorzaakt een significante toename in de klonogene capaciteit van cellen en heeft een effect op de remming van cellulaire veroudering.

Ondertussen hebben de verschillende conformaties van G-quadruplexen bepaalde invloeden op hun biologische functies, zoals de remming van transcriptie, translatie en DNA-replicatie.

G-quadruplex is door veel studies geïmpliceerd als een belangrijke structuur in vele biologische processen, waaronder genstabiliteit, telomeersynthese, transcriptionele of translationele regulatie van genexpressie en recombinatie.

RNA- en DNA G-quadruplexen binden aan menselijke dicer en remmen diens activiteit.


Wat is het effect van epireguline-expressie in tumoren?

Answer: Epireguline heeft een verhoogde expressie in verschillende menselijke kankers. Epireguline-expressie bevordert tumorprogressie en metastase en vermindert de overleving van patiënten.

Epireguline (EREG) is een nieuw familielid van EGF-achtige liganden en heeft een verhoogde expressie in verschillende menselijke kankers. EREG-expressie bevordert tumorprogressie en metastase en vermindert de overleving van patiënten.

We vonden dat de EREG-expressie significant hoger was in maagkankergezwellen (GC) dan in overeenkomende aangrenzende niet-kankerachtige weefsels. Hoge EREG-eiwitexpressie in GC was significant geassocieerd met TNM-stadium, inclusief tumorgrootte, lymfekliermetastasen en verre metastasen, evenals een slechte algehele overleving. Deze bevindingen tonen aan dat EREG een onafhankelijke prognostische biomarker is voor GC.


Noem scRNA-seq workflows die gebruikmaken van graph attention networks

Answer: SCDRHA en CellVGAE

SCDRHA: Een scRNA-Seq data dimensionale reductie algoritme gebaseerd op een hiërarchische autoencoder.

Om dit probleem aan te pakken, stellen we in dit artikel een scRNA-seq data dimensionale reductie algoritme voor, gebaseerd op een hiërarchische autoencoder, genaamd SCDRHA. De voorgestelde SCDRHA bestaat uit twee kernmodules, waarbij de eerste module een diepe count autoencoder (DCA) is die wordt gebruikt om data te denoisen, en de tweede module een graph autoencoder is die de data projecteert in een laag-dimensionale ruimte. Experimentele resultaten tonen aan dat SCDRHA betere prestaties levert dan bestaande state-of-the-art algoritmen op het gebied van dimensionale reductie en ruisreductie in vijf echte scRNA-seq datasets. Daarnaast kan SCDRHA ook de prestaties van datavisualisatie en celclustering aanzienlijk verbeteren.

CellVGAE: een onbewaakte scRNA-seq analyse workflow met graph attention networks.

Met behulp van verschillende casestudies tonen we aan dat ons model, genaamd CellVGAE, effectief kan worden gebruikt voor verkennende analyse, zelfs bij uitdagende datasets, door betekenisvolle kenmerken uit de data te extraheren en de middelen te bieden om verschillende aspecten van het model te visualiseren en te interpreteren. RESULTATEN: We tonen aan dat CellVGAE beter interpreteerbaar is dan bestaande scRNA-seq variationale architecturen door de graph attention coëfficiënten te analyseren.


Welke molecule wordt door Fenebrutinib gericht?

Answer: Fenebrutinib is een niet-covalente, orale en zeer selectieve remmer van Bruton's tyrosine kinase (BTK).

Deze remmers omvatten vier Syk-remmers, Bay 61-3606, R406 (fostamatinib), entospletinib, TAK-659; vier onomkeerbare BTK-remmers, ibrutinib, acalabrutinib, ONO-4059 (tirabrutinib), AVL-292 (spebrutinib); en vier omkeerbare BTK-remmers, CG-806, BMS-935177, BMS-986195 en fenebrutinib.

Echter, een toenemend aantal onderzoeken richt zich op auto-immuniteit en ontsteking bij multiple sclerose, reumatoïde artritis, pemphigus en systemische lupus erythematosus met het gebruik van ofwel onomkeerbaar bindende remmers, bijvoorbeeld evobrutinib en tolebrutinib, of omkeerbaar bindende remmers, zoals fenebrutinib.

DOELSTELLING: Fenebrutinib (GDC-0853) is een niet-covalente, orale en zeer selectieve remmer van Bruton's tyrosine kinase (BTK).

Daarentegen is er geen bloedingen gerapporteerd in klinische onderzoeken met andere BTKi. Deze omvatten de hersendoordringende onomkeerbare tolebrutinib en evobrutinib (tegen multiple sclerose), de onomkeerbare branebrutinib, de omkeerbare BMS-986142 en fenebrutinib (gericht op reumatoïde artritis en lupus erythematodes), en de omkeerbare covalente rilzabrutinib (tegen pemphigus en immuungemedieerde trombocytopenie).

Bruton's tyrosine kinase (BTK) is cruciaal voor FcεRI-gemedieerde activatie van mestcellen en essentieel voor autoantilichaamproductie door B-cellen bij chronische spontane urticaria (CSU). Fenebrutinib, een oraal toegediende, krachtige, zeer selectieve, omkeerbare BTK-remmer, kan effectief zijn bij CSU.

Nieuwe therapeutica die worden onderzocht omvatten IgG1 anti-IgE monoklonale antilichamen (ligelizumab), chemoattractant receptor-homologe molecuul-expressie op TH2-cellen antagonisten (AZD1981), Bruton's tyrosine kinase-remmers (fenebrutinib), anti-siglec-8 monoklonale antilichamen (AK002) en topische milt tyrosine kinase-remmers (GSK2646264).

Fenebrutinib (GDC-0853) is een oraal toegediende kleine molecule remmer van Bruton's tyrosine kinase die wordt onderzocht voor de behandeling van reumatoïde artritis bij patiënten met onvoldoende respons op methotrexaat (MTX).

Afwezigheid van farmacokinetische interacties tussen de Bruton's tyrosine kinase-remmer Fenebrutinib en Methotrexaat.

In pogingen om aanvullende series van omkeerbare Btk-remmers voor chronische immuunziekten te ontwikkelen, probeerden we ons te onderscheiden van onze klinische fase-remmer fenebrutinib door gebruik te maken van cyclopropylamide-isosteres van de 2-aminopyridylgroep om de vlakke, lipofiele H2-pocket te bezetten.

Therapeutica die worden onderzocht omvatten IgG1 anti-IgE monoklonale antilichamen (ligelizumab), chemoattractant receptor-homologe molecuul-expressie op TH2-cellen antagonisten (AZD1981), Bruton's tyrosine kinase-remmers (fenebrutinib), anti-siglec-8 monoklonale antilichamen (AK002) en topische milt tyrosine kinase-remmers (GSK2646264). We bespreken de mechanismen van

Veelbelovende geneesmiddelen die momenteel in ontwikkeling zijn voor CU zijn een chemoattractant receptor-homoloog molecuul-expressie op TH2-cel antagonist, een monoklonaal antilichaam tegen Siglec-8 (AK002), Bruton's tyrosine kinase-remmers (fenebrutinib en Lou064), een milt tyrosine kinase-remmer en dupilumab. Veelbelovende doelen voor de toekomst

DOEL: Fenebrutinib (GDC-0853), een Bruton's tyrosine kinase (BTK) remmer, werd onderzocht in een fase 2 klinische studie bij patiënten met reumatoïde artritis

DOELSTELLING: Om fenebrutinib te evalueren, een orale en zeer selectieve niet-covalente remmer van Bruton's tyrosine kinase (BTK), bij patiënten met actieve reumatoïde artritis (RA). METHODEN: Patiënten met RA en onvoldoende respons op methotrexaat (cohort 1, n=480) werden gerandomiseerd naar fenebrutinib (50 mg eenmaal daags, 150 mg eenmaal daags, 200 mg twee keer daags), 40 mg adalimumab om de andere dag

Werkzaamheid, veiligheid en farmacodynamische effecten van de Bruton's tyrosine kinase-remmer Fenebrutinib (GDC-0853) bij systemische lupus erythematosus: resultaten van een fase II, gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde studie.

essanten; echter zijn aanvullende behandelingen nodig. Nieuwe therapeutica die worden onderzocht omvatten IgG1 anti-IgE monoklonale antilichamen (ligelizumab), chemoattractant receptor-homologe molecuul-expressie op TH2-cellen antagonisten (AZD1981), Bruton's tyrosine kinase-remmers (fenebrutinib), anti-siglec-8 monoklonale antilichamen (AK002), en top

brutinib 200 mg twee keer daags. Tegen week 48 hadden patiënten die met fenebrutinib werden behandeld verminderde niveaus van een BTK-afhankelijke plasmablast RNA-handtekening, anti-double-stranded DNA autoantilichamen, totaal IgG en IgM, evenals verhoogde complement C4-niveaus, allemaal ten opzichte van placebo. CONCLUSIE: Hoewel fenebrutinib een acceptabel veiligheidsprofiel had, werd de primaire eindpunt, SRI-4 respons, niet behaald ondanks|


Wat is Cereblon?

Answer: Cereblon (CRBN) is een substraatherkenningsproteïne in het E3-ligase ubiquitinecomplex. Het bindingsdoelwit van CRBN varieert afhankelijk van weefsels en cellen, en het eiwit reguleert verschillende biologische functies door weefsel-specifieke doelwitten te reguleren.

Cereblon (CRBN) is een substraatherkenningsproteïne in het E3-ligase ubiquitinecomplex. Het bindingsdoelwit van CRBN varieert afhankelijk van weefsels en cellen, en het eiwit reguleert verschillende biologische functies door weefsel-specifieke doelwitten te reguleren.

De E3 ubiquitine ligase component, Cereblon, is een evolutionair geconserveerde regulator van Wnt-signaaltransductie.

het cereblon (CRBN) eiwit werd ontdekt als een direct doelwit van IMiD's.

Snelle vooruitgang in het gebruik van immunomodulerende geneesmiddelen en Cereblon E3 ligase modulatoren bij de behandeling van multipel myeloom.

cereblon, een substraatreceptor van de cullin-4 RING E3 ligase


Waarvoor wordt de Abbreviated Injury Scale (AIS) gebruikt om te bepalen?

Answer:
De Abbreviated Injury Scale (AIS) is een objectief, anatomisch gebaseerd scoresysteem voor de ernst van verwondingen dat elke verwonding per lichaamsregio classificeert op een schaal van 6 punten. AIS is het systeem dat wordt gebruikt om de Injury Severity Score (ISS) te bepalen bij meervoudig gewonde traumapatiënten.

AIS CLASSIFICATIES
De AIS classificeert individuele verwondingen per lichaamsregio als volgt:
AIS 1 – Klein
AIS 2 – Matig
AIS 3 – Ernstig
AIS 4 – Zwaar
AIS 5 – Kritiek
AIS 6 – Maximaal (momenteel ongeneeslijk)

De auteurs rapporteren over hun ervaring met de behandeling van meervoudig trauma, aan de hand van de studie van 617 klinische gevallen. Patiënten werden geëvalueerd met de Revised Trauma Score (RTS), Injury Severity Score (ISS) en Abbreviated Injury Scale (AIS).

Verschillende trauma-scoresystemen zijn ontwikkeld om de ernst van verwondingen te beoordelen en te helpen bij het nemen van beslissingen over verdere therapie en waarschijnlijke uitkomst. ANATOMISCHE SCHAAL VOOR VERWONDINGSERNS: AIS--Abbreviated Injury Scale is een samenvatting van alle waarden (van 1-9) voor elk orgaan of lichaamsdeel dat gewond is.

Een van de meest gebruikte maten voor meervoudige verwondingen is de Injury Severity Score (ISS). De bepaling van de ISS is gebaseerd op de Abbreviated Injury Scale (AIS).

De mortaliteit en morbiditeit van patiënten met borstverwondingen hangen af van de daadwerkelijke combinatie van verwondingen aan meerdere lichaamssystemen. De ernst van de totale verwonding kan worden voorspeld met behulp van objectieve scoresystemen (Abbreviated Injury Scale=AIS; Injury Severity Score=ISS).

De ernst van verwondingen en trauma werd respectievelijk gemeten met de Abbreviated Injury Scale (AIS) en de Injury Severity Score (ISS).

Er is geen specifieke verwonding onder fataal gewonde frontale inzittenden bij frontale botsingen, gebruikt in forensisch onderzoek. We probeerden het nut van de Abbreviated Injury Scale (AIS) en Injury Severity Score (ISS) voor expertise in dergelijke gevallen aan te tonen.

ACHTERGROND: Het doel van de Abbreviated Injury Scale (AIS) is het coderen van verschillende typen traumatisch hersenletsel (TBI) op basis van hun anatomische locatie en ernst.

Gebruik van Abbreviated Injury Scale (AIS) codes om Computed Tomography (CT) kenmerken te classificeren in het Marshall-systeem.

De Abbreviated Injury Scale (AIS) is het enige woordenboek dat specifiek is ontworpen als een systeem om de ernst van verwondingen in het hele lichaam te definiëren.

Verbeteringen in de schaalverdeling van verwondingen door stomp trauma en uitbreiding om penetrerende verwondingen op te nemen, hebben geleid tot de publicatie van de revisie van 1985 van de Abbreviated Injury Scale (AIS).

De Abbreviated Injury Scale (AIS) is een veelgebruikt anatomisch gebaseerd coderingssysteem dat is gemaakt om de ernst van verwondingen te classificeren en te beschrijven na de eerste presentatie, zodra testresultaten de anatomische kenmerken van de verwonding beter kunnen definiëren.

ACHTERGROND: De Abbreviated Injury Scale (AIS) score wordt veel gebruikt om de ernst van verwondingen per lichaamsregio te kwantificeren.

Achtergrond: De meest gebruikte methoden om traumatisch hersenletsel (TBI) te beschrijven zijn de Glasgow Coma Scale (GCS) en de Abbreviated Injury Sca

ACHTERGROND: Maten voor de ernst van verwondingen zijn gebaseerd op de Abbreviated Injury Scale (AIS) of de Internationale Classificatie van ziekten

uries. Veel instellingen die traumapatiënten behandelen voeren dubbele codering uit voor traumadiagnoses met behulp van twee verschillende classificatiesystemen, de ICD voor administratieve doeleinden en de Abbreviated Injury Scale (AIS) voor traumaregisters, omdat een ondubbelzinnige omzetting van codes tussen de ICD en AIS niet altijd mogelijk is vanwege structurele verschillen

8 inch op elke locatie. De Abbreviated Injury Scale (AIS) werd gebruikt om verwondingspatronen te bepalen voor

ACHTERGROND: De Abbreviated Injury Scale (AIS) score wordt veel gebruikt om de ernst van verwondingen te kwantificeren per

sage en bewezen waarde van de Abbreviated Injury Scale (AIS) bij het beoordelen van de ernst van trauma, is het essentieel dat bepaalde betrouwbaarheid kwesties met betrekking tot i

universeel scoresysteem op het gebied van trauma toepasbaar in kliniek en onderzoek. In de techniek wordt het gebruikt als een classificatiesysteem voor voertuigveiligheid. De AIS kan daarom worden beschouwd als een internationale, interdisciplinaire en universele code voor de ernst van verwondingen

De Abbreviated Injury Scale (AIS) werd gebruikt om de ernst van verwondingen vast te stellen.

De Abbreviated Injury Scale is een systeem ontwikkeld in de Verenigde Staten voor het rangschikken van de ernst van specifieke traumalesies.

ACHTERGROND: De Abbreviated Injury Scale (AIS), ontwikkeld door de Association for the Advancement of Automotive Medicine, is de meest gebruikte anatomische schaal voor de ernst van verwondingen ter wereld (Association for the Advancement of Automoti

ACHTERGROND: De Abbreviated Injury Scale (AIS) is een anatomisch gebaseerd coderingssysteem ontwikkeld door de Association for the Advancement of Automotive Medicine, gebruikt om verwondingen als gevolg van trauma te classificeren en te coderen, met als doel


Tot welke eiwitfamilie behoort epireguline?

Answer: EREG (epireguline), een lid van de epidermale groeifactor (EGF) familie.

EREG (epireguline), een lid van de epidermale groeifactor (EGF) familie, speelt een rol bij ontsteking, wondgenezing, normale fysiologie en kwaadaardige aandoeningen. Er is echter weinig bekend over de functie ervan bij haargroei.


Beschrijf Cap Trap RNA-seq

Answer: Met behulp van de Cap Analysis of Gene Expression (CAGE) technologie leverde het FANTOM5-consortium een van de meest uitgebreide kaarten van transcriptie startplaatsen (TSS's) in verschillende soorten. Opvallend is dat ongeveer 72% hiervan niet aan een specifiek gen kon worden toegewezen en begint op onconventionele regio's, buiten promotoren of enhancers. Cap Trap RNA-seq is een technologie die cap trapping combineert met lange-lees MinION sequencing.

Met behulp van de Cap Analysis of Gene Expression (CAGE) technologie leverde het FANTOM5-consortium een van de meest uitgebreide kaarten van transcriptie startplaatsen (TSS's) in verschillende soorten. Opvallend is dat ongeveer 72% hiervan niet aan een specifiek gen kon worden toegewezen en begint op onconventionele regio's, buiten promotoren of enhancers. Hier onderzoeken we deze niet-toegewezen TSS's en tonen aan dat in alle bestudeerde soorten een significant deel van de CAGE-pieken begint bij microsatellieten, ook wel korte tandemherhalingen (STR's) genoemd. Om deze transcriptie te bevestigen, ontwikkelen we Cap Trap RNA-seq, een technologie die cap trapping combineert met lange-lees MinION sequencing. We trainen op sequenties gebaseerde deep learning modellen die in staat zijn om CAGE-signalen bij STR's met hoge nauwkeurigheid te voorspellen. Deze modellen onthullen het belang van de omliggende sequenties van STR's, niet alleen om STR-klassen te onderscheiden, maar ook om het niveau van transcriptie-initiëren te voorspellen. Belangrijk is dat genetische varianten die gekoppeld zijn aan menselijke ziekten bij voorkeur worden gevonden bij STR's met een hoog transcriptie-initiatieniveau, wat de biologische en klinische relevantie van transcriptie-initiëren bij STR's ondersteunt. Samen breiden onze resultaten het repertoire van niet-coderende transcriptie geassocieerd met DNA tandemherhalingen uit en maken ze de STR-polymorfie complexer.


Wat is het nut van de Canadian C-Spine Rule?

Answer: De Canadian C-spine rule sluit klinisch een cervicale wervelfractuur uit zonder beeldvorming.

DOEL: Hoewel de Canadian C-spine rule en de National Emergency X-Radiography Utilization Study (NEXUS) criteria gevalideerd zijn in het uitsluiten van klinisch belangrijke cervicale wervelletsels met behulp van grote prospectieve studies, bestaat er geen consensus over welke regel moet worden aanbevolen.

DOELSTELLING: De Canadian C-Spine Rule (CCR) en de National Emergency X-Radiography Utilization Study (NEXUS) criteria zijn twee veelgebruikte klinische beslisregels die midlijn cervicale wervelkolom (c-spine) gevoeligheid bij palpatie gebruiken als indicatie voor c-spine beeldvorming na trauma.

ACHTERGROND: Een consistente aanpak voor het vrijgeven van cervicale wervelkolomletsels (CSI) bij patiënten van 65 jaar en ouder blijft een uitdaging. Klinische vrijgave-algoritmen zoals de National Emergency X-Radiography Utilisation Study (NEXUS) criteria hebben variabele nauwkeurigheid en de Canadian C-spine rule sluit oudere patiënten uit.

Klinische beslisregels zoals de Canadian C-Spine Rule worden vaak gebruikt om patiënten die radiografie nodig hebben te risicostratificeren.

Pragmatische strategie die paramedici in staat stelt laag-risico traumapatiënten te beoordelen met de Canadian C-Spine Rule en hen selectief zonder immobilisatie te vervoeren: protocol voor een stepped-wedge cluster gerandomiseerde studie.

De hoge sensitiviteit van de Canadian C-spine Rule (CCR) voorkomt het missen van c-spine letsels terwijl het aantal onnodige radiologische onderzoeken beperkt blijft.

De Canadian C-spine rule sluit klinisch een cervicale wervelfractuur uit zonder beeldvorming.

INLEIDING: De Canadian C-Spine Rule (CCR) is een klinische beslissingshulp om het veilig verwijderen van cervicale kraagjes te vergemakkelijken bij alerte, georiënteerde, laag-risico volwassen trauma patiënten.

Efficiënt. De Canadian C-Spine Rule is ontworpen om artsen in staat te stellen selectiever en nauwkeuriger c-spine radiografie aan te vragen en om de c-spine snel vrij te geven zonder de noodzaak van radiografie bij veel patiënten.

STUDIE DOEL: We hebben de Canadian C-Spine Rule ontworpen voor de klinische vrijgave van de cervicale wervelkolom, zonder noodzaak voor diagnostische beeldvorming, bij alerte en stabiele patiënten.

De Canadian c-spine rule (CCR) maakt veilig en reproduceerbaar gebruik van radiografie mogelijk bij alerte, stabiele patiënten met mogelijk c-spine letsel op de spoedeisende hulp [Stiell, I., Clement, C., McKnight, R., Brison, R., Schull, M., Lowe, B., Worthington, J., Eisenhauer, M., Cass, D., Greenberg, G., MacPhail, I., Dreyer, J., Lee, J., Bandiera, G., Reardon, M., Holroyd, B., Lesiuk, H., G. Wells, 2003.


Wat is het Daughterless-gen?

Answer: Het daughterless (da) gen in Drosophila codeert voor een breed uitgedrukte transcriptieregulator waarvan de specifieke functies in de controle van geslachtsbepaling en neurogenese uitgebreid zijn onderzocht.

Als de enige klasse I helix-loop-helix transcriptiefactor in Drosophila wordt Daughterless (Da) over het algemeen beschouwd als een ubiquitair uitgedrukte bindingspartner voor andere ontwikkelingsgereguleerde bHLH transcriptiefactoren.

Het daughterless (da) gen in Drosophila codeert voor een breed uitgedrukte transcriptieregulator waarvan de specifieke functies in de controle van geslachtsbepaling en neurogenese uitgebreid zijn onderzocht.

Het daughterless (da) gen in Drosophila functioneert in de regulatie van ten minste drie belangrijke ontwikkelingsroutes: geslachtsbepaling, neurogenese en oogenese.


Is telomestatin een nieuw statine-medicijn dat wordt gebruikt om hoge cholesterol te behandelen?

Answer: Telomestatin is een natuurlijk product geïsoleerd uit Streptomyces anulatus 3533-SV4 en is aangetoond een zeer krachtige telomerase-remmer te zijn en wordt gebruikt voor de behandeling van kanker.

Telomestatin is een natuurlijk product geïsoleerd uit Streptomyces anulatus 3533-SV4 en is aangetoond een zeer krachtige telomerase-remmer te zijn.

Telomestatin, een krachtige telomerase-remmer die vrij specifiek interacteert met de menselijke telomerische intramoleculaire g-quadruplex.

We ontdekten dat behandeling met telomestatin herhaaldelijk de telomerase-activiteit remde in de BCR-ABL-positieve leukemische cellijnen

Een nieuwe telomerase-remmer, telomestatin, geïsoleerd uit Streptomyces anulatus is tot nu toe de krachtigste telomerase-remmer.

Telomerase-remmer, telomestatin, een specifiek mechanisme om te interacteren met de telomeerstructuur

Telomestatin remde specifiek telomerase zonder effect op reverse transcriptases en polymerases.

Bovendien induceerde telomestatin telomeerverkorting, maar de verhouding was extreem sneller dan die waargenomen bij fysiologische telomeerverkorting.

De structuur is nog niet opgelost voor het complex met telomestatin, een van de meest veelbelovende G-quadruplex-richtende anticancermedicijnkandidaten. Hier

Telomestatin, een sterke telomerase-remmer met G-quadruplex stabiliserende activiteit, is een potentieel therapeutisch middel voor de behandeling van kanker.

Dus biedt telomestatin een nieuw therapeutisch moleculair doelwit voor chemotherapie bij kanker.

Telomerase-remming met een nieuw G-quadruplex-interactief middel, telomestatin: in vitro en in vivo studies bij acute leukemie.

Activiteit van een nieuwe G-quadruplex-interactieve telomerase-remmer, telomestatin (SOT-095), tegen menselijke leukemiecellen: betrokkenheid van ATM-afhankelijke DNA-schade-responsroutes.


Wat is amphireguline een ligand van?

Answer: Amphireguline (AREG) is een ligand van de epidermale groeifactorreceptor (EGFR).

Amphireguline (AREG) is een ligand van de epidermale groeifactorreceptor (EGFR).


Welke genetische vatbaarheidsloci zijn betrokken bij het prikkelbare darm syndroom (PDS)?

Answer: Er zijn zes genetische vatbaarheidsloci geïdentificeerd en bevestigd voor PDS. Betrokken genen zijn onder andere NCAM1, CADM2, PHF2/FAM120A, DOCK9, CKAP2/TPTE2P3 en BAG6.

We voerden een genome-wide associatiestudie uit met 53.400 gevallen en 433.201 controles en repliceerden significante associaties in een 23andMe-panel (205.252 gevallen en 1.384.055 controles). Onze studie identificeerde en bevestigde zes genetische vatbaarheidsloci voor PDS. Betrokken genen waren NCAM1, CADM2, PHF2/FAM120A, DOCK9, CKAP2/TPTE2P3 en BAG6.


Is er een verband tussen het Guillain-Barré syndroom en het covid-vaccin?

Answer: Ja. Er zijn series die het Guillain-Barré syndroom melden na COVID-19 vaccinatie.

AstraZeneca COVID-19 vaccin en Guillain-Barré syndroom in Tasmanië: een oorzakelijk verband?

Bijna alle gerapporteerde gevallen van post-COVID-19 vaccinatie inflammatoire demyeliniserende polyneuropathie zijn gekoppeld aan AstraZeneca vaccinatie en een variant met bifaciale zwakte is wereldwijd de meest gerapporteerde vorm van GBS.

Guillain-Barré syndroom gepresenteerd als faciale diplegie na COVID-19 vaccinatie: een casusrapport.

CASUSRAPPORT: We rapporteren een geval van atypisch GBS dat optrad na Coronavirus ziekte 2019 (COVID-19) vaccinatie bij een verder gezonde 38-jarige man.

Het is cruciaal dat spoedeisende hulp artsen zich bewust zijn van de vele presentaties van GBS voor vroege herkenning en behandeling. Dit kan van bijzonder belang zijn in de context van een wereldwijde vaccinatiecampagne als reactie op de COVID-19 pandemie.

Guillain-Barré syndroom na ChAdOx1 nCoV-19 COVID-19 vaccinatie: een casusserie.

We rapporteren drie patiënten die Guillain-Barré syndroom ontwikkelden na ChAdOx1 nCoV-19 vaccinatie, die geen actieve of eerdere COVID-19 infectie hadden.

We rapporteren een geval van Guillain-Barré syndroom (GBS) na de eerste dosis van het Oxford/AstraZeneca COVID-19 vaccin met papiloedeem als atypisch begin.

We rapporteren een geval van Guillain-Barré syndroom (GBS) dat kort na de eerste dosis van Vaxzevria (voorheen bekend als COVID-19 vaccin AstraZeneca) optrad.

Guillain-Barré syndroom geassocieerd met COVID-19 vaccinatie.

Tot op heden zijn gevallen van Guillain-Barré syndroom (GBS) na een COVID-vaccin (Pfizer, Johnson & Johnson, Janssen, AstraZeneca) gerapporteerd.

Geval van Guillain-Barré syndroom na COVID-19 vaccin.

We rapporteren een geval van Guillain-Barré syndroom na de eerste dosis van het SARS-CoV-2 vaccin en geloven dat dit een temporele, in plaats van causale associatie is.

COVID-19 vaccin veroorzaakt Guillain-Barré syndroom, een zeldzame mogelijke bijwerking.

Associatie van ontvangst van het Ad26.COV2.S COVID-19 vaccin met vermoedelijk Guillain-Barré syndroom, februari-juli 2021.

Guillain-Barré syndroom geassocieerd met Covid-19: een nauwe relatie of slechts een toeval? (Review).

Relatie tussen COVID-19 en Guillain-Barré syndroom bij volwassenen. Systematische review.

Guillain-Barré syndroom na COVID-19 vaccinatie.


Wat is de functie van het eiwit calreticuline?

Answer: Calreticuline (CALR) is een eiwit dat in het endoplasmatisch reticulum (ER) aanwezig is en betrokken is bij een reeks cellulaire processen. In gezonde cellen functioneert CALR als een chaperonne en Ca2+-buffer om correcte vouwing van eiwitten binnen het ER te ondersteunen.

Vervolgens gaan de N-glycosylerende pas gevormde eiwitten naar de vouwing, waarbij N-glycanen in belangrijke mate bijdragen aan het verkrijgen van de juiste eiwitvouwing door het aantrekken van lectine-achtige chaperonnes, calnexine en calreticuline.

De lectine-chaperonnes calnexine (CNX) en calreticuline (CRT), gelokaliseerd in het endoplasmatisch reticulum, spelen belangrijke rollen in de kwaliteitscontrole van glycoproteïnen.

Calreticuline (CRT), een eiwit dat in het endoplasmatisch reticulum aanwezig is en doorgaans overexpressie vertoont in kankercellen, wordt geassocieerd met stralingsresistentie.

Calreticuline (CALR) is een eiwit dat in het endoplasmatisch reticulum (ER) aanwezig is en betrokken is bij een reeks cellulaire processen. In gezonde cellen functioneert CALR als een chaperonne en Ca2+-buffer om correcte vouwing van eiwitten binnen het ER te ondersteunen.


Atlanto-axiale rotatoire instabiliteit (Fielding type 1) komt vaak voor bij welke ziekten?

Answer: Atlanto-axiale instabiliteit (AAI) komt vaak voor bij bindweefselziekten, zoals reumatoïde artritis, en wordt steeds vaker herkend bij erfelijke aandoeningen zoals Stickler, Loeys-Dietz, Marfan, Morquio en Ehlers-Danlos (EDS) syndromen, evenals bij infectieziekten.

Atlanto-axiale instabiliteit (AAI) komt vaak voor bij bindweefselziekten, zoals reumatoïde artritis, en wordt steeds vaker herkend bij erfelijke aandoeningen zoals Stickler, Loeys-Dietz, Marfan, Morquio en Ehlers-Danlos (EDS) syndromen, waarbij het typisch presenteert als een rotatoire subluxatie door incompetentie van het alar ligament.

Het syndroom van Grisel is een unilaterale of bilaterale subluxatie van C1 op C2, geassocieerd met een infectieuze aandoening in het hoofd of de nek.

Compressie van het ruggenmerg veroorzaakt door atlanto-axiale instabiliteit is een veelvoorkomende, ernstige complicatie bij SED-patiënten en veroorzaakt ernstige ruggenmergsymptomen of soms plotseling overlijden.

Wij presenteren een SED-patiënt die een posterieure fusie van het occiput naar de cervicale wervelkolom onderging vanwege ernstige ruggenmergsymptomen door atlanto-axiale instabiliteit.

Atlantoaxiale rotatoire fixatie (AARF) als gevolg van door medicatie geïnduceerde cervicale dystonie (DICD) is een uiterst zeldzame complicatie van antipsychotische behandeling, die een uitgebreide beoordeling van farmacologische therapie en tijdige radiologische diagnostiek vereist. Wij

Een relatief zeldzaam verslag van een 8-jarig meisje met het Maroteaux-Lamy syndroom, dat type VI mucopolysaccharidose is, die zich presenteerde met symptomen van spastische quadriparese gerelateerd aan atlantoaxiale instabiliteit wordt gepresenteerd

Wij rapporteren een 15-jarige jongen met mucopolysaccharidose (MPS) type VII (Sly ziekte) bij wie atlantoaxiale instabiliteit met quadriparese werd vastgesteld.

Atlanto-axiale rotatoire fixatie (AARF) is een zeldzame oorzaak van torticollis bij kinderen die spontaan kan optreden of in verband met trauma en bovenste luchtweginfecties.

Ankyloserende spondylitis is een van de meest voorkomende inflammatoire ziekten van het axiale skelet en kan gecompliceerd worden door atlanto-axiale instabiliteit.

Atlantoaxiale instabiliteit (AAI) treft 10-20% van de personen met het Downsyndroom (DS).

Atlanto-axiale subluxatie bij reumatoïde artritis. Een studie van 104 ziekenhuispatiënten.

De cervicale wervelkolom wordt vaak vroeg in het beloop van reumatoïde artritis betrokken, wat leidt tot drie verschillende patronen van instabiliteit: atlantoaxiale subluxatie, atlantoaxiale impactie en subaxiale subluxatie.

Artritische aantasting van de bovenste cervicale wervelkolom is relatief vaak voorkomend bij reumatoïde artritis (RA). Atlanto-axiale subluxaties worden ook frequent gerapporteerd,


Wat is het effect van epireguline op leptine secretie?

Answer: Epireguline induceert leptine secretie.

Epireguline induceert leptine secretie en energieverbruik bij muizen die een vetrijke voeding krijgen.

EREG verhoogde leptine productie en secretie op een dosisafhankelijke manier in iAb vet explanten via het EGFR/MAPK pad.

Onze gegevens onthulden een nieuwe rol van EREG in de inductie van leptine secretie die leidt tot een toestand van energieverbruik.


Welke JASPAR-release is JASPAR 2022?

Answer: JASPAR (http://jaspar.genereg.net/) is een open-access database die handmatig samengestelde, niet-redundante bindingsprofielen van transcriptiefactoren (TF's) bevat voor TF's uit zes taxonomische groepen. In JASPAR 2022, de 9e release van JASPAR, werd de CORE-collectie uitgebreid met 341 nieuwe profielen (148 voor planten, 101 voor gewervelden, 85 voor urochordaten en 7 voor insecten), wat overeenkomt met een uitbreiding van 19% ten opzichte van de vorige release.

JASPAR 2022: de 9e release van de open-access database van bindingsprofielen van transcriptiefactoren.

JASPAR (http://jaspar.genereg.net/) is een open-access database die handmatig samengestelde, niet-redundante bindingsprofielen van transcriptiefactoren (TF's) bevat voor TF's uit zes taxonomische groepen. In deze 9e release hebben we de CORE-collectie uitgebreid met 341 nieuwe profielen (148 voor planten, 101 voor gewervelden, 85 voor urochordaten en 7 voor insecten), wat overeenkomt met een uitbreiding van 19% ten opzichte van de vorige release. We hebben 298 nieuwe profielen toegevoegd aan de Unvalidated-collectie wanneer er geen orthogonale bewijzen in de literatuur werden gevonden. Alle profielen werden geclusterd om familiale bindingsprofielen voor elke taxonomische groep te bieden. Bovendien hebben we de structurele classificatie van DNA-bindingsdomeinen herzien om plant-specifieke TF's te beschouwen. Deze release introduceert woordwolken om de wetenschappelijke kennis geassocieerd met elke TF weer te geven. We hebben de genoomsporen van TFBS's voorspeld met JASPAR-profielen in acht organismen bijgewerkt; de voorspellingen van menselijke en muis TFBS kunnen als native sporen in de UCSC Genome Browser worden bekeken. Ten slotte bieden we een nieuwe tool om JASPAR TFBS verrijkingsanalyse uit te voeren in door gebruikers aangeleverde genomische regio's. Alle data is toegankelijk via de JASPAR-website, de bijbehorende RESTful API, het R/Bioconductor datapakket en een nieuw Python-pakket, pyJASPAR, dat serverloze toegang tot de data vergemakkelijkt.


Is erytropoëtine effectief voor neuroprotectie van te vroeg geboren baby's.

Answer: Nee. Behandeling met hoge doses erytropoëtine toegediend aan extreem te vroeg geboren baby's vanaf 24 uur na de geboorte tot 32 weken postmenstruele leeftijd resulteerde niet in een lager risico op ernstige neuro-ontwikkelingsstoornissen of overlijden op 2-jarige leeftijd.

ACHTERGROND: Hoge doses erytropoëtine hebben in preklinische modellen van neonatale hersenbeschadiging een neuroprotectief effect aangetoond, en fase 2-onderzoeken suggereerden mogelijke werkzaamheid; echter, de voordelen en veiligheid van deze therapie bij extreem te vroeg geboren baby's zijn nog niet vastgesteld.

Er was geen significant verschil tussen de erytropoëtinegroep en de placebogroep in de incidentie van overlijden of ernstige neuro-ontwikkelingsstoornissen op 2-jarige leeftijd (97 kinderen [26%] versus 94 kinderen [26%]; relatieve risico, 1,03; 95% betrouwbaarheidsinterval, 0,81 tot 1,32; P = 0,80). Er waren geen significante verschillen tussen de groepen in de frequentie van retinopathie van prematuriteit, intracraniële bloedingen, sepsis, necrotiserende enterocolitis, bronchopulmonale dysplasie of overlijden, noch in de frequentie van ernstige bijwerkingen.CONCLUSIES: Behandeling met hoge doses erytropoëtine toegediend aan extreem te vroeg geboren baby's vanaf 24 uur na de geboorte tot 32 weken postmenstruele leeftijd resulteerde niet in een lager risico op ernstige neuro-ontwikkelingsstoornissen of overlijden op 2-jarige leeftijd.

Op basis van de bestaande bewijzen is het nog te vroeg om erytropoëtine als standaardbehandeling voor hersenbeschadiging bij te vroeg geboren baby's aan te bevelen.

Behandeling met erytropoëtine bij te vroeg geboren baby's resulteerde in twee van de drie gepubliceerde grote gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken niet in neuroprotectie op 2-jarige leeftijd; echter, langdurige follow-up van deze baby's is nodig om definitieve conclusies te kunnen trekken.


Wat is de functie van het SPRTN-eiwit?

Answer: De protease SPRTN bleek het essentiële enzym te zijn voor de proteolyse-reparatie van DNA-eiwit crosslinks.

We onderzochten de rol van Spartan (SPRTN), een metalloprotease geassocieerd met DNA-replicatie, die eiwitten verwijdert die DPC's vormen.

Reparatie van covalente DNA-eiwit crosslinks (DPC's) door de metalloprotease SPRTN voorkomt genoominstabiliteit, voortijdige veroudering en carcinogenese.

De protease SPRTN bleek het essentiële enzym te zijn voor de proteolyse-reparatie van DNA-eiwit crosslinks.

Covalente DNA-eiwit crosslinks (DPC's) zijn naar voren gekomen als alomtegenwoordige bronnen van genoominstabiliteit. DPC's worden gericht op reparatie door DNA-afhankelijke proteases van de Wss1/SPRTN-familie.


Welk deel van het lichaam wordt geassocieerd met Cauda equina

Answer: De cauda equina is de zak met zenuwwortels (zenuwen die het ruggenmerg verlaten tussen ruimtes in de botten van de wervelkolom om verbinding te maken met andere delen van het lichaam) aan het onderste uiteinde van het ruggenmerg.

de rechter pedikel van L4, naar binnen verplaatst in het wervelkanaal (bruggen van de cauda equina) en stopt net voor het lichaam van S2.

Thermoësthesie- en algesiësthesiestatus in de dermatomes van cauda equina wortels bij patiënten met osteochondrose van de lumbale wervelkolom

Thermoësthesie- en algesiësthesiestoornissen zijn in alle gevallen geregistreerd in de dermatomes van cauda equina wortels bij patiënten met osteochondrose van de lumbale wervelkolom.

Magnetische resonantiebeelden van de lumbale wervelkolom toonden een intradurale cystische laesie die het onderste ruggenmerg en de cauda equina verplaatste en samendrukt.

Cauda equina syndroom is een goed beschreven toestand van neurologische compromittering door compressie van de lumbosacrale wortels.

Acuut cauda equina syndroom secundair aan een lumbale synoviale cyste

INLEIDING: Schwannoom is een relatief veelvoorkomende goedaardige tumor van het ruggenmerg en/of de cauda equina; echter, een gigantisch cauda equina schwannoom met uitgebreide inkeping van het lumbale wervellichaam is een zeldzame pathologie, en de behandelingsstrategie, inclusief het gebruik van chirurgische procedures, is controversieel.

In dit rapport presenteren we een zeldzaam geval van een gigantisch lumbaal schwannoom van de cauda equina met extreem grote inkeping van het wervellichaam, en bespreken we de chirurgische strategie die we gebruikten om deze pathologie te behandelen.

Daarentegen is het caudale ruggenmerg van Rana gereduceerd tot een filum terminale dat weinig meer is dan een ependymale buis; spinale zenuwen naar alle caudale myotomen verlaten het ruggenmerg in het sacrale gebied en bereiken hun motorische doelen via een cauda equina en caudaal plexus.

De ruggenmergen van andere teleostei, de zonvis en de hengelaar, zijn ook verkort en bezitten een filum terminale en cauda equina.

Penetrerende ruggenmergletsel met vreemd lichaam inbegrepen of myelografie stop of het tonen van cauda equina syndroom moet geopereerd worden.

Cauda Equina geleidingstijd bepaald door F-golven bij normale proefpersonen en patiënten met neurogene intermittente claudicatio veroorzaakt door lumbale spinale stenose

Na ruggenmergletsel is elektrische stimulatie van de wortels binnen het wervelkanaal ter hoogte van de cauda equina een veilige en effectieve manier om enige mate van controle over de functies van het onderlichaam terug te krijgen, bijvoorbeeld blaas- en darmbeheer en beenbeweging.

Maligne compressie van het ruggenmerg (MSCC) wordt gedefinieerd als een compressie van het ruggenmerg of de cauda equina met neuropathie veroorzaakt door tumoruitzaaiing naar het wervellichaam.

functie van de cauda equina, de verzameling van ventrale en dorsale lumbale, sacrale en coccygeale zenuwwortels die het filum terminale omringen. Dit meest

INLEIDING: Schwannoom is een relatief veelvoorkomende goedaardige tumor van het ruggenmerg en/of de cauda equina; echter, gigantisch cauda equina schwannoom met uitgebreide inkeping van het lumbale wervellichaam is een zeldzame pathologie, en de behandelingsstrategie, inclusief het gebruik van chirurgische procedures, is controversieel

Cauda equina syndroom is een relatief zeldzame aandoening die typisch geassocieerd wordt met een grote ruimte-innemende laesie binnen het kanaal van de lumbosacrale wervelkolom.

Cauda equina syndroom verwijst naar disfunctie van de cauda equina, de verzameling van ventrale en dorsale lumbale, sacrale en coccygeale zenuwwortels die het filum terminale omringen.

De betrokkenheid van intrinsieke ruggenmergneuronen bij het compressie-geïnduceerde cauda equina syndroom omvat anterograde, retrograde en transneurale degeneratie in de lumbosacrale segmenten.

Enkelvoudige of dubbele compressie van de lumbosacrale zenuwwortels gelegen in het durale zakje resulteert in een polyradiculair symptoombeeld dat klinisch wordt gediagnosticeerd als cauda equina syndroom.

De cauda equina is een anatomische structuur gelegen in het onderste deel van het wervelkanaal bestaande uit meerdere lumbale en sacrale zenuwwortels.


Waar staat RUNX1T1 voor?

Answer: RUNX1T1 staat voor runt-gerelateerd transcriptiefactor 1.

Runt-gerelateerde transcriptiefactor 1 (RUNX1T1) isoformen zijn betrokken bij adipogenese.


Beschrijf InteractiveComplexHeatmap

Answer: InteractiveComplexHeatmap is ontworpen met een gebruiksvriendelijke interface waarbij statische complexe heatmaps direct kunnen worden geëxporteerd naar een interactieve Shiny-webapplicatie met slechts één extra regel code.

In dit werk introduceren we een nieuw R-pakket InteractiveComplexHeatmap dat interactiviteit brengt naar het veelgebruikte ComplexHeatmap-pakket. InteractiveComplexHeatmap is ontworpen met een gebruiksvriendelijke interface waarbij statische complexe heatmaps direct kunnen worden geëxporteerd naar een interactieve Shiny-webapplicatie met slechts één extra regel code. InteractiveComplexHeatmap biedt ook flexibele functionaliteiten voor het integreren van interactieve heatmap-widgets om complexere en aangepaste Shiny-webapplicaties te bouwen.


Wat is het nut van het Brain Metastasis Velocity (BMV) Model?

Answer: Brain metastasis velocity (BMV) is een maatstaf die het tempo beschrijft waarmee nieuwe hersenmetastasen (BM) zich ontwikkelen na de initiële stereotactische radiotherapie.

DOEL/OBJECTIEF(EN): Brain metastasis velocity (BMV) is een maatstaf die het tempo beschrijft waarmee nieuwe hersenmetastasen (BM) zich ontwikkelen na de initiële stereotactische radiotherapie (SRS).

Achtergrond: Brain metastasis velocity (BMV) voorspelt de uitkomsten na de eerste afstandsgebonden hersenuitval (DBF) na upfront stereotactische radiotherapie (SRS).

Vertelt ook de geschiedenis van de afleiding en validatie van BMV, een recent geïdentificeerde biomarker voor overleving en neurologische dood in de hersenmetastasepopulatie behandeld met SRS.CONC

DOEL: Een overzicht bieden van de huidige status van voorspellende nomogrammen en brain metastasis velocity (BMV) bij de prognose van hersenmetastase-uitkomsten.

INLEIDING: Brain metastasis velocity (BMV) is een prognostische maatstaf die het recidiefpercentage van nieuwe hersenmetastasen na initiële behandeling met radiotherapie (SRS) beschrijft.

We introduceren een nieuwe klinische maatstaf, brain metastasis velocity (BMV), voor het voorspellen van klinische uitkomsten na de eerste DBF na upfront SRS alleen.

INLEIDING: Brain metastasis velocity (BMV) is een prognostische maatstaf die het recidiefpercentage van nieuwe hersenmetastasen na initiële behandeling met radio beschrijft.

DOEL/OBJECTIEF(EN): Brain metastasis velocity (BMV) is een maatstaf die het tempo beschrijft waarmee nieuwe hersenmetastasen (BM) zich ontwikkelen na initiële stereotactische

SRS). We ontwikkelden een geïntegreerd model van klinische voorspellers en pre-SRS MRI-afgeleide radiomische scores (R-scores) om hoge-BMV (BMV-H) patiënten te identificeren bij de initiële identificatie van hersenmetastasen (BM

Naast klinische en behandelingsgerelateerde factoren werd brain metastasis velocity (BMV) als een nieuw beschreven klinische prognostische maatstaf opgenomen en berekend tussen de eerste en tweede behandeling.

Metastase velocity (vBMV) werd gedefinieerd als het volume van nieuwe intracraniële ziekte op het moment van afstandsgebonden hersenuitval (DBF) voor de eerste DBF (DBF1) en s


Wat is "celcompetitie"?

Answer: Celcompetitie is een sociaal cellulair fenomeen waarbij niet-passende cellen selectief worden geëlimineerd om de weefselhomeostase te behouden. In de beginfase van carcinogenese vindt celcompetitie vaak plaats tussen nieuw ontstane getransformeerde cellen en de naburige normale cellen, wat leidt tot de eliminatie van getransformeerde cellen uit de epitheliale laag.

Celcompetitie omvat een geconserveerd proces van fitheidssensing waarbij fittere cellen naburige minder fitte maar levensvatbare cellen elimineren1. Celcompetitie is voorgesteld als een bewakingsmechanisme om normale ontwikkeling en weefselhomeostase te waarborgen, en is ook gesuggereerd als een barrière tegen interspecies chimerisme2

Celcompetitie is een sociaal cellulair fenomeen waarbij niet-passende cellen selectief worden geëlimineerd om de weefselhomeostase te behouden

In de beginfase van carcinogenese vindt celcompetitie vaak plaats tussen nieuw ontstane getransformeerde cellen en de naburige normale cellen, wat leidt tot de eliminatie van getransformeerde cellen uit de epitheliale laag.

Celcompetitie vertegenwoordigt een van de werkende armen van dergelijke kwaliteitscontrolemechanismen en berust op fitheidsvergelijking tussen individuele cellen.


Wat is IDD in relatie tot orgaantransplantatie?

Answer: Imminente dood donatie (IDD) is voorgesteld als een aparte categorie van orgaandonatie: verschillend van levende donatie en donatie na hartdood

Imminente dood donatie (IDD) is een voorstel om organen te verkrijgen van patiënten voorafgaand aan het stopzetten van levensondersteuning, waarvan wordt verwacht dat dit tot de dood zal leiden

Imminente dood donatie (IDD) wordt beschreven als levende orgaandonatie voorafgaand aan een geplande stopzetting van levensondersteunende zorg bij een patiënt die op het punt staat te overlijden.

DOEL VAN DE REVIEW: Imminente dood donatie (IDD) is een voorstel om organen te verkrijgen van patiënten voorafgaand aan het stopzetten van levensondersteuning, waarvan wordt verwacht

: Imminente dood donatie (IDD) is een voorstel om organen te verkrijgen van patiënten voorafgaand aan het stopzetten van levensondersteuning, waarvan wordt verwacht dat dit zal leiden tot

orgaanafvoer. Imminente dood donatie (IDD) is voorgesteld als een aparte categorie van orgaandonatie: verschillend van levende donatie en donatie na hartdood. RECENTE VINDINGEN: Een protocol voor IDD werd ontwikkeld in het Rhode Island Hospital en


Is METTL3 een m6A schrijver, lezer of gum?

Answer: De methyltransferase METTL3 is een m6A schrijver.

Hier rapporteren we een verminderde expressie van de m6A "schrijver" METTL3 in tumor-infiltrerende NK-cellen, en een positieve correlatie tussen de eiwitexpressieniveaus van METTL3 en effector moleculen in NK-cellen.


Wat is het 4D nucleoomproject?

Answer: Het 4D Nucleoom Netwerk heeft als doel het ontwikkelen en toepassen van methoden om de structuur en dynamiek van het menselijk en muizengenoom in ruimte en tijd in kaart te brengen, met als doel diepgaandere mechanistische inzichten te verkrijgen in hoe de celkern is georganiseerd en functioneert. Het project zal experimentele en computationele benaderingen ontwikkelen en evalueren voor het meten van genoomconformatie en nucleaire organisatie, en onderzoeken hoe deze bijdragen aan genregulatie en andere genoomfuncties. Gevalideerde experimentele technologieën zullen worden gecombineerd met biofysische benaderingen om kwantitatieve modellen te genereren van ruimtelijke genoomorganisatie in verschillende biologische toestanden, zowel in celpopulaties als in individuele cellen.

Het 4D Nucleoom Netwerk heeft als doel het ontwikkelen en toepassen van methoden om de structuur en dynamiek van het menselijk en muizengenoom in ruimte en tijd in kaart te brengen, met als doel diepgaandere mechanistische inzichten te verkrijgen in hoe de celkern is georganiseerd en functioneert. Het project zal experimentele en computationele benaderingen ontwikkelen en evalueren voor het meten van genoomconformatie en nucleaire organisatie, en onderzoeken hoe deze bijdragen aan genregulatie en andere genoomfuncties. Gevalideerde experimentele technologieën zullen worden gecombineerd met biofysische benaderingen om kwantitatieve modellen te genereren van ruimtelijke genoomorganisatie in verschillende biologische toestanden, zowel in celpopulaties als in individuele cellen.


Welke geneesmiddelen waren opgenomen in de polypil die werd getest in de TIPS-3 studie?

Answer: De polypil die werd getest in de TIPS-3 studie bestond uit atenolol, ramipril, hydrochlorothiazide en een statine.

METHODE: TIPS-3 is een 2x2x2 factoriële gerandomiseerde gecontroleerde studie die het effect van een FDC-polypil op belangrijke cardiovasculaire uitkomsten in een primaire preventiepopulatie zal onderzoeken. Deze studie heeft tot doel te bepalen of de Polycap (bestaande uit atenolol, ramipril, hydrochlorothiazide en een statine) cardiovasculaire gebeurtenissen vermindert bij personen zonder voorgeschiedenis van hart- en vaatziekten, maar die ten minste een gemiddeld risico op hart- en vaatziekten hebben.


Wat is het geneesmiddel gantenerumab gericht op?

Answer: Gantenerumab verminderde amyloïde plaques, totaal tau in het cerebrospinale vocht en fosfo-tau181 significant en verminderde de toename van neurofilament lichte keten.

Gantenerumab verminderde amyloïde plaques, totaal tau in het cerebrospinale vocht en fosfo-tau181 significant en verminderde de toename van neurofilament lichte keten.

De laatfase middelen met positieve klinische of biomarker data omvatten vier antilichamen die Aβ-oligomeren binden (aducanumab, lecanemab, gantenerumab en donanemab) en ALZ-801, een oraal middel dat bij de klinische dosering de vorming van Aβ-oligomeren volledig blokkeert.

Vermindering van amyloïde belasting met subcutane gantenerumab.

Deze resultaten tonen aan dat langdurige behandeling met gantenerumab, tot doses van 1200 mg, het niveau van amyloïde plaques verlaagt tot onder de drempel voor amyloïde positiviteit.