Lijst van klinische symptomen van het MECOM-geassocieerde syndroom

Answer: Heterozygote mutaties in MECOM (MDS1 en EVI1 complex locus) zijn gemeld als oorzaak van een zeldzame combinatie van congenitale amegakaryocytische trombocytopenie en radioulnare synostose. Het klinische beeld omvatte radioulnare synostose, beenmergfalen, clinodactylie, hart- en nierafwijkingen, B-celdeficiëntie en preseniele gehoorverlies. Geen enkele klinische manifestatie werd bij alle patiënten met MECOM-mutaties waargenomen. Radioulnare synostose en B-celdeficiëntie werden alleen gezien bij patiënten met mutaties die een klein gebied in het C-terminale zinkvingerdomein van EVI1 aantasten.

MECOM-geassocieerd syndroom: een heterogeen erfelijk beenmergfalen syndroom met amegakaryocytische trombocytopenie.

Heterozygote mutaties in MECOM (MDS1 en EVI1 complex locus) zijn gemeld als oorzaak van een zeldzame combinatie van congenitale amegakaryocytische trombocytopenie en radioulnare synostose. Hier rapporteren we over 12 patiënten met congenitale hypomegakaryocytische trombocytopenie veroorzaakt door MECOM-mutaties (inclusief 10 nieuwe mutaties). De mutaties troffen verschillende functionele domeinen van het EVI1-eiwit. Het spectrum van fenotypen was veel breder dan aanvankelijk gerapporteerd voor de eerste 3 patiënten; we vonden familiale evenals sporadische gevallen, en het klinische spectrum varieerde van geïsoleerde radioulnare synostose zonder of met milde hematologische betrokkenheid tot ernstig beenmergfalen zonder duidelijke skeletafwijkingen. Het klinische beeld omvatte radioulnare synostose, beenmergfalen, clinodactylie, hart- en nierafwijkingen, B-celdeficiëntie en preseniele gehoorverlies. Geen enkele klinische manifestatie werd bij alle patiënten met MECOM-mutaties waargenomen. Radioulnare synostose en B-celdeficiëntie werden alleen gezien bij patiënten met mutaties die een klein gebied in het C-terminale zinkvingerdomein van EVI1 aantasten. Wij stellen de term MECOM-geassocieerd syndroom voor voor deze heterogene erfelijke aandoening en adviseren opname van MECOM-sequencing in het diagnostisch onderzoek van congenitaal beenmergfalen.


Bevordert de interactie tussen MOV10 en RNASEH2 de L1-retrotranspositie?

Answer: MOV10 interageert met RNASEH2, en hun wisselwerking is cruciaal voor het beperken van L1-retrotranspositie.

De wisselwerking tussen RNASEH2 en MOV10 reguleert LINE-1-retrotranspositie.

We tonen aan dat MOV10 interageert met RNASEH2, en hun wisselwerking is cruciaal voor het beperken van L1-retrotranspositie.

Bovendien tonen we aan dat door RNASEH2-MOV10 gemedieerde L1-beperking de expressie van de bij reumatoïde artritis geassocieerde ontstekingscytokines en matrixafbrekende proteïnasen in synoviale cellen verlaagt, wat wijst op een mogelijke oorzakelijke relatie tussen deze factoren en de ziekteontwikkeling in termen van ziektegevoeligheid.


Wat is de rol van CD28 met betrekking tot bacteriële superantigeen-toxines?

Answer: CD28 is een directe receptor van bacteriële superantigeen-toxines.

Bacteriële superantigenen, een diverse familie van toxines, veroorzaken een ontstekingscytokinestorm die kan leiden tot dodelijke shock. CD28 is een homodimeer dat tot expressie komt op T-cellen en functioneert als de belangrijkste costimulerende ligand in de immuunrespons

Onze bevinding dat CD28 een directe receptor is van superantigeen-toxines vergroot het bereik van mechanismen voor microbiële pathogeenherkenning.

CD28: directe en cruciale receptor voor superantigeen-toxines.

De noodzaak om te beschermen tegen superantigeen-toxines leidde tot onze ontdekking dat naast de bekende MHC klasse II- en T-celreceptoren, de belangrijkste costimulerende receptor, CD28, en zijn constitutief tot expressie komende coligand, B7-2 (CD86), die eerder alleen een costimulerende functie werd toegeschreven, eigenlijk kritische superantigeenreceptoren zijn.

Structurele analyse toonde aan dat wanneer een superantigeen bindt aan de T-celreceptor op de T-cel en het major histocompatibility klasse II-molecuul op de antigeen presenterende cel, CD28 gemakkelijk kan worden opgenomen als derde superantigeenreceptor in het quaternaire complex, met het CD28-dimeerinterface gericht naar het β-streng/scharnier/α-helix domein in het superantigeen.

Binding van superantigeen-toxines in het CD28-homodimeerinterface is essentieel voor de inductie van cytokinegenen die dodelijke shock veroorzaken. Bacteriële superantigenen, een diverse familie van toxines, veroorzaken een ontstekingscytokinestorm die kan leiden tot dodelijke shock.

CD28 is een homodimeer dat tot expressie komt op T-cellen en functioneert als de belangrijkste costimulerende ligand in de immuunrespons via een interactie met zijn B7-coliganden, maar wij tonen hier aan dat om ontstekingscytokine-genexpressie en toxiciteit op te wekken, superantigenen direct moeten binden in het dimeerinterface van CD28.

Onze bevindingen identificeren het CD28-homodimeerinterface als een kritisch receptordoelwit voor superantigenen.

De nieuwe rol van CD28 als receptor voor een klasse van microbiële pathogenen, de superantigeen-toxines, vergroot het bereik van mechanismen voor pathogeenherkenning.<br>


Wat is het exoproteoom?

Answer: Exoproteomics heeft als doel de eiwitten die zich buiten de cellen bevinden te beschrijven en te kwantificeren.

Exoproteomics heeft als doel de eiwitten die zich buiten de cellen bevinden te beschrijven en te kwantificeren, en maakt daarbij gebruik van de meest recente methodologieën van next-generation proteomics.

Aangezien het extracellulaire proteoom van bacteriële pathogenen een reservoir is van virulentiefactoren, werden de exoproteomen van de staphylokokkenisolaten in monocultuur en co-cultuur met B. thuringiensis en K. oxytoca gekarakteriseerd door middel van massaspectrometrie om de inherente relaties tussen deze co-existerende bacteriën te onderzoeken.

Vergelijkende analyses van de uitgescheiden eiwitinhoud (exoproteoom) toonden aan dat veel enzymen die betrokken zijn bij de hydrolyse van koolhydraten werden gereguleerd door VdSec22 of VdSso1.


Kenmerken van het Triple A-syndroom opsommen.

Answer: Het Triple A (Allgrove) syndroom is een zeldzame autosomaal recessieve aandoening die wordt gekenmerkt door de kernsymptomen van bijnierinsufficiëntie, achalasie en alacrimie. Het wordt vaak geassocieerd met neurologische manifestaties zoals polyneuropathie.

Het Triple A-syndroom (TAS) of Allgrove-syndroom (OMIM #231550) is een zeldzame autosomaal recessieve aandoening die wordt gekenmerkt door adrenocorticotroop hormoon-resistente bijnierinsufficiëntie, alacrimie, achalasie en neurologische en dermatologische afwijkingen.

Achtergrond Het Triple A-syndroom wordt gekenmerkt door achalasie, alacrimie en bijnierinsufficiëntie met neurologische manifestaties die later in het ziekteverloop optreden.

Allgrove of Triple A-syndroom (AS of AAA) is een zeldzaam autosomaal recessief syndroom met een variabel fenotype door mutaties in het AAAS-gen dat codeert voor een eiwit genaamd ALADIN. Over het algemeen wordt het gekenmerkt door bijnierinsufficiëntie als gevolg van adrenocorticotroop hormoon (ACTH) resistentie, naast achalasie en alacrimie.

Het Triple-A syndroom, ook bekend als Allgrove syndroom, is een zeldzame autosomaal recessieve aandoening. De drie kenmerken van dit syndroom zijn achalasie, bijnierinsufficiëntie en alacrimie.

Allgrove (Triple A) syndroom is een zeldzame autosomaal recessieve aandoening die wordt gekenmerkt door kernsymptomen van bijnierinsufficiëntie door adrenocorticotroop hormoon (ACTH) resistentie, achalasie en alacrimie. Het wordt vaak geassocieerd met neurologische manifestaties zoals polyneuropathie.

"Triple A" syndroom is een zeldzame, autosomaal recessieve aandoening waarvan de belangrijkste klinische kenmerken alacrimie, achalasie en bijnierfalen zijn.

Het Triple A- of Allgrove-syndroom is een autosomaal recessieve ziekte (MIM*231550) die wordt gekenmerkt door de triade van achalasie, alacrimie en adrenocorticotroop hormoon (ACTH)-resistente bijnierinsufficiëntie.

ACHTERGROND Het Triple A-syndroom wordt gekenmerkt door de belangrijkste kenmerken bijnierinsufficiëntie, achalasie en alacrimie.

Allgrove syndroom (Triple A syndroom) is een zeldzame autosomaal recessieve aandoening die wordt gekenmerkt door achalasie, alacrimie, bijnierinsufficiëntie en soms autonome instabiliteit.

Het Triple A-syndroom (MIM*231550) is een zeldzame autosomaal recessieve aandoening die wordt gekenmerkt door adrenocorticotroop hormoon (ACTH) resistente bijnierfalen, achalasie, alacrimie en diverse neurologische en dermatologische kenmerken.

Het Triple A-syndroom (MIM#231550) is een zeldzame autosomaal recessieve aandoening die wordt gekenmerkt door adrenocorticotroop hormoon (ACTH) resistente bijnierfalen, achalasie, alacrimie en diverse neurologische en dermatologische kenmerken.

Het Triple A-syndroom is een autosomaal recessieve aandoening die wordt gekenmerkt door de triade van adrenocorticotroop hormoon resistente bijnierinsufficiëntie, achalasie en alacrimie.

Het Triple A-syndroom wordt veroorzaakt door mutaties in het AAAS-gen, dat codeert voor een eiwit bekend als ALADIN (ALacrima Achalasia aDrenal Insufficiency Neurologische aandoening).

Het Triple A-syndroom of Allgrove syndroom (MIM*231550) wordt gekenmerkt door adrenocorticotroop hormoon (ACTH) resistente bijnierinsufficiëntie, achalasie van de cardia en alacrimie.

Twee maanden later werd achalasie vastgesteld en in aanwezigheid van alacrimie voldoet de patiënt aan de diagnostische criteria van het Triple A-syndroom.

Klinische en genetische karakterisering van families met het Triple A (Allgrove) syndroom. Het Triple A (Allgrove) syndroom wordt gekenmerkt door achalasie, alacrimie, bijnierafwijkingen en een progressief neurologisch syndroom.

Degenen met mutaties hadden het klassieke Triple A-syndroom van achalasie, alacrimie, bijnierafwijkingen en een progressief neurologisch syndroom.

Klinische en moleculair genetische bevindingen bij een 6-jarige Bosnische jongen met het Triple A-syndroom. Het Triple A-syndroom is een zeldzame autosomaal recessieve ziekte die wordt gekenmerkt door de triade van adrenocorticotroop hormoon (ACTH)-resistente bijnierinsufficiëntie, achalasie en alacrimie.

Triple A-syndroom: genotype-fenotype beoordeling. Het Triple A- of Allgrove syndroom is een autosomaal recessieve ziekte (MIM*231550) die wordt gekenmerkt door de triade van achalasie, alacrimie en adrenocorticotroop hormoon (ACTH)-resistente bijnierinsufficiëntie.

Neurologische kenmerken bij volwassen Triple-A (Allgrove) syndroom. Triple-A of Allgrove syndroom is een zeldzame multisysteemziekte die klassiek wordt geassocieerd met oesofageale achalasie, bijnierinsufficiëntie en alacrimie.

Het Triple A-syndroom is een zeldzame, autosomaal recessieve aandoening waarvan de belangrijkste klinische kenmerken alacrimie, achalasie en bijnierfalen zijn.


Wat is het werkingsmechanisme van het geneesmiddel CRT0066101?

Answer: Recent ontwikkelde kleine molecuul PKD-remmers, CID755673 en CRT0066101, bieden potentieel belangrijke farmacologische benaderingen om het effect van PKD in de therapie van pancreatitis verder te onderzoeken.

Recent ontwikkelde kleine molecuul PKD-remmers, CID755673 en CRT0066101, bieden potentieel belangrijke farmacologische benaderingen om het effect van PKD in de therapie van pancreatitis verder te onderzoeken.

CRT0066101, een remmer van PKD, heeft antitumorale activiteit in meerdere typen carcinomen.

Remmers van PKD (CRT0066101) en Gβγ (galleïne) voorkwamen PAR2-gestimuleerde activatie van PKD.

Effectieve targeting van oestrogeenreceptor-negatieve borstkankers met de eiwitkinase D-remmer CRT0066101.

Concluderend is CRT0066101 een krachtige en specifieke remmer van de PKD-familie.

Ons ontdekprogramma voor PKD-remmers identificeerde CRT0066101 als een specifieke remmer van alle PKD-isoformen.

Dit identificeert ER(-) borstkankers als ideaal voor behandeling met de PKD-remmer CRT0066101.

Serine-fosforylering en remming van AMPK-activiteit werden gedeeltelijk voorkomen door de brede PKC-remmer Gö6983 en volledig voorkomen door de specifieke PKD1-remmer CRT0066101.

Voor deze studie stelden we de hypothese op dat een nieuw ontwikkelde PKD/PKD1-remmer, CRT0066101, de initiële gebeurtenissen die leiden tot pancreatitis zou voorkomen.

Bovendien bevestigden we dat de PRKD1-remmer CRT0066101 de gefosforyleerde PKD/PKCμ verminderde, wat leidde tot onderdrukking van de stamcelachtige eigenschappen van borstkanker via GSK3/β-catenine signalering.

Eiwitkinase D-remmer CRT0066101 onderdrukt blaaskankergroei in vitro en xenografts via blokkade van de celcyclus in G2/M.

Onze resultaten tonen voor het eerst aan dat een PKD-specifieke kleine molecuul remmer CRT0066101 de groei van alvleesklierkanker in vivo blokkeert en tonen aan dat PKD een nieuw therapeutisch doelwit is bij alvleesklierkanker.


Voor welk eiwit is de Mitochondriale drager homolog 2 (MTCH2) receptor?

Answer: Mitochondriale drager homolog 2 (MTCH2) fungeert als receptor voor de BH3-interacterende domein doodsagonist (BID) in het buitenste mitochondriale membraan.

Deze resultaten impliceren Mtch2 als een mitochondriaal doelwit van tBID

Mitochondriale drager homolog 2 (MTCH2) fungeert als receptor voor de BH3-interacterende domein doodsagonist (BID) in het buitenste mitochondriale membraan.

MTCH2, een voorgestelde receptor voor tBID

tBid-rekrutering naar mitochondriën, wat wordt gefaciliteerd door zijn receptor MTCH2 aan het buitenste mitochondriale membraan (OMM)

Recente studies rapporteren mitochondriale drager homolog 2 (MTCH2) als een nieuw en ongekarakteriseerd eiwit dat fungeert als een receptorachtig eiwit voor het getruncateerde BH3-interacterende domein doodsagonist (tBID) eiwit in het buitenste membraan van mitochondriën.


Wat is PhenomeCentral?

Answer: De ontdekking van ziekteveroorzakende mutaties vereist doorgaans bevestiging van de variant of het gen in meerdere niet-verwante individuen, en een groot aantal zeldzame genetische ziekten blijft onopgelost vanwege de moeilijkheid om tweede families te identificeren. Het PhenomeCentral-portaal (https://phenomecentral.org) maakt het mogelijk om casusgegevens veilig te delen door clinici en wetenschappers die zich bezighouden met zeldzame ziekten. PhenomeCentral identificeert vergelijkbare patiënten in de database op basis van semantische gelijkenis tussen klinische kenmerken, automatisch geprioriteerde genen uit whole-exome data, en kandidaat-genen ingevoerd door de gebruikers, waardoor zowel hypothese-vrije als hypothese-gedreven matchmaking mogelijk is. Gebruikers kunnen vervolgens contact opnemen met andere indieners om vervolg te geven aan veelbelovende matches. PhenomeCentral bevat gegevens van meer dan 1.000 patiënten met zeldzame genetische ziekten, bijgedragen door de FORGE- en Care4Rare Canada-projecten, het Amerikaanse NIH Undiagnosed Diseases Program, de EU Neuromics- en ANDDIrare-projecten, evenals talrijke onafhankelijke clinici en wetenschappers. Hoewel de meerderheid van deze dossiers gekoppelde exoomgegevens heeft, ontbreekt bij de meeste een moleculaire diagnose. PhenomeCentral is al gebruikt om oorzakelijke mutaties voor verschillende patiënten te identificeren, en het vermogen om overeenkomende patiënten te vinden en deze ziekten te diagnosticeren zal groeien met elke extra patiënt die wordt ingevoerd.

PhenomeCentral: een portaal voor fenotypische en genotypische matchmaking van patiënten met zeldzame genetische ziekten.

De ontdekking van ziekteveroorzakende mutaties vereist doorgaans bevestiging van de variant of het gen in meerdere niet-verwante individuen, en een groot aantal zeldzame genetische ziekten blijft onopgelost vanwege de moeilijkheid om tweede families te identificeren. Om het veilig delen van casusgegevens door clinici en wetenschappers die zich bezighouden met zeldzame ziekten mogelijk te maken, hebben we het PhenomeCentral-portaal ontwikkeld (https://phenomecentral.org). Elk dossier bevat een fenotypische beschrijving en relevante genetische informatie (exoom of kandidaat-genen). PhenomeCentral identificeert vergelijkbare patiënten in de database op basis van semantische gelijkenis tussen klinische kenmerken, automatisch geprioriteerde genen uit whole-exome data, en kandidaat-genen ingevoerd door de gebruikers, waardoor zowel hypothese-vrije als hypothese-gedreven matchmaking mogelijk is. Gebruikers kunnen vervolgens contact opnemen met andere indieners om vervolg te geven aan veelbelovende matches. PhenomeCentral bevat gegevens van meer dan 1.000 patiënten met zeldzame genetische ziekten, bijgedragen door de FORGE- en Care4Rare Canada-projecten, het Amerikaanse NIH Undiagnosed Diseases Program, de EU Neuromics- en ANDDIrare-projecten, evenals talrijke onafhankelijke clinici en wetenschappers. Hoewel de meerderheid van deze dossiers gekoppelde exoomgegevens heeft, ontbreekt bij de meeste een moleculaire diagnose. PhenomeCentral is al gebruikt om oorzakelijke mutaties voor verschillende patiënten te identificeren, en het vermogen om overeenkomende patiënten te vinden en deze ziekten te diagnosticeren zal groeien met elke extra patiënt die wordt ingevoerd.


Welk organisme veroorzaakt rhombencefalitis?

Answer: Rhombencefalitis veroorzaakt door Listeria monocytogenes

Een 2 jaar oude kruising stier op de wei ontwikkelde hersenstamencefalitis (rhombencefalitis); Listeria monocytogenes werd geïsoleerd uit de hersenen

Listeria monocytogenes wordt geassocieerd met rhombencefalitis.

Infectie met bacteriën van het geslacht Listeria is de meest voorkomende oorzaak van rhombencefalitis.

Listeria rhombencefalitis is een zeldzaam maar goed gedefinieerd klinisch syndroom van betrokkenheid van de lagere hersenstam veroorzaakt door Listeria monocytogenes.

INLEIDING
Listeria monocytogenes is een grampositieve bacil die sporadische infecties veroorzaakt bij immuungecompromitteerde mensen, met een bijzondere voorkeur voor het centrale zenuwstelsel, in de vorm van acute, subacute of chronische meningitis, rhombencefalitis of abcessen in de hersenen of het ruggenmerg.

Listeria rhombencefalitis wordt veroorzaakt door een infectie met Listeria monocytogenes en gaat gepaard met een hoge sterfte bij mensen en herkauwers.

Rhombencefalitis veroorzaakt door Listeria monocytogenes bij mensen en herkauwers: een opkomende zoönose?

Rhombencefalitis door Listeria monocytogenes is een frequente complicatie van humane listeriose, die ondanks antibioticatherapie leidt tot hoge sterfte en ernstige neurologische restverschijnselen.

Snelle detectie van Listeria monocytogenes rhombencefalitis bij een immuuncompetente patiënt door multiplex PCR.

Listeria is de meest voorkomende oorzaak van infectieuze RE.

Listeria monocytogenes hersenabces: twee gevallen en literatuuroverzicht. Listeria monocytogenes is een grampositieve bacil die een voorkeur toont om het centrale zenuwstelsel te infecteren bij immuungecompromitteerde personen; de meest voorkomende manifestaties zijn meningitis en rhombencefalitis.

Een geval van rhombencefalitis veroorzaakt door Listeria monocytogenes succesvol behandeld met linezolid. Infectie van het centrale zenuwstelsel door Listeria monocytogenes is zeldzaam.

In dit verslag beschrijven we een geval van rhombencefalitis veroorzaakt door Listeria monocytogenes dat succesvol werd behandeld met linezolid.

Een gerbilmodel voor rhombencefalitis door Listeria monocytogenes.

Primaire rhombencefalitis veroorzaakt door infectie met Listeria spp.|


Is het eiwit SIRT2 in verband gebracht met baarmoederhalskanker?

Answer:
Ja.
Er werd een progressieve toename in de expressie van zowel SIRT2 als SIRT7 waargenomen tijdens de progressie van kanker in de volgende volgorde: normaal < preneoplasie < kanker.

Een progressieve toename in de expressie van zowel SIRT2 als SIRT7 werd waargenomen tijdens de progressie van kanker in de volgende volgorde: normaal < preneoplasie < kanker.

We tonen aan dat behandeling van baarmoederhalskankercellen met een RhoGDIα-afgeleid K52-trifluoroacetyleerd, substraat-afgeleid peptidisch sirtuïne-remmer de celproliferatie ernstig belemmert.


Welk receptor wordt door Erenumab gericht?

Answer: Erenumab is een humane monoklonale antilichaam die de calcitonine-gen-gerelateerde peptide receptor remt en wordt geëvalueerd voor migrainepreventie.

Monoklonale antilichamen (mAbs) die de calcitonine-gen-gerelateerde peptide (CGRP) signalering richten, worden onderzocht als profylactische behandelingen voor migraine. Erenumab (AMG 334) is de eerste krachtige, selectieve en competitieve humane mAb-antagonist van de CGRP-receptor.

Erratum: Calcitonine-gen-gerelateerde peptide receptor als een nieuw doelwit voor de behandeling van mensen met episodische migraine: huidige bewijzen en veiligheidsprofiel van erenumab [Corrigendum].

DOEL VAN DE REVIEW: Monoklonale antilichamen (mAbs) die de calcitonine-gen-gerelateerde peptide (CGRP) route richten, zijn ontwikkeld voor episodische en chronische migrainepreventie, hetzij door binding aan het CGRP-ligand (eptinezumab, fremanezumab, galcanezumab) of de CGRP-receptor (erenumab).

Erenumab, een humane monoklonale antilichaam die de calcitonine-gen-gerelateerde peptide receptor remt, wordt geëvalueerd voor migrainepreventie.

Momenteel is er aanzienlijke opwinding over monoklonale antilichamen tegen calcitonine-gen-gerelateerde peptide (eptinezumab, galcanezumab, fremanezumab) en de calcitonine-gen-gerelateerde peptide receptor (erenumab).

Calcitonine-gen-gerelateerde peptide receptor als een nieuw doelwit voor de behandeling van mensen met episodische migraine: huidige bewijzen en veiligheidsprofiel van erenumab.

Erenumab is de enige mAb die de CGRP-receptor richt in plaats van het ligand, met hoge specificiteit en affiniteit voor binding.

ACHTERGROND
We hebben erenumab getest, een volledig humane monoklonale antilichaam die de calcitonine-gen-gerelateerde peptide receptor remt, voor de preventie van episodische migraine.

We hebben de werkzaamheid en veiligheid van erenumab, een volledig humane monoklonale antilichaam tegen de CGRP-receptor, beoordeeld bij patiënten met chronische migraine.

Erenumab is een nieuw CGRP-receptor antilichaam met preventieve werkzaamheid bij migraine.

DOEL
Het beoordelen van de langetermijnveiligheid en werkzaamheid van anti-calcitonine-gen-gerelateerde peptide receptor erenumab bij patiënten met episodische migraine (EM).

CGRP-receptorantagonisten zoals ubrogepant zijn effectief voor acute verlichting van migrainehoofdpijn, terwijl monoklonale antilichamen tegen CGRP (eptinezumab, fremanezumab en galcanezumab) of de CGRP-receptor (erenumab) effectief migraineaanvallen voorkomen.

Momenteel worden 4 monoklonale antilichamen die ofwel het CGRP-ligand of de receptor richten, bestudeerd voor migrainepreventie: ALD403 (eptinezumab), AMG 334 (erenumab), LY2951742 (galcanezumab) en TEV-48125 (fremanezumab).

Amgen en Novartis ontwikkelen erenumab (AIMOVIG™, erenumab-aooe) - een volledig humane monoklonale antilichaam calcitonine-gen-gerelateerde peptide (CGRP) receptorantagonist - voor de preventie van migraine.

DOEL
Het bepalen van de potentiële impact van erenumab, een humane anti-calcitonine-gen-gerelateerde peptide (CGRP) receptor monoklonale antilichaam, op totale oefentijd (TET), tijd tot inspanningsgeïnduceerde angina en ST-depressie in een dubbelblinde, placebogecontroleerde studie bij patiënten met stabiele angina door gedocumenteerde coronaire hartziekte.

Achtergrond We hebben het effect van erenumab, een volledig humane monoklonale antilichaam die de canonieke calcitonine-gen-gerelateerde peptide receptor remt, geëvalueerd op migraine-gerelateerde invaliditeit, impact en gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven bij patiënten met episodische migraine.

METHODEN
Dertien migrainepatiënten, eerder ingeschreven in erenumab anti-CGRP receptor monoklonale antilichaamstudies, kregen CGRP in een dubbelblinde, placebogecontroleerde, gerandomiseerde cross-over opzet om hun gevoeligheid voor migraine-inductie te onderzoeken.

Erenumab had geen nadelig effect op de oefentijd in een populatie met een hoog cardiovasculair risico, wat ondersteunt dat remming van de canonieke CGRP-receptor de myocardiale ischemie niet verergert.


Zijn recessieve coderende varianten verantwoordelijk voor de meerderheid van de niet-gediagnosticeerde niet-consanguineuze individuen?

Answer: Nee. Er wordt gesuggereerd dat recessieve coderende varianten verantwoordelijk zijn voor een klein deel van de momenteel niet-gediagnosticeerde niet-consanguineuze individuen, en dat de rol van niet-coderende varianten, incomplete penetrantie en polygenische mechanismen verder onderzocht moet worden.

Onze resultaten suggereren dat recessieve coderende varianten verantwoordelijk zijn voor een klein deel van de momenteel niet-gediagnosticeerde niet-consanguineuze individuen, en dat de rol van niet-coderende varianten, incomplete penetrantie en polygenische mechanismen verder onderzocht moet worden.


Hoe kunnen superversterkers worden gebruikt bij ziekte-diagnose?

Answer: Superversterkers zijn clusters van transcriptionele versterkers die cel-type-specifieke genexpressie aansturen en cruciaal zijn voor celidentiteit. Veel ziekte-geassocieerde sequentievariaties zijn verrijkt in superversterkerregio's van ziekte-relevante celtypen. Daarom kunnen superversterkers worden gebruikt als potentiële biomarkers voor ziekte-diagnose en therapieën. Huidige studies hebben superversterkers geïdentificeerd in meer dan 100 celtypen en hun functionele belang aangetoond.

Superversterkers zijn clusters van transcriptionele versterkers die cel-type-specifieke genexpressie aansturen en cruciaal zijn voor celidentiteit. Veel ziekte-geassocieerde sequentievariaties zijn verrijkt in superversterkerregio's van ziekte-relevante celtypen. Daarom kunnen superversterkers worden gebruikt als potentiële biomarkers voor ziekte-diagnose en therapieën. Huidige studies hebben superversterkers geïdentificeerd in meer dan 100 celtypen en hun functionele belang aangetoond.


Lijst van sirtuïne-remmers.

Answer:
Sirtinol
nicotinamide (NAM)
LC-0296
BZD9L1

Sirtinol, een veelgebruikte sirtuïne-remmer


Is de NLM medische tekstindexer (MTI) nog steeds nuttig en relevant?

Answer: Ja. De NLM Medical Text Indexer (MTI) is nog steeds relevant en nuttig, en moet worden verbeterd en uitgebreid. De resultaten van de BioASQ Challenge hebben aangetoond dat er meer machine learning in MTI moet worden geïntegreerd, terwijl de indexeringsregels die MTI het vertrouwen van de indexeerders hebben opgeleverd, behouden blijven. MTI moet ook worden uitgebreid door gebruik te maken van volledige teksten, wanneer en waar deze beschikbaar zijn, om dekking te bieden van indexeringstermen die doorgaans alleen in de volledige tekst voorkomen.

Gezien een groeiende werklast en afnemende middelen, heeft de US National Library of Medicine (NLM) in 1996 het Indexing Initiative-project opgezet. De missie van dit cross-library team is het verkennen van indexeringsmethodologieën om de kwaliteit en actualiteit van NLM-documentcollecties te waarborgen. De NLM Medical Text Indexer (MTI) is het belangrijkste product van dit project en levert sinds 2002 geautomatiseerde indexeringsaanbevelingen. Na al die tijd rijst de vraag of MTI nog steeds nuttig en relevant is.METHODEN: Om de vraag over het nut van MTI te beantwoorden, volgen we een breed scala aan statistieken met betrekking tot hoe vaak MEDLINE-indexeerders verwijzen naar MTI-aanbevelingen, hoe goed MTI presteert ten opzichte van menselijke indexering, en hoe vaak MTI wordt gebruikt. Om de vraag naar de relevantie van MTI te beantwoorden in vergelijking met andere beschikbare tools, hebben we deelgenomen aan de BioASQ Challenges van 2013 en 2014. De BioASQ Challenges hebben ons een onbevooroordeelde vergelijking geboden tussen het MTI-systeem en andere systemen die dezelfde taak uitvoeren.RESULTATEN: Indexeerders zijn hun gebruik van MTI-aanbevelingen door de jaren heen continu aan het verhogen, van 15,75% van de artikelen die zij in 2002 indexeerden tot 62,44% in 2014, wat aantoont dat de indexeerders MTI steeds nuttiger vinden. De MTI-prestatiestatistieken tonen een significante verbetering in precisie (+0,2992) en F1 (+0,1997) met bescheiden winst in recall (+0,0454) over de jaren. De consistentie van MTI is vergelijkbaar met de beschikbare studies over indexeerderconsistentie. MTI presteerde goed in beide BioASQ Challenges en behoorde tot de topteams.CONCLUSIES: Op basis van onze bevindingen is MTI nog steeds relevant en nuttig, en moet het worden verbeterd en uitgebreid. De resultaten van de BioASQ Challenge hebben aangetoond dat we meer machine learning in MTI moeten integreren, terwijl we de indexeringsregels behouden die MTI het vertrouwen van de indexeerders hebben opgeleverd. We moeten MTI ook uitbreiden door gebruik te maken van volledige teksten, wanneer en waar deze beschikbaar zijn, om dekking te bieden van indexeringstermen die doorgaans alleen in de volledige tekst voorkomen. De rol van MTI bij NLM breidt zich ook uit naar nieuwe gebieden, wat het idee versterkt dat MTI steeds nuttiger en relevanter wordt.

CONCLUSIES
Op basis van onze bevindingen is MTI nog steeds relevant en nuttig, en moet het worden verbeterd en uitgebreid.

12 jaar later - Is de NLM medische tekstindexer nog steeds nuttig en relevant? Op basis van onze bevindingen is MTI nog steeds relevant en nuttig, en moet het worden verbeterd en uitgebreid.

Na al die tijd rijst de vraag of MTI nog steeds nuttig en relevant is.
METHODEN: Om de vraag over het nut van MTI te beantwoorden, volgen we een breed scala aan statistieken met betrekking tot hoe vaak MEDLINE-indexeerders verwijzen naar MTI-aanbevelingen, hoe goed MTI presteert ten opzichte van menselijke indexering, en hoe vaak MTI wordt gebruikt.

De MTI-prestatiestatistieken tonen een significante verbetering in precisie (+0,2992) en F
CONCLUSIES: Op basis van onze bevindingen is MTI nog steeds relevant en nuttig, en moet het worden verbeterd en uitgebreid.

De rol van MTI bij NLM breidt zich ook uit naar nieuwe gebieden, wat het idee versterkt dat MTI steeds nuttiger en relevanter wordt.<br>


Is Strimvelis goedgekeurd door het Europees Geneesmiddelenbureau?

Answer: Ja, de gentherapie Strimvelis is goedgekeurd door het Europees Geneesmiddelenbureau.

Strimvelis (autologe CD34+ cellen getransduceerd om adenosinedeaminase [ADA] tot expressie te brengen) is de eerste ex vivo stamcelgentherapie die is goedgekeurd door het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), geïndiceerd als eenmalige behandeling voor patiënten met ADA-severe combined immunodeficiency (ADA-SCID) die geen geschikte, verwante, HLA-gematchte beenmergdonor hebben.


Welk antibioticum wordt momenteel gebruikt als de standaardbehandeling voor Clostridium Difficile-infectie vanaf 2018

Answer: fidaxomicine is recent geïntroduceerd als een nieuw antibioticum dat significant is gebleken de recidieven van deze infectie te verminderen. fidaxomicine is een nieuw antibioticum dat wordt gebruikt voor de behandeling van Clostridium difficile-infectie (CDI).

Fidaxomicine is recent geïntroduceerd als een nieuw antibioticum dat significant is gebleken de recidieven van deze infectie te verminderen.

Fidaxomicine is een nieuw antibioticum dat wordt gebruikt voor de behandeling van Clostridium difficile-infectie (CDI).

Uitkomsten met fidaxomicine-therapie bij Clostridium difficile-infectie.


Welke eiwitten zijn markers van HPV-oncogene activiteit?

Answer: p16INK4a (p16) tumorremsend eiwit is een biomarker van oncogene activiteit van het humaan papillomavirus (HPV) die een hoge positieviteit heeft aangetoond in histologische hooggradige plaveiselcel-intra-epitheliale laesies/cervicale intra-epitheliale neoplasie graad 2 (HSIL/CIN2) laesies.

Overexpressie van p16INK4a als indicator voor oncogene activiteit van humaan papillomavirus in cervix plaveiselcelneoplasie.

Door gebruik te maken van p16(INK4a) als biomarker van HPV-oncogene activiteit, tonen we aan dat het niveau van pRb-disfunctie door hoogrisico-HPV varieerde tussen subtypen en vaker voorkwam vanaf CIN2.

Hoewel geen enkele op zichzelf staande test voldoende nauwkeurig was voor het classificeren van HPV-geassocieerde OPSCC, suggereert de hoge sensitiviteit en specificiteit van de gevestigde combinatie van p16-immunokleuring, DNA ISH en HPV16 DNA-amplificatie dat de introductie van arbeids- en kostintensieve mRNA ISH niet noodzakelijk is in de diagnostische routine van orofaryngeale tumoren.

p16INK4a (p16) tumorremsend eiwit is een biomarker van oncogene activiteit van het humaan papillomavirus (HPV) die een hoge positieviteit heeft aangetoond in histologische hooggradige plaveiselcel-intra-epitheliale laesies/cervicale intra-epitheliale neoplasie graad 2 (HSIL/CIN2) laesies.


Welke kenmerken worden geëvalueerd met de CRAFFT-screeningstest?

Answer: De CRAFFT (Car, Relax, Alone, Forget, Friends, Trouble) is ontwikkeld als een kort screeningsinstrument voor adolescenten om alcohol- en andere middelengebruikstoornissen te meten.

De schoolgebaseerde gezondheidscentra (SBHC's) van het New Mexico Department of Health voeren universeel een gevalideerde screening uit, de CRAFFT (Car, Relax, Alone, Forget, Friends, Trouble), voor zorgen over middelengebruik bij adolescenten; echter, kwaliteitsborgingsinspanningen toonden aan dat SBHC-aanbieders meer informatie nodig hadden op het moment van screening om korte interventies te starten voor studenten met positieve CRAFFT-scores.

We presenteren de resultaten van de betrouwbaarheid en gelijktijdige validiteit van het CRAFFT (acroniem voor Car, Relax, Alone, Forget, Friends, and Trouble) middelenmisbruik screeningsinstrument onder bewoners van jeugddetentiecentra in Lagos, Nigeria.

Het Problem Oriented Screening Instrument for Teenagers (POSIT) en de Car, Relax, Alone, Forget, Family/Friends, Trouble vragenlijst (CRAFFT) worden hiervoor gebruikt.

Het doel van deze studie was om de prestaties te vergelijken van de Alcohol Use Disorders Identification Test (AUDIT), de korte versie AUDIT-C, de Substance Module van het Problem Oriented Screening Instrument for Teenagers (POSIT), en CRAFFT (acroniem voor car, relax, alone, forget, family, and friends).

INLEIDING: Alcohol (AUD) en andere middelengebruikstoornissen (SUD) komen vaak voor bij adolescenten. De CRAFFT (Car, Relax, Alone, Forget, Friends, Trouble, 1999) is ontwikkeld als een kort screeningsinstrument voor adolescenten om AUD en SUD te meten.


Beschrijf het bartender-algoritme

Answer: Barcode sequencing (bar-seq) is een hoogdoorvoers- en kosteneffectieve methode om grote aantallen cellijnen of genotypen in complexe celpopulaties te onderzoeken. Vanwege de voordelen groeit het gebruik van bar-seq snel – van het gebruik van neutrale willekeurige barcodes om de evolutie van microben of kanker te bestuderen, tot het gebruik van pseudo-barcodes, zoals shRNAs of sgRNAs, om gelijktijdig grote aantallen celperturbaties te screenen. Bartender is een nauwkeurig cluster-algoritme om barcodes en hun abundantie te detecteren uit ruwe next-generation sequencing data. Het bestaat uit een set eenvoudig te gebruiken commandoregeltools die op een laptop kunnen worden uitgevoerd met vergelijkbare runtijden als bestaande methoden. Bartender is gratis beschikbaar voor niet-commercieel gebruik op https://github.com/LaoZZZZZ/bartender-1.1

Bartender: een snel en nauwkeurig cluster-algoritme om barcode-reads te tellen.

Barcode sequencing (bar-seq) is een hoogdoorvoers- en kosteneffectieve methode om grote aantallen cellijnen of genotypen in complexe celpopulaties te onderzoeken. Vanwege de voordelen groeit het gebruik van bar-seq snel – van het gebruik van neutrale willekeurige barcodes om de evolutie van microben of kanker te bestuderen, tot het gebruik van pseudo-barcodes, zoals shRNAs of sgRNAs, om gelijktijdig grote aantallen celperturbaties te screenen. Echter, de computationele pipelines voor bar-seq clustering zijn niet goed ontwikkeld. Beschikbare methoden leveren vaak een hoge frequentie van onder-clustering artefacten die leiden tot valse barcodes, of over-clustering artefacten die verschillende barcodes samenvoegen. Hier hebben we Bartender ontwikkeld, een nauwkeurig cluster-algoritme om barcodes en hun abundantie te detecteren uit ruwe next-generation sequencing data.Resultaten: In tegenstelling tot bestaande methoden die clusteren op basis van alleen sequentieovereenkomst, gebruikt Bartender een aangepaste tweemonster proportietoets die ook rekening houdt met de grootte van de cluster. Deze aanpassing resulteert in hogere nauwkeurigheid en lagere frequenties van onder- en over-clustering artefacten. Bovendien bevat Bartender unieke moleculaire identifier verwerking en een 'meerdere tijdspunten' modus die barcodeclusters tussen verschillende clusteringruns koppelt voor naadloze verwerking van tijdreeksdata. Bartender is een set eenvoudig te gebruiken commandoregeltools die op een laptop kunnen worden uitgevoerd met vergelijkbare runtijden als bestaande methoden.Beschikbaarheid en implementatie: Bartender is gratis beschikbaar voor niet-commercieel gebruik op https://github.com/LaoZZZZZ/bartender-1.1.

Beschikbaarheid en implementatie
Bartender is gratis beschikbaar voor niet-commercieel gebruik op https://github.com/LaoZZZZZ/bartender-1.1.

Resultaten
In tegenstelling tot bestaande methoden die clusteren op basis van alleen sequentieovereenkomst, gebruikt Bartender een aangepaste tweemonster proportietoets die ook rekening houdt met de grootte van de cluster.

Hier hebben we Bartender ontwikkeld, een nauwkeurig cluster-algoritme om barcodes en hun abundantie te detecteren uit ruwe next-generation sequencing data.
Resultaten: In tegenstelling tot bestaande methoden die clusteren op basis van alleen sequentieovereenkomst, gebruikt Bartender een aangepaste tweemonster proportietoets die ook rekening houdt met de grootte van de cluster.

Bartender is een set eenvoudig te gebruiken commandoregeltools die op een laptop kunnen worden uitgevoerd met vergelijkbare runtijden als bestaande methoden.
Beschikbaarheid en implementatie: Bartender is gratis beschikbaar voor niet-commercieel gebruik op https://github.com/LaoZZZZZ/bartender-1.1.
Contact: sasha.levy@stonybrook.edu of song.wu@stonybrook.edu.
Aanvullende informatie: Aanvullende data zijn beschikbaar op Bioinformatics online.


Wat was de eerste gentherapie die een handelsvergunning kreeg in de Europese Unie?

Answer: De eerste gentherapie die een handelsvergunning kreeg in de Europese Unie was Glybera (alipogene tiparvovec).

Alipogene tiparvovec (Glybera®) is de eerste gentherapie die een handelsvergunning kreeg in de Europese Unie; GENIALL (GENetherapie In the MAnagement of Lipoprotein Lipase Deficiency), een 15-jarig register gericht op LPLD, werd in 2014 gelanceerd als onderdeel van het risicobeheerplan.


Wordt de behandeling met Bacillus Calmette-Guerin gebruikt voor blaaskanker?

Answer: Intravesicale Bacillus Calmette-Guerin (BCG) is de beste behandelingsmodaliteit voor progressie van niet-spierinvasieve blaaskanker.

Intravesicale Bacillus Calmette-Guerin (BCG) is de beste behandelingsmodaliteit voor progressie van niet-spierinvasieve blaaskanker.

Dit resultaat geeft aan dat ze mogelijk gebruikt kunnen worden als veronderstelde biomarkers voor het monitoren van veranderingen in blaaskarcinogenese als reactie op BCG-immunotherapie.

Reactie van urotheel precancereuze laesies op intravesicale BCG-behandeling

Blaaskanker (BC) is een belangrijk klinisch probleem. METHODEN: We voerden immunohistochemie uit om de rol te beoordelen van de humane epidermale groeifactorreceptor-2 (HER-2) en microsatellietinstabiliteitsfactoren MutL homoloog 1 (MLH1) en MutS homoloog 2 (MSH2) bij het voorspellen van recidief en progressie van T1 hooggradige BC's die een transurethrale resectie van blaastumor (TURBT) alleen of TURBT + intravesicale instillaties van Bacillus Calmette-Guerin (BCG) hadden ondergaan.

Om de effectiviteit en veiligheid te evalueren van een op maat gemaakt endovesicaal immunotherapieprotocol met tweewekelijkse BCG voor oudere patiënten met hoogrisico niet-spierinvasieve blaaskanker

Bacillus Calmette-Guerin (BCG) therapie voor de behandeling van hoogrisico niet-spierinvasieve blaaskanker bij oudere patiënten.

BCG (Bacillus Calmette Guerin) wordt al meer dan 20 jaar gebruikt en is momenteel het meest actieve middel voor de behandeling van oppervlakkige blaaskanker.

BCG (Bacillus Calmette Guerin) therapie van hoogrisico oppervlakkige blaaskanker.

Productie van IL-5, een klassieke T(H)2-cytokine, na Bacillus Calmette Guerin immunotherapie van blaaskanker.

Intravesicale Bacillus Calmette-Guerin wordt gebruikt om patiënten met oppervlakkige blaaskanker te behandelen.

Er is enig bewijs dat BCG-therapie de overleving en progressiecijfers van patiënten met hoogrisico oppervlakkige blaaskanker verbetert, waardoor het aandeel dat een radicale cystectomie nodig heeft afneemt.

Lokale immunotherapie met Bacillus Calmette-Guerin (BCG) is een effectieve en veelgebruikte behandeling voor oppervlakkige blaaskanker.

CONCLUSIES
Intravesicale Bacillus Calmette-Guerin is een haalbare therapeutische optie bij patiënten met hoogrisico oppervlakkige blaaskanker en gelijktijdige lymfoom of chronische lymfatische leukemie, behandeling met lage dosis orale steroïden of behandeling met geïnhaleerde steroïden.

DOEL
Bacillus Calmette-Guerin is de meest effectieve therapie voor niet-spierinvasieve blaaskanker.

INLEIDING
Bacillus Calmette-Guerin (BCG) is een levend verzwakt stam van Mycobacterium bovis die sinds 1976 wordt gebruikt voor de behandeling van urotheelcarcinoom, en waarvan is gerapporteerd dat het de ziekte bij meer dan 70% van de patiënten met in situ en stadium I ziekte uitroeit.

We beschrijven een 53-jarige man met een gedissemineerde Bacillus Calmette-Guerin (BCG) infectie na intravesicale instillatie voor blaaskanker.

We testten de hypothese dat tumorexpressie van natuurlijke cytotoxiciteitsreceptorliganden kan dienen als voorspellende factor voor de respons op intravesicale Bacillus Calmette-Guerin bij patiënten met niet-spierinvasieve, hooggradige blaaskanker.

Pancreas- en psoasabcessen als late complicatie van intravesicale toediening van Bacillus Calmette-Guerin voor blaaskanker: een casusrapport en literatuuroverzicht. Deze casus illustreert dat hoewel intravesicale toediening van Bacillus Calmette-Guerin over het algemeen als veilig wordt beschouwd, het niet vrij is van complicaties en deze onmiddellijk na behandeling of als vertraagde complicatie vele jaren later kunnen optreden.

Effecten van lokale Bacillus Calmette-Guerin therapie bij patiënten met blaaskanker op immunocompetente cellen van de blaaswand. De antitumorale effecten van intravesicale Bacillus Calmette-Guerin tegen recidiverende oppervlakkige urotheelblaaskanker lijken gekoppeld te zijn aan immunologische effectormechanismen.

Fatale sepsis na intravesicale toediening van Bacillus Calmette-Guerin voor blaaskanker. Intravesicale toediening van Bacillus Calmette-Guerin is aangetoond als een zeer effectieve behandeling van oppervlakkige blaaskanker.

Intravesicale Bacillus Calmette-Guerin therapie voor oppervlakkige blaaskanker: effect van Bacillus Calmette-Guerin levensvatbaarheid op behandelresultaten. We behandelden 40 patiënten met oppervlakkige blaaskanker via intravesicale Bacillus Calmette-Guerin voor 1) profylaxe tegen tumorrecidief, 2) residueel carcinoom of 3) vlak carcinoom in situ.

Bacillus Calmette-Guerin immunotherapie voor blaaskanker. Bacillus Calmette-Guerin immunotherapie is door verschillende onderzoekers effectief bevonden bij de behandeling en preventie van oppervlakkige blaaskanker.

Veiligheid en effectiviteit van intravesicale Bacillus Calmette-Guerin instillaties bij met steroïden behandelde en immuungecompromitteerde patiënten. Intravesicale Bacillus Calmette-Guerin is een haalbare therapeutische optie bij patiënten met hoogrisico oppervlakkige blaaskanker en gelijktijdige lymfoom of chronische lymfatische leukemie, behandeling met lage dosis orale steroïden of behandeling met geïnhaleerde steroïden.

Onze resultaten suggereren dat intralesionale Bacillus Calmette-Guerin immunotherapie langdurige bescherming kan bieden tegen getransplanteerde blaaskanker, en dat levende Bacillus Calmette-Guerin superieur is aan levamisol en P3 + Re-glycolipid + Bacillus Calmette-Guerin celwanden in de behandeling van blaaskanker.

Een gerandomiseerde gecontroleerde prospectieve evaluatie van intravesicale en percutane Bacillus Calmette-Guerin immunotherapie werd uitgevoerd bij 57 patiënten met overgangscelcarcinoom van de blaas.

Tot 90% van de patiënten met hooggradige oppervlakkige blaastumoren ervaart tumorrecidief en tot 50% heeft progressie ondanks Bacillus Calmette-Guerin behandeling.

We bespreken hoe het Bacillus Calmette-Guerin vaccin evolueerde tot standaardtherapie voor oppervlakkige blaaskanker.

We hebben de historische literatuur herzien die de oorsprong van het Bacillus Calmette-Guerin vaccin als antikankermiddel beschrijft en het unieke succes ervan als de meest effectieve immunotherapie die wordt gebruikt tegen een menselijke neoplasma.


Lijst van lymfocyten die worden geanalyseerd door een flowcytometer.

Answer: Kwantiëring van lymfocyten subsets (B-cellen, T-cellen, CD4- en CD8-T-cellen en NK-cellen) berust klassiek op kwantiëring van lymfocyten en immunofenotypering door flowcytometrie.

Kwantiëring van lymfocyten subsets (B-cellen, T-cellen, CD4- en CD8-T-cellen en NK-cellen) berust klassiek op kwantiëring van lymfocyten en immunofenotypering door flowcytometrie.

De verdelingen van Th17-cellen, regulerende Treg-cellen, CD4+ T-cellen, CD8+ T-cellen en CD3+ T-cellen werden bepaald met een flowcytometer.

belangrijkste lymfocyten subsets (T-, B- en NK-cel


Noem twee geneesmiddelen die zijn opgenomen in de Akynzeo-pil?

Answer: Akynzeo is een orale vaste combinatie van netupitant en palonosetron die beschikbaar is voor gebruik bij de preventie van acute en vertraagde chemotherapie-geïnduceerde misselijkheid en braken (CINV).

DOELSTELLINGEN: Het herzien van de nieuwste richtlijnaanbevelingen voor anti-emetica en het geven van een update over het gebruik van NEPA, een vaste combinatie anti-emeticum bestaande uit de neurokinine-1 receptorantagonist (RA) netupitant en de 5-hydroxytryptamine-3 RA palonosetron (Akynzeo®).

Een orale vaste combinatie van netupitant/palonosetron (NEPA; Akynzeo(®)) met >85% anti-emetische werkzaamheid is beschikbaar voor gebruik bij de preventie van acute en vertraagde chemotherapie-geïnduceerde misselijkheid en braken (CINV).

Netupitant/Palonosetron: Een overzicht bij de preventie van chemotherapie-geïnduceerde misselijkheid en braken. Een orale vaste combinatie van netupitant/palonosetron (NEPA; Akynzeo(®)) is beschikbaar voor gebruik bij de preventie van acute en vertraagde chemotherapie-geïnduceerde misselijkheid en braken (CINV).

Farmaceutische goedkeuringsupdate. Ledipasvir/sofosbuvir (Harvoni) voor hepatitis C-virus genotype 1 infectie; dulaglutide (Trulicity) voor glykemische controle bij type-2 diabetes; netupitant/palonosetron (Akynzeo) voor preventie van misselijkheid en braken gerelateerd aan chemotherapie; en naloxegol (Movantik) voor opioïde-geïnduceerde obstipatie bij patiënten met chronische niet-kanker pijn.


Beschrijf CapSim

Answer: CapSim is een softwarepakket voor simulatie van gerichte capture sequencing. Gegeven een genoomsequentie en een set probes, simuleert CapSim de fragmentatie, de dynamiek van probe hybridisatie en het sequencen van de gevangen fragmenten op Illumina- en PacBio-sequencingplatforms. De gesimuleerde data kunnen worden gebruikt om de prestaties van de analysepipeline te evalueren, evenals de efficiëntie van het probeontwerp. Parameters van de verschillende stadia in het sequencingproces kunnen ook worden geëvalueerd om de experimenten te optimaliseren. Beschikbaarheid en implementatie: CapSim is openbaar beschikbaar onder BSD-licentie op https://github.com/Devika1/capsim.

Gerichte sequencing met capture probes is steeds populairder geworden in klinische toepassingen vanwege de schaalbaarheid en kosteneffectiviteit. De aanpak maakt ook een hogere sequencingdekking van de gerichte regio's mogelijk, wat resulteert in een betere statistische analysekracht. Echter, vanwege de dynamiek van het hybridisatieproces is het moeilijk om de efficiëntie van het probeontwerp voorafgaand aan de experimenten te evalueren, die tijdrovend en kostbaar zijn. Resultaten: We ontwikkelden CapSim, een softwarepakket voor simulatie van gerichte sequencing. Gegeven een genoomsequentie en een set probes, simuleert CapSim de fragmentatie, de dynamiek van probe hybridisatie en het sequencen van de gevangen fragmenten op Illumina- en PacBio-sequencingplatforms. De gesimuleerde data kunnen worden gebruikt om de prestaties van de analysepipeline te evalueren, evenals de efficiëntie van het probeontwerp. Parameters van de verschillende stadia in het sequencingproces kunnen ook worden geëvalueerd om de experimenten te optimaliseren. Beschikbaarheid en implementatie: CapSim is openbaar beschikbaar onder BSD-licentie op https://github.com/Devika1/capsim.

Het simuleren van de dynamiek van gerichte capture sequencing met CapSim.

Resultaten We ontwikkelden CapSim, een softwarepakket voor simulatie van gerichte sequencing.

Parameters van de verschillende stadia in het sequencingproces kunnen ook worden geëvalueerd om de experimenten te optimaliseren.
Beschikbaarheid en implementatie: CapSim is openbaar beschikbaar onder BSD-licentie op https://github.com/Devika1/capsim.
Contact: l.coin@imb.uq.edu.au.
Aanvullende informatie: Aanvullende gegevens zijn beschikbaar op Bioinformatics online.


Welk bedrijf produceert Glybera?

Answer: Glybera is een product van Chiesi Pharma.

Interessant is dat de ontwikkelingscyclus van RM lijkt te voldoen aan de Gartner-hypecyclus, nu in de verlichtingsfase, na eerdere overdreven verwachtingen en teleurstellingen, zoals gesuggereerd door het toenemende aantal klinische onderzoeken en recente marktgoedkeuringen van RM-oplossingen in zowel Europa (Glybera en Holoclar® van Chiesi Pharma en Strimvelis® van GSK) als Japan (Remestemcel-L van Mesoblast®).


Wat is de werkingswijze van Tetrocarcin-A?

Answer: Het antitumorantibioticum tetrocarcin A induceert direct apoptose van menselijke borstkankercellen.

Tetrocarcin A (TC-A) en bcl-2 antisense oligonucleotiden vertonen antitumoractiviteit door respectievelijk de functie en transcriptie van Bcl-2 te remmen.

Apoptose en inactivatie van de PI3-kinase route door tetrocarcin A bij borstkankers.

Hier vinden we dat een antitumorantibioticum, tetrocarcin A, direct apoptose induceert in menselijke borstkankercellen.

Tetrocarcin-A (TC-A), een antibioticum geïsoleerd uit actinomyceten, is recent beschreven als antagonist van Bcl-2 functies, waardoor tumorcellen gevoeliger worden voor celdoodsignalen onder controle van Bcl-2.

De natuurlijke verbinding Tetrocarcin-A reguleert Junctional Adhesion Molecule-A omlaag in samenhang met HER2 en inhibitoren van apoptose-eiwitten en remt de groei van tumorcellen.


Noem enkele stoffen die belangrijk zijn voor een goede werking van het zenuwstelsel en die door darmmicroben worden geproduceerd.

Answer:
serotonine
gamma-aminoboterzuur
korte-keten vetzuren
neurotransmitters

Darmmicro-organismen zijn in staat neuroactieve stoffen te produceren en af te geven, zoals serotonine en gamma-aminoboterzuur, die inwerken op de darm-hersen-as.

Prebiotische verbindingen zijn aantrekkelijk voor dit doel omdat het over het algemeen voedselveilige stoffen zijn die alleen door microben, zoals bifidobacteriën en lactobacillen, worden afgebroken, waaruit gunstige korte-keten vetzuren worden geproduceerd.

Bovendien zijn darmmicrobiota aanzienlijke bronnen van neurotransmitters.


Safinamide is goedgekeurd voor de behandeling van welke ziekte?

Answer: Safinamide is een monoamine-oxidase B (MAO-B) remmer die is goedgekeurd als aanvullende therapie voor mensen met idiopathische ziekte van Parkinson die motorische fluctuaties ervaren met levodopa.

Safinamide is recent goedgekeurd als aanvulling op levodopa-therapie voor de ziekte van Parkinson.

Deze gegevens zijn consistent met de anticonvulsieve en antiparkinsonische werking van safinamide en ondersteunen het nondopaminerge werkingsmechanisme ervan.

Safinamide: een nieuwe hoop voor de ziekte van Parkinson?

Het verlies van dopaminerge neuronen (DAn) en verminderde dopamine (DA) productie vormen de basis voor de standaardbehandeling van de ziekte van Parkinson (PD) met levodopa (L-DOPA). Recent goedgekeurd door het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) en de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA), is safinamide [een monoamine-oxidase B (MAO-B) remmer] een alternatief voor L-DOPA; zoals hier besproken, versterkt het de dopaminerge transmissie met minder bijwerkingen vergeleken met L-DOPA.

Over het geheel genomen kan safinamide worden beschouwd als een middel met potentiële antidyskinetische en neuroprotectieve effecten en toekomstige onderzoeken en/of studies zouden moeten worden uitgevoerd om verder bewijs te leveren voor het potentieel als anti-PD medicijn.

Evaluatie van de effectiviteit van safinamide in de praktijk bij de ziekte van Parkinson.

In deze retrospectieve studie evalueerden we zowel de werkzaamheid als effectiviteit van safinamide 50 en 100 mg bij de behandeling van motorische fluctuaties en invaliderende dyskinesieën in een cohort van patiënten met idiopathische ziekte van Parkinson (PD).

Concluderend is safinamide veilig en effectief in het verbeteren van motorische complicaties bij patiënten met idiopathische PD en kan het worden beschouwd als een nuttige levodopa-besparende strategie.

Safinamide: een aanvullende behandeling voor het beheersen van de ziekte van Parkinson.

Safinamide (Xadago - Zambon S.p.A) is een monoamine-oxidase B (MAO-B) remmer die is goedgekeurd als aanvullende therapie voor mensen met idiopathische ziekte van Parkinson die motorische fluctuaties ervaren met levodopa.

In de EU is safinamide goedgekeurd voor de behandeling van Parkinson met fluctuaties in het midden- tot laatstadium als aanvullende therapie bij een stabiele dosis levodopa, alleen of in combinatie met andere PD-medicatie.

DOEL
Safinamide (Xadago®) is een recent goedgekeurde selectieve MAO-B remmer voor de behandeling van de ziekte van Parkinson (PD).

Safinamide is een nieuw medicijn met dopaminerge en niet-dopaminerge eigenschappen, goedgekeurd in Europa als aanvullende therapie bij levodopa voor de behandeling van patiënten met fluctuerende PD.

Safinamide (Xadago®) is een nieuw medicijn met zowel dopaminerge als niet-dopaminerge effecten, eerst goedgekeurd door de Europese Commissie en recentelijk door de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) als aanvullende behandeling bij carbidopa/levodopa bij patiënten met Parkinson in het midden- tot laatstadium en motorische fluctuaties.

Safinamide (Xadago) is een nieuw medicijn met een dubbel werkingsmechanisme dat is goedgekeurd in de Europese Unie en de Verenigde Staten als aanvullende behandeling bij levodopa in de therapie van de ziekte van Parkinson.

Safinamide is goedgekeurd in de EU, IJsland, Liechtenstein en Noorwegen als aanvullende therapie bij een stabiele dosis levodopa, alleen of in combinatie met andere PD-therapieën bij patiënten met fluctuerende PD in het midden- tot laatstadium; regelgevende aanvragen zijn ook ingediend in de VS en Zwitserland voor gebruik bij deze indicatie.

In 2014 werd safinamide goedgekeurd in de Europese Economische Ruimte als "aanvullende therapie bij een stabiele dosis levodopa, alleen of in combinatie met andere PD-therapieën bij patiënten met fluctuerende PD in het midden- tot laatstadium."

In 2014 werd safinamide goedgekeurd in de Europese Economische Ruimte als aanvullende therapie bij een stabiele dosis levodopa, alleen of in combinatie met andere PD-therapieën bij patiënten met fluctuerende PD in het midden- tot laatstadium.


Wat is de handelsnaam van apixaban?

Answer: De handelsnaam van apixaban is Eliquis.

De directe factor Xa-remmer apixaban (Eliquis(®)) heeft voorspelbare farmacodynamiek en farmacokinetiek en vereist geen routinematige antistollingsmonitoring.


Onder welke omgeving draait SELANSI?

Answer: SELANSI (SEmi-LAgrangian SImulation of GRNs) is een softwaretoolbox voor de simulatie van stochastische multidimensionale genregulatoire netwerken. SELANSI maakt gebruik van intrinsieke structurele eigenschappen van genregulatoire netwerken om de overeenkomstige Chemische Meestervergelijking nauwkeurig te benaderen met een gedeeltelijke integraal-differentiaalvergelijking die wordt opgelost met een semi-lagrangiaanse methode met hoge efficiëntie. SELANSI draait onder de MATLAB-omgeving en is beschikbaar onder de GPLv3-licentie op https://sites.google.com/view/selansi.

Dit werk presenteert SELANSI (SEmi-LAgrangian SImulation of GRNs), een softwaretoolbox voor de simulatie van stochastische multidimensionale genregulatoire netwerken. SELANSI maakt gebruik van intrinsieke structurele eigenschappen van genregulatoire netwerken om de overeenkomstige Chemische Meestervergelijking nauwkeurig te benaderen met een gedeeltelijke integraal-differentiaalvergelijking die wordt opgelost met een semi-lagrangiaanse methode met hoge efficiëntie. De netwerken die worden beschouwd kunnen meerdere genen met zelf- en kruisregulaties omvatten, waarbij genen gereguleerd kunnen worden door verschillende transcriptiefactoren. Bovendien is de geldigheid van de methode niet beperkt tot een bepaald type kinetiek. De tool biedt totale flexibiliteit wat betreft netwerktopologie, kinetiek en parameterisatie, evenals simulatie-opties. Beschikbaarheid en implementatie: SELANSI draait onder de MATLAB-omgeving en is beschikbaar onder de GPLv3-licentie op https://sites.google.com/view/selansi.

Beschikbaarheid en implementatie SELANSI draait onder de MATLAB-omgeving en is beschikbaar onder de GPLv3-licentie op https://sites.google.com/view/selansi.

De tool biedt totale flexibiliteit wat betreft netwerktopologie, kinetiek en parameterisatie, evenals simulatie-opties.
Beschikbaarheid en implementatie: SELANSI draait onder de MATLAB-omgeving en is beschikbaar onder de GPLv3-licentie op https://sites.google.com/view/selansi.
Contact: antonio@iim.csic.es.


Wordt eculizumab gebruikt voor de behandeling van myasthenia gravis?

Answer: Ja, eculizumab wordt gebruikt voor de behandeling van myasthenia gravis.

Eculizumab-behandeling verbeterde symptomen vergeleken met placebo in een fase II-studie bij patiënten met refractaire gMG.

Eculizumab (Soliris) is in verschillende landen goedgekeurd voor refractaire vormen van gegeneraliseerde seropositieve ernstige myasthenia gravis.

De gehumaniseerde monoklonale antilichaam eculizumab (Soliris®) is een complementremmer die is geïndiceerd voor gebruik bij volwassenen met anti-acetylcholinereceptor (AChR) antilichaam-positieve gegeneraliseerde myasthenia gravis (gMG) in de VS, refractaire gMG in de EU, of gMG met symptomen die moeilijk onder controle te krijgen zijn met hoge dosis IVIg-therapie of PLEX in Japan.

Hoewel er nog verschillende vragen zijn, zoals de duur van de behandeling, kosteneffectiviteit en langetermijneffectiviteit en -tolerantie, duiden de huidige bewijzen erop dat eculizumab een waardevolle opkomende therapie is voor patiënten met refractaire gMG.

De 2 uitzonderingen zijn acetylcholinesteraseremmers en complementremming met eculizumab, dat recentelijk is goedgekeurd door de Amerikaanse Food and Drug Administration voor myasthenia gravis.

INLEIDING
Een fase 2-studie van eculizumab voor de behandeling van myasthenia gravis (MG) gebruikte de kwantitatieve myasthenia gravis-score (QMG) en het myasthenia gravis activiteitenprofiel voor dagelijkse levensverrichtingen (MG-ADL) om de ernst van de ziekte bij aanvang en de behandelrespons te evalueren.

QMG- en MG-ADL-correlaties: Studie van eculizumab-behandeling van myasthenia gravis.

Rituximab lijkt bijzonder effectief te zijn bij MuSK myasthenia gravis, en eculizumab komt naar voren als een optie bij refractaire AChR myasthenia gravis.

Resultaten van een fase 2-studie suggereerden dat eculizumab, een terminale complementremmer, klinisch betekenisvolle verbeteringen produceerde bij patiënten met anti-acetylcholinereceptor-antilichaam-positieve refractaire gegeneraliseerde myasthenia gravis.

Veiligheid en werkzaamheid van eculizumab bij anti-acetylcholinereceptor-antilichaam-positieve refractaire gegeneraliseerde myasthenia gravis (REGAIN): een fase 3, gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde, multicenterstudie.

Eculizumab: Een overzicht bij gegeneraliseerde myasthenia gravis.

Een gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde fase II-studie van eculizumab bij patiënten met refractaire gegeneraliseerde myasthenia gravis.

<b>INLEIDING</b>: Een fase 2-studie van eculizumab voor de behandeling van myasthenia gravis (MG) gebruikte de kwantitatieve myasthenia gravis-score (QMG) en het myasthenia gravis activiteitenprofiel voor dagelijkse levensverrichtingen (MG-ADL) om de ernst van de ziekte bij aanvang en de behandelrespons te evalueren.

Correlaties werden vervolgens geanalyseerd tussen deze beoordelingen.
METHODEN: Patiënten kregen eculizumab of placebo tijdens de eerste 16 weken durende behandelperiode van de crossover-studie, waarbij de behandelingsindelingen werden omgedraaid voor de tweede behandelperiode na een wash-out van 5 weken.


Wat is de naam van de Cas13-gebaseerde diagnostische test voor het Zika- en denguevirus?

Answer: Het Cas13-gebaseerde platform dat Zika- en denguevirussen kan detecteren, heet SHERLOCK (specific high-sensitivity enzymatic reporter unlocking).

In deze studie tonen we aan dat het Cas13-gebaseerde SHERLOCK (specific high-sensitivity enzymatic reporter unlocking) platform het Zika-virus (ZIKV) en dengue-virus (DENV) kan detecteren in patiëntmonsters bij concentraties zo laag als 1 kopie per microliter.


Wat zijn CRISPR-Cas12a-eiwitten?

Answer: CRISPR-Cas12a (Cpf1) eiwitten zijn RNA-geleide enzymen die DNA binden en knippen als componenten van bacteriële adaptieve immuunsystemen. Net als CRISPR-Cas9 is Cas12a benut voor genoombewerking op basis van zijn vermogen om gerichte, dubbelstrengs DNA-breuken te genereren. RNA-geleide DNA-binding activeert een niet-specifieke enkelstrengs DNA (ssDNA) knipactiviteit door Cas12a die ssDNA-moleculen volledig afbreekt

CRISPR-Cas12a-doelbinding activeert een niet-specifieke enkelstrengs DNase-activiteit

CRISPR-Cas12a (Cpf1) eiwitten zijn RNA-geleide enzymen die DNA binden en knippen als componenten van bacteriële adaptieve immuunsystemen. Net als CRISPR-Cas9 is Cas12a benut voor genoombewerking op basis van zijn vermogen om gerichte, dubbelstrengs DNA-breuken te genereren. Hier tonen we aan dat RNA-geleide DNA-binding een niet-specifieke enkelstrengs DNA (ssDNA) knipactiviteit door Cas12a activeert die ssDNA-moleculen volledig afbreekt.


Welk type medicijn is apixaban?

Answer: Apixaban is een anticoagulans.

Net als andere directe orale anticoagulantia (DOAC's) heeft apixaban over het algemeen voorspelbare farmacologische eigenschappen en vereist het geen routinematige anticoagulantiemonitoring.


Kunnen cardiosferen worden geproduceerd uit huidfibroblasten?

Answer: Ja, geïnduceerde cardiosferen (iCS) kunnen worden geproduceerd door somatische herprogrammering van muisfibroblasten met behulp van een reeks pluripotente transcriptiefactoren en cardiotrope groeifactoren.

Daarom is er een groeiende interesse in het genereren van cardiosfeerachtige stamcellen uit somatische cellen via somatische herprogrammering.

Hier bieden wij het gedetailleerde protocol voor het genereren van geïnduceerde cardiosferen (iCS) voor cardiale regeneratie door somatische herprogrammering van muisfibroblasten met behulp van een reeks pluripotente transcriptiefactoren en cardiotrope groeifactoren.


Wat is de chromosomale locatie van het gen dat is verwijderd bij het Potocki-Shaffer syndroom?

Answer: Bij het Potocki-Shaffer syndroom (PSS) manifesteert het volledige fenotypische spectrum zich wanneer deleties ten minste 2,1 Mb groot zijn op 11p11.2

Bij het Potocki-Shaffer syndroom (PSS) manifesteert het volledige fenotypische spectrum zich wanneer deleties ten minste 2,1 Mb groot zijn op 11p11.2

Potocki-Shaffer syndroom (PSS, OMIM #601224) is een zeldzaam syndroom van aaneengesloten genverwijdering veroorzaakt door haplo-insufficiëntie van genen gelegen op 11p11.2p12.

Potocki-Shaffer syndroom is een zeldzaam syndroom van aaneengesloten genverwijdering door haplo-insufficiëntie van het 11p11.2p12 gebied en wordt gekenmerkt door craniofaciale afwijkingen, ontwikkelingsachterstand, verstandelijke beperking, meerdere exostosen en biparietale foramina.

Potocki-Shaffer syndroom is een zeldzaam neuro-ontwikkelingssyndroom geassocieerd met microdeletie van een gebied op chromosoom 11p11.2.

Potocki-Shaffer syndroom is een syndroom van aaneengesloten genverwijdering dat 11p11.2p12 omvat en wordt gekenmerkt door meerdere exostosen, biparietale foramina, genito-urinaire afwijkingen bij mannen, afwijkingen van het centraal zenuwstelsel, verstandelijke beperking en craniofaciale afwijkingen.

Interstitiële deletie 11(p11.12p11.2) en analfoïde markervorming resulteren in erfelijk Potocki-Shaffer syndroom.

Potocki-Shaffer syndroom (PSS) is een zeldzame aandoening veroorzaakt door haplo-insufficiëntie van genen gelegen op de proximale korte arm van chromosoom 11 (11p11.2p12).

Constructie van een natuurlijk panel van 11p11.2 deleties en verdere afbakening van het kritieke gebied betrokken bij het Potocki-Shaffer syndroom. Potocki-Shaffer syndroom (PSS) is een syndroom van aaneengesloten genverwijdering dat het gevolg is van haplo-insufficiëntie van ten minste twee genen binnen de korte arm van chromosoom 11 [del(11)(p11.2p12)].

De deletie (11p13-p12) gelegen in het gebied tussen de deleties geassocieerd met het WAGR- en Potocki-Shaffer syndroom had een maximale grootte van 8,5 Mb en omvat 44 genen.

Vertraagde diagnose van Potocki-Shaffer syndroom bij een vrouw met meerdere exostosen en verstandelijke beperking. We beschrijven het geval van een volwassen patiënt met meerdere exostosen, ernstige verstandelijke beperking, epilepsie en gezichtsafwijkingen met een deletie van ongeveer 2,3 Mb op chromosoom 11p11.21, gerelateerd aan Potocki-Shaffer syndroom (PSS).

Dit is ook het eerste rapport dat de deletie van 11p11.12-p11.2 en neocentromeervorming beschrijft, resulterend in erfelijk Potocki-Shaffer syndroom.<br>

WAGR-syndroom (Wilms-tumor, aniridia, genito-urinaire afwijkingen en verstandelijke beperking) en Potocki-Shaffer syndroom zijn zeldzame syndromen van aaneengesloten genverwijdering veroorzaakt door deleties van het chromosoomgebied 11p14-p12. We presenteren een patiënt met verstandelijke beperking, unilaterale cataract, bilaterale ptosis, genitale afwijkingen, aanvallen en een dysmorf gezicht.


Noem 3 enterotoxines geproduceerd door Clostridium difficile.

Answer: Toxine A (TcdA), toxine B (TcdB) en binair toxine (CDT) geproduceerd door Clostridium difficile (CD)

De toxines geproduceerd door C. diff. (toxine A, toxine B en binair toxine) zijn de veroorzakers van schade en ziekte. Alleen toxine-producerende C. diff. stammen veroorzaken ziekte. Binair toxine op zichzelf wordt niet verondersteld ziekte te veroorzaken

Binair toxine veroorzaakt ziekte bij mensen wanneer het aanwezig is met bacteriën die toxine A en B produceren,

De belangrijkste virulentiefactor is gerelateerd aan de afgifte van twee grote exotoxines, toxine A (TcdA) en toxine B (TcdB). Recente uitbraken van C. difficile-geassocieerde ziekte (CDAD) zijn veroorzaakt door hypervirulente stammen die een aanvullend binair toxine (CDTa/CDTb) afscheiden. V

De exotoxines toxine A (TcdA) en toxine B (TcdB) worden geproduceerd door de bacteriële pathogeen Clostridium difficile en zijn verantwoordelijk voor de pathologie geassocieerd met C. difficile-infectie (CDI).

De pathogene organisme, Clostridium difficile, produceert twee enterotoxines, toxine A en toxine B, die colonaal mucosale ontsteking veroorzaken.

Enterotoxines van Clostridium difficile; diarree-veroorzakende potentie en morfologische effecten in de darm van de rat. De werking van toxines A, B en C van Clostridium difficile werd bestudeerd in de dunne darm en dikke darm van ratten.


Welk weefsel scheidt vaspine uit?

Answer: Visceraal vetweefsel-afgeleide serineprotease-inhibitor (Vaspine) is een adipocytokine waarvan is aangetoond dat het ontstekingsremmende effecten heeft en apoptose onder diabetische omstandigheden remt.

De expressie van vaspine is verhoogd in wit vetweefsel

Visceraal vetweefsel-afgeleide serineprotease-inhibitor (Vaspine) is een adipocytokine waarvan is aangetoond dat het ontstekingsremmende effecten heeft en apoptose onder diabetische omstandigheden remt.


Lijst van adipokines.

Answer:
adiponectine
leptine
resistine

aantal adipokines, zoals Resistine (RETN)

Plasma adipokinespiegels werden gemeten voor de inspanning, en 5 en 90 minuten na de inspanning op de eerste en de laatste trainingsdag. Adiponectine was hoger 5 minuten dan 90 minuten na de inspanning (11,7 ± 7,3 en 10,5 ± 5,8 ng/ml; p = .01) op de eerste trainingsdag. Leptine daalde 5 minuten na de inspanning (23,6 ± 13,2 vs. baseline 27,8 ± 14,4 ng/ml; p < .01) en bleef verlaagd na 90 minuten (p < .01)


Lijst met kenmerken van het DOOR-syndroom.

Answer: Het DOOR-syndroom is een zeldzame multisysteem genetische aandoening, bestaande uit doofheid (sensorineuraal), onychodystrofie, osteodystrofie en mentale retardatie.

Het DOOR-syndroom is een zeldzame multisysteem genetische aandoening, bestaande uit doofheid (sensorineuraal), onychodystrofie, osteodystrofie en mentale retardatie.

Wij rapporteren het anesthetisch beheer van een 48-jarige mannelijke patiënt met doofheid, onycho-osteodystrofie en mentale retardatie syndroom, epilepsie en cerebrale parese die twee tandheelkundige ingrepen onder anesthetische zorg onderging.

Wij presenteren de casus van een 9-jarige jongen met het DOOR-syndroom, herkend in het eerste levensjaar vanwege een vertraagde spraakontwikkeling. De diagnose was gebaseerd op karakteristieke afwijkingen, waaronder aangeboren doofheid, nagel- en botafwijkingen, en milde mentale retardatie.

Het DOOR-syndroom (doofheid, onychodystrofie, osteodystrofie en mentale retardatie) is een zelden beschreven aandoening met minder dan 35 meldingen in de literatuur.

[DOOR (doofheid, onychodystrofie, osteodystrofie, mentale retardatie) syndroom].

De kenmerken van het syndroom, weergegeven in het DOOR-acroniem, omvatten sensorineuraal gehoorverlies, hypoplastische of afwezige nagels aan handen en voeten, kleine of afwezige distale falangen van handen en voeten, en mentale retardatie.

Vier patiënten uit drie families met de klinische kenmerken van het DOOR-syndroom (onycho-osteodystrofie, dystrofische duimen, sensorineurale doofheid en verhoogde urinewaarden van 2-oxoglutaraat) zijn de onderwerpen van dit rapport.

DOOR-syndroom (doofheid, onycho-osteodystrofie en mentale retardatie): een nieuwe patiënt en afbakening van neurologische variabiliteit onder recessieve gevallen.

Aangeboren hartafwijkingen en urinewegafwijkingen bij twee broers met het DOOR-syndroom. Het acroniem DOOR werd voor het eerst gebruikt door Cantwell in 1975 om een syndroom te beschrijven dat sensorineurale doofheid, osteodystrofie, onychodystrofie en mentale retardatie omvat.


Welke webgebaseerde stamboomeditors zijn beschikbaar?

Answer: Pedigreejs en Madeline 2.0 Pedigree Drawing Engine (PDE)

Er bestaan verschillende zelfstandige grafische stamboomeditors en tekenapplicaties, maar er zijn geen vrij beschikbare lichtgewicht grafische stamboomeditors die gemakkelijk geconfigureerd en geïntegreerd kunnen worden in webapplicaties.Resultaten: We ontwikkelden 'pedigreejs', een interactieve grafische stamboomeditor geschreven in JavaScript, die gebruikmaakt van standaard stamboomnomenclatuur. Pedigreejs biedt een gemakkelijk configureerbare, uitbreidbare en lichtgewicht stamboomeditor. Het maakt gebruik van een open-source JavaScript-bibliotheek om een hiërarchische lay-out te definiëren en afbeeldingen te produceren in schaalbare vectorafbeeldingen (SVG) formaat die bekeken en bewerkt kunnen worden in webbrowsers.Beschikbaarheid en implementatie: De software is vrij beschikbaar onder de GPL-licentie (https://ccge-boadicea.github.io/pedigreejs/).

De Madeline 2.0 Pedigree Drawing Engine (PDE) is een stamboomtekenprogramma voor gebruik in linkage- en familiegebaseerde associatiestudies. Het programma is ontworpen om grote en complexe stambomen te verwerken met nadruk op leesbaarheid en esthetiek. Voor complexe stambomen gebruiken we een hybride algoritme waarbij consanguine lussen, indien mogelijk, worden getekend als cyclische grafen, maar we grijpen terug op acyclische grafen wanneer paringen niet meer verbonden kunnen worden zonder lijnkruisingen. Een vergelijkbare hybride aanpak wordt gebruikt om lijnkruisingen te vermijden bij paringen tussen verre afstammelingen van verschillende stichtingsgroepen. Geschreven in objectgeoriënteerd C++ en uitgebracht onder de GNU General Public License (GPL), leest Madeline 2.0 PDE invoerbestanden die op de opdrachtregel zijn opgegeven en genereert stamboomtekeningen zonder gebruikersinteractie. Stamboomuitvoer in schaalbaar vectorafbeeldingen (SVG) formaat kan worden bekeken in browsers met native SVG-weergavemogelijkheden of in vectorafbeeldingeditors.

Madeline 2.0 PDE: een nieuw programma voor lokale en webgebaseerde stamboomtekeningen.http://kellogg.umich.edu/madeline.

pedigreejs: een webgebaseerde grafische stamboomeditor.Aanvullende gegevens zijn beschikbaar bij Bioinformatics online.


Wat is het werkingsmechanisme van Solriamfetol?

Answer: Solriamfetol is een selectieve remmer van de heropname van noradrenaline en dopamine. Het wordt gebruikt voor de behandeling van overmatige slaperigheid bij patiënten met obstructieve slaapapneu en narcolepsie.

Karakterisering van de neurochemische en gedragsmatige effecten van Solriamfetol (JZP-110), een selectieve remmer van de heropname van dopamine en noradrenaline.

De dubbele activiteit van solriamfetol op DA- en NE-transporters en het ontbreken van significante monoamine-afgevende eigenschappen van solriamfetol kunnen de verschillen in de in vivo effecten van solriamfetol vergeleken met modafinil of amfetamine verklaren.

ACHTERGROND:: Deze studie evalueerde het menselijke misbruikpotentieel van solriamfetol (voorheen JZP-110), een selectieve remmer van de heropname van dopamine en noradrenaline met sterke waakbevorderende effecten.

Een nieuw geneesmiddel, solriamfetol, een selectieve remmer van de heropname van noradrenaline en dopamine, is het eerste geneesmiddel van zijn klasse dat door de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) wordt overwogen voor de behandeling van overmatige slaperigheid bij patiënten met OSA en narcolepsie.

DOELSTELLINGEN: De werkzaamheid en veiligheid van solriamfetol (JZP-110), een selectieve remmer van de heropname van dopamine en noradrenaline met sterke waakbevorderende effecten, evalueren voor de behandeling van overmatige slaperigheid bij deelnemers met obstructieve slaapapneu met huidige of eerdere slaapapneubehandeling.

Bovendien zijn de waakbevorderende effecten van solriamfetol waarschijnlijk te danken aan activiteit op DA- en NE-transporters in plaats van andere neurotransmittersystemen, zoals histamine of orexine.

Resultaten geven aan dat solriamfetol dubbele remmingsactiviteit heeft op de heropname van dopamine (DA; IC50 = 2,9 μM) en noradrenaline (NE; IC50 = 4,4 μM) transporters, en deze activiteit in vivo geassocieerd is met een verhoogde extracellulaire concentratie van DA en NE, gemeten via microdialyse.

ACHTERGROND:
Deze studie evalueerde het menselijke misbruikpotentieel van solriamfetol (voorheen JZP-110), een selectieve remmer van de heropname van dopamine en noradrenaline met sterke waakbevorderende effecten.

Een gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde, cross-over studie om het menselijke misbruikpotentieel van solriamfetol, een selectieve remmer van de heropname van dopamine en noradrenaline, te evalueren. Solriamfetol lijkt een misbruikpotentieel te hebben dat vergelijkbaar is met of lager dan dat van fentermine.


Wat is het verschil tussen de nuclease Cas13a en C2c2

Answer: Cas13a werd eerder C2c2 genoemd.

Onlangs, met de ontdekking van de nuclease Cas13a (voorheen C2c2 genoemd), hebben moleculair biologen een systeem verkregen dat sequentiespecifieke knipbewegingen van enkelstrengs RNA-moleculen mogelijk maakt.


Phlorotannine wordt geëxtraheerd uit welke plant?

Answer: Phlorotannine wordt geëxtraheerd uit bruin zeewier of bruine algen

Bruine algen zijn rijk aan polyfenolische verbindingen, phlorotannines, waarvan is vastgesteld dat ze een hoge in vitro antioxidantcapaciteit bezitten, vooral DPPH-radicaalvangende activiteit, vanwege het hoge aantal hydroxylgroepen.

phlorotannines aanwezig in bruin zeewier

Phlorotannines, fenolische verbindingen die uitsluitend door zeewieren worden geproduceerd

Phlorotannine is de verzamelnaam voor polyfenolen afgeleid van bruine algen behorend tot de geslachten Ascopyllum, Ecklonia, Eisenia, Fucus en Sargassum enz.

Hier rapporteren we dat eckmaxol, een phlorotannine geëxtraheerd uit de bruine alg Ecklonia maxima, neuroprotectieve effecten kan produceren in SH-SY5Y cellen.

Antioxidantcapaciteiten van phlorotannines geëxtraheerd uit de bruine algen Fucus vesiculosus.


Waar zijn pannexines gelokaliseerd?

Answer: Pannexines (Panxs) zijn een veelzijdige familie van ionen- en metabolietkanalen die een sleutelrol spelen in een aantal fysiologische en pathofysiologische situaties. Deze enkelvoudige membraan-kanalen met grote poriën vertonen een verscheidenheid aan weefsel-, celtype- en subcellulaire distributies.

Pannexines zijn een familie van integrale membraaneiwitten met verschillende post-translationele modificaties, subcellulaire lokalisatie en weefselverdeling.

Pannexines (Panx1, 2, 3) zijn kanaalvormende glycoproteïnen die tot expressie komen in zoogdierweefsels.

Pannexines (Panx) zijn eiwitten met een vergelijkbare membraantopologie als connexines, de integrale membraaneiwitten van gap junctions. Panx1-kanalen zijn over het algemeen van groot belang in een groot aantal systeem- en cellulaire processen en hun functie is grondig gekarakteriseerd. Daarentegen is er weinig bekend over kanaalstructuur en subcellulaire distributie.

Pannexines (Panxs) zijn een veelzijdige familie van ionen- en metabolietkanalen die een sleutelrol spelen in een aantal fysiologische en pathofysiologische situaties. Deze enkelvoudige membraan-kanalen met grote poriën vertonen een verscheidenheid aan weefsel-, celtype- en subcellulaire distributies.

Pannexines (Panx) zijn eiwitten homolog aan de ongewervelde gap junction-eiwitten genaamd innexines (Inx) en worden traditioneel beschreven als transmembranaire kanalen die de intracellulaire en extracellulaire compartimenten verbinden.


Wat is het werkingsmechanisme van cariprazine?

Answer: Cariprazine is een dopamine D3/D2 partiële agonist atypisch antipsychoticum met een voorkeur voor binding aan D3-receptoren. Cariprazine vertoont ook affiniteit voor 5-HT2B- en 5-HT1A-receptoren. Daarnaast heeft het een matige affiniteit voor σ1-, 5-HT2A- en histamine H1-receptoren. Het is goedgekeurd voor de behandeling van schizofrenie en manische of gemengde episodes geassocieerd met bipolaire I-stoornis.

DOELSTELLING: Cariprazine, een dopamine D3/D2 partiële agonist atypisch antipsychoticum met voorkeur voor D3-receptoren, is goedgekeurd voor de behandeling van schizofrenie en manische of gemengde episodes geassocieerd met bipolaire I-stoornis.

Twee nieuwe partiële dopamine-agonisten, brexpiprazol en cariprazine, zijn nu beschikbaar naast aripiprazol.

DOEL: Cariprazine, een dopamine D3-voorkeurs D3/D2 receptor partiële agonist, is door de FDA goedgekeurd voor de behandeling van schizofrenie en acute manische of gemengde episodes van bipolaire stoornis.

De bijdrage van dopamine D2-receptoren aan de in vivo effecten van cariprazine is dominant, terwijl die van D3-receptoren minder duidelijk is.

Expert opinie: Cariprazine toont de hoogste affiniteit voor D3-receptoren, gevolgd door D2-, 5-HT2B- en 5-HT1A-receptoren. Het vertoont ook matige affiniteit voor σ1-, 5-HT2A- en histamine H1-receptoren.

Conclusies
In combinatie met eerdere studies suggereren deze resultaten dat cariprazine een uniek farmacologisch profiel heeft en een onderscheidend dopamine D3 receptor-afhankelijk werkingsmechanisme dat mogelijk gunstig is bij de behandeling van schizofrenie, bipolaire stoornis en majeure depressieve stoornis.

Cariprazine vertoont anxiolytische en dopamine D3 receptor-afhankelijke antidepressieve effecten in het chronische stressmodel.

Achtergrond
Cariprazine, een D3-voorkeurs dopamine D2/D3 receptor partiële agonist, is een nieuw antipsychoticum dat recentelijk in de Verenigde Staten is goedgekeurd voor de behandeling van schizofrenie en bipolaire manie.

Dit antianhedonische effect van cariprazine werd niet waargenomen bij D3-knockout muizen, wat suggereert dat de antidepressieve activiteit van cariprazine wordt gemedieerd door dopamine D3-receptoren.

REDEN
Cariprazine (RGH-188) is een D3-voorkeurs dopamine D3/D2 receptor partiële agonist antipsychoticum kandidaat voor de behandeling van schizofrenie en bipolaire manie.

DOEL
Cariprazine, een dopamine D3-voorkeurs D3/D2 receptor partiële agonist, is door de FDA goedgekeurd voor de behandeling van schizofrenie en acute manische of gemengde episodes van bipolaire stoornis.

Deze studie gebruikte twee knaagdierparadigma's om de werking van de dopamine D3-voorkeurs D3/D2 receptor partiële agonist cariprazine te onderzoeken.

Cariprazine vertoont ook partiële agonisme op serotonine [5-hydroxytryptamine (5-HT)] 5-HT1A-receptoren en antagonisme op 5-HT2A- en 5-HT2B-receptoren in vitro.

Cariprazine is ook een partiële agonist op de serotonine 5-HT1A receptor en werkt als antagonist op 5-HT2B- en 5-HT2A-receptoren.

Cariprazine is een dopamine D3- en D2 receptor partiële agonist, met een voorkeur voor de D3 receptor.

Cariprazine voor de behandeling van schizofrenie: een overzicht van deze dopamine D3-voorkeurs D3/D2 receptor partiële agonist.

Nieuwe ontwikkelingen in de behandeling van schizofrenie en bipolaire stoornis: potentieel gebruik van cariprazine. Cariprazine is een recent ontwikkeld antipsychoticum met partiële agonisme voor de D2- en D3-receptoren.

Cariprazine (RGH-188), een D3-voorkeurs dopamine D3/D2 receptor partiële agonist antipsychoticum kandidaat, toont anti-misbruik potentieel bij ratten. Deze resultaten kunnen een terugvalpreventieve werking van cariprazine bij mensen voorspellen naast de reeds vastgestelde antipsychotische en antimanische werkzaamheid.

Vermindering van anhedonie door cariprazine in het chronische milde stressmodel van depressie. Het doel van deze studie was te evalueren of chronische behandeling met cariprazine, een dopamine D2- en D3 receptor partiële agonist met voorkeur voor D3-receptoren, antidepressieve effecten vertoont in het door chronische milde stress (CMS) geïnduceerde anhedoniemodel.

Cariprazine: chemie, farmacodynamiek, farmacokinetiek en metabolisme, klinische werkzaamheid, veiligheid en verdraagbaarheid. Cariprazine is een dopamine D3-voorkeurs D3/D2 receptor partiële agonist.

De dopamine D3-voorkeurs D2/D3 dopamine receptor partiële agonist, cariprazine, keert gedragsveranderingen om in een neuro-ontwikkelingsmodel voor schizofrenie bij ratten.

Dus in deze studie onderzochten we of de effecten van cariprazine worden gemedieerd door dopamine D3-receptoren.
Methode: Wildtype en D3-knockout muizen werden blootgesteld aan chronische onvoorspelbare stress gedurende maximaal 26 dagen, dagelijks behandeld met voertuig, imipramine (20 mg/kg), aripiprazol (1 en 5 mg/kg) of cariprazine (0,03, 0,1, 0,2 en 0,4 mg/kg), en getest in gedragsassays die anhedonie en angstachtig gedrag meten.
Resultaten: De resultaten toonden aan dat cariprazine significant de door chronische onvoorspelbare stress geïnduceerde anhedonische gedragingen bij wildtype muizen verminderde, wat krachtige antidepressieve effecten aantoont vergelijkbaar met aripiprazol en het tricyclische antidepressivum imipramine.

Bovendien verminderde cariprazine significant de drinklatentie in de novelty-induced hypophagia test bij wildtype muizen, wat het antianhedonische effect bevestigt en aantoont dat het ook anxiolytische activiteit heeft.
Conclusies: In combinatie met eerdere studies suggereren deze resultaten dat cariprazine een uniek farmacologisch profiel heeft en een onderscheidend dopamine D3 receptor-afhankelijk werkingsmechanisme dat mogelijk gunstig is bij de behandeling van schizofrenie, bipolaire stoornis en majeure depressieve stoornis.

<b>Achtergrond</b>: Cariprazine, een D3-voorkeurs dopamine D2/D3 receptor partiële agonist, is een nieuw antipsychoticum dat recentelijk in de Verenigde Staten is goedgekeurd voor de behandeling van schizofrenie en bipolaire manie.

Bindingskinetiek van cariprazine en aripiprazol aan de dopamine D3 receptor.

Het dissociatiegedrag van aripiprazol en cariprazine aan de menselijke D2- en D3-receptor wordt geëvalueerd.

Langzame dissociatiekinetiek kenmerkt aripiprazol en cariprazine aan de D2 receptor.|


Welk hulpmiddel wordt gebruikt om de aansluitingsplaatsen van chloroplastgenomen te visualiseren?

Answer: IRscope is een online programma om de aansluitingsplaatsen van chloroplastgenomen te visualiseren. Het stelt gebruikers in staat om de genetische architectuur van maximaal tien chloroplastgenomen weer te geven in de nabijheid van de plaatsen die de omgekeerde herhalingen verbinden met de korte en lange enkelvoudige kopiegebieden. De software en de afhankelijke bibliotheken zijn volledig gecodeerd in R en de weergegeven plot is opgeschaald tot een realistische grootte van nucleotidebasenparen in de nabijheid van de aansluitingsplaatsen. De invoer van het programma is een annotatie GenBank (.gb) bestand, het accession- of GI-nummer van de sequentie of een DOGMA-uitvoerbestand.

Hier kondigen we een nieuw visualisatiehulpmiddel aan dat specifiek is ontworpen voor chloroplastgenomen. Het stelt gebruikers in staat om de genetische architectuur van maximaal tien chloroplastgenomen weer te geven in de nabijheid van de plaatsen die de omgekeerde herhalingen verbinden met de korte en lange enkelvoudige kopiegebieden. De software en de afhankelijke bibliotheken zijn volledig gecodeerd in R en de weergegeven plot is opgeschaald tot een realistische grootte van nucleotidebasenparen in de nabijheid van de aansluitingsplaatsen. We introduceren een website voor gemakkelijker gebruik van het programma en de R-broncode van de software om te gebruiken in het geval dat voorkeuren gewijzigd moeten worden en geïntegreerd in persoonlijke pipelines. De invoer van het programma is een annotatie GenBank (.gb) bestand, het accession- of GI-nummer van de sequentie of een DOGMA-uitvoerbestand. De software is getest met meer dan 100 embryofyten chloroplastgenomen en in alle gevallen werd een betrouwbare uitvoer verkregen.Beschikbaarheid en implementatie: Broncodes en de online suite beschikbaar op https://irscope.shinyapps.io/irapp/ of https://github.com/Limpfrog/irscope.

IRscope: een online programma om de aansluitingsplaatsen van chloroplastgenomen te visualiseren. Broncodes en de online suite beschikbaar op https://irscope.shinyapps.io/irapp/ of https://github.com/Limpfrog/irscope.


Welke samengestelde databases bestaan er voor spinnenvenen toxines?

Answer: ArachnoServer en de bijgewerkte versie ArachnoServer 2.0 zijn handmatig samengestelde databases die informatie bieden over de sequentie, structuur en biologische activiteit van proteïnetoxines uit spinnenvenen.

ArachnoServer: een database van proteïnetoxines van spinnen.

We hebben ArachnoServer ontwikkeld, een handmatig samengestelde database die gedetailleerde informatie biedt over proteïnetoxines van spinnen. Belangrijke kenmerken van ArachnoServer zijn onder andere een nieuwe moleculaire doelwitontologie die speciaal is ontworpen voor venentoxines, de meest actuele taxonomische informatie die beschikbaar is, en een krachtige geavanceerde zoekinterface. Toxine-informatie kan worden doorzocht via dynamische bomen, en elk toxine heeft een speciale pagina die alle beschikbare informatie over de sequentie, structuur en biologische activiteit samenvat. ArachnoServer beheert momenteel 567 proteïnesequenties, 334 nucleïnezuursequenties en 51 proteïnestructuren.CONCLUSIE: ArachnoServer biedt een enkele bron van hoogwaardige informatie over proteïnetoxines van spinnen die een onschatbare hulpbron zal zijn voor farmacologen, neurowetenschappers, toxineologen, medicinale chemici, ionkanaalwetenschappers, clinici en structurele biologen. ArachnoServer is online beschikbaar op http://www.arachnoserver.org.

ArachnoServer 2.0, een bijgewerkte online bron voor spinnen-toxinesequenties en -structuren.

ArachnoServer (www.arachnoserver.org) is een handmatig samengestelde database die informatie biedt over de sequentie, structuur en biologische activiteit van proteïnetoxines uit spinnenvenen. Deze eiwitten zijn van belang voor een breed scala aan biologen vanwege hun diverse toepassingen in de geneeskunde, neurowetenschappen, farmacologie, medicijnontwikkeling en landbouw. ArachnoServer beheert momenteel 1078 proteïnesequenties, 759 nucleïnezuursequenties en 56 proteïnestructuren. Belangrijke kenmerken van ArachnoServer zijn onder andere een moleculaire doelwitontologie die specifiek is ontworpen voor venentoxines, actuele en historische taxonomische informatie en een krachtige geavanceerde zoekinterface. De volgende belangrijke verbeteringen zijn doorgevoerd in versie 2.0: (i) de gemiddelde en monoisotopische moleculaire massa's van zowel de gereduceerde als geoxideerde vorm van elk rijp toxine worden verstrekt; (ii) de geavanceerde zoekfunctie maakt nu zoeken mogelijk op basis van toxinemassa, externe database-toegangsnummer en publicatiedatum in ArachnoServer; (iii) toxines kunnen nu worden doorzocht op basis van hun fyletische specificiteit; (iv) snelle BLAST-zoekopdrachten op basis van de rijpe toxinesequentie kunnen direct vanaf de toxinekaart worden uitgevoerd; (v) privé silo's kunnen worden aangevraagd door onderzoeksgroepen die zich bezighouden met venengerelateerd onderzoek, waardoor zij gemakkelijk gegevens kunnen beheren en veilig kunnen opslaan tijdens het proces van toxineontdekking; en (vi) een gedetailleerde gebruikershandleiding is nu beschikbaar.

Samenvatting
ArachnoServer is een handmatig samengestelde database die informatie consolideert over de sequentie, structuur, functie en farmacologie van spinnenvenentoxines.


Wat is het verschil tussen CRISPR-Cas12a en CRISPR-Cpf1?

Answer: CRISPR-Cas12a en CRISPR-Cpf1 verwijzen naar hetzelfde.

In deze recensie proberen we de meest recente ontwikkelingen in het CRISPR-Cpf1 (CRISPR-Cas12a) systeem te belichten, met bijzondere aandacht voor de fundamentele verkenningen van de aard en biologie van dit systeem, het introduceren van nieuwe Cpf1-varianten die de veelzijdigheid en toepasbaarheid van het CRISPR-Cpf1 systeem hebben vergroot, en tot slot wordt de grote impact van het CRISPR-Cpf1 systeem op de manipulatie van het genoom van prokaryote, zoogdier- en plantmodellen samengevat.


Noem 2 antitoxine-antilichamen die door de FDA zijn goedgekeurd voor het verminderen van het terugkeren van Clostridium difficile-infectie

Answer: De antitoxine-antilichamen actoxumab en bezlotoxumab binden respectievelijk aan en neutraliseren TcdA en TcdB. Bezlotoxumab is recentelijk door de FDA goedgekeurd voor het verminderen van het terugkeren van CDI.

De exotoxines toxine A (TcdA) en toxine B (TcdB) worden geproduceerd door de bacteriële pathogeen Clostridium difficile en zijn verantwoordelijk voor de pathologie geassocieerd met C. difficile-infectie (CDI). De antitoxine-antilichamen actoxumab en bezlotoxumab binden respectievelijk aan en neutraliseren TcdA en TcdB.

Bezlotoxumab is recentelijk door de FDA goedgekeurd voor het verminderen van het terugkeren van CDI.

De behandeling met monoklonale antitoxine-antilichamen (Actoxumab-Bezlotoxumab) bevordert de normalisatie van de darmmicrobiota van muizen met Clostridium difficile-infectie.

Mechanismen van bescherming tegen Clostridium difficile-infectie door de monoklonale antitoxine-antilichamen actoxumab en bezlotoxumab.

Bezlotoxumab: monoklonaal anti-toxine B-antilichaam om het terugkeren van Clostridium difficile-infectie te voorkomen.

Bezlotoxumab (Zinplava™) is een menselijk monoklonaal antilichaam tegen Clostridium difficile toxine B ontwikkeld door Merck & Co.

Bezlotoxumab (Zinplava™) is een volledig menselijk monoklonaal antilichaam tegen Clostridium difficile toxine B, geïndiceerd voor de preventie van het terugkeren van C. difficile-infectie (CDI) bij patiënten met een hoog risico op terugkeer.


Noem de functies van het eiwit lactotransferrine.

Answer: Lactotransferrine heeft talrijke biologische rollen, waaronder de regulatie van ijzerabsorptie en modulatie van immuunresponsen, en bezit antimicrobiële, antivirale, antioxidante, antikanker- en ontstekingsremmende activiteiten.

Het heeft talrijke biologische rollen, waaronder de regulatie van ijzerabsorptie en modulatie van immuunresponsen, en bezit antimicrobiële, antivirale, antioxidante, antikanker- en ontstekingsremmende activiteiten.

De tumorsuppressorfunctie van lactotransferrine (LTF) is gerapporteerd in verschillende tumoren, waaronder maagkanker (GC), nasofaryngeaal carcinoom (NPC) en prostaatkanker.

Lactotransferrine (LTF) is een pleiotroop eiwit, tot expressie gebracht in verschillende lichaamsweefsels en -vloeistoffen, dat de gastheer immuun-ontstekingsreactie en botmetabolisme moduleert, en mogelijk betrokken is bij de osseointegratie van tandheelkundige implantaten.


Verlengt Axitinib de overleving van patiënten met alvleesklierkanker?

Answer: Nee. De toevoeging van axitinib aan gemcitabine verbetert de totale overleving bij gevorderde alvleesklierkanker niet.

CONCLUSIES: Axitinib/gemcitabine, hoewel verdragen, bood geen overlevingsvoordeel ten opzichte van alleen gemcitabine bij patiënten met gevorderde alvleesklierkanker uit Japan of andere regio's.

RESULTATEN: Bij Japanse patiënten was de mediane totale overleving niet te schatten (95% betrouwbaarheidsinterval, 7,4 maanden-niet te schatten) met axitinib/gemcitabine (n = 58) en 9,9 maanden (95% betrouwbaarheidsinterval, 7,4-10,5) met placebo/gemcitabine (n = 56) (hazard ratio 1,093 [95% betrouwbaarheidsinterval, 0,525-2,274]). De mediane follow-up voor overleving (bereik) was 5,1 maanden (0,02-12,3) met axitinib/gemcitabine versus 5,4 maanden (1,8-10,5) met placebo/gemcitabine. Evenzo werd er geen verschil in totale overleving vastgesteld tussen axitinib/gemcitabine en placebo/gemcitabine bij patiënten uit Noord-Amerika of de Europese Unie.

Bij een tussentijdse analyse in januari 2009 concludeerde het onafhankelijke data monitoring comité dat de grens voor nutteloosheid was overschreden. De mediane totale overleving was 8,5 maanden (95% BI 6,9-9,5) voor gemcitabine plus axitinib (n=314, gegevens ontbreken voor twee patiënten) en 8,3 maanden (6,9-10,3) voor gemcitabine plus placebo (n=316; hazard ratio 1,014, 95% BI 0,786-1,309; eenzijdige p=0,5436).

INTERPRETATIE: De toevoeging van axitinib aan gemcitabine verbetert de totale overleving bij gevorderde alvleesklierkanker niet.

INTERPRETATIE
De toevoeging van axitinib aan gemcitabine verbetert de totale overleving bij gevorderde alvleesklierkanker niet.

Echter, zoals bij andere tyrosinekinaseremmers van dezelfde klasse, verlengt axitinib de totale overleving niet; daarom moet de keuze van een tweede-lijn tyrosinekinaseremmertherapie, inclusief axitinib, zorgvuldig worden overwogen om de uitkomsten voor elke patiënt te maximaliseren.

CONCLUSIES
Axitinib/gemcitabine, hoewel verdragen, bood geen overlevingsvoordeel ten opzichte van alleen gemcitabine bij patiënten met gevorderde alvleesklierkanker uit Japan of andere regio's.


Welk Python-hulpmiddel is ontwikkeld voor netwerkgebaseerde stratificatie van tumormutaties?

Answer: PyNBS is een gemoduleerde Python 2.7-implementatie van het netwerkgebaseerde stratificatie-algoritme (NBS) voor het stratificeren van somatische tumormutatieprofielen in moleculair en klinisch relevante subtypen.

Samenvatting
We presenteren pyNBS: een gemoduleerde Python 2.7-implementatie van het netwerkgebaseerde stratificatie-algoritme (NBS) voor het stratificeren van somatische tumormutatieprofielen in moleculair en klinisch relevante subtypen.

pyNBS: een Python-implementatie voor netwerkgebaseerde stratificatie van tumormutaties. Het pakket, samen met voorbeelden en data, kan worden gedownload en geïnstalleerd via de URL https://github.com/idekerlab/pyNBS.

<b>Samenvatting</b>: We presenteren pyNBS: een gemoduleerde Python 2.7-implementatie van het netwerkgebaseerde stratificatie-algoritme (NBS) voor het stratificeren van somatische tumormutatieprofielen in moleculair en klinisch relevante subtypen.


Via welke eiwitinteractie reguleert MLP de F-actine-dynamiek?

Answer: De interactie van MLP met CFL2 heeft directe gevolgen voor de dynamiek van het actine-cytoskelet bij het reguleren van CFL2-afhankelijke F-actine-depolymerisatie, met maximale versterking van de depolymerisatie bij een MLP/CFL2 moleculaire verhouding van 2:1. Deregulatie van deze interactie door intracellulaire pH-variaties, CFL2-fosforylering, mutaties in het MLP- of CFL2-gen, of veranderingen in expressie, zoals waargenomen bij een reeks van cardiale en skeletspiermyopathieën, kan de F-actine-depolymerisatie verstoren, wat leidt tot sarcomeerdisfunctie en ziekte.

Muscle LIM-eiwit interageert met cofiline 2 en reguleert F-actine-dynamiek in hart- en skeletspier.

Deze interactie heeft directe gevolgen voor de dynamiek van het actine-cytoskelet bij het reguleren van CFL2-afhankelijke F-actine-depolymerisatie, met maximale versterking van de depolymerisatie bij een MLP/CFL2 moleculaire verhouding van 2:1. Deregulatie van deze interactie door intracellulaire pH-variaties, CFL2-fosforylering, mutaties in het MLP- of CFL2-gen, of veranderingen in expressie, zoals waargenomen bij een reeks van cardiale en skeletspiermyopathieën, kan de F-actine-depolymerisatie verstoren, wat leidt tot sarcomeerdisfunctie en ziekte.