Welk stollingsfactor zit in Andexxa?

Answer: Andexxa(r) is een recombinant gemodificeerd factor Xa-eiwit van de eerste klasse. Het is beschikbaar om levensbedreigende of ongecontroleerde bloedingen te keren bij gebruik van de factor Xa-remmers apixaban en rivaroxaban.

Intravenieuze andexanet alfa [stollingsfactor Xa (recombinant), geïnactiveerd-zhzo; Andexxa®] is een recombinant gemodificeerd factor Xa-eiwit van de eerste klasse dat is ontwikkeld door Portola Pharmaceuticals als een universeel tegengif om de anticoagulerende effecten van directe of indirecte factor Xa-remmers te keren.

Fostamatinib (Tavalisse) voor trombocytopenie bij volwassenen met chronische immuun trombocytopenie; stollingsfactor Xa (recombinant), geïnactiveerd-zhzo (Andexxa) voor het omkeren van anticoagulatie; epoëtine alfa-epbx (Retacrit), een biosimilar voor de behandeling van anemie.

Een nieuwe optie voor het omkeren van het anticoagulerende effect van factor Xa-remmers: Andexanet Alfa (ANDEXXA).

Andexanet alfa werd in mei 2018 goedgekeurd onder de merknaam ANDEXXA voor het omkeren van 2 FXa-remmers, apixaban en rivaroxaban, wanneer levensbedreigende of ongecontroleerde bloedingen optreden. Deze versnelde goedkeuring was gebaseerd op een verandering in anti-FXa-activiteit ten opzichte van de uitgangswaarde die een omkering van het anticoagulerende effect aangaf.

Andexanet Alfa voor het omkeren van factor Xa-remming.

Andexanet alfa (Andexxa®, Portola Pharmaceuticals, San Francisco, CA) is een gemodificeerde vorm van factor Xa die fungeert als een lokaasbindingsentiteit voor DOAC's, waardoor endogene factor Xa zijn normale stollingsfuncties kan uitvoeren.

Andexanet alfa (Andexxa®), een recombinant gemodificeerd factor Xa-eiwit van de eerste klasse, is momenteel het enige specifieke middel dat beschikbaar is om levensbedreigende of ongecontroleerde bloedingen te keren bij gebruik van de factor Xa-remmers apixaban en rivaroxaban. Andexanet alfa fungeert als lokaas en concurreert met endogene factor Xa om factor Xa-remmers te binden, waardoor de anticoagulerende effecten van factor Xa-remmers worden omgekeerd en de activiteit van endogene factor Xa wordt hersteld.

Andexanet alfa (Andexxa, Portola Pharmaceuticals, San Francisco, CA) is een gemodificeerde vorm van factor Xa die fungeert als een lokaasbindingsentiteit voor DOAC's, waardoor endogene factor Xa zijn normale stollingsfuncties kan uitvoeren.

Andexanet alfa (Andexxa __sup__ ® __end_sup__), een recombinant gemodificeerd factor Xa-eiwit van de eerste klasse, is momenteel het enige specifieke middel dat beschikbaar is om levensbedreigende of ongecontroleerde bloedingen te keren bij gebruik van de factor Xa-remmers apixaban en rivaroxaban.

Intravenieuze andexanet alfa [stollingsfactor Xa (recombinant), geïnactiveerd-zhzo; Andexxa __sup__ ® __end_sup__] is een recombinant gemodificeerd factor Xa-eiwit van de eerste klasse dat is ontwikkeld door Portola Pharmaceuticals als een universeel tegengif om de anticoagulerende effecten van directe of indirecte factor Xa-remmers te keren.

Andexanet alfa (Andexxa ®), een recombinant gemodificeerd factor Xa-eiwit van de eerste klasse, is momenteel het enige specifieke middel dat beschikbaar is om levensbedreigende of ongecontroleerde bloedingen te keren bij gebruik van de factor Xa-remmers apixaban en rivaroxaban.


Hoe correleren nucleosoomposities met locaties van 5'-methyl-cytosine (5mC) of 5-hydroxy-methyl-cytosine (5hmC)?

Answer: We vinden dat Mbd3 en Brg1 antagonistisch een gemeenschappelijke set genen reguleren door de bezetting van nucleosomen op promotors te reguleren. Buiten CpG-eilanden zijn de meeste CpG's gemethyleerd, en de gemiddelde methylatiedichtheid oscilleert zodanig dat deze het hoogst is in de linkerregio tussen nucleosomen. We hebben de organisatie van nucleosomen rond hypomethyleerde regio's (HMR's) onderzocht.

We vinden dat Mbd3 en Brg1 antagonistisch een gemeenschappelijke set genen reguleren door de bezetting van nucleosomen op promotors te reguleren. Bovendien spelen zowel Mbd3 als Brg1 sleutelrollen in de biologie van 5-hydroxymethylcytosine (5hmC).

5-hydroxymethylcytosine (5hmC) is het meest invloedrijke knooppunt van dit netwerk, dat DNA-demethylering verbindt met nucleosoom-remodelingscomplexen en met sleuteltranscriptiefactoren van pluripotentie.

In beide celtypen vinden we dat nucleosomen verrijkt zijn aan de grenzen van HMR's.

We hebben de organisatie van nucleosomen rond hypomethyleerde regio's (HMR's) onderzocht.

De meestal ongemethyleerde CpG-eilanden vertonen een verminderde nucleosoombezetting.

Buiten CpG-eilanden zijn de meeste CpG's gemethyleerd, en de gemiddelde methylatiedichtheid oscilleert zodanig dat deze het hoogst is in de linkerregio tussen nucleosomen.

DNA dat 5hmC bevat, wordt waarschijnlijker opgenomen in nucleosomen. Eenmaal gevormd, kunnen de 5hmC-nucleosomen zich in een open en transcriptioneel actieve staat bevinden vanwege de verzwakte interactie van hydroxymethyleerd DNA met de H2A-H2B-dimeren.


Welke geneesmiddelen zijn opgenomen in het geneesmiddel LONSURF?

Answer: Lonsurf bevat trifluridine en tipiracil. Het is een nieuw oraal antitumormiddel dat een antineoplastisch thymidine-gebaseerd nucleoside-analoog (trifluridine) combineert met een thymidine-fosforylase-remmer (tipiracilhydrochloride) en biedt een nieuwe behandelingsoptie voor patiënten met gemetastaseerde colorectale kanker die refractair of intolerant zijn voor standaardtherapieën.

Het National Institute for Health and Care Excellence (NICE) heeft Servier, het bedrijf dat trifluridine en tipiracil (T/T; handelsnaam: Lonsurf®) produceert, uitgenodigd om bewijs in te dienen voor de klinische en kosteneffectiviteit van T/T vergeleken met de beste ondersteunende zorg (BSC) voor gemetastaseerde colorectale kanker (derdelijns of later).

DOEL: Trifluridine/tipiracil (FTD/TPI; TAS-102, Lonsurf®), een nieuwe vorm van chemotherapie voor gemetastaseerde colorectale kanker (mCRC), heeft klinisch voordeel aangetoond in de wereldwijde fase III RECOURSE-studie, ongeacht de leeftijd van de patiënt.

ACHTERGROND: Trifluridine/tipiracil (TAS-102, Lonsurf®), een nieuw oraal antitumormiddel dat een antineoplastisch thymidine-gebaseerd nucleoside-analoog (trifluridine, FTD) combineert met een thymidine-fosforylase-remmer (tipiracilhydrochloride, TPI), biedt een nieuwe behandelingsoptie voor patiënten met gemetastaseerde colorectale kanker (mCRC) die refractair of intolerant zijn voor standaardtherapieën.

Deze bijwerkingen kunnen de therapietrouw van patiënten beïnvloeden, vooral bij volledig orale regimes zoals trifluridine/tipiracil (TAS-102, Lonsurf®), een antimetaboliet voor patiënten met mCRC die refractair of intolerant zijn voor standaardtherapieën.

De FDA heeft TAS-102 (Lonsurf; Taiho Oncology, Inc.) goedgekeurd voor de behandeling van patiënten met gemetastaseerde colorectale kanker (mCRC) die eerder behandeld zijn met fluoropyrimidine-, oxaliplatine- en irinotecan-gebaseerde chemotherapie; een anti-VEGF biologische therapie; en indien RAS wildtype, een anti-EGFR therapie.

Hier tonen we aan dat tumoroïdculturen van een CRC-patiënt zeer gevoelig zijn voor de thymidylaatsynthase-remmer 5-fluorouracil (Adrucil), maar minder gevoelig voor de combinatie van het nucleoside-analoog trifluridine en de thymidine-fosforylase-remmer tipiracil (Lonsurf).

Trifluridine/tipiracil (Lonsurf®) is een nieuw, oraal werkzaam antimetaboliet dat bestaat uit trifluridine, een thymidine-gebaseerd nucleoside-analoog, en tipiracil, een krachtige thymidine-fosforylase-remmer.

TAS-102 (Lonsurf) is een orale fluoropyrimidine die gevormd wordt door de combinatie van twee actieve geneesmiddelen: trifluridine (een nucleoside-analoog) en tipiracilhydrochloride (een thymidine-fosforylase-remmer).

Trifluridine/tipiracil (Lonsurf®) is een tablet met vaste dosering die trifluridine, een antineoplastisch nucleoside-analoog, en tipiracil, een thymidine-fosforylase-remmer, bevat.

Wat is al bekend TAS-102 (Lonsurf) is een orale combinatie met vaste dosering van trifluridine (FTD) en tipiracil (TPI), geïndiceerd als salvage-lijn behandeling bij patiënten met therapie-refractaire gemetastaseerde colorectale kanker (mCRC).

Evolocumab (Repatha) voor patiënten met hypercholesterolemie die niet onder controle zijn gebracht met statines en andere therapieën; trifluridine/tipiracil (Lonsurf) voor gemetastaseerde colorectale kanker; en bloedstollingsfactor VIII (Nuwiq) voor volwassenen en kinderen met hemofilie A.

In mei 2014 werden tabletten die zowel trifluridine als tipiracilhydrochloride bevatten (Lonsurf®-tabletten) in Japan gelanceerd vóór andere landen, voor de behandeling van gevorderde/terugkerende niet-reseceerbare colorectale kanker.

Het National Institute for Health and Care Excellence (NICE) heeft Servier, het bedrijf dat trifluridine en tipiracil (T/T; handelsnaam: Lonsurf) produceert, uitgenodigd om bewijs in te dienen voor de klinische en kosteneffectiviteit van T/T vergeleken met de beste ondersteunende zorg (BSC) voor gemetastaseerde colorectale kanker (derdelijns of later).

Trifluridine/tipiracil (Lonsurf) is een tablet met vaste dosering die trifluridine, een antineoplastisch nucleoside-analoog, en tipiracil, een thymidine-fosforylase-remmer, bevat.

ACHTERGROND Trifluridine/tipiracil (TAS-102, Lonsurf®), een nieuw oraal antitumormiddel dat een antineoplastisch thymidine-gebaseerd nucleoside-analoog (trifluridine, FTD) combineert met een thymidine-fosforylase-remmer (tipiracilhydrochloride, TPI), biedt een nieuwe behandelingsoptie voor patiënten met gemetastaseerde colorectale kanker (mCRC) die refractair of intolerant zijn voor standaardtherapieën.


Wat is 23andMe?

Answer: We nemen eerst een kijkje naar hoe persoonlijke genomica-diensten, geïllustreerd door het bedrijf 23andMe,

we onderzoeken drie persoonlijke genomica-bedrijven--Navigenics, deCODEme en 23andMe

persoonlijke genomica-diensten, geïllustreerd door het bedrijf 23andMe,

Niettemin fungeren DTC-bedrijven zoals 23andMe als een krachtige tussenstap om farmacogenetische testen te integreren in de klinische praktijk.

Farmacogenetische testen via het direct-to-consumer genetische testbedrijf 23andMe.

Direct-to-consumer (DTC) genetische testbedrijven, zoals 23andMe, stellen consumenten in staat om direct via een online dienst toegang te krijgen tot hun genetische informatie zonder tussenkomst van zorgprofessionals.

DOEL

23andMe is terug op de markt als het eerste direct-to-consumer genetische testbedrijf dat "rapporten bevat die voldoen aan de normen van de Food and Drug Administration (FDA)…."

De zaak van het online genetische testplatform 23andMe.

Het afgelopen jaar werd gekenmerkt door de opkomst van verschillende bedrijven, zoals 23andMe, deCODEME, Navigenics en Knome, die testen aanbieden met behulp van genoom-brede technologie direct aan consumenten via het internet.

Meer recentelijk legde het zware beperkingen op aan direct-to-consumer (DTC) genetische testbedrijven, zoals 23andMe, gebaseerd op de vrees dat consumenten irrationele medische beslissingen zouden nemen na het ontvangen van genetische variantresultaten.


Is de inductie van interferon door TLR7 hoger bij mannen?

Answer: Ja. De activatie van TLR7 correleert sterker met de inductie van interferon bij mannen.

Onze resultaten suggereren dat variaties in TLR7 de immuunrespons op HCV verstoren en wijzen op een geslachtsspecifiek effect van deze X-chromosomale variatie.

De c.32A>T-variatie was oververtegenwoordigd bij vrouwelijke patiënten met chronische HCV-infectie vergeleken met patiënten met andere chronische leverziekten en met gezonde controles (P < 0,05). Daarentegen was c.2403 G>A minder prevalent bij mannelijke patiënten met chronische HCV-infectie (P < 0,05). Er werd geen associatie waargenomen voor de derde variant, c.1-120T>G. Haplotype-analyse bevestigde de differentiële distributie van TLR7-varianten tussen de groepen. Binnen de groep vrouwelijke patiënten met chronische HCV-infectie was c.32T voorspellend voor een ongunstige uitkomst van interferon-alfa therapie (P < 0,05).


De ziekte van Cushing wordt geassocieerd met een tumor in welk deel van het lichaam?

Answer: De ziekte van Cushing wordt geassocieerd met een tumor in de hypofyse

De ziekte van Cushing (CD) is een zeldzame invaliderende aandoening veroorzaakt door adrenocorticotroop hormoon (ACTH)-producerende adenomen van de hypofyse

Het syndroom van Cushing is een zeldzame endocriene aandoening die een grote groep tekenen en symptomen omvat die het gevolg zijn van chronische blootstelling aan een teveel aan corticosteroïden. De meeste gevallen van het syndroom van Cushing zijn te wijten aan een verhoogde productie van adrenocorticotroop hormoon door een hypofyse-adenoom, wat wordt aangeduid als de ziekte van Cushing

De ziekte van Cushing (CD) is een zeldzame endocriene aandoening die geassocieerd wordt met verhoogde serumcortisolspiegels, uitgescheiden als gevolg van een onderliggende tumor in de hypofyse.

De ziekte van Cushing wordt voornamelijk veroorzaakt door autonome hypersecretie van adrenocorticotroop hormoon (ACTH) door een hypofyse-adenoom.

Hypercortisolisme door een ACTH-producerend hypofyse-adenoom (ziekte van Cushing) is een chronische aandoening die gepaard gaat met hoge morbiditeit en mortaliteit indien onvoldoende behandeld.

Het syndroom van Cushing door een ACTH-producerende hypofysetumor wordt geassocieerd met ernstige morbiditeit en mortaliteit.


Wat was het eerste genetisch gemodificeerde organisme (GGO) dat als vaccin werd gebruikt?

Answer: Het eerste genetisch gemodificeerde organisme dat als vaccin werd gebruikt, was het levende orale cholera vaccin CVD 103-HgR of vaxchora.

Het orale levende cholera vaccin CVD 103-HgR (Orochol, Mutachol), het eerste genetisch gemodificeerde organisme (GGO) dat als vaccin werd gebruikt, was in zijn tijd (gelanceerd in 1993, Zwitserland) het ideale cholera vaccin: eenmalige dosis, beschermende werkzaamheid van 80-100% tegen matige tot ernstige cholera, werkzaam binnen 8 dagen en met een uitstekende veiligheid, niet te onderscheiden van placebo.


Hoe herkent PRDM9 de specifieke DNA-motieven voor meiotische recombinatie?

Answer: Het PRDM9-gen codeert voor een eiwit met een sterk variabele tandem-repeat zinkvinger (ZF) DNA-bindingsdomein dat een sleutelrol speelt bij het bepalen van sequentiespecifieke hotspots van meiotische recombinatie in het hele genoom. Het lange zinkvingerdomein van PRDM9 vormt een zeer stabiel en langdurig complex met zijn DNA-herkenningssequentie.

Veel eigenschappen van dit eiwit blijven echter mysterieus, waaronder hoe het aan DNA bindt, hoe het bijdraagt aan mannelijke onvruchtbaarheid - zowel bij mensen als bij hybride muizen - en waarom, ondanks zijn fundamentele functie in de meiose, het bindingsdomein sterk varieert tussen mensen en verschillende zoogdieren.

in vitro DNA-bindingsgedrag van PRDM9, een zinkvingereiwit betrokken bij de lokalisatie van recombinatiehotspots bij zoogdieren.

Het DNA-bindende eiwit PRDM9 stuurt de positionering van de dubbelstrengsbreuken (DSB's) die meiotische recombinatie initiëren bij muizen en mensen.

Bij de meeste zoogdieren wordt de plaatsing van genetische crossovers bepaald door de binding van PRDM9, een sterk polymorf eiwit met een lange zinkvingerreeks, aan zijn overeenkomstige bindingsplaatsen.

De PRDM9-variant die geassocieerd is met hotspotactiviteit bindt specifiek aan DNA-sequenties die zich in het centrum van de drie geteste hotspots bevinden.

Bij veel organismen vindt recombinatie plaats op beperkte locaties, zogenaamde 'hotspots', waarvan de posities bij zoogdieren worden bepaald door PR domain member 9 (PRDM9), een langreeks zinkvinger- en chromatine-modificerend eiwit.

De bindingsspecificiteiten van PRDM9, en mogelijk andere langreeks zinkvingereiwitten, zijn uitzonderlijk complex.

We vinden ook dat menselijke PRDM9 vaak aan promotoren bindt, ondanks hun lage recombinatiesnelheden, en het kan de expressie van een klein aantal genen activeren, waaronder CTCFL en VCX.

Het lange zinkvingerdomein van PRDM9 vormt een zeer stabiel en langdurig complex met zijn DNA-herkenningssequentie.

Bij zoogdieren vindt meiotische recombinatie plaats in 1- tot 2-kb genoomregio's die hotspots worden genoemd, waarvan de posities en activiteiten worden bepaald door PRDM9, een DNA-bindende histonmethyltransferase.

Bij muizen en mensen wordt de locatie van deze breuken bepaald door het meiose-specifieke eiwit PRDM9, via de DNA-bindingsspecificiteit van zijn zinkvingerdomein.

Homologe recombinatie is vereist voor de juiste segregatie van homologe chromosomen tijdens de meiose. Het vindt voornamelijk plaats bij recombinatiehotspots die worden gedefinieerd door de DNA-bindingsspecificiteit van het PRDM9-eiwit.


Welke micro-RNA's (miR) zijn geassocieerd met de humane cyclo-oxygenase-2 (COX-2) genpromotor?

Answer: MicroRNA-16, miRNA-128, miR-26b, microRNA-26a, MicroRNA-146b-3p, microRNA-137, miR-146a, mir-143-5p, microRNA-101, microRNAs-142-3p, miR-146p, mir-128 en miR-128 werden gevonden geassocieerd met de humane cyclo-oxygenase-2 (COX-2) genpromotor.

De mRNA stabiliteitsfactor HuR remt microRNA-16 targeting van COX-2.

We identificeerden miR-16 die bindt aan de COX-2 3'-UTR en COX-2 expressie remt door het bevorderen van snelle mRNA afbraak.

Echter, miR-143-5p richt zich alleen direct op COX-2 en vertoont een sterker tumorsuppressief effect dan miR-143-3p.

Het NF-κB familie lid RelB reguleert microRNA miR-146a om door sigarettenrook geïnduceerde COX-2 eiwitexpressie in longfibroblasten te onderdrukken.

TargetScan analyse voorspelde COX-2 als een doelwit van miR-26a en miR-26b. miR-26a/-26b verminderde luciferase activiteit geassocieerd met COX-2-3'-UTR.

microRNA-26a/-26b-COX-2-MIP-2 lus reguleert allergische ontsteking en allergische ontsteking-gepromote verhoogde tumorigeniteit en metastatische potentie van kankercellen.

Downregulated microRNA-26a moduleert prostaatkankercelproliferatie en apoptose door COX-2 te targeten.

microRNA-142-3p remt apoptose en ontsteking geïnduceerd door bleomycine via downregulatie van Cox-2 in MLE-12 cellen.

Opregulatie van Cox-2 en inactivatie van PI3K/AKT/mTOR werden gevonden in bleomycine-voorbehandelde cellen, terwijl deze abnormale regulaties gedeeltelijk werden opgeheven door miR-142-3p overexpressie en NS-398.

MicroRNA-144 wordt gereguleerd door CP2 en verlaagt COX-2 expressie en PGE2 productie in muis ovarium granulosa cellen.

Overexpressie van miR-144 verlaagde significant de luciferase reporter activiteit onder controle van de cyclooxygenase-2 (COX-2) of mothers against decapentaplegic homologue 4 (Smad4) 3'-untranslated region (3'-UTR) en onderdrukte COX-2 en Smad4 expressie. Daarentegen verhoogde een miR-144 remmer COX-2 en Smad4 expressie in muis granulosa cellen (mGCs).

De downregulatie van microRNA-137 draagt bij aan de upregulatie van retinoblastoom celproliferatie en invasie door regulatie van COX-2/PGE2 signalering.

Bioinformatica analyse voorspelde dat cyclooxygenase-2 (COX-2) een potentieel doelwitgen was van miR-137, wat werd bevestigd door een dual-luciferase reporter assay. Bovendien toonden onze resultaten aan dat miR-137 negatief de expressie van COX-2 en de productie van prostaglandine E2 (PGE2) in RB cellen reguleert.

MicroRNA-128 remt proliferatie en invasie van gliomacellen door COX-2 te targeten.

De remmende effecten van miR-128 mimics op de invasie en proliferatie van gliomacellen werden teruggedraaid door overexpressie van cyclooxygenase-2 (COX-2). Onze data toonden aan dat COX-2 een kandidaatdoelwit was van miR-128. Luciferase activiteit van de 3'-UTR van COX-2 werd verminderd in aanwezigheid van miR-128.

miR-128 verminderde duidelijk de stabiliteit van COX-2 mRNA bepaald door realtime PCR. Daarentegen vonden we dat een miR-128 remmer significant de COX-2 mRNA expressie verhoogde, en de eiwitexpressie van MMP9 en ki67 verhoogde, en de proliferatie van gliomacellen bevorderde.

MicroRNA-146b-3p reguleert de ontwikkeling en progressie van cerebrale infarctie met diabetes via het RAF1/P38MAPK/COX-2 signaalpad.

Onze data suggereren dat veranderde expressie van miR-146b-3p nauw gerelateerd is aan de progressie en ontwikkeling van DCMI door mediatie van het RAF/P38MAPK/COX-2 signaaltransductiepad.

MicroRNA-101 remt angiogenese via COX-2 in endometriumcarcinoom.

Onze resultaten suggereren dat het moduleren van miR-101 en COX-2 niveaus of hun activiteit een potentiële therapeutische strategie kan zijn voor endometriumkanker.


Welk percentage van patiënten met nasofaryngeale carcinoom (NPC) ontwikkelt terugkerende ziekte?

Answer: 1,04% van de patiënten met nasofaryngeale carcinoom ontwikkelt terugkerende ziekte. Het totale recidiefpercentage is 75%.

De IMRT-groep behaalde een betere locoregionale controle, met een 5-jaar locoregionale recidiefvrije overleving (LRRFS) van respectievelijk 84,9% en 87,7% bij patiënten die 2D-RT en IMRT kregen (P = 0,050).

De patiënten werden verdeeld in de groepen lokale recidief (n = 39), fibrose (n = 51), clivusrecidief (n = 22) en clivus niet-recidief (n = 48).

Serum werd verzameld van 40 patiënten met NPC [recidief (n=20) en geen recidief (n=20)]. In vergelijking met niet-recidiverend NPC (nrNPC) vonden we 59 eiwitten die significant gedysreguleerd waren in rNPC; de meeste hiervan zijn eerder gerapporteerd als betrokken bij carcinogenese.

Met een mediane follow-up van 49,50 maanden waren de 3- en 5-jaar LR-vrije percentages respectievelijk 95,43% en 94,30%; de 3- en 5-jaar RR-vrije percentages waren respectievelijk 95,94% en 95,41%.

Het totale recidiefpercentage was 75% bij HPV-negatieve patiënten en 11% bij HPV-positieve patiënten.

De ziekte recidiveerde in een gespaarde parotisklier bij drie patiënten (1,04%).


Tot welke klassen van geneesmiddelen behoort Retapamulin?

Answer: Retapamulin behoort tot de pleuromutiline familie van antibiotica.

Retapamulin 1% zalf is een unieke topische antibiotische formulering die een geschikte optie kan zijn voor de behandeling van klinisch geïnfecteerde

Retapamulin 1% is effectief voor de behandeling van atopische dermatitis geïnfecteerd met S. aureus, en toont werkzaamheid tegen zowel methicilline-gevoelige als methicilline-resistente stammen.

Pleuromutilines hebben het potentieel om ontwikkeld te worden als een nieuwe klasse antibiotica voor systemisch gebruik bij mensen. In de huidige studie onderzochten we de relatie tussen pleuromutilines, waaronder valnemuline, tiamuline en retapamuline, en 13 andere antibiotica die verschillende werkingsmechanismen vertegenwoordigen, tegen methicilline-gevoelige en -resistente S. aureus zowel in vitro als in een experimenteel Galleria mellonella model.

De acht antibiotica, azithromycine, clarithromycine, erytromycine, fusidinezuur, mupirocine, retapamuline, rifampicine en telithromycine, hadden diverse doelwitten en werkingsmechanismen.

Retapamuline behoort tot een nieuw ontwikkelde klasse antibiotica voor de behandeling van ongecompliceerde huidinfecties.

Retapamuline: een nieuwere topische antibioticum.

Retapamuline: een nieuw topisch antibioticum voor de behandeling van ongecompliceerde huidinfecties.

Retapamuline is het eerste middel in de nieuwe pleuromutiline klasse van antibacteriële middelen dat commercieel beschikbaar is voor klinisch gebruik bij mensen.

Retapamuline is een nieuw semisynthetisch pleuromutiline antibioticum dat specifiek is ontworpen voor gebruik als topisch middel.

Retapamuline is een semisynthetische pleuromutiline verbinding met in vitro activiteit tegen Gram-positieve bacteriën, geen kruisresistentie met andere klassen van antimicrobiële middelen die momenteel in gebruik zijn en een laag potentieel voor ontwikkeling van resistentie.

Retapamuline is een semisynthetische pleuromutiline afgeleide die wordt ontwikkeld als een topisch antibioticum voor de behandeling van bacteriële huidinfecties.

DOELSTELLINGEN

Retapamuline is het eerste middel van de pleuromutiline klasse dat is geformuleerd als een topisch antibacterieel middel voor de behandeling van huidinfecties.

In vitro activiteit tegen anaeroben van retapamuline, een nieuw topisch antibioticum voor de behandeling van huidinfecties.


Wat is het werkingsmechanisme van ozanimod?

Answer: Ozanimod is een specifieke en krachtige kleine molecuulmodulator van de sphingosine 1-fosfaat receptor 1 (S1PR1) en receptor 5 (S1PR5), die therapeutisch voordeel heeft aangetoond in klinische onderzoeken bij relapsing multiple sclerose en colitis ulcerosa.

Ozanimod is een nieuw, selectief, oraal modulator van de sphingosine-1-fosfaat (1 en 5) receptor in ontwikkeling voor multiple sclerose en inflammatoire darmziekte.

Er worden opkomende strategieën besproken om in te grijpen op cellulaire adhesieprocessen die betrokken zijn bij de rekrutering van lymfocyten, waaronder zowel integrineblokkade (natalizumab, vedolizumab, etrolizumab) als inhibitie van de sphingosine-1-fosfaat receptor (fingolimod, ozanimod).

Ozanimod (RPC1063) is een orale selectieve modulator van de sphingosine-1-fosfaat 1 en 5 receptoren in ontwikkeling voor de behandeling van relapsing multiple sclerose en inflammatoire darmziekte.

Daarnaast zijn er nog drie meer specifieke S1P-agonisten in de latere ontwikkelingsfase: siponimod, ponesimod en ozanimod.

Ozanimod (RPC1063), een selectieve S1PR1 en S1PR5 modulator, vermindert chronische ontsteking en verlicht nierpathologie bij muizen met systemische lupus erythematosus.

Ozanimod (RPC1063) is een specifieke en krachtige kleine molecuulmodulator van de sphingosine 1-fosfaat receptor 1 (S1PR1) en receptor 5 (S1PR5), die therapeutisch voordeel heeft aangetoond in klinische onderzoeken bij relapsing multiple sclerose en colitis ulcerosa.

De sphingosine-1-fosfaat receptor-1 (S1P1) agonist ozanimod verbetert colitis ulcerosa, maar het werkingsmechanisme is onbekend.

Deze review richt zich op SM-medicijnen die zijn goedgekeurd en in ontwikkeling zijn, waaronder JAK-remmers (tofacitinib, filgotinib, upadacitinib, peficitinib) en S1PR-agonisten (KRP-203, fingolimod, ozanimod, etrasimod, amiselimod), en hun werkingsmechanisme.

ACHTERGROND

Ozanimod is een modulator van de sphingosine 1-fosfaat receptor, die selectief bindt aan de subtypes 1 en 5 van de sphingosine 1-fosfaat receptor met hoge affiniteit.

ACHTERGROND

Ozanimod, een modulator van de sphingosine 1-fosfaat receptor, bindt selectief met hoge affiniteit aan receptor subtypes 1 en 5.

ACHTERGROND

Ozanimod (RPC1063) is een orale agonist van de sphingosine-1-fosfaat receptor subtypes 1 en 5 die perifere lymfocytensekwestratie induceert, wat mogelijk het aantal geactiveerde lymfocyten dat circuleert naar het gastro-intestinale kanaal vermindert.

ACHTERGROND Ozanimod, een orale immunomodulator, richt zich selectief op sphingosine 1-fosfaat receptoren 1 en 5.

Resultaten van de First-in-Human studie met Ozanimod, een nieuw, selectief modulator van de sphingosine-1-fosfaat receptor.

De sphingosine-1-fosfaat receptor-1 (S1P) agonist ozanimod verbetert colitis ulcerosa, maar het werkingsmechanisme is onbekend.

Meer selectieve S1P receptor middelen - ponesimod (ACT128800), siponimod (BAF312), ozanimod (RPC1063), ceralifimod (ONO-4641), GSK2018682 en MT-1303 - bevinden zich nog in relatief vroege ontwikkelingsfasen, maar fase I en II onderzoeken toonden veelbelovende werkzaamheid en veiligheid.

Effecten van maaltijden met hoog en laag vetgehalte op de farmacokinetiek van Ozanimod, een nieuw modulator van de sphingosine-1-fosfaat receptor.

Ozanimod (RPC1063) is een krachtige agonist van de sphingosine-1-fosfaat receptor-1 (S1P1) en receptor-5 (S1P5) met activiteit die auto-immuunziekten modificeert.


Wat zijn Syndecans?

Answer: Syndecans zijn transmembraan proteoglycanen met heparan- en chondroïtinesulfaatketens die aan hun extracellulaire domein zijn bevestigd. Net als veel proteoglycanen, interageren ze met een groot aantal liganden, zoals groeifactoren, adhesiereceptoren, oplosbare kleine moleculen, proteasen en andere extracellulaire matrixeiwitten om downstream signaalroutes te initiëren. Syndecans spelen een belangrijke rol bij ontstekingen, voornamelijk door het reguleren van leukocytenextravasatie en cytokinefunctie.

Syndecans (SDC's) zijn een familie van heparan sulfaat proteoglycanen (HSPG's) glycoproteïnen die overal op de celoppervlakken en extracellulaire matrix van alle zoogdiertissues tot expressie komen.

Syndecans zijn transmembraan proteoglycanen die, samen met integrines, de interacties van cellen met componenten van de extracellulaire matrix controleren.

Syndecans zijn celoppervlakte heparan sulfaat proteoglycanen die fungeren als co-receptoren en de werking van een aantal extracellulaire liganden moduleren.

De syndecans zijn een type celoppervlakte adhesiereceptor die intracellulaire signaalgebeurtenissen initieert via receptorclustering, gemedieerd door hun sterk geconserveerde transmembraandomeinen (TMD's).

ACHTERGROND

De syndecans zijn de belangrijkste familie van transmembraan proteoglycanen bij dieren en staan bekend om hun meerdere rollen in celinteracties en groeifactor signalering tijdens ontwikkeling, ontstekingsreacties, wondgenezing en tumorgenese.

Syndecans zijn transmembraan proteoglycanen die betrokken zijn bij de regulatie van celgroei en differentiatie, door interactie met groeifactoren.

Syndecans zijn transmembraan heparan sulfaat proteoglycanen die betrokken zijn bij de regulatie van celgroei, differentiatie, adhesie, neuronale ontwikkeling en lipidenmetabolisme.

Syndecans zijn een familie van vier celoppervlakte proteoglycanen die binden aan verschillende componenten van de extracellulaire omgeving en vele cellulaire gedragingen kunnen reguleren, waaronder groei, adhesie en beweging.

Syndecans zijn transmembraan heparan sulfaat proteoglycanen met rollen in celproliferatie, differentiatie, adhesie en migratie.


Wat is chemokinese?

Answer: Chemokinese is chemisch gestimuleerde kinese, een beweeglijke reactie van eencellige prokaryote of eukaryote organismen op chemicaliën die ervoor zorgen dat de cel een soort verandering in hun migratie-/zwemgedrag ondergaat.

chemokinese (verhoogde snelheid van celmigratie)

Willekeurige celbeweging wordt over het algemeen beschreven als chemokinese en vormt een belangrijke stap aan het begin van de tumorcelvrijlating vanaf de primaire locatie.

Er bestaat nog steeds verwarring over wat bedoeld wordt met veelgebruikte termen voor cellulaire locomotie zoals chemokinese en willekeurige locomotie en hoe deze worden onderscheiden van chemotaxis.

Deze studie toont aan dat naast oriëntatie (chemotaxis), gestimuleerde snelheid (chemokinese) een belangrijk onderdeel is van de gerichte migratie van deze amoeben.

Eosinofiele migratie in vitro kan worden onderverdeeld in gerichte migratie, of chemotaxis, en willekeurige migratie, of chemokinese.

Chemotaxis wordt gedefinieerd als directionele celbeweging van cellen naar concentratiegradiënten van opgeloste aantrekstoffen, terwijl chemokinese wordt gedefinieerd als willekeurige celbeweging in afwezigheid van chemoattractantgradiënten.


Bij welk cellulair proces is JAK/STAT betrokken?

Answer: De Janus Kinase/Signal Transducers and Activators of Transcription (JAK/STAT) signaalroute wordt gebruikt door talrijke cytokines en interferonen, en is essentieel voor de ontwikkeling en functie van zowel de aangeboren als de adaptieve immuniteit.

De JAK/STAT-signaalroute, een noodzakelijk onderdeel in het signaalproces van groeifactoren en cytokines, is een aantrekkelijk doelwit geworden voor talrijke immuun-, ontstekings- en hematopoëtische ziekten.

Rol van de JAK/STAT-signaalroute bij de regulatie van de aangeboren immuniteit bij neuro-inflammatoire ziekten.

De Janus Kinase/Signal Transducers and Activators of Transcription (JAK/STAT) signaalroute wordt gebruikt door talrijke cytokines en interferonen, en is essentieel voor de ontwikkeling en functie van zowel de aangeboren als de adaptieve immuniteit.

Stimulatie van het cholinerge ontstekingspad kan collageen-geïnduceerde artritis (CIA) verminderen en synovitis remmen via Janus kinase (JAK) 2 en signal transducer and activator of transcription (STAT) 3 signalering.

Cytokines zijn belangrijke modulatoren van immuniteit. De meeste cytokines gebruiken de Janus kinase en signal transducers and activators of transcription (JAK-STAT) route om genregulatie te bevorderen, maar hun signalen moeten door meerdere mechanismen worden afgezwakt.

Bovendien wordt aangenomen dat JAK/STAT-signaleringsroute, vooral via de IL-6/STAT3-as, betrokken is bij de overgang van ontstekingslaesies naar tumoren die leiden tot colitis-geassocieerde kanker (CAC).

De JAK/STAT-cascade is een belangrijke signaaltransductieroute in cytokine- en groeifactor-signaleringsprocessen, die verschillende cellulaire processen reguleert zoals celproliferatie, differentiatie, migratie en overleving.

De Janus kinase/signal transducer and activator of transcription (JAK/STAT) route vormt het zwaartepunt in vele vitale cellulaire processen, waaronder celgroei, differentiatie, proliferatie en regulerende immuunfuncties.


Wat is het verband tussen tandheelkundige röntgenfoto's en het risico op hersentumoren?

Answer: Er zijn gegevens die suggereren dat tandheelkundige röntgenfoto's geassocieerd kunnen worden met een significant verhoogd risico op meningeomen en gliomen. Sommige studies konden echter geen verband aantonen tussen tandheelkundige röntgenfoto's en het risico op hersentumoren.

CONCLUSIE: Onze bevinding van een totaal gebrek aan correlatie tussen goedaardige hersentumoren en markers van mondgezondheid en, bij implicatie, tandheelkundige röntgenfoto's, suggereert dat er mogelijk geen relatie bestaat tussen tandheelkundige röntgenfoto's en meningeomen of andere goedaardige hersentumoren.

Tandheelkundige röntgenfoto's en het risico op meningeoom.

CONCLUSIES: Blootstelling aan sommige tandheelkundige röntgenfoto's die in het verleden zijn gemaakt, toen de stralingsblootstelling groter was dan in het huidige tijdperk, lijkt geassocieerd te zijn met een verhoogd risico op intracraniële meningeomen.

In het huidige artikel bespreken de auteurs de literatuur met betrekking tot stralingsgeïnduceerde meningeomen (RIM's). De nadruk ligt op meningeomen die het gevolg zijn van behandeling in de kindertijd voor primaire hersentumoren of tinea capitis, blootstelling aan tandheelkundige röntgenfoto's en blootstelling aan atoombommen in Hiroshima en Nagasaki.

Frequentie van volledige mondröntgenonderzoeken na de leeftijd van 25 jaar gerelateerd aan zowel gliomen (P voor trend = 0,04) als meningeoomrisico (P voor trend = 0,06).

In studies naar hersentumoren was de associatie tussen blootstelling aan tandheelkundige röntgenfoto's en meningeoom statistisch significant in 5 van de 7 studies.

ACHTERGROND

Deze studie evalueert het risico op goedaardige hersentumoren (BBT's) en kwaadaardige hersentumoren (MBT's) geassocieerd met tandheelkundige diagnostische röntgenfoto's, gebruikmakend van een grote populatiegebaseerde case-control studie.

In enkele studies die de gezondheidseffecten van blootstelling aan tandheelkundige röntgenfoto's onderzochten, werden mogelijk verhoogde risico's op meningeoom en schildklierkanker gesuggereerd.

Er werd geen significante associatie gevonden tussen MBT's en blootstelling aan tandheelkundige diagnostische röntgenfoto's.

We vonden een statistisch significante positieve associatie van hersenkanker met gerapporteerde blootstelling aan tandheelkundige röntgenfoto's.

CONCLUSIE

Onze bevinding van een totaal gebrek aan correlatie tussen goedaardige hersentumoren en markers van mondgezondheid en, bij implicatie, tandheelkundige röntgenfoto's, suggereert dat er mogelijk geen relatie bestaat tussen tandheelkundige röntgenfoto's en meningeomen of andere goedaardige hersentumoren.

Prospectieve studies, gebaseerd op tandheelkundige röntgenfoto-gegevens en patiëntopvolging, zijn nodig om de hypothese verder te testen en het mogelijke kankerrisico geassocieerd met tandheelkundige radiografie te verduidelijken, aangezien hoewel het risico op individueel niveau, vooral met verbeterde technologie/apparatuur, waarschijnlijk zeer laag is, het aandeel van de blootgestelde bevolking hoog is.

CONCLUSIES
Blootstelling aan tandheelkundige diagnostische röntgenfoto's in de mond- en kaakchirurgie verhoogt het risico op BBT's, maar niet op MBT's.

Met het doel klinische praktijk en richtlijnen te informeren, hebben we het huidige epidemiologische bewijs gesynthetiseerd over de associatie tussen tandheelkundige röntgenfoto's en het risico op schildklierkanker, meningeoom en andere kankers in het hoofd- en halsgebied.

CONCLUSIES: Blootstelling aan tandheelkundige diagnostische röntgenfoto's in de mond- en kaakchirurgie verhoogt het risico op BBT's, maar niet op MBT's.


Is er een vaccin voor rotavirus?

Answer: ja, rotavirus pentavalent vaccin (RotaTeq(r)) als enkel vaccin

Veiligheid en immunogeniciteit van pentavalent rotavirusvaccin (RV5)

Deze studie vergelijkt de veiligheid en immunogeniciteit van pentavalent rotavirusvaccin (RV5)

Effectiviteit van pentavalent rotavirusvaccin

rotavirus pentavalent vaccin (RotaTeq®) als enkel vaccin

We beschrijven de rotavirusvaccinatiegraad en gemiste kansen voor rotavirusvaccinatie.

CONCLUSIES

Het aanpakken van gemiste kansen voor rotavirusvaccinatie is essentieel om de doelstelling van 80% rotavirusvaccinatiegraad, zoals uiteengezet door Healthy People 2020, te bereiken.

De volledige rotavirusvaccinatiegraad kan worden verbeterd tot 81% als alle gemiste kansen binnen het door ACIP aanbevolen schema worden aangepakt.

RESULTATEN

De nationale vaccinatiegraad voor rotavirus een jaar na introductie was respectievelijk 89% voor één dosis en 82% voor twee doses.

CONCLUSIES

Noorwegen behaalde een hoge nationale vaccinatiegraad en uitstekende naleving van de strikte leeftijdsgrenzen voor rotavirusvaccinatie tijdens het eerste jaar van introductie, wat duidt op de robuustheid van het nationale immunisatieprogramma.

Aanbevelingen voor de maximale leeftijd voor rotavirusvaccinatie droegen bij aan suboptimale vaccinatiegraad.

Inhalen met pentavalent vaccin: Verkenning van redenen achter lagere rotavirusvaccinatiegraad in El Salvador.

Klinische en immunologische studies van rotavirusvaccins.

Impact van rotavirusvaccin op rotavirusdiarree in landen van Oost- en Zuidelijk Afrika.

Rotavirusdiarree-episodes werden geïdentificeerd met ELISA.

De afname in rotaviruspositiviteit was omgekeerd evenredig aan de toename in rotavirusvaccinatiegraad, wat de impact van rotavirusvaccins aantoont.

We beschreven trends in rotaviruspositiviteit onder geteste ontlastingsmonsters voor en na de introductie van het rotavirusvaccin.

Het RIT 4237 rundrotavirusvaccin heeft gediend als een nuttig model voor rotavirusvaccinatie, maar het vaccin zal niet verder worden ontwikkeld of getest.

Alleen het RRV-vaccin induceerde een laag niveau van bescherming tegen rotavirusdiarree, voornamelijk van serotype G1-specificiteit.

Het wordt aanbevolen dat nieuwe rotavirusvaccinkandidaten tegen een lagere prijs worden ontwikkeld om de introductie van rotavirusimmunisatie in de ontwikkelingslanden in het algemeen te versnellen.

Overzicht van rotavirusvaccinproeven in Finland.

Risico op intussusceptie na monovalente rotavirusvaccinatie.

Rotavirusvaccins worden minder gebruikt vergeleken met andere routinematige vaccins.

Met rotavirusvaccins die nu wereldwijd beschikbaar zijn, zal het nuttig zijn om het beschikbare bewijs over de epidemiologie en de last van rotavirusgastro-enteritis in India te verzamelen, om de urgentie van het introduceren van een vaccin ter beheersing van rotavirusziekte af te wegen.

Is er bewijs dat rotavirusvaccins effectief zijn in het voorkomen van complicaties van acute gastro-enteritis zoals uitdroging en ziekenhuisopname?

Met de introductie van nieuwe rotavirusvaccins in het vooruitzicht, kan rotavirusgastro-enteritis worden beschouwd als de meest voorkomende vaccineerbare ziekte onder kinderen in de EU.

Met de recente introductie van de twee rotavirusvaccins, RotaTeq en Rotarix, in veel landen, lijkt het totale aantal ziekenhuisopnames door rotavirusinfecties te verminderen, althans in ontwikkelde landen die een universeel immunisatieprogramma hebben ingevoerd.

Verandering in rotavirusepidemiologie in Noordoost-Florida na de introductie van rotavirusvaccin

Met de recente postlicentie-identificatie van een verhoogd risico op intussusceptie met rotavirusvaccin, moeten de 14 Latijns-Amerikaanse landen die momenteel rotavirusvaccin gebruiken, nu de gezondheidsvoordelen afwegen tegen de risico's om te beoordelen of ze de vaccinatie moeten voortzetten.

Impact van rotavirusvaccins op rotavirusziekte

Met veilige en doeltreffende rotavirusvaccins die nu op het punt staan breed te worden ingevoerd, kunnen onderzoekers een belangrijke rol spelen als pleitbezorgers voor hun opname in routinematige immunisatieprogramma's.

Rotavirusvaccin RIX4414 (Rotarix™): een farmacoeconomische beoordeling van het gebruik ervan ter preventie van rotavirusgastro-enteritis in ontwikkelde landen.

Bovendien hebben verschillende naturalistische studies de 'real-world' effectiviteit aangetoond na de introductie van grootschalige rotavirusvaccinatieprogramma's in de gemeenschap.

Het monovalente rotavirusvaccin RIX4414 (Rotarix™) wordt toegediend als een tweedelige orale serie bij zuigelingen en heeft beschermende werkzaamheid aangetoond tegen RVGE in klinische proeven uitgevoerd in ontwikkelde landen.

Talrijke kosteneffectiviteitsanalyses zijn uitgevoerd in ontwikkelde landen waarin een universeel rotavirusvaccinatieprogramma met RIX4414 werd vergeleken met geen universeel rotavirusvaccinatieprogramma.

Het is ook moeilijk conclusies te trekken over de kosteneffectiviteit van rotavirusvaccin RIX4414 ten opzichte van die van het pentavalente rotavirusvaccin, dat wordt toegediend als een driedelige orale serie.

Hoewel indirecte vergelijkingen in kosteneffectiviteitsanalyses aangeven dat RIX4414 gunstigere incrementele kosteneffectiviteitsverhoudingen bood wanneer elk vaccin werd vergeleken met geen universeel rotavirusvaccinatieprogramma, waren de resultaten over het algemeen gevoelig voor vaccinprijzen.

Een rotavirusvaccin voor profylaxe van zuigelingen tegen rotavirusgastro-enteritis.

Een levend verzwakt monovalent rotavirusvaccin (Rotarix) met de humane rotavirusstam RIX4414 van G1P1A P[8] specificiteit wordt ontwikkeld om aan de wereldwijde behoefte te voldoen.

Rotarix verminderde significant het aantal rotavirusgastro-enteritis-episodes en rotavirusgerelateerde ziekenhuisopnames bij gevaccineerde zuigelingen vergeleken met placebogevers (P < 0,05).

We beschrijven de epidemiologie van intussusceptie vóór rotavirusvaccin, de temporele associatie van intussusceptiegevallen met toediening van rotavirusvaccin, en schatten het extra aantal intussusceptiegevallen dat mogelijk geassocieerd is met rotavirusvaccin.

Epidemiologie van intussusceptie vóór en na de introductie van rotavirusvaccin in Fiji.

In 2012 introduceerde Fiji rotavirusvaccin (Rotarix, GSK) in het nationale immunisatieschema.

Vier proeven met RIT 4237 rundrotavirusvaccin, één proef met groep A RRV-1 rhesus rotavirusvaccin, en één proef met rhesus-mens reassortante rotavirusvaccins D x RRV en DS1 x RRV werden uitgevoerd tussen 1983-1989.

Problemen geassocieerd met het gebruik van elk oraal rotavirusvaccin omvatten de zuurgevoeligheid van het vaccinviraal, wat buffering vereist, en een lichte maar significante interferentie van het orale poliovirusvaccin met de opname van rotavirusvaccin.

Binnenkort kunnen orale heterologe rotavirusvaccins beschikbaar zijn voor de preventie van ernstige rotavirusgastro-enteritis.

Er was geen duidelijk verschil tussen rund- en rhesus-gebaseerde rotavirusvaccins in de beschermende werkzaamheid tegen ernstige rotavirusgastro-enteritis.

Werkzaamheidsonderzoeken van dit vaccin bij kinderen van 6-12 maanden gaven resultaten die kenmerkend zijn voor de prestaties van orale rotavirusvaccins in het algemeen: 58% beschermende werkzaamheid tegen elke rotavirusgastro-enteritis en 82% tegen "klinisch significante" gastro-enteritis.

Levend oraal rotavirusvaccinstam RIT 4237, afgeleid van groep A rundrotavirus NCDV, werd in 1982 toegediend aan menselijke vrijwilligers in Tampere, Finland.

Gerichte inspanningen om indirecte effecten van rotavirusvaccin in lage-inkomenslanden te evalueren zijn nodig om de totale impact van rotavirusvaccin op de wereldwijde last van rotavirusziekte te begrijpen.

Wijdverspreide introductie van rotavirusvaccins heeft geleid tot grote verminderingen in de last van rotavirusgastro-enteritis wereldwijd.

Hoewel indirecte effecten van rotavirusvaccin zijn aangetoond in hoge- en middeninkomenslanden, zijn er zeer weinig gegevens uit lage-inkomenslanden waar infectiedruk, bevolkingsstructuren en vaccinatieschema's verschillen.

Meten van indirecte effecten van rotavirusvaccin in lage-inkomenslanden.

Intussusceptie onder ontvangers van rotavirusvaccin: meldingen aan het Vaccine Adverse Event Reporting System.

Rotavirusvaccin werd op 31 augustus 1998 goedgekeurd en vervolgens aanbevolen voor routinematig gebruik bij zuigelingen.

Om de gevallen van intussusceptie onder rotavirusvaccinontvangers te beschrijven die zijn gemeld aan het Vaccine Adverse Event Reporting System van oktober 1998 tot december 1999.

Zuigelingen gevaccineerd met rotavirusvaccin in de Verenigde Staten.

Er waren 98 bevestigde gevallen van intussusceptie na vaccinatie met rotavirusvaccin gemeld aan het Vaccine Adverse Event Reporting System; 60 hiervan ontwikkelden intussusceptie binnen 1 week na vaccinatie.

Met behulp van een passief surveillancesysteem voor vaccinbijwerkingen observeerden we ten minste een viervoudige toename ten opzichte van het verwachte aantal intussusceptiegevallen binnen 1 week na ontvangst van rotavirusvaccin.

Andere studies werden gestart om de relatie tussen rotavirusvaccin en intussusceptie verder te definiëren.

In het licht van deze en andere gegevens heeft de fabrikant van het rotavirusvaccin zijn product vrijwillig van de markt gehaald, en is de aanbeveling voor routinematig gebruik van rotavirusvaccin bij Amerikaanse zuigelingen ingetrokken.

Om de biologie, immunologie en virologie van rotavirusinfecties te herzien en de inspanningen te beschrijven voor de ontwikkeling van vaccins met behulp van menselijke en dierlijke rotavirussen.

In augustus 1998 keurde de Food and Drug Administration in de Verenigde Staten de vergunning goed voor een rotavirusvaccin.


Welke T-UCR is betrokken bij prostaatkanker?

Answer: Getranscribeerde ultraconserveerde regio Uc.63+ bevordert resistentie tegen docetaxel door regulatie van androgeenreceptor-signaleringsroutes bij prostaatkanker. Docetaxel is de standaard chemotherapie voor gemetastaseerde castratieresistente prostaatkanker (CRPC). Echter, bijna alle patiënten worden uiteindelijk refractair door de ontwikkeling van resistentie tegen docetaxel.

Getranscribeerde ultraconserveerde regio Uc.63+ bevordert resistentie tegen docetaxel door regulatie van androgeenreceptor-signaleringsroutes bij prostaatkanker.

Docetaxel is de standaard chemotherapie voor gemetastaseerde castratieresistente prostaatkanker (CRPC). Echter, bijna alle patiënten worden uiteindelijk refractair door de ontwikkeling van resistentie tegen docetaxel. De getranscribeerde ultraconserveerde regio's (T-UCR's) zijn een nieuwe klasse van niet-coderende RNA's die absoluut geconserveerd zijn over soorten heen en betrokken zijn bij carcinogenese, inclusief prostaatkanker (PC). In deze studie onderzochten we de transcriptieniveaus van 26 representatieve T-UCR's en bepaalden we de regio's die differentieel tot expressie kwamen in PC. Kwantitatieve real-time polymerasekettingreactie-analyse toonde aan dat de expressie van T-UCR Uc.63+ verhoogd was in PC-weefsels. MTT-assay en wondgenezingsassay toonden aan dat Uc.63+ betrokken is bij celgroei en celmigratie. miR-130b werd voorspeld bindplaatsen te hebben binnen de Uc.63+ sequentie. De expressie van miR-130b werd significant verstoord door overexpressie of knockdown van Uc.63+. We toonden ook aan dat Uc.63+ de expressie van MMP2 reguleert via miR-130b regulatie. Bovendien verhoogde overexpressie van Uc.63+ de expressie van AR en zijn downstream molecuul PSA en bevorderde resistentie tegen docetaxel via AR-regulatie. Bij patiënten behandeld met docetaxel was de expressie van serum Uc.63+ bij docetaxel-resistente patiënten hoger dan bij docetaxel-gevoelige patiënten (P = 0,011). Daarnaast toonde Kaplan-Meier analyse aan dat een hoge expressie van serum Uc.63+ geassocieerd was met een slechtere prognose (P = 0,020). Deze resultaten ondersteunen substantieel de belangrijke rol die Uc.63+ speelt in de progressie van PC door interactie met miR-130b en geven aan dat Uc.63+ mogelijk een veelbelovende serum marker kan zijn voor het bepalen van de beste behandeling voor patiënten met CRPC.


Is BNN20 betrokken bij de ziekte van Parkinson?

Answer: Ja. Neurotrofe factoren behoren tot de meest veelbelovende behandelingen die gericht zijn op het vertragen, stoppen en zelfs omkeren van de ziekte van Parkinson (PD). BNN-20 wordt voorgesteld als een belangrijk neuroprotectief middel dat werkt via het TrkB neurotrofine receptorpad, waarbij het de werking van de endogene neurotrofine BDNF nabootst. Daarom zou BNN-20 kunnen worden voorgesteld voor de behandeling van PD.

Neurotrofe factoren behoren tot de meest veelbelovende behandelingen die gericht zijn op het vertragen, stoppen en zelfs omkeren van de ziekte van Parkinson (PD). Echter, in de meeste gevallen kunnen zij niet gemakkelijk de menselijke bloed-hersenbarrière (BBB) passeren. Hier stellen wij voor als therapeutisch middel voor PD de kleine molecule 17-beta-spiro-[5-androsten-17,2'-oxiran]-3beta-ol (BNN-20) voor, een synthetisch analoog van DHEA, die de BBB passeert en vrij is van endocriene bijwerkingen. Met behulp van de "weaver" muis, een genetisch model van PD dat progressieve dopaminerge neurodegeneratie in de Substantia Nigra (SN) vertoont, hebben we aangetoond dat langdurige toediening (P1-P21) van BNN-20 de dopaminerge neuronen en hun terminals bijna volledig beschermde, via i) een sterk anti-apoptotisch effect, waarschijnlijk gemedieerd via het Tropomyosine receptor kinase B (TrkB) neurotrofine receptor PI3K-Akt-NF-κB signaalpad, ii) door een efficiënt antioxidant effect uit te oefenen, iii) door significante anti-inflammatoire activiteit te induceren en iv) door de niveaus van Brain-Derived Neurotrophic Factor (BDNF) te herstellen. Door het kruisen van "weaver" met NGL muizen (dubbele GFP/luciferase-NF-κB reporter muizen, NF-κB.GFP.Luc), verkregen we Weaver/NGL muizen die de NF-κB reporter in alle somatische cellen tot expressie brengen. Acute toediening van BNN-20 aan Weaver/NGL muizen induceerde een sterke NF-κB-afhankelijke transcriptierespons in de hersenen, gedetecteerd door bioluminescentie imaging, welke werd opgeheven door co-toediening van de TrkB remmer ANA-12. Dit duidt erop dat BNN-20 zijn gunstige werking (althans gedeeltelijk) uitoefent via het TrkB-PI3K-Akt-NF-κB signaalpad. Deze resultaten kunnen klinisch relevant zijn, aangezien ze BNN-20 suggereren als een belangrijk neuroprotectief middel dat werkt via het TrkB neurotrofine receptorpad, waarbij het de werking van de endogene neurotrofine BDNF nabootst. Daarom zou BNN-20 kunnen worden voorgesteld voor de behandeling van PD.


Welk domein van het MOZ/MYST3-eiwitcomplex associeert met histon H3?

Answer: Het dubbele PHD-vingerdomein van MOZ/MYST3 induceert een α-helicale structuur van de histon H3-staart

Samenvattend tonen onze gegevens aan dat Moz de H3K9-acetylatie op Hox-genloci reguleert en dat RA onafhankelijk van Moz kan optreden om specifieke Hox-genexpressiegrenzen vast te stellen.

Het dubbele PHD-vingerdomein van MOZ/MYST3 induceert een α-helicale structuur van de histon H3-staart om acetylatie en methylatie te faciliteren door middel van sampling en modificatie

Hier rapporteren we nieuwe inzichten in de structuur van de histon H3-staart in complex met het dubbele PHD-vinger (DPF) domein van de lysine-acetyltransferase MOZ/MYST3/KAT6A. Naast het onderzoeken van de modificatiestatus van H3 en H4, tonen we aan dat het DPF samenwerkt met het MYST-domein om H3K9- en H3K14-acetylatie te bevorderen, hoewel dit niet gebeurt als H3K4 trimethyleerd is.


Welk bedrijf verkoopt het medicijn Afrezza sinds 2015?

Answer: Afrezza wordt sinds februari 2015 op de markt gebracht door Sanofi.

In tegenstelling hiermee begon MannKind Corporation met de ontwikkeling van zijn ultrakortwerkende insuline Afrezza in een gedurfde poging, waarschijnlijk door de problemen aan te pakken waarin Exubera niet succesvol was. Afrezza wordt sinds februari 2015 door Sanofi op de markt gebracht na goedkeuring door de FDA in juni 2014.


Is er een rol voor MRPL53 bij kanker?

Answer: Nee. MRPL53 is een nieuw kandidaatgen voor orofaciale spleetvorming, geïdentificeerd met behulp van een eQTL-benadering.

MRPL53, een nieuw kandidaatgen voor orofaciale spleetvorming, geïdentificeerd met behulp van een eQTL-benadering.

Een waardevolle benadering om te begrijpen hoe individuele en populatiegenetische verschillen kunnen predisponeren voor ziekte, is het beoordelen van de impact van genetische varianten op cellulaire functies (bijv. genexpressie) van cel- en weefseltypen gerelateerd aan pathologische toestanden. Om de genetische basis van niet-syndromische gespleten lip met of zonder gespleten gehemelte (NSCL/P) vatbaarheid, een complexe en veelvoorkomende aangeboren afwijking, te begrijpen, zochten we naar genetische varianten met een regulerende rol in een ziektegerelateerd weefsel, de lipspier (orbicularis oris spier [OOM]), van getroffen individuen. Uit 46 OOM-monsters, die vaak worden weggegooid tijdens routinematige correctieve operaties bij patiënten met orofaciale spleten, hebben we mesenchymale stamcellen afgeleid en de individuele genetische varianten gecorreleerd met genexpressie van deze gekweekte cellen. Via deze strategie detecteerden we significante cis-eQTL's (d.w.z. DNA-varianten die genexpressie beïnvloeden) en selecteerden enkele kandidaten om een associatiestudie uit te voeren in een grote Braziliaanse cohorte (624 patiënten en 668 controles). Dit resulteerde in de ontdekking van een nieuw vatbaarheidslocus voor NSCL/P, rs1063588, de beste eQTL voor het MRPL53-gen, waarbij het bewijs voor associatie vooral werd gedreven door het Native American-ancestrale component van onze Braziliaanse steekproef. MRPL53 (2p13.1) codeert voor een 39S eiwitsubeenheid van mitochondriale ribosomen en interageert met MYC, een transcriptiefactor die nodig is voor normale gezichtsontwikkeling.


Bevordert Uc.63+ de gevoeligheid voor behandeling bij prostaatkanker?

Answer: Nee. Overexpressie van Uc.63+ verhoogt de expressie van AR en zijn downstream molecuul PSA en bevordert resistentie tegen docetaxel via AR-regulatie. Bij patiënten behandeld met docetaxel is de expressie van serum Uc.63+ bij docetaxel-resistente patiënten hoger dan bij docetaxel-gevoelige patiënten (P = 0,011). Bovendien geeft Kaplan-Meier-analyse aan dat de hoge expressie van serum Uc.63+ geassocieerd is met een slechtere prognose (P = 0,020).

Getranscribeerde ultraconserveerde regio Uc.63+ bevordert resistentie tegen docetaxel via regulatie van androgeenreceptor-signaleringsweg bij prostaatkanker.

De getranscribeerde ultraconserveerde regio's (T-UCR's) zijn een nieuwe klasse van niet-coderende RNA's die absoluut geconserveerd zijn over soorten heen en betrokken zijn bij carcinogenese, inclusief prostaatkanker (PC). In deze studie onderzochten we de transcriptieniveaus van 26 representatieve T-UCR's en bepaalden we de regio's die differentieel tot expressie kwamen in PC. Kwantitatieve real-time polymerasekettingreactie-analyse toonde aan dat de expressie van T-UCR Uc.63+ verhoogd was in PC-weefsels. MTT-assay en wondgenezingsassay toonden aan dat Uc.63+ betrokken is bij celgroei en celmigratie. miR-130b werd voorspeld bindingsplaatsen te hebben binnen de Uc.63+ sequentie. De expressie van miR-130b werd significant verstoord door overexpressie of knockdown van Uc.63+. We toonden ook aan dat Uc.63+ de expressie van MMP2 reguleert via miR-130b-regulatie. Verder verhoogde overexpressie van Uc.63+ de expressie van AR en zijn downstream molecuul PSA en bevorderde resistentie tegen docetaxel via AR-regulatie. Bij patiënten behandeld met docetaxel was de expressie van serum Uc.63+ bij docetaxel-resistente patiënten hoger dan bij docetaxel-gevoelige patiënten (P = 0,011). Bovendien toonde Kaplan-Meier-analyse aan dat de hoge expressie van serum Uc.63+ geassocieerd was met een slechtere prognose (P = 0,020). Deze resultaten ondersteunen substantieel de belangrijke rol die Uc.63+ speelt in de progressie van PC door interactie met miR-130b en geven aan dat Uc.63+ mogelijk een veelbelovende serummarker kan zijn voor het bepalen van de beste behandeling voor patiënten met CRPC.

Bovendien verhoogde overexpressie van Uc.63+ de expressie van AR en zijn downstream molecuul PSA en bevorderde resistentie tegen docetaxel via AR-regulatie.


Wat is het gen PTENP?

Answer: PTEN-pseudogen (PTENp) fungeert als een endogeen RNA, dat zijn ouderlijk gen reguleert door competitief te binden aan de 3' UTR van het PTEN-gen bij de mens.

PTEN-pseudogen (PTENp) fungeert als een endogeen RNA, dat zijn ouderlijk gen reguleert door competitief te binden aan de 3' UTR van het PTEN-gen bij de mens. Ondanks het belang van dit pseudogen, is er weinig bekend over de moleculaire evolutie van PTENp bij zoogdieren.


Rachmilewitz-index wordt gebruikt voor welke ziekten?

Answer: Rachmilewitz-index wordt gebruikt voor de beoordeling van de endoscopische ziekteactiviteit bij patiënten met colitis ulcerosa.

Momenteel zijn er veel endoscopische indices voor colitis ulcerosa geïntroduceerd, waaronder de Truelove en Witts Endoscopie Index, Baron Index, Powell-Tuck Index, Sutherland Index, Mayo Clinic Endoscopische Subscore, Rachmilewitz Index, Gewijzigde Baron Index, Endoscopische Activiteitsindex, Ulcerative Colitis Endoscopic Index of Severity, Ulcerative Colitis Colonoscopic Index of Severity en Gewijzigde Mayo Endoscopische Score.

MATERIALEN EN METHODEN: Patiënten met een corticosteroïd-resistente opvlamming van UC die niet reageerden op calcineurineremmers en die doorgingen met salvage therapie met adalimumab werden opgenomen in deze retrospectieve, observationele, single-center studie. De cumulatieve colectomiepercentages werden berekend met de Kaplan-Meier methode. Klinische remissie en respons werden geëvalueerd op basis van de Rachmilewitz-index.

RESULTATEN EN CONCLUSIE: Er werd een hoge correlatie aangetoond tussen drie van de 11 geëvalueerde klinische indices - Verbetering op basis van individuele symptoomscores, Ulcerative Colitis Disease Activity Index en Schroeder Index - en alle negen endoscopische indices - Ulcerative Colitis Endoscopic Index of Severity, Baron Score, Schroeder Index, Feagan Index, Powell-Tuck Index, Rachmilewitz Index, Sutherland Index, Lofberg Index en Lemman Index.

Er werd een prospectieve open-label, single-center studie uitgevoerd bij 10 patiënten met actieve UC (Rachmilewitz Clinical Activity Index [CAI] ≥ 8 punten; Rachmilewitz Endoscopic Index ≥ 7 punten).

METHODEN: Dertig patiënten met milde tot matige IBD (Crohn's Disease Activity Index (CDAI) <220 of Rachmilewitz Index (RI) <11) werden 1:1 gerandomiseerd naar ofwel begeleid hardlopen met matige intensiteit drie keer per week gedurende 10 weken, of een controlegroep die geen oefening voorgeschreven kreeg.

ACHTERGROND: Om te onderzoeken of angst- en depressieniveaus geassocieerd zijn met inductie van Heat Shock Protein 70 (HSP70) in de dikke darm van patiënten met colitis ulcerosa (UC). METHODEN: Het ontwerp was cross-sectioneel. Klinische activiteit werd beoordeeld met de Rachmilewitz Index (CAI).

Endoscopische ziekteactiviteit werd onafhankelijk gescoord volgens de Simple Endoscopic Score voor CD bij patiënten met CD en volgens de Rachmilewitz Index bij patiënten met UC.

De klinische activiteit van UC werd geëvalueerd met de Rachmilewitz-index; het endoscopische patroon werd beoordeeld met de Mayo-index.

DOELSTELLING

Het doel van deze studie was om de overeenstemming te beoordelen tussen de Rachmilewitz endoscopische activiteitsindex (EAI) en het Harpaz histopathologisch activiteitscoresysteem (HSS), die worden gebruikt voor het evalueren van de ziekteactiviteit van colitis ulcerosa (UC).

De ziekteactiviteit werd beschreven volgens de Rachmilewitz-schaal bij UC en bij CD volgens de Crohn's disease activity index (CDAI).

RESULTATEN

Na 12 maanden veroorzaakte allogene beenmerg (BM) MSC-transplantatie, driemaal uitgevoerd binnen een maand, de grootste reductie in de Rachmilewitz klinische activiteitsindex, Mayo endoscopische activiteitsindex en Gebs pathohistologische index bij patiënten met UC vergeleken met degenen die één transplantatie ondergingen of 5-ASA-preparaten en GCS ontvingen (p < 0,05).

Colitis ulcerosa: correlatie van de Rachmilewitz endoscopische activiteitsindex met fecale calprotectine, klinische activiteit, C-reactief proteïne en bloedleukocyten.

METHODEN

UC-patiënten die een colonoscopie ondergingen, werden prospectief opgenomen en onafhankelijk gescoord volgens het endoscopische en klinische deel van de Rachmilewitz Index.

ACHTERGROND

De nauwkeurigheid van niet-invasieve markers voor de detectie van endoscopisch actieve colitis ulcerosa (UC) volgens de Rachmilewitz Score is tot nu toe onbekend.

Klinische activiteit bij de ziekte van Crohn werd gemeten met de Crohn disease activity index en bij patiënten met colitis ulcerosa met de Rachmilewitz endoscopische index.

Het Rachmilewitz-scoringssysteem (endoscopische activiteitsindex [EAI]) werd gebruikt om de activiteit van UC te bepalen, en voor CD-activiteit werd de CD-activiteitsindex (CDAI) gebruikt.

De Rachmilewitz-schaal is beter in het onderscheiden tussen UC en CNS.

Bij patiënten met colitis ulcerosa die lijden aan artritis kon een significante toename van de ziekteactiviteit (Rachmilewitz-index) worden aangetoond vergeleken met colitis ulcerosa-patiënten zonder artritis (p < 0,02).

ACHTERGROND: De nauwkeurigheid van niet-invasieve markers voor de detectie van endoscopisch actieve colitis ulcerosa (UC) volgens de Rachmilewitz Score is tot nu toe onbekend.

METHODEN: UC-patiënten die een colonoscopie ondergingen, werden prospectief opgenomen en onafhankelijk gescoord volgens het endoscopische en klinische deel van de Rachmilewitz Index.

DOELSTELLING: Het doel van deze studie was om de overeenstemming te beoordelen tussen de Rachmilewitz endoscopische activiteitsindex (EAI) en het Harpaz histopathologisch activiteitscoresysteem (HSS), die worden gebruikt voor het evalueren van de ziekteactiviteit van colitis ulcerosa (UC). ONDERWERPEN EN

De Crohn's disease activity index en de Rachmilewitz endoscopische activiteitsindex voor colitis ulcerosa werden gebruikt om de ziekteactiviteit te beoordelen.


Lijst van angiotensine-converterende-enzymremmers.

Answer:
captopril
enalapril
lisinopril
ramipril


Hoe beïnvloedt androgeendeprivatietherapie de pijnperceptie?

Answer: Er waren geen significante veranderingen in pijndrempels, beoordelingen of andere reacties op kwantitatieve sensorische tests gedurende de 6 maanden durende studie. Klinische pijn verschilde niet tussen test- en controlegroepen, en er werden geen veranderingen ten opzichte van de uitgangswaarde waargenomen in hun groep.

Effecten van androgeendeprivatietherapie op pijnperceptie, kwaliteit van leven en depressie bij mannen met prostaatkanker.

Er waren geen significante veranderingen in pijndrempels, beoordelingen of andere reacties op kwantitatieve sensorische tests gedurende de 6 maanden durende studie. Klinische pijn verschilde niet tussen de twee groepen, en er werden geen veranderingen ten opzichte van de uitgangswaarde waargenomen in geen van beide groepen.

ADT bij mannen met prostaatkanker wordt geassocieerd met verslechtering van depressiescores en kwaliteit van leven, maar wordt niet geassocieerd met veranderingen in klinische pijn of pijngevoeligheid.


Wat is OAC CHV?

Answer: De Open Access en Collaborative Consumer Health Vocabulary (OAC CHV), die gezondheidsgerelateerde termen bevat die door leken worden gebruikt,

Open-Access Collaborative Consumer Health Vocabulary (OAC CHV)

De Open Access en Collaborative Consumer Health Vocabulary (OAC CHV), die gezondheidsgerelateerde termen bevat die door leken worden gebruikt, is gecreëerd om zo'n kloof te overbruggen.

Specifiek faciliteert de OAC CHV het ophalen van gezondheidsinformatie door consumenten door consumentgerichte gezondheidsapplicaties in staat te stellen te vertalen tussen professionele taal en consumentvriendelijke taal.


Wat is bekend over autosomaal dominante ziekte van Alzheimer?

Answer: De eerste autosomaal dominante mutatie in het amyloïde precursor eiwit (APP) gen werd beschreven in 1991. Later werd AD ook geassocieerd met gemuteerde vroege aanvangsgenen (preseniline 1/2, PSEN1/2 en APP) en late aanvangsgenen (apolipoproteïne E, ApoE). Genoomwijde associatie- en koppelingsstudies met geïdentificeerde meerdere genomische gebieden hebben implicaties voor de behandeling van AD. Het Dominantly Inherited Alzheimer Network, een internationaal familie-geclusterd register om autosomaal dominante ziekte van Alzheimer te bestuderen, welke een zeldzame vorm van de ziekte van Alzheimer is veroorzaakt door mutaties in een van de drie genen, waaronder het amyloïde precursor eiwit, preseniline 1 en preseniline 2.

De eerste autosomaal dominante mutatie in het amyloïde precursor eiwit (APP) gen werd beschreven in 1991. Later werd AD ook geassocieerd met gemuteerde vroege aanvangsgenen (preseniline 1/2, PSEN1/2 en APP) en late aanvangsgenen (apolipoproteïne E, ApoE). Genoomwijde associatie- en koppelingsstudies met geïdentificeerde meerdere genomische gebieden hebben implicaties voor de behandeling van AD.

Wij passen de voorgestelde methodologie toe op de gegevens van verschillende biomarkers verzameld door het Dominantly Inherited Alzheimer Network, een internationaal familie-geclusterd register om autosomaal dominante ziekte van Alzheimer te bestuderen, welke een zeldzame vorm van de ziekte van Alzheimer is veroorzaakt door mutaties in een van de drie genen, waaronder het amyloïde precursor eiwit, preseniline 1 en preseniline 2. Wij schatten de nauwkeurigheid van verschillende biomarkers in het cerebrospinale vocht en neuroimaging biomarkers in het onderscheiden van drie diagnostische en genetische populaties: normale niet-mutatie dragers, asymptomatische mutatie dragers en symptomatische mutatie dragers.


Noem kenmerkende eigenschappen van het Revesz-syndroom.

Answer: Het Revesz-syndroom wordt gekenmerkt door retinopathie, aplastische anemie, nageldystrofie en cerebellaire hypoplasie.

DOELSTELLINGEN: Informeren over een geval van het Revesz-syndroom (RS) met aanvankelijke oftalmologische symptomatologie van ernstige proliferatieve vitreoretinopathie van het linkeroog (LO). Nadat de aplastische anemie zich had ontwikkeld, werd RS vastgesteld.

Bij preoperatieve screening werd trombocytopenie vastgesteld; later ontwikkelde zich ernstige pancytopenie. Gezien de hematologische bevindingen en de klinische verschijning vermoedden we RS, wat werd bevestigd door genetische tests.

CONCLUSIES: RS is een uiterst zeldzame aandoening. De aanvankelijke symptomatologie kan oftalmologisch of hematologisch zijn.

Bij de patiënt werd een TINF2-mutatie gevonden die overeenkomt met de diagnose Revesz-syndroom, een variant van dyskeratose congenita. Hij onderging een succesvolle beenmergtransplantatie en bij latere evaluatie werden retinale bloedingen, vaatverharding en wattenachtige plekken in het rechteroog gevonden, geassocieerd met perifere retinale non-perfusie.

Deze "telomeropathieën" omvatten ook het Hoyeraal-Hreidarsson-syndroom (HH) en het Revesz-syndroom, die ernstige vormen van dyskeratose congenita zijn, evenals een subset van idiopathische longfibrose, aplastische anemie en Coats-plus-syndroom. Retinopathie is slechts zelden gerapporteerd bij DC en HH, maar is universeel aanwezig bij Coats-plus en Revesz-syndromen.

Het Revesz-syndroom, een subtype van dyskeratose congenita (DC) veroorzaakt door een TINF2-mutatie, combineert beenmergfalen met exsudatieve retinopathie, intracraniële calcificaties en neurocognitieve achteruitgang.

Het Revesz-syndroom, een variant van de aandoening, wordt gekenmerkt door retinopathie, aplastische anemie, nageldystrofie en cerebellaire hypoplasie.

Een 5-jarig meisje werd opgenomen met bleekheid, hypopigmentatie van dun haar, tongzweren, atrofische nagelveranderingen, hypoplastische anemie en bilaterale exsudatieve retinopathie. De diagnose Revesz-syndroom werd gesteld.

Het Revesz-syndroom is een variant van dyskeratose congenita die wordt gekenmerkt door aplastische anemie, retinopathie en afwijkingen van het centrale zenuwstelsel.

ACHTERGROND

Het Revesz-syndroom is een telomeeraandoening binnen het spectrum van dyskeratose congenita (DKC) die wordt gekenmerkt door exsudatieve retinopathie, beenmergfalen, neuroradiografische afwijkingen en huidafwijkingen.

De bevindingen van myelofibrose, retinopathie en cerebrale calcificaties wijzen erop dat dit een geval kan zijn van een zeldzame aandoening die bekend staat als het Revesz-syndroom.

ACHTERGROND: Het Revesz-syndroom is een telomeeraandoening binnen het spectrum van dyskeratose congenita (DKC) die wordt gekenmerkt door exsudatieve retinopathie, beenmergfalen, neuroradiografische afwijkingen en huidafwijkingen.MATERIALEN/


Bevordert BNN27 geheugenverlies?

Answer: Nee. Het nieuwe dehydroepiandrosteron (DHEA) derivaat BNN27 werkt tegen vertraging-afhankelijke en scopolamine-geïnduceerde herkenningsgeheugenstoornissen bij ratten.

Het nieuwe dehydroepiandrosteron (DHEA) derivaat BNN27 werkt tegen vertraging-afhankelijke en scopolamine-geïnduceerde herkenningsgeheugenstoornissen bij ratten.

BNN27 is een nieuw 17C spiroepoxy-DHEA derivaat, dat vrij is van steroïdogene activiteit. De neuroprotectieve effecten van BNN27 zijn recentelijk gerapporteerd. De huidige studie was ontworpen om de effecten van BNN27 op herkenningsgeheugen bij ratten te onderzoeken. Hiervoor werden de novel object task (NOT), een procedure die niet-ruimtelijk herkenningsgeheugen beoordeelt, en de novel location task (NLT), een procedure die ruimtelijk herkenningsgeheugen evalueert, gebruikt. Intraperitoneale (i.p.) toediening van BNN27 (3 en 10 mg/kg) keerde vertraging-afhankelijke tekorten in de NOT bij normale ratten om, wat suggereert dat dit DHEA derivaat de acquisitie, opslag en het ophalen van informatie beïnvloedde. Daarnaast keerde BNN27 (3 en 10 mg/kg, i.p.) de door scopolamine [0,2 mg/kg, subcutaan (s.c.)] geïnduceerde niet-ruimtelijke en ruimtelijke herkenningsgeheugenstoornissen tegen. Deze bevindingen suggereren dat BNN27 verschillende aspecten van herkenningsgeheugen kan moduleren, mogelijk door interactie met het cholinerge systeem, relevant voor cognitie.


Zijn genomische regelgevende blokken (GRB's) anders dan TAD's?

Answer: Nee, clusters van CNE's (GRB's) komen sterk overeen met topologische organisatie en voorspellen de grenzen van honderden topologisch associërende domeinen (TAD's) bij mens en Drosophila. De set TAD's die geassocieerd zijn met hoge niveaus van niet-coderende conservatie vertoont onderscheidende eigenschappen vergeleken met TAD's zonder extreme niet-coderende conservatie. De nauwe overeenkomst tussen extreme niet-coderende conservatie en TAD's suggereert dat deze TAD's oud zijn, wat wijst op een regelgevende architectuur die al honderden miljoenen jaren behouden is.

Topologisch associërende domeinen zijn oude kenmerken die samenvallen met Metazoaire clusters van extreme niet-coderende conservatie.

Clusters van CNE's definiëren de omvang van regelgevende inputs voor veel belangrijke ontwikkelingsregulatoren en zijn eerder beschreven als genomische regelgevende blokken (GRB's). Hun functie en verspreiding rond belangrijke regelgevende genen roept de vraag op hoe ze zich verhouden tot de 3D-conformatie van deze loci. Hier tonen we aan dat clusters van CNE's sterk overeenkomen met topologische organisatie en de grenzen voorspellen van honderden topologisch associërende domeinen (TAD's) bij mens en Drosophila. De set TAD's die geassocieerd zijn met hoge niveaus van niet-coderende conservatie vertoont onderscheidende eigenschappen vergeleken met TAD's zonder extreme niet-coderende conservatie. De nauwe overeenkomst tussen extreme niet-coderende conservatie en TAD's suggereert dat deze TAD's oud zijn, wat wijst op een regelgevende architectuur die al honderden miljoenen jaren behouden is. Metazoaire genomen bevatten veel clusters van geconserveerde niet-coderende elementen. Hier leveren de auteurs bewijs dat deze clusters samenvallen met onderscheidende topologisch associërende domeinen bij mensen en Drosophila, wat wijst op een geconserveerde regelgevende genomische architectuur.


Zijn spinale intradurale primaire maligne perifere zenuwschede tumoren (MPNST) zeldzaam bij patiënten met neurofibromatose?

Answer: Spinale intradurale primaire maligne perifere zenuwschede tumoren (MPNST) zijn zeldzaam bij patiënten zonder neurofibromatose.

Spinale intradurale primaire maligne perifere zenuwschede tumoren (MPNST) zijn zeldzaam bij patiënten zonder neurofibromatose.

Primaire maligne perifere zenuwschede tumoren (MPNST's) zijn uiterst zeldzaam bij patiënten zonder een voorgeschiedenis van neurofibromatose; tot nu toe zijn er slechts 18 gevallen gerapporteerd in de Engelstalige literatuur.


Waar staat MVA85A voor?

Answer: MVA85A is het Modified Vaccinia virus Ankara dat Antigeen 85A tot expressie brengt.

Een niet-gerandomiseerde, open-label, fase I veiligheids- en immunogeniciteitsstudie voor het bepalen van de dosis om de veiligheid en immunogeniciteit te beoordelen van het kandidaat-TB-vaccin Modified Vaccinia virus Ankara dat Antigeen 85A tot expressie brengt (MVA85A) van Mycobacterium tuberculosis (MTB) bij gezonde volwassen vrijwilligers die eerder met BCG zijn gevaccineerd.


Kan MVA85A immuniteit bieden tegen pokken?

Answer: Nee, MVA85A is een kandidaat-tuberculosevaccin.

We hebben de veiligheid, immunogeniciteit en werkzaamheid beoordeeld van een kandidaat-tuberculosevaccin, gemodificeerd vaccinia-virus Ankara dat antigeen 85A tot expressie brengt (MVA85A), bij volwassenen geïnfecteerd met HIV-1.

Veiligheid, immunogeniciteit en werkzaamheid van het kandidaat-tuberculosevaccin MVA85A bij gezonde volwassenen geïnfecteerd met HIV-1: een gerandomiseerde, placebogecontroleerde fase 2-studie.


Is MLL3 onderdeel van het ASCOM-complex?

Answer: Ja

MLL3 als onderdeel van het ASCOM-complex

MLL3 als onderdeel van het activating signal cointegrator-2-bevattende complex (ASCOM)


Wat zijn de effecten van CAMK4-remming?

Answer: Hier presenteren we bewijs dat de calcium/calmoduline-afhankelijke proteïnekinase IV (CaMK4) verhoogd is en vereist tijdens de differentiatie van Th17-cellen. Remming van CaMK4 verminderde Il17-transcriptie door verminderde activatie van de cAMP-respons element modulator α (CREM-α) en verminderde activatie van het AKT/mTOR-pad, waarvan bekend is dat het de Th17-differentiatie bevordert. CAMK4-knockdown en kinase-dode mutant remden crocine-gemedieerde HO-1-expressie, Nrf2-activatie en fosforylering van Akt, wat aangeeft dat HO-1-expressie wordt gemedieerd door CAMK4 en dat Akt een downstream mediator is van CAMK4 in crocine-signaleringsroutes

CaMK4-afhankelijke activatie van AKT/mTOR en CREM-α ligt ten grondslag aan auto-immuniteitsgerelateerde Th17-ongelijkheid

Hier presenteren we bewijs dat de calcium/calmoduline-afhankelijke proteïnekinase IV (CaMK4) verhoogd is en vereist tijdens de differentiatie van Th17-cellen.

Remming van CaMK4 verminderde Il17-transcriptie door verminderde activatie van de cAMP-respons element modulator α (CREM-α) en verminderde activatie van het AKT/mTOR-pad, waarvan bekend is dat het de Th17-differentiatie bevordert.

Remming van CaMK4 heeft potentieel als therapeutische strategie voor Th17-gedreven auto-immuunziekten.

CAMK4-knockdown en kinase-dode mutant remden crocine-gemedieerde HO-1-expressie, Nrf2-activatie en fosforylering van Akt, wat aangeeft dat HO-1-expressie wordt gemedieerd door CAMK4 en dat Akt een downstream mediator is van CAMK4 in crocine-signaleringsroutes

Remming van CaMK4 verminderde significant de niveaus van glycolytische tussenproducten zoals glucose-6-fosfaat, fructose-6-fosfaat, fructose-1,6-difosfaat, pyruvaat en lactaat, terwijl het de niveaus van de tussenproducten van de pentosefosfaatroute zoals 6-fosfo-D-gluconaat, ribulose-5-fosfaat, ribose-5-fosfaat en fosforibosylpyrofosfaat niet beïnvloedde.


Lijst van cohesinopathieën

Answer: Roberts-syndroom (RBS), Cornelia de Lange-syndroom (CdLS), Warschau Breuk Syndroom (WABS) en Chronisch Atriaal en Intestinaal Dysritmiesyndroom (CAID)

Genetische koppelingsstudies tonen aan dat mutaties in cohesie-pathways verantwoordelijk zijn voor multispectrale ontwikkelingsafwijkingen die cohesinopathieën worden genoemd. Deze omvatten Roberts-syndroom (RBS), Cornelia de Lange-syndroom (CdLS) en Warschau Breuk Syndroom (WABS). De cohesinopathieën worden gekenmerkt door overlappende fenotypen variërend van craniofaciale misvormingen, ledemaatdefecten tot mentale retardatie. Hoewel deze syndromen een vergelijkbare reeks fenotypen delen en ontstaan door mutaties in een gemeenschappelijk cohesie-pathway, wordt aangenomen dat de onderliggende mechanismen momenteel verschillend zijn. Defecten in mitotische falen en apoptose, d.w.z. trans DNA-koppelingsgebeurtenissen, worden beschouwd als de onderliggende oorzaak van RBS, terwijl de oorzaak van CdLS grotendeels wordt gemodelleerd als voortkomend uit defecten in transcriptieprocessen, d.w.z. cis DNA-koppelingsgebeurtenissen. Hier bespreken we recente bevindingen die voornamelijk in zebravissen zijn beschreven, gecombineerd met aanvullende studies in andere modelsystemen, inclusief menselijke patiëntencellen, die de opvatting uitdagen dat cohesinopathieën aparte syndromen zijn.

Een nieuwe studie identificeert homozygote missense-mutaties in SGOL1, dat codeert voor een component van het cohesinecomplex, in een nieuw beschreven aandoening genaamd Chronisch Atriaal en Intestinaal Dysritmiesyndroom (CAID). Deze bevindingen impliceren cohesine in de regulatie van intrinsieke hart- en darmritmes en breiden de groeiende groep aandoeningen die cohesinopathieën worden genoemd verder uit.


Welk eiwit is gemuteerd bij Erythropoietic Protoporphyria?

Answer: Erythropoietische protoporfyrie (EPP) is een zeldzame erfelijke aandoening van de heemsyntheseweg die leidt tot de ophoping van protoporfyrines in het bloed, erytrocyten en andere weefsels. Door een genmutatie in het FECH-gen is ferrochelaatase, het enzym dat betrokken is bij de laatste stap van de heemsynthese, deficient bij deze patiënten.

Erythropoietische protoporfyrie (EPP) is een zeldzame erfelijke aandoening van de heemsyntheseweg die leidt tot de ophoping van protoporfyrines in het bloed, erytrocyten en andere weefsels. Door een genmutatie in het FECH-gen is ferrochelaatase, het enzym dat betrokken is bij de laatste stap van de heemsynthese, deficient bij deze patiënten.

Erythropoietische protoporfyrie (EPP) is de meest voorkomende erfelijke porfyrie bij kinderen en wordt bij de meeste personen gediagnosticeerd na het optreden van cutane manifestaties.

een erythropoietische protoporfyrie (EPP)-geassocieerde ferrochelaatase (FECH) mutatie


Is marimastat effectief voor kleincellige longkanker?

Answer: Nee. Marimastat is niet effectief voor kleincellige longkanker.

De fase III-studie bij kleincellige longkanker werd stopgezet toen de resultaten van studie 140 in februari 2001 werden vrijgegeven, waaruit bleek dat marimastat niet significant effectiever was dan placebo in het verlengen van de overleving van patiënten met kleincellige longkanker.

CONCLUSIE: Behandeling met marimastat na inductietherapie voor SCLC resulteerde niet in een verbeterde overleving en had een negatieve invloed op de kwaliteit van leven.

Er waren geen significante verschillen in overleving in een prinomastat-studie bij niet-kleincellige longkanker, en in een marimastat-studie bij kleincellige longkanker.


Welk deel van het TNFR2-gen is genetisch geassocieerd met Systemische Lupus Erythematosus?

Answer: Er is een polymorfisme in de 3' flankregio van TNFR2 bij systemische lupus erythematosus.

Een polymorfisme in de 3' flankregio van TNFR2 bij systemische lupus erythematosus.

We hebben daarom de frequentie gekarakteriseerd van een genetisch polymorfisme in de 3' niet-vertaalde regio van het TNFR2-gen bij Kaukasische SLE-patiënten en geografisch gematchte controles.

Concluderend werd het TNFR2 196R-allel significant geassocieerd met de vatbaarheid voor SLE in de Japanse populatie. Verdere populatie- en functionele studies zullen van bijzonder belang zijn om TNFR2 als een van de vatbaarheidsgenen voor SLE vast te stellen.

Dus, onder de niet-synonieme cSNP's werd alleen nt587 (T-->G) (M196R) significant geassocieerd met SLE bij Japanners.

Er werd geen transmissievervorming waargenomen voor het TNFR2-196R-allel.

Geen associatie gevonden tussen het Met196Arg-polymorfisme in het TNFR2-gen en auto-immuunziekten vergezeld van vasculitis, inclusief SLE, bij Japanners.


Wat is VISMapper?

Answer: VISMapper is een webserver voor de analyse van vectorintegratieplaatsen om next-generation sequencing data te analyseren voor retrovirale vectorintegratieplaatsen. VISMapper is te vinden op: http://vismapper.babelomics.org.

VISMapper: ultrasnelle uitputtende cartografie van virale insertieplaatsen voor gentherapie.

De mogelijkheid dat virale vectoren integreren en een persistent onderdeel van het gastheergenoom worden, maakt ze een cruciaal element van klinische gentherapie. Echter, virale integratie brengt risico's met zich mee, zoals de onbedoelde activatie van oncogenen die kunnen leiden tot kanker. Daarom is de analyse van integratieplaatsen van retrovirale vectoren een cruciale stap in het ontwikkelen van veiligere vectoren voor therapeutisch gebruik.RESULTATEN: Hier presenteren we VISMapper, een webserver voor de analyse van vectorintegratieplaatsen, om next-generation sequencing data te analyseren voor retrovirale vectorintegratieplaatsen. VISMapper is te vinden op: http://vismapper.babelomics.org .CONCLUSIES: Omdat het nieuwe mappingalgoritmen gebruikt, is VISMapper opmerkelijk sneller dan eerder beschikbare programma's. Het biedt ook een nuttige grafische interface om de gevonden integratieplaatsen in de genomische context te analyseren.

RESULTATEN

Hier presenteren we VISMapper, een webserver voor de analyse van vectorintegratieplaatsen, om next-generation sequencing data te analyseren voor retrovirale vectorintegratieplaatsen.


Wat is Taupathie?

Answer: Taupathieën zijn een groep neurodegeneratieve aandoeningen met ophoping van drie-herhalings (3R) of vier-herhalings (4R) Tau-eiwit.

Taupathieën zijn een groep neurodegeneratieve aandoeningen met ophoping van drie-herhalings (3R) of vier-herhalings (4R) Tau

CTE wordt gedefinieerd als een taupathie met een distributie van tau-positieve neurofibrillaire knopen (NFT's) die verschilt van andere taupathieën,


Is Figitumumab effectief voor niet-kleincellige longkanker?

Answer: Nee. Fase III-onderzoeken met het anti-insuline-achtige groeifactor-1 receptor (IGF1R) antilichaam figitumumab bij patiënten met niet-kleincellige longkanker (NSCLC) zijn stopgezet vanwege het ontbreken van een overlevingsvoordeel. Het toevoegen van figitumumab aan standaard chemotherapie verhoogde ook niet de totale overleving bij patiënten met gevorderde niet-adenocarcinoom NSCLC.

Een fase III-studie mislukte voor carboplatine, paclitaxel, met of zonder figitumumab als eerstelijnsbehandeling van gemetastaseerde niet-kleincellige longkanker (NSCLC).

CONCLUSIE: Het toevoegen van figitumumab aan standaard chemotherapie verhoogde de totale overleving niet bij patiënten met gevorderde niet-adenocarcinoom NSCLC.

De mediane totale overleving was 8,6 maanden voor figitumumab plus chemotherapie en 9,8 maanden voor alleen chemotherapie (hazard ratio [HR], 1,18; 95% BI, 0,99 tot 1,40; P = .06); de mediane progressievrije overleving was respectievelijk 4,7 maanden (95% BI, 4,2 tot 5,4) en 4,6 maanden (95% BI, 4,2 tot 5,4) (HR, 1,10; P = .27); de objectieve responspercentages waren respectievelijk 33% en 35%.

Fase III-onderzoeken met het anti-insuline-achtige groeifactor-1 receptor (IGF1R) antilichaam figitumumab bij patiënten met niet-kleincellige longkanker (NSCLC) zijn stopgezet vanwege het ontbreken van een overlevingsvoordeel.

Twee fase III-onderzoeken met het anti-IGF-1R monoklonale antilichaam figitumumab (CP-751,871) werden in 2010 stopgezet omdat werd aangenomen dat geen van beide onderzoeken hun primaire eindpunten zou halen. Gezien de teleurstellende klinische gegevens met figitumumab en andere gerichte middelen, zal het waarschijnlijk belangrijk worden om moleculaire markers te gebruiken om de respons op behandeling te voorspellen.

Fase III-onderzoeken met het anti-insuline-achtige groeifactor type 1 receptor (IGF-IR) antilichaam figitumumab (F) bij niet-geselecteerde patiënten met niet-kleincellige longkanker (NSCLC) zijn recent stopgezet vanwege nutteloosheid.

Een recente fase III-studie met de IGF-1R remmer figitumumab bij patiënten met niet-kleincellige longkanker werd stopgezet nadat een tussentijdse analyse geen verbetering van de overleving aantoonde.

Het insuline-achtige groeifactor receptor (IGF-1R) monoklonale antilichaam figitumumab, hoewel aanvankelijk veelbelovend, lijkt toxiciteit en sterfte te verhogen in combinatie met chemotherapie bij de behandeling van patiënten met NSCLC van squameuze histologie; daarom zal de klinische ontwikkeling van deze klasse middelen met voorzichtigheid moeten verlopen.


De LINCS L1000 dataset bevat genexpressiegegevens voor met geneesmiddelen behandelde menselijke cellen, ja of nee?

Answer: De Library of Integrated Network-based Cellular Signatures (LINCS) L1000 dataset meet veranderingen in genexpressie vóór en na behandeling van menselijke cellen met meer dan 20.000 kleine molecuulverbindingen, waaronder de meeste door de FDA goedgekeurde geneesmiddelen.

De Library of Integrated Network-based Cellular Signatures (LINCS) L1000 big data levert genexpressieprofielen die worden geïnduceerd door meer dan 10.000 verbindingen, shRNA's en kinase-remmers met behulp van het L1000-platform.

Het Library of Integrated Cellular Signatures (LINCS) project biedt uitgebreide transcriptomeprofilering van menselijke cellijnen vóór en na chemische en genetische verstoringen.

Recentelijk bieden bronnen zoals de Library of Integrated Network-Based Cellular Signatures (LINCS) L1000-database genexpressieprofielen die worden geïnduceerd door verschillende chemische en genetische verstoringen.

De library of integrated network-based cellular signatures (LINCS) L1000 dataset omvat momenteel meer dan een miljoen genexpressieprofielen van chemisch verstoorde menselijke cellijnen.

De LINCS L1000 datarepository bevat bijna twee miljoen genexpressieprofielen voor duizenden kleine moleculen en geneesmiddelen.

De genexpressiegegevens zijn afkomstig van de Library of Integrated Network-based Cellular Signatures (LINCS) L1000 dataset die veranderingen in genexpressie meet vóór en na behandeling van menselijke cellen met meer dan 20.000 kleine molecuulverbindingen, waaronder de meeste door de FDA goedgekeurde geneesmiddelen.


Wat is een cytokinenstorm?

Answer: Een cytokinenstorm is een ongewenste verhoging van cytokinespiegels, zoals kan optreden als reactie op een medicijn of een apparaat, en kan leiden tot ernstige bijwerkingen zoals het systemisch inflammatoir respons syndroom.

Endotoxines en exotoxines behoren tot de krachtigste bacteriële inductoren van cytokines. Tijdens infectieuze processen coördineren de productie van inflammatoire cytokines, waaronder tumor necrose factor (TNF), interleukine-1β (IL-1β), gamma interferon (IFNγ) en chemokines, de anti-infectieuze aangeboren immuunrespons. Echter, een overdreven productie, leidend tot een cytokinenstorm, kan schadelijk zijn en draagt bij aan sterfte als gevolg van sepsis of toxisch shocksyndroom.

ongewenste verhoging van cytokinespiegels, zoals kan optreden als reactie op een medicijn of een apparaat, kan leiden tot ernstige bijwerkingen zoals systemisch inflammatoir respons syndroom of cytokinenstorm.

Cytokinenstorm is een slecht verklaarde klinische entiteit veroorzaakt door een ongewenste en versterkte immuunrespons die leidt tot ongecontroleerde activatie van de pro-inflammatoire cascade, wat vaak bijdraagt aan meervoudig orgaanfalen en zelfs de dood.

ONGETITELD

De cytokinenstorm is een geïntensiveerde, gedysreguleerde, weefselbeschadigende inflammatoire respons die wordt aangedreven door cytokine- en immuuncelcomponenten.

Ebola-virus (EBOV) ziekte (EVD) ontstaat door een versterkte immunologische respons die wordt gekenmerkt door een uitbarsting in de productie van inflammatoire mediatoren, bekend als een "cytokinenstorm."

Cytokinenstorm definieert een dysregulatie en een overdreven immuunrespons die het vaakst voorkomt bij geselecteerde virale infecties en verschillende auto-immuunziekten.

De cytokinenstorm is een agressieve immuunrespons die wordt gekenmerkt door de rekrutering van inflammatoire leukocyten en overdreven niveaus van cytokines en chemokines op de infectieplaats.

Cytokinenstorm is een immuunreactie op een acute of chronische verwonding en kan worden veroorzaakt door de ziekte zelf of door een behandeling gericht op een onderliggende ziekte.

ONGETITELD: De cytokinenstorm is een geïntensiveerde, gedysreguleerde, weefselbeschadigende inflammatoire respons die wordt aangedreven door cytokine- en immuuncelcomponenten.


Welke database bestaat die regulerende SNP's bevat die de voorspelde affiniteit van transcriptiefactor-bindingsplaatsen beïnvloeden?

Answer: SNP2TFBS is een computationele bron bedoeld om onderzoekers te ondersteunen die de moleculaire mechanismen achter regulatoire variatie in het menselijk genoom bestuderen. De database bestaat in wezen uit een verzameling tekstbestanden die specifieke annotaties bieden voor menselijke enkelvoudige nucleotide polymorfismen (SNP's), namelijk of ze voorspeld worden om de affiniteit van één of meerdere transcriptiefactor (TF) bindingsplaatsen te vernietigen, creëren of te veranderen. Het effect van een SNP op TF-binding wordt geschat op basis van een position weight matrix (PWM) model voor de bindingsspecificiteit van de overeenkomstige factor.

SNP2TFBS - een database van regulerende SNP's die de voorspelde affiniteit van transcriptiefactor-bindingsplaatsen beïnvloeden.

SNP2TFBS is een computationele bron bedoeld om onderzoekers te ondersteunen die de moleculaire mechanismen achter regulatoire variatie in het menselijk genoom bestuderen. De database bestaat in wezen uit een verzameling tekstbestanden die specifieke annotaties bieden voor menselijke enkelvoudige nucleotide polymorfismen (SNP's), namelijk of ze voorspeld worden om de affiniteit van één of meerdere transcriptiefactor (TF) bindingsplaatsen te vernietigen, creëren of te veranderen. Het effect van een SNP op TF-binding wordt geschat op basis van een position weight matrix (PWM) model voor de bindingsspecificiteit van de overeenkomstige factor. Deze databestanden worden op regelmatige tijdstippen automatisch opnieuw gegenereerd met als input een referentiegenoom, een uitgebreide SNP-catalogus en een verzameling PWM's. SNP2TFBS is ook toegankelijk via een webinterface, waarmee gebruikers de informatie voor een individuele SNP kunnen bekijken, SNP's kunnen extraheren op basis van verschillende zoekcriteria, geüploade sets SNP's kunnen annoteren of statistieken kunnen weergeven over de frequenties van bindingsplaatsen die door geselecteerde SNP's worden beïnvloed. Homepage: http://ccg.vital-it.ch/snp2tfbs/.


Welk R-pakket is ontwikkeld voor MS-gebaseerde labelvrije fosfoproteomica?

Answer: Phosphonormalizer is een R-pakket voor normalisatie van MS-gebaseerde labelvrije fosfoproteomica.

Phosphonormalizer: een R-pakket voor normalisatie van MS-gebaseerde labelvrije fosfoproteomica.

Global centering-gebaseerde normalisatie is een veelgebruikte normalisatiemethode in massaspectrometrie-gebaseerde labelvrije proteomica. Het schaalt de peptide-hoeveelheden zodat ze dezelfde mediane intensiteiten hebben, gebaseerd op de aanname dat de meerderheid van de hoeveelheden gelijk blijft tussen de monsters. Echter, vooral in fosfoproteomica kan deze aanname bias introduceren, omdat de monsters verrijkt worden tijdens de monsterbereiding, wat de onderliggende biologische veranderingen kan maskeren. Om deze mogelijke bias aan te pakken, kunnen fosfopeptiden die zowel in verrijkte als niet-verrijkte monsters gekwantificeerd zijn, worden gebruikt om factoren te berekenen die de bias verminderen.Resultaten: We presenteren een R-pakket phosphonormalizer voor het normaliseren van verrijkte monsters in labelvrije massaspectrometrie-gebaseerde fosfoproteomica.Beschikbaarheid en implementatie: Het phosphonormalizer-pakket is vrij beschikbaar onder de GPL ( > =2) licentie via Bioconductor (https://bioconductor.org/packages/phosphonormalizer).

Resultaten

We presenteren een R-pakket phosphonormalizer voor het normaliseren van verrijkte monsters in labelvrije massaspectrometrie-gebaseerde fosfoproteomica.

Om deze mogelijke bias aan te pakken, kunnen fosfopeptiden die zowel in verrijkte als niet-verrijkte monsters gekwantificeerd zijn, worden gebruikt om factoren te berekenen die de bias verminderen.Resultaten: We presenteren een R-pakket phosphonormalizer voor het normaliseren van verrijkte monsters in labelvrije massaspectrometrie-gebaseerde fosfoproteomica.Beschikbaarheid en implementatie: Het phosphonormalizer-pakket is vrij beschikbaar onder de GPL ( > =2) licentie via Bioconductor (https://bioconductor.org/packages/phosphonormalizer).Contact: sohrab.saraei@utu.fi of laura.elo@utu.fi.Aanvullende informatie: Aanvullende gegevens zijn beschikbaar op Bioinformatics online.


Is er een vaccin voor pinda-allergie?

Answer: Ja, er is een vaccin voor pinda-allergie.

Momenteel bevinden twee vormen van pinda-immunotherapie, orale immunotherapie (OIT) en epicutane immunotherapie (EPIT), zich in fase III klinische onderzoeken en hebben ze veelbelovend resultaat laten zien in het induceren van desensitisatie bij veel proefpersonen.

Dit artikel geeft een overzicht van potentiële behandelingen van voedselallergie, met de nadruk op verschillende vormen van immunotherapie (inclusief orale immunotherapie, sublinguale immunotherapie, epicutane immunotherapie, immunotherapie met gemodificeerde voedselantigenen en immunotherapie met een recombinant pinda-vaccin).

Recente vooruitgang in immunotherapie en vaccinontwikkeling voor pinda-allergie.

Er zijn inspanningen geleverd om een vaccin voor pinda-allergie te ontwikkelen.

Tot nu toe hebben de resultaten, vooral van orale immunotherapie-studies, een goede werkzaamheid getoond in het bereiken van desensitisatie voor pinda met een goed veiligheidsprofiel.


Het virus dat FIP veroorzaakt, Feline Infectieuze Peritonitis, behoort tot welke familie?

Answer: Het virus dat FIP veroorzaakt, Feline Infectieuze Peritonitis, behoort tot de familie coronavirus.

Feline infectieuze peritonitis (FIP) is een veelvoorkomende en zeer dodelijke coronavirusziekte bij huiskatten.

Feline coronavirus (FCoV) is een etiologisch agens dat een goedaardige enterische ziekte en de fatale systemische ziekte feline infectieuze peritonitis (FIP) veroorzaakt.

Feline coronavirus (FCoV)-infectie is zeer algemeen bij katten en veroorzaakt meestal slechts milde darmklachten zoals diarree. Tot 10% van de FCoV-infecties resulteert echter in de fatale ziekte feline infectieuze peritonitis (FIP).

Feline infectieuze peritonitisvirus (FIPV) behoort tot het geslacht Alphacoronavirus en veroorzaakt een dodelijke systemische granulomateuze ziekte genaamd feline infectieuze peritonitis (FIP), een van de belangrijkste fatale infectieziekten bij katten wereldwijd.

De veroorzaker van deze dodelijke ziekte, feline infectieuze peritonitisvirus (FIPV), ontstaat uit feline enterisch coronavirus (FECV).

Feline infectieuze peritonitis (FIP) is een fatale ziekte veroorzaakt door infectie met feline coronavirus (FCoV).

Feline infectieuze peritonitisvirus (FIP-virus: FIPV), een feline coronavirus uit de familie Coronaviridae, veroorzaakt een fatale ziekte genaamd FIP bij wilde en gedomesticeerde kattensoorten.

Feline infectieuze peritonitis (FIP) is een van de belangrijkste infectieziekten bij katten en wordt veroorzaakt door feline coronavirus (FCoV).

BELANGRIJKHEID Feline coronavirus (FCoV) is een van de meest significante coronavirussen, omdat dit virus feline infectieuze peritonitis (FIP) veroorzaakt, een dodelijke ziekte bij katten.

Feline infectieuze peritonitis (FIP), een van de belangrijkste dodelijke infecties bij katten, wordt veroorzaakt door feline infectieuze peritonitisvirus (FIPV), het biotype met hoge virulentie van feline coronavirussen (FCoV's).

Het feline infectieuze peritonitisvirus (FIPV) is een lid van de feline coronavirusfamilie dat FIP veroorzaakt, een ongeneeslijke en dodelijke ziekte bij katten.

Feline coronavirussen (FCoV) bestaan uit 2 biotypen: feline enterisch coronavirus (FECV) en feline infectieuze peritonitisvirus (FIPV).


Wat is een "cytokinestorm"?

Answer: Tijdens infectieuze processen coördineert de productie van inflammatoire cytokines, waaronder tumor necrose factor (TNF), interleukine-1b (IL-1b), gamma-interferon (IFNg) en chemokines, de anti-infectieuze aangeboren immuunrespons. Echter, een overdreven productie, leidend tot een cytokinestorm, kan schadelijk zijn en draagt bij aan mortaliteit als gevolg van sepsis of toxisch shocksyndroom.

Macrofagenactivatiesyndroom (MAS) is een levensbedreigende hyperinflammatoire toestand die wordt veroorzaakt door een ongecontroleerde cytokinestorm en haemophagocytose.

Tijdens infectieuze processen coördineert de productie van inflammatoire cytokines, waaronder tumor necrose factor (TNF), interleukine-1β (IL-1β), gamma-interferon (IFNγ) en chemokines, de anti-infectieuze aangeboren immuunrespons. Echter, een overdreven productie, leidend tot een cytokinestorm, kan schadelijk zijn en draagt bij aan mortaliteit als gevolg van sepsis of toxisch shocksyndroom.

Reactieve zuurstofsoorten (ROS) zijn signaalmoleculen die verantwoordelijk zijn voor de productie van cytokines en chemokines die hyperactivatie van de immuunrespons kunnen veroorzaken, genaamd cytokinestorm.

cytokinestorm leidend tot ernstige orgaanschade


Is golimumab effectief voor sarcoïdose?

Answer: Nee, golimumab is niet effectief voor de behandeling van sarcoïdose.

Geïntroduceerde monoklonale antilichamen (infliximab, etanercept, adalimumab, golimumab, rituximab), getest op werkzaamheid bij andere pathologieën geassocieerd met de vorming van granulomen, hebben een beperkte toepassing bij patiënten met SA.

Hoewel de behandeling goed werd verdragen, toonden noch ustekinumab noch golimumab werkzaamheid aan bij pulmonale sarcoïdose.