Wat is Jackhammer slokdarm?

Answer: Jackhammer slokdarm (JE) is een hypercontractiele motorische stoornis van de slokdarm, gedefinieerd door ten minste twee slikbewegingen met een distale contractiele integraal (DCI) >8000 mm Hg.s.cm tijdens high-resolution manometrie (HRM).

Jackhammer slokdarm (JE) is een recent erkende motiliteitsstoornis van de slokdarm die wordt gekenmerkt door hypercontractiele peristaltiek.

Jackhammer slokdarm (JE) is een hypercontractiele motorische stoornis van de slokdarm, gedefinieerd door ten minste twee slikbewegingen met een distale contractiele integraal (DCI) >8000 mm Hg.s.cm tijdens high-resolution manometrie (HRM).

Jackhammer slokdarm (JE) is een hypercontractiele stoornis waarvan de pathogenese niet volledig wordt begrepen.

Jackhammer slokdarm (JE), een nieuwe hypercontractiele stoornis die geassocieerd wordt met progressie naar achalasie en beperkte uitkomsten na anti-refluxchirurgie bij patiënten met typische symptomen van GERD en responsiviteit op protonpompremmer (PPI) therapie.

Nutcracker slokdarm en jackhammer slokdarm zijn grotendeels onbekende motiliteitsstoornissen, ook wel hypertensieve en hypercontractiele peristaltiek genoemd, respectievelijk.

ACHTERGROND: Jackhammer slokdarm is een zeldzame motiliteitsstoornis van de slokdarm die kan leiden tot dysfagie, pijn op de borst en gastro-oesofageale refluxsymptomen.

Twee verschillende typen hypercontractiele slokdarm: klassieke en spastische jackhammer.

De diagnose van jackhammer slokdarm als primaire motiliteitsstoornis is gebaseerd op karakteristieke manometrische bevindingen na het uitsluiten van mechanische obstructie en eosinofiele oesofagitis.

Jackhammer slokdarm is een zeldzame hypercontractiele stoornis en de diagnose is gebaseerd op high-resolution manometrie.

Jackhammer slokdarm is ook zeldzaam, wordt gekenmerkt door hypercontractie van de slokdarm en omvat 4,1% van de motiliteitsstoornissen van de slokdarm.

Achtergrond: Jackhammer slokdarm is een hypercontractiele slokdarmstoornis die recent aan het licht is gekomen met de komst van high-resolution manometrie (HRM).

ACHTERGROND EN STUDIEDOELEN: Met het succes van perorale endoscopische myotomie (POEM) bij de behandeling van achalasie, wordt het succesvol toegepast op andere spastische motiliteitsstoornissen van de slokdarm zoals Jackhammer es

Hypercontractiele slokdarm (bijnaam jackhammer slokdarm) is een recent gedefinieerde ziekte binnen de classificatie van motiliteitsstoornissen van de slokdarm. Res

Achtergrond/Doelen: Jackhammer slokdarm is een ongewone heterogene motiliteitsstoornis geassocieerd met een distale contractiele integraal > 80

Hypercontractiele slokdarm (HE), ook bekend als jackhammer slokdarm, is een motiliteitsstoornis van de slokdarm. Nowa

ACHTERGROND/DOELEN: Jackhammer slokdarm (JE) is een hypercontractiele motorische stoornis van de slokdarm, gedefinieerd door ten minste twee slikbewegingen met een distale contractiele integraal (DCI) >8000 mm Hg.s.cm tijdens high-resolution

ACHTERGROND: Jackhammer slokdarm (JE) is een zeldzame motiliteitsstoornis van de slokdarm gedefinieerd in de Chicago Classificatie van slokdarmmotiliteit door de aanwezigheid van een extreem hoge distale contractiele integraal (DCI) op high-resolution manometrie (HRM), met onbekende natuurlijke manome

trie en een hoge recidiefkans. CONCLUSIE: Jackhammer slokdarm is een zeldzame motiliteitsstoornis. Diagnostisch onderzoek is heterogeen en dient gestandaardiseerd te worden

patienten met een diagnose van jackhammer slokdarm, hypercontractiele slokdarm, nutcracker, oesofagogastrische overgangsobstructie of hypertensieve onderste slokdarmsfincter werden opnieuw beoordeeld volgens Chicago Classificatie versie 3.0, en werden opgenomen als ze voldeden aan de criteria voor jackhammer slokdarm. On

Frequentie van Jackhammer slokdarm als extreme fenotypes van oesofageale hypercontractiliteit op basis van de nieuwe Chicago Classificatie.

ACHTERGROND: Jackhammer slokdarm wordt gedefinieerd als intacte peristaltische contracties van de slokdarm met extreem verhoogde amplitudes

amplitudes. We voerden een retrospectieve studie uit om de frequentie van oesofageale hypercontractiliteit en de klinische kenmerken van Jackhammer slokdarm te identificeren. METHODEN: Dossiers van patiënten verwezen voor manometrisch onderzoek in een tertiair centrum voor motiliteit

terwijl jackhammer slokdarm geassocieerd wordt met hypercontractiliteit


Kan METTL3 lange niet-coderende RNA's methyleren?

Answer: Ja, METTL3 kan de methylering en expressie van lncRNA moduleren.

METTL3-gemedieerde lncRNA m6A-modificatie in de osteogene differentiatie van menselijk vetafgeleide stamcellen geïnduceerd door NEL-achtige 1-eiwit.

Deze studie had tot doel het regelmechanisme te onderzoeken van methyltransferase3 (METTL3)-gemedieerde lange niet-coderende RNA (lncRNA) N6-methyladenosine (m6A) modificatie in de osteogene differentiatie van menselijk vetafgeleide stamcellen (hASCs) geïnduceerd door NEL-achtig 1-eiwit (NELL-1).

Deze studie toont voor het eerst aan dat METTL3 het MAPK-signaleringspad kan activeren door de m6A-modificatie en expressie van een lncRNA te reguleren, waardoor de osteogene differentiatie van hASCs wordt versterkt.


Welke ziekte wordt veroorzaakt door herhaalde expansie in VWA1?

Answer: Een voorouderlijke 10-bp herhaalde expansie in VWA1 veroorzaakt recessieve erfelijke motorische neuropathie.

Een voorouderlijke 10-bp herhaalde expansie in VWA1 veroorzaakt recessieve erfelijke motorische neuropathie.

Samengevat schatten we dat biallelicale varianten in VWA1 verantwoordelijk kunnen zijn voor tot 1% van de onverklaarde gevallen van erfelijke motorische neuropathie bij Europeanen. De gedetailleerde klinische karakterisering die hier wordt gegeven, zal gerichte tests op geschikte patiëntengroepen vergemakkelijken. Dit nieuwe ziektegen kan eerder onopgemerkt zijn gebleven vanwege het hoge GC-gehalte, de daardoor lage dekking en de computationele moeilijkheden die gepaard gaan met het robuust detecteren van repeat-expansies. Het herzien van eerder onopgeloste exomen met lagere QC-filters kan tot verdere diagnoses leiden.


Wat is het nut van de Apfel Score?

Answer: De vereenvoudigde Apfel-risicoscore, ontwikkeld in 1999, is het meest gebruikte hulpmiddel voor risicostratificatie van postoperatieve misselijkheid en braken.

Voor PONV waren de duur van de anesthesie en de Apfel-score onafhankelijke risicofactoren. CONCLUSIES: Onze resultaten geven aan dat desfluraan de belangrijkste oorzaak was van ePONV. Tijdens de vertraagde fase was echter een hogere Apfel-score de sterkste voorspeller. In de vroege en vertraagde fasen was een lange anesthesieduur geassocieerd met een hoog risico op PONV. Daarom moeten langdurige anesthesie en het gebruik van desfluraan worden vermeden bij patiënten met een hoog risico op PONV, vooral bij degenen met hoge Apfel-scores.

Interpretatie van de vier risicofactoren voor postoperatieve misselijkheid en braken in de vereenvoudigde Apfel-risicoscore: een analyse van gepubliceerde studies.

DOEL: De vereenvoudigde Apfel-risicoscore, ontwikkeld in 1999, is het meest gebruikte hulpmiddel voor risicostratificatie van postoperatieve misselijkheid en braken (PONV).

CONCLUSIES: Er bestaat aanzienlijke variatie in hoe de Apfel-risicofactoren worden gedefinieerd en toegepast in PONV-onderzoek, met name met betrekking tot postoperatief opioïdgebruik.

METHODE: Honderdtwintig patiënten die laparoscopische operaties ondergingen en 2 of meer risicofactoren voor PONV hadden (vereenvoudigde Apfel-score) werden gerandomiseerd in 2 groepen van elk 60.

In univariate analyse waren vrouwelijk geslacht en Apfel-scores van 2, 3 en 4 geassocieerd met een hogere incidentie van POV.

In multivariate logistische regressie waren geslacht, leeftijd, Apfel-score en intraoperatieve kristalloïde infusiesnelheid voorspellende factoren voor POV.

We gebruikten het Apfel-scoresysteem voor de evaluatie van het risico op postoperatieve misselijkheid en braken (PONV) voor elke deelnemer.

METHODE: Volwassen opgenomen patiënten die electieve chirurgie ondergingen onder algehele anesthesie en ten minste twee van de vier Apfel-risicofactoren voor postoperatieve misselijkheid en braken hadden, werden opgenomen op 9 locaties in de VS en 10 locaties in Europa.

De vereenvoudigde Apfel-score is een op bewijs gebaseerd instrument om het individuele risico op PONV te bepalen.

De vereenvoudigde Apfel-score is een aantrekkelijk en veelgebruikt hulpmiddel om het PONV-risico in de algemene chirurgische populatie te beoordelen.

Misselijkheid en braken na bariatrische chirurgie voorkomen: is de Apfel-risicovoorspellingsscore voldoende om profylaxe te sturen?

DOEL: De vereenvoudigde Apfel-risicoscore, ontwikkeld in 1999, is het meest gebruikte hulpmiddel voor risicostratificatie van postoperatieve misselijkheid en braken.

Achtergrond: Vereenvoudigde risicomodellen, zoals de Apfel-score, zijn ontwikkeld om het risico op postoperatieve misselijkheid en braken (PONV) bij volwassenen te berekenen.

De vereenvoudigde score van Apfel kan het risico op postoperatieve misselijkheid en braken gunstig voorspellen.

Postoperatieve misselijkheid en braken (PONV): bruikbaarheid van de Apfel-score voor identificatie van patiënten met een hoog risico op PONV.

Dansetron keerde terug. De Apfel-score is een op bewijs gebaseerd hulpmiddel dat zorgverleners kunnen gebruiken om het risico op PONV te verminderen. Dit elektronische hulpmiddel en de herinnering

: Vereenvoudigde risicomodellen, zoals de Apfel-score, zijn ontwikkeld om het risico op postoperatieve misselijkheid en braken (PONV) bij volwassen patiënten te berekenen.

De vereenvoudigde Apfel-score omvat de vier factoren vrouwelijk geslacht, niet-roken, postoperatief gebruik van opioïden en eerdere PONV of bewegingsziekte in de voorgeschiedenis van de patiënt.

Een veelgebruikte voorspellende maat voor postoperatieve misselijkheid en braken (PONV) is de Apfel-score.

DOEL: De vereenvoudigde Apfel-risicoscore, ontwikkeld in 1999, is het meest gebruikte hulpmiddel voor risicostratificatie van postoperatieve misselijkheid en braken|


Is PPROM een aandoening die voorkomt bij mannen of vrouwen?

Answer: Preterme vroegtijdige breuk van de vruchtvliezen (PPROM) komt voor bij zwangere vrouwen.

preterme vroegtijdige breuk van de vruchtvliezen (PPROM)

Om het effect van aspirine, een ontstekingsremmend middel, te onderzoeken op de prevalentie van preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPRoMs).

gericht op TTTS, preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM), zwangerschap-geïnduceerde hypertensie (PIH) en foetale sekse als mogelijke oorzaken van PTB.RE

lts: Patiënten met een zwangerschap gecompliceerd door OHSS hadden een aanzienlijk hoger percentage vroeggeboorte, zowel vóór zwangerschapsweek 37 (56,0% vs. 30,5%) als vóór zwangerschapsweek 34 (34,0% vs. 6,8%); significant lager geboortegewicht, zoals bij pasgeborenen met een laag lichaamsgewicht <2500g (45,6% vs. 25,0%) en vooral bij pasgeborenen met zeer laag lichaamsgewicht <1500 gram (19,1% vs. 3,8%), evenals preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM), (11,76% vs. 1,59%).Conc

DOELSTELLINGEN: Preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM) wordt gedefinieerd als een breuk van de amnionvliezen die optreedt vóór 37 weken zwangerschap en vóór het begin van de

Preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM) komt voor bij 1% tot 2% van de geboorten.

Preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM) wordt gedefinieerd als het breken van de vliezen vóór het begin van de arbeid en vóór 37 weken.

DOELSTELLINGEN: Preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM) wordt gedefinieerd als het breken van de vruchtvliezen vóór

Doel: Aantonen dat zuigelingen die voortijdig geboren worden vanwege preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM) een neiging vertonen tot asymmetrische intra-uteriene groeivertraging (IUGR). A

gerapporteerd bij preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM). Educatie van de

patiënten met PC verschilden significant van controles wat betreft mannelijke prevalentie (P = 0,002), percentages preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM) (P = 0,02), langere duur van antibioticatherapie (P = 0,01) en van beademing (P = 0,02). De di

preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM) is een veelvoorkomende aandoening bij zwangere vrouwen en gaat gepaard met aanzienlijke maternale en perinatale morbiditeit. Mo

immuunrespons op lipopolysaccharide (LPS). Deze verhoogde respons kan een kritieke route zijn in het bevorderen van vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM) en kan geassocieerd zijn met levenslange

DOEL: Vaststellen of preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM) vóór 24 weken een onafhankelijke risicofactor is voor een slechte uitkomst bij premature pasgeborenen. METHODEN: Een retrospectieve vergelijkende cohortstudie werd uitgevoerd, inclusief levensvatbare premature zuigelingen geboren tussen 25 en 34 weken

DOEL: Prevalentie en risicofactoren voor posttraumatische stressstoornis (PTSS) en depressie bij vaders na vroege pre-eclampsie (PE) of preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM) beoordelen. METHODEN: Partners van patiënten opgenomen voor PE of PPROM en partners van gezonde controles vulden tijdens de zwangerschap (t1) en 6 weken na

s en iatrogene vroeggeboorte. In onze hoogrisicocohort was er geen geslachtsverschil voor pre-eclampsie (RR 0,93, 95% CI 0,61 tot 1,41, p = 0,725) of preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM) (RR 1,14, 95% CI 0,86 tot 1,50, p = 0,384) CONCLUSIES: In een hoogrisicocohort was er geen significant verhoogd risico op miskraam, spontane of iatrogene PTB, pre-ecl

Preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM) is een aandoening die leidt tot een verhoogd risico op maternale en neonatale morbiditeit en mortaliteit bij zwangere vrouwen.

ONGETITELD: Preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM) komt voor bij 3% van de zwangerschappen en is verantwoordelijk voor een derde van alle preterme

Preterme vroegtijdige breuk van de vliezen (PPROM) komt voor bij ongeveer 3% van alle zwangerschappen en is verantwoordelijk voor een derde van alle vroeggeboorten.


Wat is EpiMethylTag?

Answer: EpiMethylTag is een snelle methode met lage input en lage sequencingdiepte, die ATAC-seq of ChIP-seq (M-ATAC of M-ChIP) combineert met bisulfietconversie, om gelijktijdig toegankelijkheid/TF-binding en methylering op hetzelfde DNA te onderzoeken.

EpiMethylTag: gelijktijdige detectie van ATAC-seq of ChIP-seq signalen met DNA-methylering.

We hebben een snelle methode ontwikkeld met lage input en lage sequencingdiepte, EpiMethylTag, die ATAC-seq of ChIP-seq (M-ATAC of M-ChIP) combineert met bisulfietconversie, om gelijktijdig toegankelijkheid/TF-binding en methylering op hetzelfde DNA te onderzoeken. Hier tonen we aan dat EpiMethylTag kan worden gebruikt om de functionele wisselwerking tussen chromatintoegankelijkheid en TF-binding (CTCF en KLF4) op gemethyleerde locaties te bestuderen.


Wat is het doelwit van Sutimlimab?

Answer: Sutimlimab is een nieuw gehumaniseerd monoklonaal antilichaam gericht tegen het complementfactor C1s van de klassieke route.

Naast PNH heeft complementremming ook effectiviteit en veiligheid getoond bij koude agglutinineziekte (CAD), voornamelijk met de C1s-remmer van de klassieke complementroute, sutimlimab, maar ook met pegcetacoplan.

De complement C1s-remmer sutimlimab is een opkomende optie in de tweede lijn en kan ook zijn plaats vinden in de eerste lijn in specifieke situaties.

Sutimlimab is een nieuw gehumaniseerd monoklonaal antilichaam gericht tegen het complementfactor C1s van de klassieke route.

Therapeutische opties voor deze complementgemedieerde aandoeningen zijn beperkt en sutimlimab, een gehumaniseerd monoklonaal antilichaam gericht tegen complementfactor C1s, kan mogelijk nuttig zijn voor remming van de klassieke complementroute.

RESULTATEN: Bij patiënten met koude agglutinineziekte die sutimlimab kregen, stopte selectieve remming stroomopwaarts van de activiteit in de klassieke complementroute snel de hemolyse, verhoogde de hemoglobinespiegels en verminderde vermoeidheid. (Fund

C1s-remming door BIVV009 (Sutimlimab) voorkomt complement-versterkte activatie van auto-immuun menselijke B-cellen in vitro.

Nieuwe behandelingsopties die zich richten op de klassieke complementroute zijn in ontwikkeling en lijken veelbelovend, en de C1s-remmer sutimlimab wordt momenteel onderzocht in twee klinische fase II en III onderzoeken.

Van deze heeft het anti-C1s monoklonale antilichaam sutimlimab gunstige activiteit getoond bij CAD, terwijl het anti-C3 cyclische peptide pegcetacoplan veelbelovend lijkt bij PNH en CAD, en mogelijk ook therapeutisch potentieel heeft bij wAIHA.

nt opties die zich richten op de klassieke complementroute zijn in ontwikkeling en lijken veelbelovend, en de C1s-remmer sutimlimab wordt momenteel onderzocht in twee klinische fase II en III onderzoeken. Deze bereike

therapeutische opties voor deze complementgemedieerde aandoeningen zijn beperkt en sutimlimab, een gehumaniseerd monoklonaal antilichaam gericht tegen complementfactor C1s, kan mogelijk nuttig zijn voor remming van de klassieke complementroute. Een f

In deze studie gebruiken we BIVV009 (Sutimlimab), een klinisch stadium gehumaniseerd mAb dat specifiek het CP-specifieke serineprotease C1s remt, om de impact van stroomopwaartse CP-antagonisme op activatie en proliferatie van normale en auto-immuun menselijke B-cellen te evalueren. We rapporteren

In deze fase 1 studie evalueerden we de veiligheid en activiteit van BIVV009 (sutimlimab, voorheen TNT009), een gerichte C1s-remmer, bij 10 proefpersonen met actieve of eerdere bullous pemphigoid (NCT02502903).

. Deze studie testte de hypothese dat het anti-C1s antilichaam sutimlimab hemolytische anemie zou verbeteren. Tien patiënten met koude agglutinineziekte

behandelingen (ibrutinib, venetoclax, parsaclisib) en remmers van complement (sutimlimab, pegcetacoplan), milt tyrosinekinasen (fostamatinib),

t route. Sutimlimab, een gehumaniseerd monoklonaal antilichaam, richt zich selectief op het C1s-eiwit, een serineprotease van het C1-complex dat verantwoordelijk is voor het activeren van deze route.METHODEN: We voerden een 26 weken durende multicenter, open-label, enkelvoudige groep studie uit om de werkzaamheid en veiligheid van intraveneuze sutimlimab te beoordelen bij patiënten met koude agglutinineziekte en een recente hi


Kunnen parasitaire infecties door Schistosoma japonicum astma voorkomen of verbeteren?

Answer: Een peptide genaamd SJMHE1 van Schistosoma japonicum kan astma onderdrukken bij muizen.

Helminthen en hun producten kunnen immuunresponsen beïnvloeden door immuuncellen te moduleren, die disfunctioneel zijn bij inflammatoire ziekten zoals astma.

Het peptide SJMHE1 van Schistosoma japonicum onderdrukt luchtwegontsteking bij allergische astma in muizen.

Infectie met Schistosoma japonicum verlaagt de door huisstofmijt geïnduceerde allergische luchtwegontsteking bij muizen.

Voor zover wij weten is dit de eerste studie die de impact van S. japonicum-infectie op door huisstofmijt geïnduceerde ernstige astma onthult. Verdere diepgaande onderzoeken zijn nodig om de onderliggende mechanismen te verduidelijken.

Nieuwe T-cel epitopen op het SjP40-eiwit van Schistosoma japonicum en hun preventieve effect op allergische astma bij muizen.

Deze resultaten onthullen een nieuwe vorm van immuunbeschermingsmechanisme, dat een belangrijke rol kan spelen in het modulerende effect van helmintheninfectie op allergische astmatische reacties.

Met behulp van een reeks overlappende peptiden identificeerden we T-cel epitopen op het SjP40-eiwit van Schistosoma japonicum, die Th1-cytokines kunnen induceren en de productie van Th2-cytokines en luchtwegontsteking kunnen remmen in een muismodel van allergische astma.

Helminthen en hun producten kunnen de immuunrespons reguleren en bieden nieuwe strategieën om ontstekingen, waaronder astma, te beheersen en te verlichten.

Het SJMHE1-peptide van Schistosoma japonicum remt astma bij muizen door de balans tussen Th17- en Treg-cellen te reguleren via miR-155.

We hebben eerder vastgesteld dat een peptide genaamd SJMHE1 van Schistosoma japonicum astma bij muizen kan onderdrukken.

Met een reeks overlappende peptiden identificeerden we T-cel epitopen op het SjP40-eiwit van Schistosoma japonicum, die Th1-cytokines kunnen induceren en de productie van Th2-cytokines en luchtwegontsteking kunnen remmen in een muismodel van allergische astma. Deze resultaten

Er is aangetoond dat helmintheninfecties, waaronder Schistosoma mansoni, atopische ziekten zoals astma kunnen moduleren.

Dit is de eerste studie die de impact van S. japonicum-infectie op door huisstofmijt geïnduceerde ernstige astma onthult. Verdere diepgaande onderzoeken zijn nodig.

In deze studie onderzochten we de impact van Schistosoma japonicum-infectie op de allergische luchtwegontsteking veroorzaakt door herhaalde intratracheale toediening van huisstofmijt (HDM), een Th17- en neutrofielen-dominant muismodel van astma dat ernstige astma nabootst. We vonden

Infectie met Schistosoma japonicum toonde beschermende effecten tegen allergische luchtwegontsteking (AAI).

Daarom veronderstellen we dat antigeen van Schistosoma japonicum-eieren, een type natief antigeen, de productie van CD4(+) CD25(+) T-cellen met regulerende activiteit kan induceren, waardoor luchtwegontsteking wordt gemoduleerd en de ontwikkeling van astma wordt geremd.

Infectie met Schistosoma japonicum moduleert de ontwikkeling van door allergenen geïnduceerde luchtwegontsteking bij muizen.

Antigenen van Schistosoma japonicum-eieren stimuleren CD4 CD25 T-cellen en moduleren luchtwegontsteking in een muismodel van astma.

De meeste eerdere studies richtten zich op het begrijpen van het preventieve effect van S. japonicum-infectie op astma (infectie vóór allergensensibilisatie), terwijl de beschermende effecten van S. japonicum-infectie (allergensensibilisatie vóór infectie) op astma zelden werden onderzocht.

Samenvattend tonen onze gegevens aan dat een longstadium S. japonicum-infectie OVA-geïnduceerde astma in een muismodel kan verlichten.

In deze studie onderzochten we de beschermende effecten van S. japonicum-infectie op AAI met behulp van een muismodel van OVA-geïnduceerde astma.

voor OVA-immunisatie. Deze resultaten suggereren dat zowel biseksuele als mannelijke S. japonicum-infecties de ontwikkeling van allergische astma kunnen moduleren.

We hebben gevonden dat Schistosoma-infectie of Schistosoma-gerelateerde producten sommige immuun- en ontstekingsziekten kunnen verbeteren of voorkomen, zoals ernstige astma.

Onze bevindingen geven aan dat S. japonicum-infectie effectief de allergische luchtwegontsteking van de gastheer kan remmen, wat mogelijk verband houdt met de verhoogde Treg-cellen na infectie.

We vonden dat een longstadium S. japonicum-infectie de OVA-geïnduceerde AAI significant verbeterde, terwijl infectie na het longstadium dat niet deed.

In een muismodel van astma verminderden antigeen van Schistosoma japonicum-eieren de expressie van Th2-cytokines, verlichtten antigeen-geïnduceerde luchtwegontsteking en remden de ontwikkeling van astma.

We vonden dat S. japonicum-infectie de luchtweghyperresponsiviteit verminderde.

Echter, in de afgelopen jaren hebben studies aangetoond dat Schistosoma-infectie of Schistosoma-gerelateerde producten sommige immuun- en ontstekingsziekten kunnen verbeteren of voorkomen, zoals ernstige astma, inflammatoire darmziekte, diabetes enzovoort.

In gebieden waar schistosomiasis endemisch is, wordt een negatieve correlatie waargenomen tussen atopie en helmintheninfectie, geassocieerd met een lage prevalentie van astma.


Beschrijf Multilocus Inherited Neoplasia Allele Syndrome (MINAS)

Answer: Genetische testen voor erfelijke kanker met behulp van uitgebreide genpanelen kunnen patiënten identificeren met meer dan één pathogene mutatie in genen die geassocieerd zijn met een hoog en/of matig risico op kanker. Dit fenomeen staat bekend als multilocus inherited neoplasia alleles syndrome (MINAS), dat mogelijk in verband wordt gebracht met ernstigere klinische manifestaties.

Genetische testen voor erfelijke kanker met behulp van uitgebreide genpanelen kunnen patiënten identificeren met meer dan één pathogene mutatie in genen die geassocieerd zijn met een hoog en/of matig risico op kanker. Dit fenomeen staat bekend als multilocus inherited neoplasia alleles syndrome (MINAS), dat mogelijk in verband wordt gebracht met ernstigere klinische manifestaties.