Is Ameloblastoom (AB) een veelvoorkomende goedaardige tumor die in de hersenen voorkomt?

Answer: Ameloblastoom (AM) is een langzaam groeiende en agressieve goedaardige tumor met een odontogene epitheliale oorsprong die ontstaat uit de onderkaak of bovenkaak.

Ameloblastoom is een goedaardige odontogene tumor die kwaadaardige transformatie ondergaat tot ameloblastisch carcinoom.

Ameloblastomen zijn goedaardige tumoren die het meest voorkomen in de onderkaak.

Ameloblastoom is een neoplasma dat ontstaat in het craniofaciale skelet.

Ameloblastoom is een invasieve odontogene tumor, en voor reconstructie, ik

Ameloblastoom is een lokaal agressieve, goedaardige epitheliale odontogene neoplasma die momenteel wordt geclassificeerd in conventionele, unicystische en extraossale/perifere subtypen.

Ameloblastoom (AM) is een langzaam groeiende en agressieve goedaardige tumor met een odontogene epitheliale oorsprong die ontstaat uit de onderkaak of bovenkaak.

Het ameloblastoom is een goedaardig maar agressief neoplasma van odontogene oorsprong.

Ameloblastoom is een zeldzame odontogene tumor van de kaak.

Ameloblastoom is de meest voorkomende epitheliale odontogene tumor.

Ameloblastoom of adamantinoom is de zeldzaamste van de drie vormen van tumoren van het odontogene type.

Ameloblastoom is een goedaardige lokaal invasieve odontogene tumor.

Ameloblastoom is de op één na meest voorkomende goedaardige epitheliale odontogene tumor en hoewel het goedaardig is, is het lokaal invasief, heeft het een hoge recidiefkans en kan het mogelijk kwaadaardig worden.

ACHTERGROND: Het ameloblastoom is de meest voorkomende odontogene epitheliale tumor, die behoort tot goedaardige neoplasmata die een pijnloze loop vertonen en meestal voorkomen in het oromaxillofaciale gebied.

Ameloblastoom is de meest voorkomende odontogene tumor van epitheliale oorsprong, en hoewel het goedaardig is, infiltreert het vaak het bot, heeft het een hoge recidiefkans en kan het mogelijk kwaadaardig worden.

DOELSTELLINGEN: Ameloblastoom is een goedaardige, langzaam groeiende, lokaal invasieve epitheliale tumor van odontogene oorsprong, met onbeperkte groeicapaciteit en een sterke neiging tot recidief.

Ameloblastoom, een goedaardige maar lokaal agressieve odontogene tumor, toont vaak metastasen ondanks goedaardige histologische kenmerken en deze variant wordt metastaserend ameloblastoom (METAM) genoemd.

Ameloblastisch carcinoom (AC) wordt gedefinieerd als een zeldzaam primair epitheliaal odontogeen kwaadaardig neoplasma en de kwaadaardige tegenhanger van de goedaardige epitheliale odontogene tumor van ameloblastoom (AB) volgens de WHO-classificatie. AC

Perifeer ameloblastoom is een goedaardige odontogene tumor met dezelfde histologische kenmerken als het centraal gelegen ameloblastoom, maar verschijnt in het tandvlees en de mucosa van het tanddragende gebied van de kaken.

ACHTERGROND Ameloblastoom (AB) is een veelvoorkomende odontogene epitheliale tumor, met lokaal invasief gedrag en hoge recidiefkans.

Ameloblastoom (AB) is een agressieve en langzaam groeiende tumor met een hoge recidiefkans, die ontstaat uit odontogene epitheel.

Ameloblastoom (AB) is de meest voorkomende goedaardige epitheliale odontogene tumor die voorkomt in het kaakbot.

of groei. Ameloblastoom (AB) is een relatief veelvoorkomend odontogeen epitheliaal neoplasma dat lokaal infiltratief intraossaal manifesteert.

Ameloblastoom is een goedaardige epitheliale odontogene tumor die typisch ontstaat in de onderkaak of bovenkaak of, zelden, in het direct aangrenzende zachte weefsel.

epitheliale componenten met een rijst bindweefselstroma. Het is de op één na meest voorkomende odontogene neoplasma na odontoom. Acanthomateus ameloblast

DOEL EN BELANG: Ameloblastoom is een lokaal agressieve goedaardige tumor, die vaak voorkomt in de onderkaak.

ACHTERGROND EN OVERZICHT: Ameloblastoom is een odontogene tumor die voornamelijk voorkomt bij patiënten in hun 20er en 30er jaren.

ACHTERGROND: Ameloblastoom is een neoplasma geclassificeerd als een goedaardige epitheliale odontogene tumor van de kaken, groeit langzaam en is lokaal invasief.

ACHTERGROND: Ameloblastoom is een frequente goedaardige odontogene tumor gekenmerkt door lokale invasiviteit, hoog risico op recidief en occasionele metastase en kwaadaardige transformatie.

ACHTERGROND: Ameloblastoom is een zeldzame goedaardige odontogene tumor met lokaal agressief gedrag en een hoge recidiefkans.

ACHTERGROND: Ameloblastoom is een goedaardige odontogene tumor, die lokale invasiviteit en een hoge recidiefkans vertoont.

ACHTERGROND: Ameloblastoom is een zeldzame goedaardige odontogene tumor met een metastaseringspercentage van ongeveer 2% van de gevallen, voornamelijk betrokken bij de long (80%) en lymfeklieren (20%). METHODEN: Wij presenteren hierbij het geval van een 26-jarige patiënt met een voorgeschiedenis van lokaal recidiverend mandibulair ameloblastoom die een temporale intracraniële ameloblastoomtumor ontwikkelde die een gezamenlijke neurochirurgische en maxillofaciale radicale chirurgische aanpak vereiste. CONCLUSIE: Hoewel ameloblastomen histologisch goedaardig zijn, stelt de temporale topografie vragen over de disseminatiepathofysiologie van de tumor (metastase of lokale uitbreiding via temporale spiervezels), vooral relevant

Ameloblastoom is een histologisch goedaardige tumor afgeleid van het odontogene apparaat.

ACHTERGROND: Ameloblastoom is een goedaardige odontogene tumor die agressief biologisch gedrag kan vertonen met lokale recidieven en metastasen na initiële chirurgie.

Ameloblastomen zijn histologisch goedaardige tumoren afgeleid van het odontogene apparaat.

Ameloblastoom is een goedaardige odontogene tumor die gewoonlijk aanwezig is in het kaakbot.

Ameloblastoom is een lokaal agressieve tumor afgeleid van odontogeen epitheel.

Ameloblastoom is de meest klinisch significante epitheliale odontogene tumor en wordt beschouwd als een goedaardige maar lokaal agressieve tumor van het craniofaciale gebied.

Ameloblastoom (AB), dat de meest voorkomende odontogene tumor is, kan ontstaan uit resten van de dentale lamina.


In welke aspecten van de immuunrespons is m6A-methylatie betrokken?

Answer: m6A is een nieuwe regulator van de homeostase en activatie van het immuunsysteem. m6A-modificaties en m6A-modificerende eiwitten spelen een cruciale rol bij de herkenning van pathogenen, activatie van immuuncellen, beslissingen over het lot van immuuncellen en immuunreacties. Deze modificaties moduleren de lotbeslissingen van aangeboren en adaptieve immuuncellen en reguleren immuunresponsen bij immuun-geassocieerde ziekten, waaronder virale infecties en kanker.

Hier vatten we de huidige stand van m6A-methylatieonderzoeken samen, met de nadruk op hoe deze modificaties de lotbeslissingen van aangeboren en adaptieve immuuncellen moduleren en immuunresponsen reguleren bij immuun-geassocieerde ziekten, waaronder virale infecties en kanker. Deze studies toonden aan dat m6A-modificaties en m6A-modificerende eiwitten een cruciale rol spelen bij de herkenning van pathogenen, activatie van immuuncellen, beslissingen over het lot van immuuncellen en immuunreacties. m6A is een nieuwe regulator van de homeostase en activatie van het immuunsysteem.


Beschrijf nextNEOpi

Answer: NextNEOpi is een uitgebreide en volledig geautomatiseerde bioinformatica-pijplijn om tumorneoantigenen te voorspellen uit ruwe DNA- en RNA-sequencinggegevens. Daarnaast kwantificeert nextNEOpi neo-epitoop- en patiëntspecifieke kenmerken die geassocieerd zijn met tumorimmunogeniciteit en respons op immunotherapie.

nextNEOpi: een uitgebreide pijplijn voor computationele neoantigenvoorspelling.

Hier presenteren we nextNEOpi, een uitgebreide en volledig geautomatiseerde bioinformatica-pijplijn om tumorneoantigenen te voorspellen uit ruwe DNA- en RNA-sequencinggegevens. Daarnaast kwantificeert nextNEOpi neo-epitoop- en patiëntspecifieke kenmerken die geassocieerd zijn met tumorimmunogeniciteit en respons op immunotherapie.


Wat is het nut van de ATRIA-score?

Answer: De ATRIA-score bepaalt het bloedingsrisico voor patiënten die warfarine gebruiken.

Veel parameters die zijn opgenomen in de Anticoagulatie en Risicofactoren bij Atriumfibrilleren (ATRIA) en CHA2DS2-VASc (hartfalen, hypertensie, leeftijd ≥75 jaar, diabetes mellitus, beroerte, vaatziekte, leeftijd 65-74 jaar, geslacht) scores voorspellen ook coronaire hartziekte (CHZ).

De HAS-BLED, ATRIA en ORBIT bloedingsscores bij patiënten met atriumfibrilleren die orale anticoagulantia gebruiken zonder vitamine K-antagonist.

METHODE: Met behulp van de Deense registers hebben we de risicoklassificatie-eigenschappen van de Hypertensie, Leeftijd, Beroerte, Bloedingsneiging/voorbeschiktheid, Labiele internationale genormaliseerde ratio's, Oudere leeftijd/kwetsbaarheid, Medicatie zoals gelijktijdig gebruik van aspirine/niet-steroïde ontstekingsremmers of overmatig alcoholgebruik (HAS-BLED), Anticoagulatie en Risicofactoren bij Atriumfibrilleren (ATRIA) en Outcomes Registry for Better Informed Treatment of Atrial Fibrillation (ORBIT) scores geëvalueerd en vergeleken voor het voorspellen van ernstige bloedingen bij 57.930 patiënten met atriumfibrilleren (44,6% vrouwelijk; gemiddelde leeftijd 73,5 jaar, standaarddeviatie 11,4 jaar; gemiddelde CHA2DS2-VASc-score 3,2, standaarddeviatie 1,8).

Alle BRS's tonen een bevredigende calibratie voor ernstige en klinisch relevante bloedingsgebeurtenissen. Van deze BRS's tonen alleen HEMORR2 HAGES (C-statistiek = 0,71, 95% BI 0,60-0,82, P < 0,001) en ATRIA-score (C-statistiek = 0,70, 95% BI 0,58-0,82, P < 0,001) een acceptabele discriminatieprestatie voor ernstige bloedingsgebeurtenissen.

Patiënten werden vervolgens ingedeeld in twee groepen met niet-laag en laag bloedingsrisico, gedefinieerd door een ATRIA-score >3 respectievelijk ≤3, en vergeleken met betrekking tot grote ongunstige cardiale en vasculaire gebeurtenissen (MACVE) en bloedingen.

Methode: Deze prospectieve studie omvatte niet-geanticoaguleerde volwassenen met een hoog risico op ischemische beroerte (ATRIA-score ≥7) die spoedeisende zorg voor AF/FL ontvingen en werden ontslagen uit zeven gemeenschaps-ED's tussen mei 2011 en augustus 2012.

Individuen met een matig tot hoog beroerterisico volgens CHADS2 maar niet met een hoog bloedingsrisico volgens de ATRIA (Anticoagulatie en Risicofactoren bij Atriumfibrilleren) bloedingsrisicoscore werden geëvalueerd op warfarinegebruik, geïdentificeerd door de aanwezigheid van ≥1 warfarine-receptclaims binnen 12 maanden na de indexdiagnose.

ACHTERGROND: De AnTicoagulatie en Risicofactoren bij Atriumfibrilleren (ATRIA) risicoscore, gebruikt om het trombo-embolische en hemorragische risico bij patiënten met atriumfibrilleren te detecteren, is recentelijk aangetoond dat deze slechte klinische uitkomsten voorspelt bij patiënten met acuut myocardinfarct (ACS), ongeacht het hebben van atriumfibrilleren.


Welk eiwit wordt door Herceptin gericht?

Answer: Her2 wordt door Herceptin gericht.

HER2-richtende middelen zoals Herceptin®, Kadcyla® en ENHERTU® zijn goedgekeurd door de FDA voor de behandeling van borstkanker,

Herceptin gericht op ErbB2-positieve borstkankercellen


Wat zijn de belangrijkste klinische componenten van het hersendoodonderzoek?

Answer: De drie essentiële bevindingen bij hersendood zijn coma, afwezigheid van hersenstamreflexen bij neurologisch onderzoek inclusief aanvullende tests, en apneu. Studies kunnen de variabiliteit in de praktijk met betrekking tot de apneutest (AT) benadrukken en ondersteunen het gebruik van aanvullende tests om hersendood bij patiënten vast te stellen. Coma en hersenstamreflexen kunnen worden bepaald door verschillende aanvullende tests. Aanvullende tests omvatten elektro-encefalografie, hersenstam auditieve geëvoceerde potentialen, inclusief somatosensorische geëvoceerde potentialen, transcraniële Doppler-ultrageluid, conventionele cerebrale angiografie en nucleaire geneeskunde doorstroomstudie.

In totaal werden 157 aanvullende tests uitgevoerd, waaronder elektro-encefalogram (62%), computertomografie-angiografie (22%), transcraniële Doppler-ultrageluid (6%), cerebrale bloedstroom nucleaire studie (5%), cerebrale angiografie (4%) en andere (1%). Zevenenveertig patiënten (53% van de patiënten met AT) met bevestigende AT ondergingen nog aanvullende tests ter bevestiging van hersendood.

Slechts 21 patiënten (12% van alle patiënten) werden hersendood verklaard met alleen bevestigende AT's zonder aanvullende tests.

Onze studie benadrukt de variabiliteit in de praktijk met betrekking tot de AT en ondersteunt het gebruik van aanvullende tests om hersendood bij patiënten vast te stellen.

Details over de uitvoering en interpretatie van aanvullende tests voor de vaststelling van hersendood/dood door neurologische criteria (BD/DNC) werden wisselend en inconsistent verstrekt. Ongeveer de helft van alle protocollen die elke aanvullende test omvatten, gaf details over de uitvoering van het onderzoek: 63% van de protocollen met conventionele cerebrale angiografie, 55% van de protocollen met elektro-encefalografie, 50% van de protocollen met somatosensorische geëvoceerde potentialen, 48% van de protocollen met transcraniële Doppler-ultrageluid, 43% van de protocollen met nucleaire geneeskunde doorstroomstudie en 41% van de protocollen met hersenstam auditieve geëvoceerde potentialen.

Diagnostische vereisten voor aanvullende tests bij BD/DNC vaststelling variëren wereldwijd.

Apneu is een van de drie kardinale bevindingen bij hersendood (BD). Apneutesten (AT) zijn fysiologisch en praktisch complex.

Apneutesten voor de vaststelling van hersendood:

Bij het uitvoeren van het neurologisch onderzoek en de apneutest die vereist zijn voor de vaststelling van overlijden volgens neurologische criteria bij patiënten met vermoedelijke of bevestigde coronavirusinfectie

Om de uitdagingen te bespreken bij het uitvoeren van een overlijden volgens neurologische criteria of hersendood evaluatie in het tijdperk van COVID-19 en richtlijnen te bieden om virale transmissie te beperken.

Bij het eindonderzoek werd bij 12 van de 15 patiënten met craniectomie (80%) en 111 van de 123 patiënten zonder craniectomie (90,2%) een negatieve hersenstroom aangetoond.

Gebruik van CPAP als alternatief voor de apneutest tijdens de vaststelling van hersendood bij hypoxemische patiënten.

De apneutest, die het loskoppelen van de mechanische beademing inhoudt, brengt risico's met zich mee tijdens de vaststelling van hersendood, vooral bij hypoxemische patiënten.

De 2 belangrijkste radionuclide technieken die worden gebruikt bij de evaluatie van hersendood zijn radionuclide angiografie met niet-lipofiele radiofarmaca en parenchymale beeldvorming met lipofiele middelen.

zijn geen vervanging voor het neurologisch onderzoek. Aanvullende studies kunnen worden gebruikt om de klinicus te helpen bij het stellen van de diagnose hersendood (a) wanneer onderdelen van het onderzoek of de apneutest niet veilig kunnen worden voltooid vanwege de onderliggende medische toestand van de patiënt; (b) als er onzekerheid bestaat over de resultaten van het neurologisch onderzoek; (c) als er een medicamenteus effect aanwezig kan zijn; of (

ACHTERGROND: Hoewel de nieuwe praktijkparameters voor hersendood een enkel onderzoek ondersteunen, is er weinig data die de impact vergelijkt met dubbele hersendood (DBD) onderzoeken. METHODEN: We hebben alle hersendoodgevallen in ons ziekenhuis over een periode van 39 maanden herzien en het optionele enkelvoudige hersendoodonderzoek (SBD) dat een apneutest en een verplichte bevestigende bloedstroomtest vereist, vergeleken met het DBD voor orgaanfunctie op het moment van overlijden, donatiepercentage en kosten. RESULTATEN: Zesendertig patiënten ondergingen een SBD en 59 een DBD onderzoek, zonder dat een van hen herstelde.

ACHTERGROND: In Canada zijn aanvullende tests, zoals selectieve viervatenangiografie (S4VA), soms noodzakelijk voor de diagnose van hersendood (BD) wanneer het klinisch onderzoek niet kan worden voltooid of er verwarrende factoren zijn.

We veronderstellen dat het bestaan van deze schijnbare tegenstrijdigheden verband houdt met verschillen in sensitiviteit van het lichamelijk onderzoek en de bevestigende onderzoeken, verschillen in lokalisatie van het lichamelijk onderzoek en bevestigende tests, en verschillen tussen bloedstroom en cerebrale functie als markers van hersendood.

Desalniettemin zullen patiënten die klinisch zijn gediagnosticeerd met hersendood soms aanhoudende intracraniële bloedstroom of elektrische activiteit vertonen.


Hoe vermindert amphireguline het anti-proliferatieve effect van cetuximab?

Answer: In SNU-C4 en Caco-2 cellen, die relatief gevoelig waren voor cetuximab onder de zeven geteste CRC-cellijnen, verminderde AREG het anti-proliferatieve effect van cetuximab significant (p < 0,05) via activatie van AKT en ERK.

In SNU-C4 en Caco-2 cellen, die relatief gevoelig waren voor cetuximab onder de zeven geteste CRC-cellijnen, verminderde AREG het anti-proliferatieve effect van cetuximab significant (p < 0,05) via activatie van AKT en ERK.


Beschrijf RCandy

Answer: RCandy is een platformonafhankelijke R-package voor snelle, eenvoudige en flexibele visualisatie van recombinatiegebeurtenissen in bacteriële genomen.

RCandy: een R-package voor het visualiseren van homologe recombinaties in bacteriële genomen.

Hier presenteren we RCandy, een platformonafhankelijke R-package voor snelle, eenvoudige en flexibele visualisatie van recombinatiegebeurtenissen in bacteriële genomen.


Welke variabelen zijn opgenomen in de MuLBSTA-score?

Answer: De MuLBSTA-score omvat multilobulaire infiltratie, hypo-lymfocytose, bacteriële co-infectie, rookgeschiedenis, hypertensie en leeftijd.

Patiënten werden beoordeeld volgens de HScore, SOFA (Sequential Organ Failure Assessment Score = SOFA), MuLBSTA-score (multilobulaire infiltratie, hypo-lymfocytose, bacteriële co-infectie, rookgeschiedenis, hypertensie en leeftijd), Brescia-COVID ademhalingsernst-schaal (BCRSS).

MuLBSTA-score voor virale pneumonie (multinodulaire infiltratie, hypo-lymfocytose, bacteriële co-infectie, totaal leukocytenaantal (TLC ≤ 0,8 x 10^9/L), rookgeschiedenis, hypertensie en leeftijd) score.

Er waren significante verschillen in leeftijden (jaren: 43±13 vs. 57±13), het aandeel patiënten met één chronische ziekte (17,7% vs. 55,6%), C-reactief proteïne [CRP (mg/L): 7,3 (2,3, 21,0) vs. 40,1 (18,8, 62,6)], lymfocytenaantal [LYM (×10^9/L): 1,3 (1,0, 1,8) vs. 0,8 (0,7, 1,1)], de neutrofiel/lymfocytverhouding [NLR: 2,1 (1,6, 3,0) vs. 3,1 (2,2, 8,8)] en multilobulaire infiltratie, hypo-lymfocytose, bacteriële co-infectie, rookgeschiedenis, hypertensie en leeftijd [MuLBSTA-score: 5,0 (3,0, 5,0) vs. 5,0 (5,0, 7,0)] tussen milde/gewone groep en ernstige/kritieke groep (alle P < 0,05).

Bij opname. De Multi-lobulaire infiltratie, hypo-lymfocytose, bacteriële co-infectie, rookgeschiedenis, hypertensie en leeftijd (MuLBSTA) score en Verwardheid, Ureum, Ademhalingsfrequentie, Bloeddruk, Leeftijd 65 (CURB65) score werden gebruikt om het risico op overlijden en opname op de intensivecareafdeling (ICU) bij alle patiënten te beoordelen.


Welke organismen staan centraal in Wormbase?

Answer: WormBase blijft zijn methoden voor gegevensverwerving, curatie en opvraging verbeteren om zo effectief mogelijk uitgebreide kennis te leveren over Caenorhabditis elegans, en genomische informatie over andere nematoden en parasitaire platwormen.

De nematode C. elegans is een nuttig modelorganisme voor het bestuderen van neuronale ontwikkeling en functie vanwege zijn uiterst eenvoudige, goed gedefinieerde zenuwstelsel, doorzichtigheid, korte levenscyclus en overvloed aan genetische hulpmiddelen (WormBase. http://wormbase.org , 2018; WormBook.

WormBase (https://wormbase.org/) is een volwassen Model Organism Information Resource die onderzoekers ondersteunt die de nematode Caenorhabditis elegans gebruiken als modelsysteem voor studies over een breed scala aan fundamentele biologische processen.

WormBase (WB), de gezaghebbende databank voor onderzoeksgegevens over Caenorhabditis elegans en andere nematoden, gebruikt tekstmining (TM) om zijn curatieproces semi-geautomatiseerd uit te voeren.

WormBase blijft zijn methoden voor gegevensverwerving, curatie en opvraging verbeteren om zo effectief mogelijk uitgebreide kennis te leveren over Caenorhabditis elegans, en genomische informatie over andere nematoden en parasitaire platwormen.

WormBase (www.wormbase.org) biedt de nematode-onderzoeksgemeenschap een gecentraliseerde database voor informatie met betrekking tot nematodengenen en genomen.


Is Ameloblastoom (AB) een goedaardige tumor die nooit uitzaait?

Answer: Ameloblastomen zijn goedaardige maar lokaal invasieve neoplasmata die metastatisch kunnen zijn

Ameloblastisch carcinoom (AC) wordt door de WHO-classificatie gedefinieerd als een zeldzame primaire epitheliale odontogene kwaadaardige neoplasma en de kwaadaardige tegenhanger van de goedaardige epitheliale odontogene tumor van ameloblastoom (AB)

AC ontwikkelt longmetastasen bij ongeveer een derde van de patiënten en heeft een slechte prognose

Ameloblastomen zijn goedaardige maar lokaal invasieve neoplasmata die tot enorme proporties kunnen groeien en aanzienlijke morbiditeit kunnen veroorzaken. Hoewel sommige typen ameloblastoom voorspelbaar kunnen worden behandeld met agressieve chirurgische behandeling, blijven recidiverend ameloblastoom en metastaserend ameloblastoom moeilijk te behandelen.

Ameloblastoom van de maxilla is een zeldzame odontogene tumor die zelden metastaseert.

Ameloblastoom is een odontogene tumor, meestal goedaardig, die zelden uitzaait naar verre organen.

Hoewel ameloblastomen zelden metastaseren, leiden recidieven samen met radicale chirurgie vaak tot gezichtsdeformatie en aanzienlijke morbiditeit.

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft kwaadaardig ameloblastoom (MA) gedefinieerd als een histologisch goedaardig ogend ameloblastoom dat is uitgezaaid.

Verre metastase is een zeer zeldzame aandoening en wordt aangeduid als metastaserend (kwaadaardig) ameloblastoom ondanks het goedaardige histologische uiterlijk.

Ameloblastoom is een lokaal invasieve, histologisch niet-kwaadaardige tumor die in zeer zeldzame gevallen metastasen kan veroorzaken.


Waar staat PCAT6 voor?

Answer: PCAT6 staat voor prostaatkanker-geassocieerde transcript 6.

In dit werk onderzochten we de rol en het regelmechanisme van lncRNA prostaatkanker-geassocieerde transcript 6 (PCAT6) in de progressie van borstkanker.


Is er een rol voor de 'Griekse eilanden' bij de keuze van olfactorische receptoren?

Answer: Ja. De 'Griekse eilanden' dragen eerst bij aan de vorming van compartimenten voor olfactorische receptoren en vormen vervolgens een multi-chromosomaal super-enhancer die geassocieerd is met het enkele actieve olfactorische receptor gen. De transcriptiefactor LHX2, gebonden aan de Griekse eilanden, en het adaptor-eiwit LDB1 reguleren de assemblage en het onderhoud van olfactorische receptor compartimenten, Griekse eiland knooppunten en de transcriptie van olfactorische receptoren, wat mechanistische inzichten en functionele ondersteuning biedt voor de rol van trans-interacties in genexpressie.

Chromatine conformatie capture met behulp van in situ Hi-C op fluorescente geactiveerd celgesorteerde olfactorische sensorische neuronen en hun voorlopercellen toont aan dat olfactorische receptor genclusters van 18 chromosomen specifieke en robuuste interchromosomale contacten maken die toenemen met de differentiatie van de cellen. Deze contacten worden georkestreerd door intergene olfactorische receptor enhancers, de 'Griekse eilanden', die eerst bijdragen aan de vorming van olfactorische receptor compartimenten en vervolgens een multi-chromosomaal super-enhancer vormen die geassocieerd is met het enkele actieve olfactorische receptor gen. De transcriptiefactor LHX2, gebonden aan de Griekse eilanden, en het adaptor-eiwit LDB1 reguleren de assemblage en het onderhoud van olfactorische receptor compartimenten, Griekse eiland knooppunten en de transcriptie van olfactorische receptoren, wat mechanistische inzichten en functionele ondersteuning biedt voor de rol van trans-interacties in genexpressie.


Wat is de ASTRAL-score?

Answer: De ASTRAL-score wordt gebruikt om de prognose van beroertepatiënten te voorspellen.

RESULTATEN: Onder alle schalen had de ASTRAL-score de beste nauwkeurigheid voor het voorspellen van de 2-jaar prognose bij Chinese patiënten met ischemische beroerte.

CONCLUSIE: De ASTRAL-score had een hogere effectiviteit dan de SPAN-100 en THRIVE-scores bij het voorspellen van 2-jaar nadelige uitkomsten bij Chinese patiënten met ischemische beroerte, wat suggereert dat het een waardevol risicobeoordelingsinstrument kan zijn voor de 2-jaar prognose van dergelijke patiënten.

CONCLUSIES: De ASTRAL-score was een onafhankelijke voorspeller van de functionele uitkomst na 3 maanden en toonde een hoge voorspellende nauwkeurigheid bij patiënten met ESUS.

We hebben eerst op punten gebaseerde prognostische scores voor beroerte gevalideerd (preadmissie comorbiditeiten, bewustzijnsniveau, leeftijd en neurologisch tekort [PLAN]-score, ischemische beroerte voorspellende risicoscore [iScore], en acute beroerte register en analyse van Lausanne [ASTRAL]-score bij alle patiënten; Houston intra-arteriële recanalisatietherapie [HIAT]-score, totale gezondheidsrisico's bij vasculaire gebeurtenissen [THRIVE]-score, en beroerte prognose gebruikmakend van leeftijd en National Institutes of Health Stroke Scale-100 [SPAN-100] bij patiënten die reperfusietherapie kregen) in onze cohort.

De prognostische waarde van de THRIVE-score, de iScore-score en de ASTRAL-score bij Chinese patiënten met acute ischemische beroerte.

Veel voorspellingsinstrumenten zijn ontwikkeld om het risico op slechte uitkomsten bij patiënten na AIS te voorspellen, zoals de THRIVE-score, de iScore-score en de ASTRAL-score.

CONCLUSIES: De iScore-score en de ASTRAL-score voorspellen betrouwbaar slechte uitkomsten na 1 jaar bij Chinese patiënten met AIS, en de iScore-score kan nauwkeurig de 1-jaar mortaliteit en ernstige invaliditeit bij Chinese AIS-patiënten voorspellen.

De prognostische waarde van de iScore, de PLAN-score en de ASTRAL-score bij acute ischemische beroerte.

In deze studie evalueerden we het vermogen van 3 prognostische modellen, waaronder de iScore, de PLAN-score en de ASTRAL-score, om klinisch slechte uitkomsten of mortaliteit na 6 maanden te voorspellen bij patiënten met acute ischemische beroerte.

CONCLUSIES: De resultaten van deze studie suggereren dat de iScore, de PLAN-score en de ASTRAL-score gelijkwaardig waren in het voorspellen van een slechte prognose en mortaliteit na 6 maanden bij patiënten met acute ischemische beroerte.

METHODEN: Logistische regressie werd uitgevoerd in de afleidingscohort van eerder onafhankelijke patiënten met AIS (Acute Stroke Registry and Analysis of Lausanne [ASTRAL]) om voorspellers van ongunstige uitkomst (3-maanden modified Rankin Scale score >2) te identificeren.

ACHTERGROND EN DOEL: De ASTRAL-score is recent geïntroduceerd als een prognostisch hulpmiddel voor acute ischemische beroerte.

CONCLUSIES: De ASTRAL-score is een betrouwbaar hulpmiddel om ongunstige uitkomsten na 3 en 12 maanden na acute ischemische beroerte in de Chinese populatie te voorspellen.

De C-statistiek van de ASTRAL-score voor de 2-jaar primaire uitkomst was 0,79 (95% betrouwbaarheidsinterval [BI]: 0,78-0,80), en de Hosmer-Lemeshow goodness-of-fit test toonde aan dat de ASTRAL-score goed paste bij Chinese patiënten met ischemische beroerte (χ2 = 9,83, P = 0,277). De incidenties van de primaire uitkomst in de <5%, 5

Een op gehele getallen gebaseerde score om functionele uitkomst bij acute ischemische beroerte te voorspellen: de ASTRAL-score.

De ASTRAL-score voorspelt afhankelijkheid en mortaliteit na 5 jaar bij acute ischemische beroerte.

In de afgelopen vijf jaar zijn verschillende scores zoals de ASTRAL, DRAGON en THRIVE voorgesteld als hulpmiddelen om artsen te helpen de functionele uitkomst van de patiënt na een beroerte te voorspellen.

Deze studie had als doel het vermogen van de THRIVE-score, de iScore-score en de ASTRAL-score te bepalen om klinisch slechte uitkomsten te voorspellen bij Chinese patiënten met AIS na 1 jaar.


Wordt paxilline beïnvloed door RANKL?

Answer: Ja, RANKL bevordert de fosforylering van paxilline op serine en tyrosine.

Western blot-analyses toonden verhoogde expressies van TNF-receptor-activerende factor 6 (TRAF6) en integrine β3 geïnduceerd door gingipains en RANKL vergeleken met alleen RANKL. Versterkte integrine-gerelateerde signalering werd ook aangetoond door verhoogde fosforyleringen van FAK en paxilline vergeleken met de controle. Bovendien toonden de putresorptie-assays aan dat gingipains de botresorptieve functie van osteoclasten geïnduceerd door RANKL versterkten.

paxillineniveaus geïnduceerd door RANKL in muis botmergcellen.

RANKL bevordert de fosforylering van paxilline op serine en tyrosine,


Met welk orgaan wordt een Gleason-patroon of Gleason-score geassocieerd?

Answer: De Gleason-score is een belangrijke parameter voor de klinische uitkomst bij prostaatkankerpatiënten

De Gleason-score is een belangrijke parameter voor de klinische uitkomst bij prostaatkankerpatiënten

Mannen met prostaatkanker met een Gleason-score van 9-10 hebben slechtere uitkomsten vergeleken met degenen met Gleason 8 ziekte.

DOELSTELLINGEN: De meeste adenocarcinomen van de prostaat met een Gleason-score hoger dan 8 bij radicale prostatectomie hebben extraprostatale uitbreiding en een hoog risico op progressie.

Preoperatief laag serumtestosteron wordt geassocieerd met hooggradige prostaatkanker en een verhoogde Gleason-score upgrading.

Gleason-score (GS) en predominant Gleason-patroon werden bepaald in prostaatbiopten en in prostaatweefselmonsters, gecontroleerd door twee uro-pathologen.RE

Concluderend is cribriforme groei in Gleason graad 4 een sterke prognostische marker voor verre metastasen en ziekte-specifieke sterfte bij patiënten met Gleason-score 7 prostaatkanker bij radicale prostatectomie.

Nauwkeurige herkenning van Gleason-patroon 5 (GP5) prostaatadenocarcinoom (PCa) op kernbiopsie (NBX) is cruciaal omdat het geassocieerd wordt met ziekteprogressie en de slechtste klinische uitkomst.

Voor het eerst wordt reelin tot expressie gebracht in prostaatkanker en niet in goedaardig prostaatweefsel, en de expressie komt voor bij hogere Gleason-scores en correleert significant met toenemende enkelvoudige Gleason-patronen. Dit suggereert dat reelin mogelijk b

Een van de recente belangrijke wijzigingen in het Gleason-graderingssysteem, aanbevolen door de consensusconferentie van de International Society of Urological Pathology, is het registreren van het percentage Gleason-patroon 4 in de pathologierapporten van prostaatnaaldbiopsie en radicale prostatectomiegevallen met Gleason-score 7 prostaatadenocarcinoom.

De Gleason-score van prostaatadenocarcinomen is een belangrijke preoperatieve voorspeller van het gedrag van de kanker en wordt gebruikt om de behandeling te begeleiden.

Vaak gevonden in prostaatkankers met hoge Gleason-score, onderzochten we of de expressie van reelin wordt beïnvloed door enkelvoudige Gleason-patronen. Terwijl Gleason 3-patroon

van prostaatkanker zou voorkomen binnen Gleason-scores 3 tot 10, hoewel hogere scores gewoonlijk als agressievere vormen van prostaatkanker worden beschouwd. Aangezien onze studie gebaseerd is op een zeer li

3 + 4 = 7 en Gleason-score 4 + 3 = 7. Gleason-score 4 + 3 = 7 toonde een algemene correlatie met pathologisch stadium (orgaanbeperkt, focale extraprostatale uitbreiding, niet-focale extraprostatale uitbreiding, zaadblaasjesinvasie

We vergeleken de Gleason-scores gevonden op naaldbiopsie met de graad en het stadium (orgaanbeperkt, extraprostatale uitbreiding, positieve zaadblaasjes of lymfeklieren) bij radicale prostatectomie.

Voorspelling van uitkomst na radicale prostatectomie bij mannen met orgaanbeperkt Gleason-score 8 tot 10 adenocarcinoom.

Gebruikelijke en ongewone histologische patronen van hoog Gleason-score 8 tot 10 adenocarcinoom van de prostaat in naaldbiopsieweefsel.

Cribriforme groei is sterk voorspellend voor postoperatieve metastasen en ziekte-specifieke sterfte bij Gleason-score 7 prostaatkanker.

A waren vergelijkbaar in normale prostaat en goedaardige prostaathyperplasie (BPH), terwijl ze consistent varieerden binnen en tussen Gleason-histologische scores voor prostaatkanker. Deze variaties toonden


Hoe onderdrukt FTO de tumorvorming in de alvleesklier?

Answer: Verminderde expressie van de m6A-demethylase, vetmassa- en obesitas-geassocieerd eiwit (FTO), was verantwoordelijk voor de hoge niveaus van m6A RNA-modificatie bij alvleesklierkanker. Bovendien demethyleerde FTO de m6A-modificatie van praja ringvinger ubiquitine ligase 2 (PJA2), waardoor de afbraak van zijn mRNA werd verminderd, de Wnt-signaleringsroute werd onderdrukt en uiteindelijk de proliferatie, invasie en metastase van alvleesklierkankercellen werd geremd.

m6A-demethylase FTO onderdrukt de tumorvorming van alvleesklierkanker door PJA2 te demethyleren en Wnt-signaleringsroute te remmen.

Verminderde expressie van de m6A-demethylase, vetmassa- en obesitas-geassocieerd eiwit (FTO), was verantwoordelijk voor de hoge niveaus van m6A RNA-modificatie bij alvleesklierkanker. Bovendien demethyleerde FTO de m6A-modificatie van praja ringvinger ubiquitine ligase 2 (PJA2), waardoor de afbraak van zijn mRNA werd verminderd, de Wnt-signaleringsroute werd onderdrukt en uiteindelijk de proliferatie, invasie en metastase van alvleesklierkankercellen werd geremd.


Welk hulpmiddel is ontwikkeld om de glycanbescherming van geglycosyleerde eiwitten te identificeren?

Answer: GLYCO (GLYcan COverage) is een in silico methode om de glycanbescherming van een eiwitoppervlak te kwantificeren. De software geeft inzicht in glycan-rijke/schaarse gebieden van het gehele eiwitoppervlak of een deel daarvan. GLYCO berekent de glycanbescherming op basis van een enkel coördinatenbestand of meerdere coördinatenbestanden, bijvoorbeeld verkregen uit moleculaire dynamicasimulaties of door structuurdeterminatie met kernspinresonantiespectroscopie, waardoor analyse van glycandynamiek mogelijk is.

GLYCO: een hulpmiddel om de glycanbescherming van geglycosyleerde eiwitten te kwantificeren.

Hier hebben we een in silico methode ontwikkeld, GLYCO (GLYcan COverage), om de glycanbescherming van een eiwitoppervlak te kwantificeren. De software geeft inzicht in glycan-rijke/schaarse gebieden van het gehele eiwitoppervlak of een deel daarvan. GLYCO berekent de glycanbescherming op basis van een enkel coördinatenbestand of meerdere coördinatenbestanden, bijvoorbeeld verkregen uit moleculaire dynamicasimulaties of door structuurdeterminatie met kernspinresonantiespectroscopie, waardoor analyse van glycandynamiek mogelijk is.


Wat zijn de doelwitten van Tirbanibuline?

Answer: Tirbanibuline is een Src-kinaseremmer en een remmer van tubulinepolymerisatie die wordt ontwikkeld voor de lokale behandeling van actinische keratose en psoriasis.

Tirbanibuline is een nieuw remmer van tubulinepolymerisatie en Src-kinasesignalering.

Tirbanibuline (KX-01) is de eerste klinische Src-remmer van de nieuwe peptidomimetische klasse die zich richt op de peptidesubstraatsite van Src en daardoor meer specificiteit biedt voor de Src-kinase.

Tirbanibuline (Klisyri®) is een eersteklas Src-kinasesignaleringremmer en remmer van tubulinepolymerisatie die door Athenex in samenwerking met wereldwijde partners wordt ontwikkeld voor de lokale behandeling van actinische keratose en psoriasis. Gebaseerd op de gegevens van

Tirbanibuline, een nieuw krachtig antiproliferatief synthetisch middel dat tubulinepolymerisatie en Src-kinasesignalering remt, wordt ontwikkeld als een handige, veilige en effectieve behandeling in het veld van actinische keratose.

behandeling. Tirbanibuline, een nieuw krachtig antiproliferatief synthetisch middel dat tubulinepolymerisatie en Src-kinasesignalering remt, wordt ontwikkeld als een handige, veilige en effectieve behandeling in het veld van actinische keratose

ACHTERGROND: De remmer van tubulinepolymerisatie en Src-kinasesignalering tirbanibuline wordt onderzocht als een lokale behandeling voor actinische keratose, een voorloper van plaveiselcelcarcinoom.METHODEN: In twee identiek ontworpen dubbelblinde onderzoeken hebben we volwassenen met actinische keratosen op het gezicht of de hoofdhuid in een 1:1-verhouding willekeurig toegewezen aan behandeling met lokale tirbanibuline of een voertuig


Is retinolbindend proteïne 4 een adipokine?

Answer: Ja, Retinolbindend proteïne 4 (RBP4) is een prominente adipokine.

Systematische kwantificering van neurotrofe adipokines RBP4, PEDF en Clusterine in menselijk cerebrospinaal vocht en serum.

Retinolbindend proteïne 4 (RBP4) is een prominente adipokine i

Fetuin-A en retinolbindend proteïne 4 (RBP4) worden zowel als hepatokine als adipokine uitgescheiden.


Wat is de functie van BACH1

Answer: BACH1) is de eerste zoogdier-heem-bindende transcriptiefactor die behoort tot de basic region leucine zipper (bZIP) familie en een lid is van CNC (cap 'n' collar

Reguleringsmechanismen van het heem-regulerende eiwit BACH1

(BACH1) is de eerste zoogdier-heem-bindende transcriptiefactor die behoort tot de basic region leucine zipper (bZIP) familie en een lid is van CNC (cap 'n' collar)

BACH1 is een alomtegenwoordige hoofdregelaar van de cellulaire respons op oxidatieve stress

Bach1 is een bekende transcriptierepressor van het heem-oxygenase-1 (HO-1) gen.

Hier rapporteren we een transcriptiefactor BACH1,

Bach-eiwitten behoren tot een nieuwe familie van BTB-basic leucine zipper transcriptiefactoren die interageren met MafK en transcriptie reguleren via de NF-E2 site.

we hebben twee nieuwe bZip transcriptiefactoren geïdentificeerd, Bach1 en Bach2

Bach1, een heem-afhankelijke transcriptiefactor, toont de aanwezigheid van meerdere heem-bindingsplaatsen met verschillende coördinatiestructuren.

Proteomics-analyse van het Bach1-complex toonde interactie met p19(ARF), een tumorsuppressor die de Bach1-p53 interactie competitief remde bij overexpressie in cellen.

Bach1 is een transcriptierepressor die verschillende kritieke transcriptieresponsen moduleert, zoals de expressie van het heem-oxygenase-1 (HO-1) gen als reactie op oxidatieve stress.

Bach1 is een zoogdierlijke transcriptierepressor van HO-1.

Bach1 is een belangrijke transcriptierepressor die werkt door oxidatieve stress te moduleren en een potentieel doelwit is bij de behandeling van pulmonale fibrose (PF).

Overexpressie van Bach1, samen met MafK, onderdrukt de basale en UVA-gemedieerde HO-1 eiwitexpressie, terwijl het stilleggen van het Bach1-gen door Bach1-specifieke siRNA's een sterke verhoging van de constitutieve HO-1 niveaus veroorzaakt.

BTB en CNC homoloog 1 (Bach1) is een transcriptierepressor van heem-oxygenase-1 (HO-1).

Recentelijk werd aangetoond dat BTB en CNC homologie 1 (BACH1), een heem-gereguleerde transcriptiefactor die genen remt die betrokken zijn bij ijzer- en heemmetabolisme in normale cellen, het metabolisme en de metastatische potentie van kankercellen beïnvloedt.

toont BACH1 als een nieuwe door let-7 gereguleerde transcriptiefactor die matrix metalloproteinase1 (MMP1) expressie induceert en metastase bevordert. Een RKIP-pad

De BTB en CNC homologie 1 (BACH1) eiwit reguleert de α- en β-globine genexpressie tijdens de terminale differentiatie van erytroïde cellen

BACH1 rekruteert NANOG en histon H3 lysine 4 methyltransferase MLL/SET1 complexen om enhancer-promoter activiteit te reguleren en pluripotentie te behouden

Bach1 functioneert als transcriptierepressor van heem-oxygenase-1 (HO-1) en de beta-globine genen.

Bach1 functioneert als een hypoxie-induceerbare repressor voor het heem-oxygenase-1 gen in menselijke cellen.

Bach1 is een transcriptierepressor van het cytoprotectieve enzym heem-oxygenase-1 (HO-1).

Bach1 is een transcriptierepressor van het HO-1 gen en speelt een cruciale rol in weefselbescherming tegen oxidatieve stress door reperfusieletsel van het myocard.

Bach1 is een transcriptierepressor van het HO-1 gen (Hmox-1).

Bach1 als regulator van mitose, voorbij zijn transcriptiefunctie.

Bach1 is een transcriptierepressor van het heem-oxygenase (HO)-1 gen.

Dus speelt Bach1 een belangrijke rol in het reguleren van de constitutieve en induceerbare expressieniveaus van HO-1 in de hersenen.

BACH1 speelt belangrijke rollen in zowel gefosforyleerde als gede-fosforyleerde staat en functioneert in coördinatie met meerdere signaalmoleculen.

het Maf herkenningselement (MARE). Omdat Bach1 een repressor is van de oxidatieve stressrespons, onderzochten we de functie(s) van Bach1 in keratinocyten

De transcriptiefactor BTB en CNC homologie 1 (Bach1) wordt breed tot expressie gebracht in de meeste zoogdierweefsels en functioneert primair als transcriptiesuppressor door heterodimerisatie met kleine Maf-eiwitten en binding aan Maf herkenningselementen in de promotoren van doelgenen.

Daarom functioneert Bach1 als een hypoxie-induceerbare repressor voor het HO-1 gen, waarmee het bijdraagt aan de fijnregeling van de zuurstofhomeostase in menselijke cellen.

Dus is BACH1 een waarschijnlijke kandidaat voor het bemiddelen van BRCA1 DNA-reparatie en tumorsuppressiefuncties.

BACH1, een nieuw helicase-achtig eiwit, interageert direct met BRCA1 en draagt bij aan diens DNA-reparatiefunctie.

Transcriptiefactor BACH1 [BTB (broad-complex, tramtrack en bric-a-brac) en CNC (cap'n'collar eiwit) homologie 1] bindt aan ARE-achtige sequenties en functioneert als transcriptierepressor in een subset van ARE-gereguleerde genen, waarmee het de activatorfunctie van Nrf2 tegengaat.

Het verlies van BACH1 functie in menselijke keratinocyten resulteert vrijwel uitsluitend in inductie van HMOX1, wat suggereert dat BACH1 functioneert als een rheostaat die de niveaus van intracellulair vrij heem reguleert.

BACH1 is een DNA-reparatie-eiwit dat de BRCA1 schade-respons ondersteunt.

De N-terminus van BACH1 functioneert in DNA-metabolisme als DNA-afhankelijke ATPase en helicase.

Bach1 is een transcriptierepressor van heem-oxygenase-1, een van de meest induceerbare fase 2 eiwitten.

Onze bevindingen suggereren dat Bach1 mogelijk de regulatie van mitotische chromosomen onder cellulaire stresscondities medieert.

In onze recente studie ontdekten we dat Bach1 een nieuwe rol heeft in de uitlijning van mitotische chromosomen tijdens de metafase.

Het doel van deze studie was om de mogelijke correlatie te onderzoeken tussen metastase-geassocieerd long adenocarcinoom transcript 1 (MALAT1) en de transcriptiefactor BTB en CNC homologie 1 (BACH1) en hun klinisch-pathologische betekenis bij triple-negatieve borstkanker (TNBC).


Waar staat het gen symbool EREG voor?

Answer: Het gen symbool EREG staat voor het gen epireguline.

We ontdekten dat cellen die deficient zijn in epidermale groeifactor (EGF) een lagere basale ERK-activiteit vertoonden dan de cellen die deficient zijn in heparine-bindende EGF (HBEGF), transformerende groeifactor alfa (TGFα) of epireguline (EREG), maar alle cellijnen die deficient zijn in een enkele EGFR-ligand behielden de ERK-activatiegolven.


Welk hulpmiddel is ontwikkeld voor proteoom-brede detectie van membraanlipide-bindende eiwitten?

Answer: MBPpred is een op profiel Hidden Markov Model gebaseerde methode die in staat is membraanbindende eiwitten (MBP's) te detecteren op basis van informatie gecodeerd in hun aminozuurvolgorde.

MBPpred: Proteoom-brede detectie van membraanlipide-bindende eiwitten met behulp van profiel Hidden Markov Modellen.

Hier rapporteren we een op profiel Hidden Markov Model gebaseerde methode die in staat is membraanbindende eiwitten (MBP's) te detecteren op basis van informatie gecodeerd in hun aminozuurvolgorde, genaamd MBPpred. De methode identificeert MBP's die een of meer van de tot nu toe beschreven membraanbindende domeinen (MBD's) bevatten, en classificeert deze eiwitten verder op basis van hun positie ten opzichte van het membraan, hetzij als perifeer of transmembraan. MBPpred is online beschikbaar op http://bioinformatics.biol.uoa.gr/MBPpred. Deze methode werd toegepast op geselecteerde eukaryote proteomen om de kenmerken te onderzoeken die zij vertonen in verschillende eukaryote rijken en fyla.


Welke ziekte kan worden behandeld met Avacopan?

Answer: Avacopan is effectief bij ANCA-geassocieerde vasculitis.

Huidige therapieën zijn vaak effectief in het induceren en behouden van remissie, maar gaan gepaard met diverse toxiciteiten. Verschillende nieuwe therapieën worden ontwikkeld voor ANCA-vasculitis. Avacopan, een oraal toegediende remmer van de complementfragment 5a (C5a) receptor, is beoordeeld in een fase 3 klinische studie en kan een rol spelen bij het verminderen van de cumulatieve glucocorticoïdendosis.

Nieuwe behandelmethoden, zoals de C5a receptorremmer avacopan, zouden in de toekomst een geminimaliseerde steroïdebehandeling mogelijk kunnen maken.

GPA/MPA INDUCTIE VAN REMISSIE: Zoals aangetoond in de ADVOCATE-studie maakt avacopan een substantiële vermindering van het gebruik van glucocorticoïden (GC) mogelijk tijdens de inductie van remissie. Een toekomstige rol van avacopan in de behandeling van GPA en MPA is waarschijnlijk.

Avacopan heeft veelbelovende resultaten laten zien bij ANCA-geassocieerde vasculitis als onderdeel van een glucocorticoïd-vrij inductieregime in een recent afgeronde fase 3 studie.

Bij ANCA-geassocieerde vasculitis was avacopan superieur aan het afbouwen van prednison voor het behouden van remissie.

BRONVERMELDING: Jayne DRW, Merkel PA, Schall TJ, et al. Avacopan voor de behandeling van ANCA-geassocieerde vasculitis. N Engl J Med. 2021;384:599-609. 33596356.

CONCLUSIES: In deze studie met patiënten met ANCA-geassocieerde vasculitis was avacopan niet inferieur maar ook niet superieur aan het afbouwen van prednison wat betreft remissie op week 26, en was het superieur aan prednisonafbouw wat betreft het behouden van remissie op week 52.

Gerandomiseerde studie van de C5a receptorremmer Avacopan bij ANCA-geassocieerde vasculitis.

Momenteel worden nieuwe moleculen ontwikkeld en sommige hebben al klinische werkzaamheid aangetoond, zoals avacopan (C5aR-blokker) bij ANCA-vasculitis.

In september 2021 kreeg avacopan zijn eerste goedkeuring in Japan voor de behandeling van microscopische polyangiitis (MPA) en granulomatose met polyangiitis (GPA), de twee meest voorkomende vormen van ANCA-geassocieerde vasculitis, waar het wordt vermarkt door Kissei Pharmaceutical in samenwerking met Vifor Pharma.

In oktober 2021 werd avacopan goedgekeurd in de VS als aanvullende behandeling bij volwassenen met ernstige actieve ANCA-geassocieerde vasculitis (specifiek MPA en GPA) in combinatie met standaardtherapie inclusief glucocorticoïden (avacopan vervangt het gebruik van glucocorticoïden niet).

Avacopan in de behandeling van ANCA-geassocieerde vasculitis.

Avacopan werd goedgekeurd in de VS als aanvullende behandeling bij volwassenen met ernstige actieve ANCA-geassocieerde vasculitis (met name MPA en GPA) in combinatie met standaardtherapie inclusief glucocorticoïden (avacopan elimineert het gebruik van glucocorticoïden niet).

Avacopan (TAVNEOS™) is een complement 5a receptor (C5aR) antagonist ontwikkeld door ChemoCentryx voor de behandeling van auto-immuunziekten, waaronder antineutrofiel cytoplasmatisch antilichaam (ANCA)-geassocieerde vasculitis.

Prednison.CONCLUSIES: In deze studie met patiënten met ANCA-geassocieerde vasculitis was avacopan niet inferieur maar ook niet superieur aan het afbouwen van prednison.

ACHTERGROND: De C5a receptorremmer avacopan wordt bestudeerd voor de behandeling van antineutrofiel cytoplasmatisch antilichaam (ANCA)-geassocieerde vasculitis. METHODEN: In deze gerandomiseerde, gecontroleerde studie werden patiënten met ANCA-geassocieerde vasculitis in een 1:1 verhouding toegewezen om orale avacopan te ontvangen in een dosis van 30 mg tweemaal daags of orale prednison.

DOEL: Deze studie had tot doel de veiligheid te evalueren van avacopan, een oraal toegediende C5a receptorremmer, voor de behandeling van antineutrofiel cytoplasmatisch antilichaam (ANCA)-geassocieerde vasculitis naast standaardzorg (SOC) behandeling met glucocorticoïden met cyclofosfamide of rituximab. METHODEN: In deze gerandomiseerde 12-weekse studie werd tweemaal daags avacopan (10 mg of 30 mg) plus SOC beoordeeld versus alleen SOC bij patiënten met nieuw gediagnosticeerde/herstellende ANCA-geassocieerde vasculitis.

nephritis. Deze studie zal evalueren of avacopan de noodzaak voor chronische glucocorticoïden in de behandeling van ANCA-geassocieerde vasculitis kan vervangen. DOEL: Het doel van deze studie is het bepalen van het percentage patiënten in remissie op week 26 en met aanhoudende remissie op week 52, gedefinieerd als een Birmingham Vasculitis Activity Score=0, en die geen glucocorticoïden gebruiken binnen 4 weken voorafgaand aan week 26 en week 52, respectievelijk. METHODEN: De Avacopan Development in Vasculitis to Obtain Corticosteroid elimination and Therapeutic Efficacy studie is een gerandomiseerde, dubbelblinde, actieve comparator (prednison), 2-arm studie die de veiligheid en werkzaamheid van avacopan versus prednison evalueert, toegediend in combinatie met |


Is HYDIN (Hydrocephalus-inducing protein homolog) een axonemaal eiwit?

Answer: Ja, HYDIN is een axonemaal eiwit.

Hydin werd recentelijk geïdentificeerd als een axonemaal eiwit; de functie ervan is echter nog onbekend.

precieze axonemale locatie van hydin, een eiwit dat, wanneer gemuteerd, hydrocefalus veroorzaakt, en definieerde een unieke rol voor hydin in ciliaire beweeglijkheid.


Welke ziekte staat ook bekend als de ziekte van Bechterew?

Answer: Ankyloserende spondylitis (ziekte van Bechterew) is de meest typische vorm van axiale SpA waarbij sacroiliitis kan worden aangetoond op röntgenfoto's van de SI-gewrichten.

Ankyloserende spondylitis (ziekte van Bechterew) is de meest typische vorm van axiale SpA waarbij sacroiliitis kan worden aangetoond op röntgenfoto's van de SI-gewrichten.

[Speciale overwegingen bij de therapie van verwondingen van de cervicale wervelkolom bij ankyloserende spondylitis (ziekte van Bechterew)]

Ankyloserende spondylitis (AS) of ziekte van Bechterew is een chronische, meestal progressieve, systemische inflammatoire gewrichtsaandoening die voornamelijk de wervelkolom en sacro-iliacale gewrichten aantast.

gerichte kloning van het HLA-B27-gen geïsoleerd van een patiënt met ankyloserende spondylitis (ziekte van Bechterew)].

[Ankyloserende spondylitis (ziekte van Bechterew) – een actuele review (vertaling auteur)].

De verdeling van klinische bevindingen bij het Bechterew-syndroom (ankyloserende spondylitis) suggereert verschillende genetische subgroepen.

Hyperplasie van het processus coronoideus bij patiënten met ankyloserende spondylitis (ziekte van Bechterew).

[Chirurgische behandeling van ankyloserende spondylitis (ziekte van Bechterew)].

[Diagnose en therapie van axiale spondyloartritis inclusief ankyloserende spondylitis (ziekte van Bechterew)].

Ankyloserende spondylitis (AS) ofwel Bechterew- of Marie-Strümpell-ziekte is een chronische inflammatoire auto-immuunziekte die bij voorkeur de wervelkolom aantast in de vorm van sacroiliitis en spondylitis [1,2].

Hoewel betrokkenheid van het temporomandibulaire gewricht bij patiënten met ankyloserende spondylitis (AS, ziekte van Bechterew) eerder is beschreven


Via welk pad bevordert epireguline de leptinesecretie?

Answer: EREG verhoogde de leptineproductie en -secretie op een dosisafhankelijke manier in iAb vet explanten via het EGFR/MAPK-pad.

EREG verhoogde de leptineproductie en -secretie op een dosisafhankelijke manier in iAb vet explanten via het EGFR/MAPK-pad.


Zijn er R-pakketten die helpen bij het visualiseren van gegevens op spiralen?

Answer: Ja. Spiralize is een R-pakket voor het visualiseren van gegevens op spiralen.

spiralize: een R-pakket voor het visualiseren van gegevens op spiralen.

De spiraalindeling heeft twee grote voordelen voor datavisualisatie. Ten eerste kan het gegevens met lange assen visualiseren, wat de resolutie van de visualisatie aanzienlijk verbetert. Ten tweede is het efficiënt voor tijdreeksgegevens om periodieke patronen te onthullen. Hier presenteren we het R-pakket spiralize dat een algemene oplossing biedt voor het visualiseren van gegevens op spiralen. spiralize implementeert talrijke grafische functies zodat zelfgedefinieerde grafieken op hoog niveau gemakkelijk door gebruikers kunnen worden geïmplementeerd. De flexibiliteit en kracht van spiralize worden gedemonstreerd aan de hand van vijf voorbeelden uit datasets uit de echte wereld.


Was ALVAC-HIV effectief voor HIV-preventie in de HVTN 702-studie?

Answer: Nee. Het ALVAC-gp120-regime voorkwam geen HIV-1-infectie bij deelnemers in Zuid-Afrika ondanks eerdere aanwijzingen van immunogeniciteit

Tijdens de 24 maanden durende follow-up werd HIV-1-infectie vastgesteld bij 138 deelnemers in de vaccingroep en bij 133 in de placebogroep (hazard ratio, 1,02; 95% betrouwbaarheidsinterval, 0,81 tot 1,30; P = 0,84). CONCLUSIES: Het ALVAC-gp120-regime voorkwam geen HIV-1-infectie bij deelnemers in Zuid-Afrika ondanks eerdere aanwijzingen van immunogeniciteit. (HVTN 702 ClinicalTrials.gov nummer, NCT02968849.).

De gevorderde fase HIV-preventievaccinonderzoeken uitgevoerd in Zuid-Afrika (HVTN 702) en in Thailand (RV144), die beide canarypox-virale vectoren en geadjuvanteerde gp120-eiwitten onderzochten, gaven verschillende resultaten. De Zuid-Afrikaanse studie vond geen vaccineffectiviteit, terwijl de Thaise studie een bescheiden, maar statistisch significante, succes had met de vooraf gespecificeerde modified intention-to-treat-analyse in de protocollen van beide studies.

Echter, met het recente falen van de HVTN 702 klinische studie, kan een uitgebreide profilering van humorale immuunresponsen inzicht bieden in deze teleurstellende resultaten.

Een canarypox-proteïne HIV-vaccinregime (ALVAC-HIV plus AIDSVAX B/E) toonde een bescheiden effectiviteit in het verminderen van infecties in Thailand.

De vaccin- en placebogroepen. Tijdens de 24 maanden durende follow-up werd HIV-1-infectie vastgesteld bij 138 deelnemers in de vaccingroep en bij 133 in de placebogroep (hazard ratio, 1,02; 95% betrouwbaarheidsinterval, 0,81 tot 1,30; P = 0,84). CONCLUSIES: Het ALVAC-gp120-regime voorkwam geen HIV-1-infectie bij deelnemers in Zuid-Afrika d


Binden Afamin vitamine E?

Answer: Ja, Afamin is een plasma vitamine E-bindend glycoproteïne.

Het plasma glycoproteïne afamin is eerder geïdentificeerd als een alternatieve drager van vitamine E in extravasculaire vloeistoffen zoals plasma en cerebrospinale, ovariumfollikel- en zaadvloeistoffen.

afamin, een vitamine E-bindend eiwit in menselijk plasma

het menselijke vitamine E-bindende eiwit afamin

Afamin is een plasma vitamine E-bindend glycoproteïne

Het menselijke vitamine E-bindende glycoproteïne afamin wordt voornamelijk in de lever tot expressie gebracht en is geassocieerd met zowel bestaande als nieuwe gevallen van het metabool syndroom


Is verstoring van immuunregulatiemechanismen geassocieerd met nadelige zwangerschapsuitkomsten, waaronder pre-eclampsie (PE)?

Answer: Ontsteking en oxidatieve stress op de moeder-kind interface kenmerken de placentaire disfunctie die ten grondslag ligt aan de zwangerschapsstoornis pre-eclampsie.

De systemische en placentaire inflammatoire reacties van de moeder dragen bij aan de pathogenese van hypertensieve zwangerschapsstoornissen, waaronder pre-eclampsie, een zwangerschapspecifiek syndroom, hoewel de rol van ontsteking onduidelijk blijft.

Onze resultaten geven aan dat deze eiwitten nieuwe factoren zijn die belangrijke rollen spelen in het immunologische pathomechanisme van pre-eclampsie.

Ontsteking en oxidatieve stress op de moeder-kind interface kenmerken de placentaire disfunctie die ten grondslag ligt aan de zwangerschapsstoornis pre-eclampsie.

De abnormale expressie van Tim-3 op MDSC kan betrokken zijn bij de pathogenese van PE en zou een marker kunnen zijn om de immuunfunctie bij PE te evalueren.

Maternaal immuuntolerantie is belangrijk voor het in stand houden van de zwangerschap, en onderzoekers hebben zich de laatste jaren steeds meer gericht op de cruciale rollen van cytokines in de pathogenese van PE.

Verstoring van goed gecontroleerde immuunfuncties leidt tot onvruchtbaarheid, placentaire ontsteking en talrijke zwangerschapscomplicaties, waaronder pre-eclampsie (PE).

Effect van endogene en exogene triggers van oxidatieve stress op nadelige zwangerschapsuitkomsten: pre-eclampsie, foetale groeibeperking, zwangerschapsdiabetes mellitus en vroeggeboorte.

Verstoring van complexe immuunregulatiemechanismen wordt geassocieerd met nadelige zwangerschapsuitkomsten, waaronder pre-eclampsie (PE).

Daarnaast is aangetoond dat immuunverstoring mogelijk verantwoordelijk is voor sommige nadelige zwangerschapsuitkomsten zoals pre-eclampsie (PE), terugkerende spontane abortus (RSA) en intra-uteriene groeibeperking (IUGR).

Respons. In eerdere modellen van pre-eclampsie (PE) werd aangetoond dat defecte immuunfunctie veroorzaakt door verstoring van lymphangiogenese betrokken is bij de ziektepathofysiologie.

DOEL: Verhoogde oxidatieve stress en immuunfunctiestoornissen worden in verband gebracht met pre-eclampsie (PE) en kunnen bijdragen aan de twee- tot viervoudige toename van de prevalentie van PE bij vrouwen met type 1

In pre-eclampsie is de regulatie van immuunresponsen verstoord als gevolg van abnormale activatie van aangeboren immuuncellen en onevenwichtige differentiatie van T-helpercel subsets, wat een cytotoxische omgeving in de baarmoeder creëert.

Verstoring in de regulatie van immuunresponsen bij het placentaire subtype van pre-eclampsie.

Een verstoord immuunsysteem kan een predisponerende factor zijn of het gevolg van placentaire oxidatieve stress of overmatige ontsteking bij pre-eclampsie.

Sluiten onvoldoende controle van ontsteking, falen van tolerantie ten opzichte van vaderlijke antigenen op de foetaal-maternale interface, en daaropvolgende over- of onvoldoende activatie van immuunmediatoren in.

In deze review richten we ons op de rol van overmatige systemische ontsteking als gevolg van een gedysreguleerd immuunsysteem in de ontwikkeling van pre-eclampsie.

PROBLEEM: Het doel van deze studie is te verduidelijken of de verstoring van immuunregulatie optreedt in de vroege zwangerschap vóór de klinische manifestaties van preeclampsie.

Echter, bij pre-eclampsie is de regulatie van immuunresponsen verstoord als gevolg van abnormale activatie van aangeboren immuuncellen en onevenwichtige differentiatie van T-helpercel subsets, wat een cytotoxische omgeving in utero creëert.

Concluderend kan een verstoord immuunsysteem een predisponerende factor zijn of het gevolg van placentaire oxidatieve stress of overmatige ontsteking bij pre-eclampsie.

Verstoring van deze immuunbalans en/of onvoldoende placentaire perfusie wordt verondersteld geassocieerd te zijn met veel zwangerschapsgerelateerde complicaties, zoals terugkerende spontane abortus, pre-eclampsie en foetale intra-uteriene groeibeperking.

Daarom is een delicate immuunbalans cruciaal voor het behoud van een succesvolle zwangerschap, terwijl verstoring van deze balans complicaties kan veroorzaken zoals implantatiefalen, miskraam, vroeggeboorte/arbeid, pre-eclampsie en foetale groeibeperking.

Antigenen tijdens de zwangerschap. Verstoring van complexe immuunregulatiemechanismen wordt geassocieerd met nadelige zwangerschapsuitkomsten, waaronder pre-eclampsie (P

Succesvolle zwangerschap. Het is aangetoond dat aangeboren immuunstoornissen mogelijk verantwoordelijk zijn voor sommige nadelige zwangerschapsuitkomsten zoals pre-eclamps

Echter, immuunmaladaptatie en hemostatische disbalans worden verondersteld verantwoordelijk te zijn voor nadelige zwangerschapsuitkomsten, zoals pre-eclampsie (PE), miskraam, terugkerende spontane abortus (RSA) en intra-uteriene groeibeperking (IUGR).

PROBLEEM: Het doel van deze studie is te verduidelijken of de verstoring van immuunregulatie optreedt in de vroege zwangerschap vóór de klinische manifestaties van pre-eclampsie. STUDIEMETHODE: De serumconcentraties van interleukine-2 (IL-2) en tumor necrose factor-alfa (TNF-alfa) werden bepaald met behulp van enzymgekoppelde immunosorbent assay (ELISA) in het eerste trimester van de zwangerschap bij vrouwen die na 28 weken zwangerschap pre-eclampsie ontwikkelden (preeclamptische groep) en bij vrouwen die de zwangerschap zonder complicaties voltooiden (controlegroep). RESULTATEN: De serumconcentraties van zowel IL-2 als TNF-alfa in het eerste trimester van de preeclamptische groep waren significant hoger dan die van de controlegroep. CONCLUSIES: Dat de verstoring van feto-maternale immuunregulatie mogelijk voorafgaat aan de klinische manifestaties van pre-eclampsie, wat relevant kan zijn in

Pre-eclampsie kan dus worden beschouwd als een hyperinflammatoire toestand geassocieerd met defecte regulatie van het immuunsysteem, voorgesteld als een sleutelelement in de pathologische gebeurtenissen van het placentaire subtype van deze aandoening.

Het is aangetoond dat aangeboren immuunstoornissen mogelijk verantwoordelijk zijn voor sommige nadelige zwangerschapsuitkomsten zoals pre-eclampsie (PE); hemolyse, verhoogde leverenzymen, lage bloedplaatjes (HELLP) syndroom; intra-uteriene groeibeperking (IUGR); en terugkerende spontane abortus (RSA).


Kunnen autophagie-gerelateerde lncRNA's worden gebruikt voor de prognose van colorectale kanker?

Answer: Ja, er is een prognostisch voorspellingsmodel voor CRC ontwikkeld op basis van negen ARlncRNA's (NKILA, LINC00174, AC008760.1, LINC02041, PCAT6, AC156455.1, LINC01503, LINC00957 en CD27-AS1). De 5-jaarsoverlevingskans was significant lager in de hoogrisicogroep dan in de laagrisicogroep binnen de trainingsset, validatieset en alle patiënten (alle p < 0,001). Het model had een hoge sensitiviteit en nauwkeurigheid bij het voorspellen van de 1-jaarsoverlevingskans (oppervlakte onder de curve = 0,717). De risicoscore van het voorspellingsmodel was een onafhankelijke voorspeller van CRC.

Een nieuw prognostisch voorspellingsmodel voor colorectale kanker gebaseerd op negen autophagie-gerelateerde lange niet-coderende RNA's

Er is een prognostisch voorspellingsmodel voor CRC ontwikkeld op basis van negen ARlncRNA's (NKILA, LINC00174, AC008760.1, LINC02041, PCAT6, AC156455.1, LINC01503, LINC00957 en CD27-AS1). De 5-jaarsoverlevingskans was significant lager in de hoogrisicogroep dan in de laagrisicogroep binnen de trainingsset, validatieset en alle patiënten (alle p < 0,001). Het model had een hoge sensitiviteit en nauwkeurigheid bij het voorspellen van de 1-jaarsoverlevingskans (oppervlakte onder de curve = 0,717). De risicoscore van het voorspellingsmodel was een onafhankelijke voorspeller van CRC.

Het nieuwe ARlncRNA-gebaseerde model voorspelt de prognose van CRC-patiënten en biedt nieuwe onderzoeksrichtingen met betrekking tot potentiële mechanismen die het biologische gedrag van CRC reguleren. ARlncRNA's kunnen een belangrijke rol spelen in gepersonaliseerde kankerbehandeling.


Zijn er rollen voor cohesinemutaties bij AML?

Answer: Ja. Verschillende baanbrekende studies hebben aangetoond dat cohesinemutaties het evenwicht verstoren tussen zelfvernieuwing en differentiatie van hematopoëtische stam- en voorlopercellen (HSPC). Opkomende gegevens beginnen nu de moleculaire mechanismen te onthullen die ten grondslag liggen aan dit fenotype. Een van deze mechanismen is een rol voor cohesine in de controle van ontstekingsreacties in HSPC's en myeloïde cellen. Ontstekingssignalen beperken de zelfvernieuwing van HSPC's en stimuleren de differentiatie van HSPC's. In overeenstemming hiermee bevorderen cohesinemutaties resistentie tegen ontstekingssignalen en kunnen ze een selectief voordeel bieden voor de progressie van AML.

Verschillende baanbrekende studies hebben aangetoond dat cohesinemutaties het evenwicht verstoren tussen zelfvernieuwing en differentiatie van hematopoëtische stam- en voorlopercellen (HSPC). Opkomende gegevens beginnen nu de moleculaire mechanismen te onthullen die ten grondslag liggen aan dit fenotype. Een van deze mechanismen is een rol voor cohesine in de controle van ontstekingsreacties in HSPC's en myeloïde cellen. Ontstekingssignalen beperken de zelfvernieuwing van HSPC's en stimuleren de differentiatie van HSPC's. In overeenstemming hiermee bevorderen cohesinemutaties resistentie tegen ontstekingssignalen en kunnen ze een selectief voordeel bieden voor de progressie van AML.


Wat is het doelwit van Sotorasib?

Answer: Sotorasib is een KRASG12C-remmer.

Tot slot tonen we aan dat een selectieve PI4KA-remmer de antineoplastische activiteit van de KRASG12C-remmer sotorasib versterkt, wat wijst op een klinisch pad om deze route te benutten.

Er zijn echter recent klinische kandidaten ontwikkeld die gericht zijn op het KRAS G12C-eiwit. MRTX849 en recent goedgekeurde Sotorasib zijn covalente binders die zich richten op het gemuteerde cysteïne 12 en het Switch II-pocket bezetten.

Sotorasib met werkzaamheid bij kRAS-G12C-mutatie van NSCLC

Twee van dergelijke remmers, sotorasib (AMG 510) en adagrasib (MRTX849), werden recent geëvalueerd in fase I-III onderzoeken voor de behandeling van niet-kleincellige longkanker met KRAS-G12C-mutaties, wat een nieuw tijdperk van precisie-oncologie inluidt.

De bevindingen, samen met gegevens over de KRASG12C-remmer sotorasib, werden gepresenteerd op het European Society for Medical Oncology Congress 2021.

De FDA heeft de eerste KRAS-gerichte therapie, sotorasib, goedgekeurd voor patiënten met eerder behandelde niet-kleincellige longkanker met KRASG12C-mutaties.

In 2021 keurde de Food and Drug Administration (FDA) het gebruik van Sotorasib (Lumakras) goed voor de behandeling van volwassen patiënten met lokaal gevorderde of gemetastaseerde NSCLC met KRAS-G12C-mutatie, na ten minste één eerdere systemische therapie.

De KRASG12C-remmer sotorasib blijft indruk maken bij niet-kleincellige longkanker: in de fase II CodeBreak 100-studie veroorzaakte het middel reacties bij meer dan een derde van de patiënten en leidde het tot een mediane progressievrije overleving van bijna 7 maanden. Gebaseerd op deze resultaten

Sotorasib is een eersteklas KRASG12C covalente remmer in klinische ontwikkeling voor de behandeling van tumoren met de KRAS p.G12C-mutatie. In de niet-klinische tot

Recentelijk worden nieuwe KRAS G12C-remmers, zoals sotorasib en adagrasib, ontwikkeld in klinische onderzoeken en hebben veelbelovende resultaten getoond bij gemetastaseerde NSCLC.

We evalueerden de klinische validiteit van Guardant360 CDx als begeleidende diagnostiek voor sotorasib voor detectie van KRAS p.G12C, een belangrijke oncogene NSCLC-driver-mutatie.

Tot de recente goedkeuring van sotorasib, een KRAS G12C-remmer, resulteerde het ontbreken van gerichte therapie voor KRAS in een slechte prognose voor patiënten met tumoren die KRAS-mutaties dragen.

Pogingen om subtypspecifieke remmers te produceren zijn succesvoller geweest, en verschillende KRASG12C-remmers hebben klinische onderzoeken bereikt, waaronder adagrasib en sotorasib, die vroege aanwijzingen voor werkzaamheid bij patiënten hebben getoond. L

Sotorasib is een eersteklas klein molecuul dat KRAS G12C onomkeerbaar remt, het in een inactieve staat vergrendelt, oncogene signalering remt en een pro-inflammatoire micro-omgeving induceert. H

fase I-onderzoek, de KRASG12C-remmer sotorasib veroorzaakte reacties bij ongeveer een derde van de patiënten met de ziekte en werd over het algemeen goed verdragen.

Zeven KRAS-G12C-remmers zijn in klinische onderzoeken en sotorasib is de eerste die FDA-goedkeuring heeft gekregen. Hier, wij

Er zijn verrassende vorderingen geweest in direct gerichte geneesmiddelen voor KRAS, vooral in KRAS (G12C)-remmers, zoals AMG510 (sotorasib) en MRTX849 (adagrasib), die bemoedigende resultaten hebben behaald in klinische onderzoeken. Spannend is dat AMG510 w

Bemoedigend is dat de KRASG12C-remmer AMG510 (sotorasib), die recentelijk is goedgekeurd voor de behandeling van NSCLC en CRC, het direct richten op KRAS de meest veelbelovende strategie maakt voor kankertherapie. Om beter

Resultaten van het niet-klinische veiligheidsprogramma ondersteunen een hoge baten/risico-verhouding van sotorasib voor de behandeling van patiënten met KRAS p.G12C-gemuteerde tumoren.

Goedgekeurd de eerste KRAS-gerichte therapie, sotorasib, voor patiënten met eerder behandelde niet-kleincellige longkanker met KRASG12C-mutaties. In een fase I

Een "onbehandelbaar" doelwit, kan succesvol worden gericht bij niet-kleincellige longkanker. In een fase I-onderzoek veroorzaakte de KRASG12C-remmer sotorasib reacties

Andere kankers. Sotorasib is een klein molecuul dat selectief en onomkeerbaar KRASG12C target.METHODEN: We voerden een fase 1-onderzoek uit met sotorasib bij patiënten met gevorderde solide tumoren met de

Gebaseerd op veelbelovende resultaten in zowel preklinische als klinische onderzoeken, kreeg sotorasib, een nieuwe KRASG12C-remmer, in mei 2021 voorwaardelijke goedkeuring van de FDA.

Niet-klinisch veiligheidsprofiel van Sotorasib, een KRASG12C-specifieke covalente remmer voor de behandeling van KRAS p.G12C-gemuteerde kanker.

In een fase I-onderzoek veroorzaakte de KRASG12C-remmer sotorasib reacties bij ongeveer een derde van de patiënten met de ziekte en werd over het algemeen goed verdragen.

Over het geheel genomen ondersteunen de resultaten van het niet-klinische veiligheidsprogramma een hoge baten/risico-verhouding van sotorasib voor de behandeling van patiënten met KRAS p.G12C-gemuteerde tumoren.

KRASG12C-remming met Sotorasib bij gevorderde solide tumoren.


Wordt ASF1 gefosforyleerd door de Tousled-achtige kinasen?

Answer: Ja, Asf1, een belangrijke histon H3-H4 chaperonne die voor dit proces nodig is, wordt gefosforyleerd door Tousled-achtige kinasen (TLK's).

Asf1, een belangrijke histon H3-H4 chaperonne die voor dit proces nodig is, wordt gefosforyleerd door Tousled-achtige kinasen (TLK's).

De Tousled-achtige kinasen 1 en 2 (TLK1/2) regelen histonafzetting via de ASF1 histon chaperonne

De Tousled-achtige kinasen (TLK's) zijn betrokken bij chromatine-assemblage, DNA-reparatie en transcriptie. Er bestaan twee TLK-genen bij mensen, en hun expressie is vaak verstoord bij kanker. TLK's fosforyleren Asf1

TLK's interageren specifiek (en fosforyleren) met de chromatine-assemblagefactor Asf1, een histon H3-H4 chaperonne

TLK1-substraten werden geïdentificeerd als het histon H3 en Asf1 (een histon H3/H4 chaperonne)


Wat is Luteoline?

Answer: Luteoline is beoordeeld als een flavonoïde met potentiële cardioprotectieve, ontstekingsremmende en anti-kankeractiviteiten.

Onlangs hebben veel studies de antikanker eigenschappen van de flavonoïde luteoline tegen verschillende tumoren gerapporteerd, maar er is nog steeds een gebrek aan beschrijving van het werkingsmechanisme.

Luteoline, een polyfenolische flavonoïde, heeft krachtige ontstekingsremmende eigenschappen.

Luteoline is een falconoïde verbinding die een antioxidant effect heeft, maar het mechanisme ervan bij I/R letsel in vivo en in vitro is nog onvoldoende onderzocht.

Luteoline is een van nature voorkomende flavon die naar verluidt ontstekingsremmende effecten heeft.

Luteoline is een flavonoïde die in planten voorkomt in de vorm van aglyconen of glucosiden.

Luteoline, een van nature voorkomende flavonoïde, bezit anti-kankeractiviteiten tegen verschillende menselijke kankers, maar de exacte moleculaire en biochemische mechanismen van bovenstaande bevindingen zijn niet erg duidelijk, en de activiteit ervan tegen plaveiselcelcarcinoom van hoofd en hals (HNSCC) wordt zelden genoemd. In deze

Luteoline is een flavonoïde met antioxiderende eigenschappen die al zijn aangetoond in studies gerelateerd aan ontsteking, tumor en cardiovasculaire processen; echter is er geen beschikbare informatie over de antioxiderende effecten op de veneuze endotheel locatie. Wij

Luteoline (3',4',5,7-tetrahydroxyflavon) is een fytochemische stof die vaak voorkomt in medicinale kruiden.

Luteoline is een voedingsflavonoïde die vaak voorkomt in sommige medicinale planten.

Luteoline (2-[3,4-dihydroxyfenyl]-5,7-dihydroxy-4-chromenon) is een van nature voorkomende flavonoïde die voorkomt in fruit en groenten en vele antikanker eigenschappen vertoont.

Luteoline, 3',4',5,7-tetrahydroxyflavon, is een veelvoorkomende flavonoïde die voorkomt in veel soorten planten, waaronder fruit, groenten en medicinale kruiden.

Luteoline is een veelvoorkomende voedingsflavonoïde aanwezig in Chinese kruidenmiddelen die belangrijke ontstekingsremmende eigenschappen zou hebben.

Luteoline is een falconoïde verbinding die aanwezig is in verschillende soorten planten en opmerkelijk potentieel bezit als chemopreventief middel.

Luteoline is een plantaardige flavonoïde die anti-oxidatieve, ontstekingsremmende en anti-tumor effecten vertoont.

Luteoline is een ontstekingsremmende flavonoïde en wijdverspreid aanwezig in planten.

cruciaal in de pathogenese van talrijke hersenaandoeningen. Luteoline, een flavonoïde verbinding, remt de afgifte van glutamaat, echter is het vermogen om glut

depressie en endoplasmatisch reticulum stress. Luteoline is een flavonoïde die in veel planten voorkomt en met een verscheidenheid aan bekende farmacologische eigenschappen s

veelvoorkomende meervoudige infectieziekte bij kinderen onder 2 jaar. Luteoline is een natuurlijke flavonoïde die wijdverspreid is in planten met een ontstekingsremmend effect. Dit

Luteoline is een van nature voorkomende flavonoïde met diverse farmacologische eigenschappen zoals ontstekingsremmend, antioxidant en antikanker.

ACHTERGROND: Luteoline is een 3',4',5,7-tetrahydroxyflavon die voorkomt in verschillende vruchten en

Luteoline is een bioflavonoïde die ontstekingsreacties afkomstig van adipocyten vermindert via onderdrukking van het nuclear factor-κB/mitogen-geactiveerde proteïnekinasen pad.

Achtergrond: Luteoline (3',4',5,7-tetrahydroxyflavon) is een flavon met een gele kristallijne verschijning die voorkomt in talrijke planten zoals broccoli, groene chili,

Luteoline is een flavon die voorkomt in medicinale planten evenals in sommige groenten en specerijen.

Luteoline, een flavonoïde met potentieel voor kankerpreventie en therapie.

I diabetes. Luteoline is een bioflavonoïde met vele gunstige eigenschappen zoals antioxidant, antiproliferatief en antikanker. DOELSTELLINGEN: Het verduidelijken van de potentiële ontstekingsremmende respons en het onderliggende mechanisme van luteoline in 3T3-L1 adipocyten. MATERIALEN EN METHODEN: We stimuleerden 3T3-L1 adipocyten met een mengsel van tumor necrose factor-α, lipopolysaccharide en interferon-

Luteoline, een opkomende anti-kanker flavonoïde, vergiftigt eukaryote DNA topoisomerase I.

Luteoline, een overvloedige voedingscomponent, is een krachtige anti-leishmania agent die werkt door het induceren van topoisomerase II-gemedieerde kinetoplast DNA-splitsing leidend tot apoptose.

Luteoline is een natuurlijke flavonoïde met sterke anti-oxidatieve eigenschappen die wordt gerapporteerd een antikankereffect te hebben bij verschillende maligniteiten anders dan blaaskanker.

Luteoline is een flavonoïde die overvloedig voorkomt in selderij, groene paprika en paardenbloemen.

ACHTERGROND: Luteoline, een plantaardige flavonoïde, oefent een verscheidenheid aan farmacologische activiteiten en anti-oxidante eigenschappen uit die verband houden met het vermogen om zuurstof en nitro te vangen.

Luteoline, een van nature voorkomende flavonoïde, is overvloedig aanwezig in onze dagelijkse voeding.

De flavonoïde luteoline toont therapeutisch potentieel met een lage incidentie van ongewenste bijwerkingen.

Luteoline is een flavonoïde die in veel planten voorkomt en met een verscheidenheid aan bekende farmacologische eigenschappen zoals ontstekingsremmend, angstverminderend en geheugenverbeterende effecten, wat suggereert dat luteoline de hersenen binnendringt.


Remt sphingosine-1-fosfaat epireguline?

Answer: Sphingosine-1-fosfaat induceert de expressie van het epireguline (EREG) gen.

De door S1P geïnduceerde expressie van FOXO1 en EREG-genen suggereert dat de activatie van de S1P-S1PR-as mogelijk samenwerkt met gonadotrofines bij het moduleren van de follikelontwikkeling.

S1P-afhankelijke CREB-fosforylering induceerde FOXO1 en het EGF-achtige epireguline-coderende gen (EREG), wat de exclusieve rol van gonadotrofines en interleukines in dit proces bevestigt, maar had geen effect op de steroidogenese.


Wat is de literatuurgebaseerde database van fenotypen?

Answer: PheneBank is een webportaal voor het ophalen van associaties tussen menselijke fenotypes en ziekten die zijn getekstmined uit de gehele Medline. Deze benadering maakt gebruik van geavanceerde machine learning voor conceptidentificatie door gebruik te maken van een door experts geannoteerde corpus van zeldzame ziekten uit de PMC Text Mining-subset. Evaluatie van het systeem voor entiteiten wordt uitgevoerd op een goudstandaardcorpus van zeldzame ziektezinnen en voor associaties tegen de Monarch-initiatiegegevens.

PheneBank: een literatuurgebaseerde database van fenotypen.

PheneBank is een webportaal voor het ophalen van associaties tussen menselijke fenotypes en ziekten die zijn getekstmined uit de gehele Medline. Onze benadering maakt gebruik van geavanceerde machine learning voor conceptidentificatie door gebruik te maken van een door experts geannoteerde corpus van zeldzame ziekten uit de PMC Text Mining-subset. Evaluatie van het systeem voor entiteiten wordt uitgevoerd op een goudstandaardcorpus van zeldzame ziektezinnen en voor associaties tegen de Monarch-initiatiegegevens.


Idecabtagene vicleucel kan worden gebruikt voor de behandeling van welke ziekte?

Answer: Idecabtagene vicleucel bleek effectief te zijn bij terugkerend en refractair multipel myeloom.

B-celmaturatie-antigeen (BCMA) is een belangrijk doelwit geworden voor antilichaam-geneesmiddelconjugaten, bispecifieke antilichamen, chimerische antigeenreceptor T-celtherapieën en andere immunotherapieën bij multipel myeloom. Sommige van deze middelen, zoals belantamab mafodotin en idecabtagene vicleucel, hebben al goedkeuring gekregen van de regelgevende instanties in de Verenigde Staten.

Deze omvatten isatuximab (ook anti-CD38) en, in het afgelopen jaar, het antilichaam-geneesmiddelconjugaat (ADC) belantamab mafodotin en het chimerische antigeenreceptor (CAR) T-celproduct idecabtagene vicleucel (ide-cel).

Matching-adjusted indirecte vergelijking van werkzaamheidsuitkomsten voor ciltacabtagene autoleucel in CARTITUDE-1 versus idecabtagene vicleucel in KarMMa voor de behandeling van patiënten met terugkerend of refractair multipel myeloom.

KarMMa-RW: vergelijking van idecabtagene vicleucel met real-world uitkomsten bij terugkerend en refractair multipel myeloom.

Idecabtagene vicleucel (ide-cel, bb2121), een BCMA-gerichte CAR T-celtherapie, toonde werkzaamheid aan bij triple-class blootgestelde RRMM-patiënten in de KarMMa-studie (NCT03361748).

Idecabtagene Vicleucel bij terugkerend en refractair multipel myeloom.

CONCLUSIES: Ide-cel induceerde responsen bij de meerderheid van zwaar voorbehandelde patiënten met refractair en terugkerend myeloom; MRD-negatieve status werd bereikt bij 26% van de behandelde patiënten.

Hier bespreken we de preklinische en klinische ontwikkeling van idecabtagene vicleucel en de toekomstige rol ervan in het veranderende behandelingslandschap van terugkerend en refractair multipel myeloom.

Na de recente publicatie van de resultaten van een fase II-studie die een opmerkelijke werkzaamheid en een aanvaardbaar veiligheidsprofiel bevestigde, is idecabtagene vicleucel de eerste CAR-T die goedkeuring heeft gekregen van de Amerikaanse Food and Drug Administration voor de behandeling van refractaire multipel myeloompatiënten die al zijn blootgesteld aan antilichamen tegen CD38, proteasoomremmers en immunomodulerende middelen en die refractair zijn voor de laatste therapie.

ACHTERGROND EN DOELSTELLING: Registratiestudies voor ciltacabtagene autoleucel [cilta-cel]) en idecabtagene vicleucel [ide-cel] chimerische antigeenreceptor T-cel (CAR-T) therapieën waren single-arm studies uitgevoerd bij patiënten met terugkerend refractair multipel myeloom (MM) die triple-class blootgesteld (TCE) of triple-class refractair (TCR) waren.

Idecabtagene vicleucel (ide-cel, bb2121), een chimerische antigeenreceptor (CAR) T-celtherapie, is onderzocht bij patiënten met terugkerend en refractair multipel myeloom (RRMM) die een immunomodulerend middel, proteasoomremmer en anti-CD38-antilichaam hebben ontvangen in de single-arm fase 2 KarMMa klinische studie. Twee ther

De rol van idecabtagene vicleucel bij patiënten met zwaar voorbehandeld refractair multipel myeloom.

Idecabtagene vicleucel (ide-cel), een nieuwe chimerische antigeenreceptor (CAR) T-celtherapie gericht op B-celmaturatie-antigeen (BCMA), heeft recent goedkeuring gekregen van de Amerikaanse FDA voor terugkerend en refractair multipel myeloom (RRMM) nadat multicenterstudies ongekende resultaten hebben aangetoond in deze moeilijk te behandelen subgroep van patiënten.

Idecabtagene vicleucel (ide-cel) CAR T-celtherapie voor terugkerend en refractair multipel myeloom.

ACHTERGROND: Idecabtagene vicleucel (ide-cel, ook bb2121 genoemd), een B-celmaturatie-antigeen-gerichte chimerische antigeenreceptor (CAR) T-celtherapie, heeft klinische activiteit getoond met verwachte CAR T-cel toxiciteit bij patiënten met terugkerend en refractair multipel myeloom.METHODEN: In deze fase 2-studie wilden we de werkzaamheid en veiligheid van ide-cel bevestigen bij patiënten met terugkerend en

Het merendeel van de CAR T-celconstructen die momenteel in klinische ontwikkeling zijn, richt zich op het B-celmaturatie-antigeen (BCMA) en tot nu toe is alleen idecabtagene vicleucel (ide-cel) goedgekeurd door de Food and Drug Administration (FDA) voor commercieel gebruik bij volwassen patiënten met terugkerend of refractair MM op basis van de veelbelovende klinische responsen en positieve veiligheidsgegevens die zijn aangetoond in de bepalende KarMMa-studie.


LINC00339 is een diagnostische, prognostische en behandelingsdoeltreffendheidsbiomarker voor welke ziekte?

Answer: LINC00339 als een kanker diagnostische, prognostische en behandelingsdoeltreffendheidsbiomarker.

Lang niet-coderend RNA Linc00339 bevordert de progressie van triple-negatieve borstkanker via het miR-377-3p/HOXC6 signaalpad.

Via microarraygegevens werd Linc00339 geïdentificeerd als een kandidaat oncogeen lncRNA.

toonde aan dat LINC00339 significant was opgehoogd in NSCLC-weefsel en cellen, wat wees op een slechte prognose voor NSCLC-patiënten. Verlies van

(HCC). Het lncRNA LINC00339 werd gerapporteerd als regulator van de ontwikkeling van longkanker of borstkanker

we toonden aan dat LINC00339 was opgehoogd in gliomweefsel evenals in gliomacellijnen. De e

Inleiding: Toenemend bewijs wijst erop dat lange niet-coderende RNA's (lncRNA's) cruciale regulatoren zijn die betrokken zijn bij de pathogenese van kanker; echter blijft het moleculaire mechanisme van LINC00339 bij colorectale kanker (CRC) onduidelijk

vasion. Xenograft-experiment werd gebruikt om tumorgroei in vivo te testen. Resultaten: Overexpressie van LINC00339 correleerde met een gevorderd stadium, metastase en slechte prognose

Endometriose risicogenen op 1p36.12 werken via inverse regulatie van CDC42 en LINC00339

LINC00339 reguleert ROCK1 via miR-152 om celproliferatie en migratie te bevorderen bij hepatocellulair carcinoom

via microarraygegevens werd Linc00339 geïdentificeerd als een kandidaat oncogeen lncRNA. Wij

in vivo experimenten toonden aan dat overexpressie van Linc00339 de proliferatie van triple-negatieve borstkanker (TNBC) bevorderde, celcyclusarrest remde en apoptose onderdrukte. Stilleggen van Linc00339

vergeleken de expressieniveaus van Linc00339 in verschillende borstkankercellijnen en normale epitheliale cellijn van de melkklier. De

werk identificeerde een 5-lncRNA handtekening (ENSG00000206567, PCAT29, ENSG00000257989, LOC388282 en LINC00339) uit TCGA trainingsstudies (n = 1.878). De geïdentificeerde

effecten van Linc00339 op tumorprogressie werden zowel in vitro als in vivo onderzocht. 3-(4

LINC00339-expressie in colorectale kankergezwellen en aangrenzende colorectale monsters werd gedetecteerd met Real-time PCR.

Linc00339 bleek vervolgens een cruciale rol te spelen in Huaier-gemedieerde kankersuppressie.

Conclusies: LINC00339-expressie is verhoogd in colorectale kankergezwellen en correleert met de klinisch-pathologische kenmerken van patiënten.

tussen miR-152 en ROCK1. De rol van LINC00339 in tumorvorming en metastase werd onderzocht door

DOEL: Het onderzoeken van de rol en het mechanisme van lang niet-coderend (lnc) RNA LINC00339 bij alvleesklierkanker (PANC), en het bieden van een potentieel doelwit voor de biologische diagnose en behandeling. METHODEN: Kwantitatieve real-time polymerasekettingreactie (qRT-PCR) werd gebruikt om de expressie van LINC00339 in PANC-weefselmonsters te detecteren

LINC00339 bevordert de progressie van maagkanker door verhoging van DCP1A-expressie via remming van miR-377-3p.

Onze bevindingen benadrukken het belang van de LINC00339-miR-539-SOX9 route in de pathogenese van maagkanker en kunnen wijzen op nieuwe doelwitten voor de diagnose, prognose en/of behandeling van maagkanker.

LINC00339 bevordert celproliferatie en metastase bij alvleesklierkanker via de miR-497-5p/IGF1R-as.

Samenvattend bevordert LINC00339 de progressie van maagkanker door verhoging van DCP1A-expressie via remming van miR-377-3p.

of getransfecteerd met miR-152 mimics. LINC00339 oefende een oncogeen effect uit op HCC-progressie door targeting van miR-152/ROCK1, en de expressie van LINC00339 was negatief gecorreleerd met miR-152-expressie en positief gecorreleerd met ROCK1

Lang niet-coderend RNA LINC00339 bevordert de oncogeniciteit van maagkanker door regulatie van SRY-box 9 expressie via het sponsoren van microRNA-539.

Lang niet-coderend RNA LINC00339 bevordert de proliferatie en invasie van larynx plaveiselcelcarcinoomcellen via het sponsoren van miR-145.

Samenvattend verhelderen onze resultaten dat de nieuwe Linc00339/miR-377-3p/HOXC6-as een cruciale rol speelt in de progressie van TNBC en mogelijk een veelbelovend therapeutisch doelwit is voor de behandeling van TNBC.

Via in vitro en in vivo experimenten bevorderde overexpressie van Linc00339 de proliferatie van triple-negatieve borstkanker (TNBC), remde celcyclusarrest en onderdrukte apoptose.

Linc00339 was verhoogd in borstkankercellijnen vergeleken met de normale epitheliale cellijn.

En miR-377-3p was betrokken bij Linc00339-gemedieerde TNBC-proliferatie door regulatie van HOXC6-expressie.

De door SP1 geïnduceerde lange niet-coderende RNA, LINC00339, bevordert tumorvorming bij colorectale kanker via de miR-378a-3p/MED19-as.

We vergeleken de expressieniveaus van Linc00339 in verschillende borstkankercellijnen en normale epitheliale cellijn van de melkklier.


Wat is de rol van PCAT6 bij menselijke kankers?

Answer: PCAT6 is een carcinogene lncRNA. Het is abnormaal verhoogd in verschillende menselijke kwaadaardige tumoren. Er is vastgesteld dat PCAT6 verschillende miRNA's opslorpt om signaalroutes te activeren, wat vervolgens de proliferatie, migratie, invasie, cyclus, apoptose, radioresistentie en chemoresistentie van tumorcellen beïnvloedt. Men gelooft dat het diagnostische en prognostische waarde heeft en klinische toepassingen in verschillende menselijke maligniteiten.

LncRNA PCAT6 is betrokken bij de progressie van meerdere menselijke kankers.

Opkomend bewijs toont aan dat PCAT6, een recent ontdekte carcinogene lncRNA, abnormaal verhoogd is in verschillende menselijke kwaadaardige tumoren. Tot nu toe is vastgesteld dat PCAT6 verschillende miRNA's opslorpt om signaalroutes te activeren, wat vervolgens de proliferatie, migratie, invasie, cyclus, apoptose, radioresistentie en chemoresistentie van tumorcellen beïnvloedt. Bovendien is aangetoond dat PCAT6 biologische functies uitoefent die verder gaan dan ceRNA's. In deze review vatten we de biologische kenmerken van PCAT6 samen in diverse menselijke maligniteiten en beschrijven we de biologische mechanismen waarmee PCAT6 tumorprogressie kan bevorderen. Ten slotte bespreken we de diagnostische en prognostische waarden en klinische toepassingen ervan in verschillende menselijke maligniteiten.


Kan whole genome sequencing worden gebruikt voor de diagnose van mitochondriale ziekten?

Answer: Ja. Whole genome sequencing is een nuttige diagnostische test bij patiënten met vermoedelijke mitochondriale aandoeningen, waarbij na uitsluiting van veelvoorkomende oorzaken in nog eens 31% een diagnose wordt gesteld. De meeste diagnoses betroffen niet-mitochondriale aandoeningen en omvatten ontwikkelingsstoornissen met verstandelijke beperking, epileptische encefalopathieën, andere stofwisselingsstoornissen, cardiomyopathieën en leukodystrofieën. Deze zouden gemist zijn als een gerichte benadering was gevolgd, en sommige hebben specifieke behandelingen.

Whole genome sequencing is een nuttige diagnostische test bij patiënten met vermoedelijke mitochondriale aandoeningen, waarbij na uitsluiting van veelvoorkomende oorzaken in nog eens 31% een diagnose wordt gesteld. De meeste diagnoses betroffen niet-mitochondriale aandoeningen en omvatten ontwikkelingsstoornissen met verstandelijke beperking, epileptische encefalopathieën, andere stofwisselingsstoornissen, cardiomyopathieën en leukodystrofieën. Deze zouden gemist zijn als een gerichte benadering was gevolgd, en sommige hebben specifieke behandelingen.


Wat zijn de doelwitten van avapritinib?

Answer: Avapritinib is een nieuw remmingsmiddel van KIT/PDGFRA. Het is goedgekeurd in de VS voor de behandeling van volwassenen met PDGFRA exon 18-mutante niet-reseceerbare of gemetastaseerde gastro-intestinale stromale tumoren.

In vitro studies testten de werkzaamheid van MRP-1 remmers (nilotinib, ripretinib, selumetinib en avapritinib) in sarcoomcelijnen.

In deze review schetsen we kort de geschiedenis van de behandeling van systemische mastocytose en richten we ons vervolgens op de klinische ontwikkeling en potentiële toepassingen van avapritinib (voorheen bekend als BLU-285), een krachtige en selectieve orale remmer van de tyrosinekinase die het vaakst gemuteerd is bij deze aandoening.

Avapritinib is een nieuw, krachtig KIT/PDGFRA-remmingsmiddel met aanzienlijke klinische activiteit bij patiënten met het D842V-genotype. Tot nu toe heeft slechts een minderheid van de met PDGFRA-mutatie behandelde patiënten met avapritinib secundaire resistentie ontwikkeld.

Duidelijk zal een betere kennis van de moleculaire mechanismen die ten grondslag liggen aan de resistentie tegen imatinib, evenals de ontwikkeling van een nieuwe klasse van breedspectrum tyrosinekinaseremmers zoals avapritinib en ripretinib, nieuwe geïndividualiseerde therapeutische strategieën voor GIST-patiënten bieden.

NAVIGATOR is een tweedelige, enkelarmige, dosisverhogings- en uitbreidingsstudie die is ontworpen om de veiligheid en antineoplastische activiteit van avapritinib, een selectieve, krachtige remmer van KIT en PDGFRA, te evalueren bij patiënten met niet-reseceerbare of gemetastaseerde GIST.

CONCLUSIE: Het richten op PDGFRA D842V-mutante GIST met avapritinib resulteerde in een ongekende, duurzame klinische verbetering met een beheersbaar veiligheidsprofiel.

ACHTERGROND: Avapritinib, een nieuw remmingsmiddel van KIT/PDGFRA, is goedgekeurd in de VS voor de behandeling van volwassenen met PDGFRA exon 18-mutante niet-reseceerbare of gemetastaseerde gastro-intestinale stromale tumoren (U/M GISTs).

Avapritinib (AYVAKIT™) is een krachtige en selectieve tyrosinekinaseremmer van platelet-derived growth factor receptor alpha (PDGFRA) en KIT activatielusmutanten.

Avapritinib is een proteïnekinaseremmer die is ontworpen om selectief oncogene KIT- en platelet-derived growth factor receptor alpha (PDGFRA)-mutanten te remmen door de actieve conformatie van de kinase te targeten.

In een fase I-studie van avapritinib (voorheen BLU-285), dat zich richt op D816V-mutante KIT, voor de behandeling van gevorderde systemische mastocytose, ervoeren patiënten snelle en duurzame ziektecontrole.

Avapritinib is goedgekeurd in de VS voor PDGFRA exon 18 (inclusief D842V) mutante GIST en ondergaat regelgevende beoordeling in de VS als een behandeling in de 4e lijn voor GIST.

Avapritinib is een tyrosinekinaseremmer (TKI) die recentelijk door de Food and Drug Administration (FDA) is goedgekeurd voor de behandeling van gemetastaseerde of niet-reseceerbare gastro-intestinale stromale tumoren met een platelet-derived growth factor receptor alpha (PDGFRA) exon 18-mutatie.

Avapritinib: een selectieve remmer van KIT en PDGFRα die ABCB1- en ABCG2-gemedieerde multiresistentie in kankercellijnen omkeert.

De Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) keurde twee nieuwe tyrosinekinaseremmers goed voor de behandeling van zwaar voorbehandelde gevorderde/niet-reseceerbare GIST, waaronder avapritinib (een selectieve remmer voor PDGFRA exon 18-mutatie inclusief D842V-mutaties) en ripretinib (een breedspectrumkinaseremmer van c-Kit en PDGFRA). In dit artikel

In deze studie ontdekten we dat avapritinib (BLU-285), een krachtige, selectieve en oraal bio-beschikbare tyrosinekinaseremmer tegen gemuteerde vormen van KIT en platelet-derived growth factor receptor alpha (PDGFRA), de transportfunctie van zowel ABCB1 als ABCG2 vermindert. Bovendien

V. Avapritinib is een nieuw, krachtig KIT/PDGFRA-remmingsmiddel met aanzienlijke klinische activiteit bij patiënten met het D842V-genotype.

(GISTs). Avapritinib remt selectief en krachtig KIT- en PDGFRA-mutanten.

ACHTERGROND: Avapritinib, een nieuw remmingsmiddel van KIT/PDGFRA, is goedgekeurd in de VS voor de behandeling van volwassenen met PDGFRA exon 18-mutante niet-reseceerbare of gemetastaseerde gastro-intestinale stromale tumoren.

Hier rapporteren we een klinisch geval van een patiënt met gemetastaseerde vulvaire melanoom, met een exon 17 c-KIT-mutatie, behandeld met avapritinib (BLU-285) - een zeer krachtige en selectieve orale kinaseremmer die is ontworpen om imatinib-resistente gastro-intestinale stromale tumoren (GIST) te behandelen door zich te richten op KIT/PDGFRα activatielusmutanten (exonen 17/18).

Mutatie. We testten de activiteit van avapritinib, een krachtige en zeer selectieve remmer van gemuteerd KIT en PDGFRA, in drie patiënt-afgeleide xenograft (PDX) GIST-modellen met verschillende KIT-mutaties, met verschillende gevoeligheid voor standaard TKI. Experimenteel ontwerp: NMRI nu/nu muizen (n = 93) werden getransplanteerd met humane GIST-xenografts met KIT exon 11+17 (UZLX-GIST9 KIT 11+17), exon 11 (UZLX-GIST3 KIT 11), of exon 9 (UZLX-GIST2B KIT9) mutaties, respectievelijk.

Remmers. We wilden de veiligheid, verdraagbaarheid en antitumoractiviteit van avapritinib beoordelen, een nieuw KIT- en PDGFRA-remmingsmiddel dat PDGFRA D842V krachtig remt, bij patiënten met gevorderde gastro-intestinale stromale tumoren, inclusief patiënten met KIT- en PDGFRA D842V-mutante gastro-intestinale stromale tumoren (NAVIGATOR).METHODEN: NAVIGATOR is een tweedelige, open-label, dosisverhogings- en dosisuitbreidingsfase 1-studie uitgevoerd op 17 locaties in negen landen (België, Frankrijk, Duitsland, Polen, Nederland, Zuid-Korea, Spanje,